Tam mutlu mesut açtım karalamaları "fallfromgrace"in geri dönüşü muhteşem olacak diye ki... Aman allahım!

Ne oldu serçelere? Ne oldu ormana?

Bu ne karamsarlık?

Emre sana ne oldu

AurorA"<img src="/wp-content/uploads/wpforo/smilies/PDT_smellie_smile.gif" alt=:

:)" class="wpf-smiley" style="vertical-align:middle" /> Tam mutlu mesut açtım karalamaları "fallfromgrace"in geri dönüşü muhteşem olacak diye ki... Aman allahım!

Ne oldu serçelere? Ne oldu ormana?

Bu ne karamsarlık?

Emre sana ne oldu

Orman piç oldu maalesef. Herhalde şu zamana kadar yazdığım en karamsar satırlar da bunlardı. Her kelimeyi içimden söke söke çıkardım resmen. Masanın kenarından söküp çıkardığım koli bandının bıraktığı izlere benzer izler taşıyorum şu an. Ama Auri yazmak için yaşamıyorum ki ben. Yaşadıkça yazıyorum ve ne yazık ki yaşadıklarımı değiştiremiyorum İster istemez hissettiklerim sızıyor bilinçaltının duvarlarından Sızmazsa da psikosomatik hastalıklar bırakmıyor peşini. Ya ülser oluyorsun ya başına ağrılar giriyor. En güzeli gerilimi bu şekilde boşaltmak .) Ben şu an içsel gerçeklerimi yaşıyorum sadece. Tam bir kabullenişle... Sabır

Karlı Kayın Ormanı

Karlı kayın ormanında
Yürüyorum geceleyin
Efkarlıyım efkarlıyım
Elini ver nerde elin
Memleket mi yıldızlar mı
Gençliğim mi daha uzak
Kayınların arasında
Bir pencere sarı sıcak
Ben ordan geçerken biri
Amca dese gir içeri
Girip yerden selamlasam
Hane içindekileri
Yedi tepeli şehrimde
Bıraktım gonca gülümü
Ne ölümden korkmak ayıp
Ne de düşünmek ölümü

N.Hikmet

Yazık oldu ormanlara
Avunurum anılarla
Hani nerede ümitlerim
Yoksa hepsi yalan mıydı? (bu kısmı attım)

by İlhan İrem

Özlüyor mu gökyüzünü hala kirpiklerin? Işıkların sonsuzda tükendiği yerde duruyor muyuz hala? Üşürken birlikte arasında sislerin ve yağmur yağarken üzerimize... ve biz toprak kokarken...

Hala beni uğurladığın yerde misin? Sürtüyor musun güzel gözlerini çıplak otoyollara?

p.s:Kederinden çok çok uzaklara akmış olmanı dilerim...