Seni ben olarak göremiyorum artık,
Benim senin olmadığım açıkça ortada artık.
Gittigim doğru... Ve Eskinin geri gelmeyeceğide...
Kabukları sarılmış yaralar açıldı yine..

Gözlerimin kurumuş damlaları uyandı bu sabah...
Birşey eksikti sadece sen...

Ne zaman gelecek...
Ne zaman bitecek bu hasret..
Sürekli bir bekleme içinde...
Sarı bir ışık uzakta.

Belkide yarının ötesinde...
Bilinmez bir gün daha sona eriyor...
Sessizliğe gömülmüş dilim...
Varlığının içindeki yokluğu kokluyor...

Özgürlük sadece kafesten çıktığında degil...
Ruhuna Kimse dokunmadığında etkilidir...
Yağmur damlalarını düşün...
Sadece uzaktan bakmak gibi hayata...

Bir düğüm olduğunda boğazın..
Kalbinin üstüne bir nefes oturduğunda..
Kirpiklerin eskisi gibi bakmıyorsa
O boş duvara..
Güneş ferini kaybetmiştir belki..
Gece çıkan Ay bile çok parlamıyorsa başının üstünde..
Belkide Rüyaların da seni terk etmiş olabilir..
Akıcı değil zaten bu hikaye.. toprak kokar hep..
Yazılarını okuyamayacağın eski bir sayfanın.. Toprak kokan kapağı gibi..
Herkes yalnız kalır ama kitapların hep bir sevdiği vardır..

bazen sözlerinle nefesini üflersin...
bazen gözlerindir baktığı yerden dumanlarıyla geçen...
bazen bakarsın ama göremezsin..
bazen de gördügüne dokunamazsın..
Bir nefestir bu hayat..
Son bir nefestir tutunduğun..
bazen tutamazsın bir balonun içindeki hayatının kesitini..
bazen ağlayamazsın içine... içine..
bazen gülemezsin... diyaframın patlaya kadar..

zamanın onune set cekebılseydık keske..

Ağlayan yok hâlime dîdelerimden gayrı
Güldüren yok yüzümü işvegerimden gayrı

Öyle sevdâzedeyim ki yanıyor cân-u tenim
Çekemez bu sevdâyı serimden gayrı

Uyku girmez gözüme pisteri mihnette benim
Geceler yoktur edesim kederimden gayrı

Gülşeni bağ-ı hayâlimde açan güllerle
Var mıdır bûy-u sefâ verdi terimden gayrı

Alıntıdır...

Acılarımızı rahatlatan sayfalara uzaktan bir elveda...

Siyahlar hiç beyaz olmadı.. Hep aynı kalamadık.. Neden? Bulutların üzerinde uçuyorduk degil mi ? artık neden topragın üstünde uyuyoruz ..

Çok uzun zaman sonra artık herşey beyaz