istediğin acı çekmemdi....kıvrılarak sancılarla uyumamdı, acıyla yoğrulmamdı, herkesi düşman görmemdi...oldu!sevgili diye kimseye bakamıyorum şimdi.lanetlenmiş hayatları oynuyorum sahnede.hep daha güzel günler geelcek diye bekledim..hiçbir zaman yön değiştirmeyeceğimi düşündüm ama trenin hiç ray değiştirmeden gideceğini sanmışım ve yanılmışım...neden sevgili her zaman yanımda olmadın? neden sevgili bizde mutlululğun resmini çizemedik? evet sadeceneden diye başlayan kelimeerkaldı elimde.cevapsız sorular zihnimde.bizdik herşeyin cevabı ama dayanamadık birbirimizin varlığına!...
sen benden ben senden hayat bizden nefret etti.öyle bir nefret ki ana avrat küfürlerimiz de oldu bazen, bilirsin.şimdi onu bile özlüyorum.
nefret sana karşı içimde sürüp giden olgu.aşk; söylememem gerekti ama sadece sen demek aşk!unutamıyorum denedim hemde binlerce kez. gözlerimi kapadığım anda suretin düüyor önüme, uyuduğum anda ise rüyalarıma!
biliyorum ben ne kadar sancı çektiysem sende o kadar acı çektin.kötü tanrıydı bizim kaderimizin yeri.ama tutunamadık birbirimize.neden sadece yatak da sevgilydik?bunun cevabını çok istedim senden ama ama yok ve hala istiyorum cevap istiyorum sevgili.biz sadece yatakta mı olabiliyorduk?ruhumuz birleşmese biz biz olmayacak mıydık?
güzel günler artık hayallde kaldı.umutsuz bir bekleuiş bendeki seni bilmiyorum ebette.sadece ilaçlarım, içkim ve sigaram var yanımda.içtikçe unutuyorum, içtikçe uyuyorum, içtikçe biraz daha dumanlanıyorum ve yaklaşıyorum ölüme!
yok sevgili sana diyeceklerim hiç bitmez.istediğin herşey oldu!hayatımdaki herkesi düşmanım yaptımm, suçlusu benim bunların ama sebebi sensin sevgili! yıkımlar istedin hayatımda ve oldu.şimdi sadece boş bir bedeb taşıyorum.neden hala varım bilmiyorum! tanrının cezası hala bitmeedi anlaşılan...nöbetler tutuyorum her gece sancıyla kıvrılıyorum, seni düşlüyorum keşke yanımda olsan diyorum keşke beni sarsan kollarına diyorum eskiyi hatırlıyorum bir kasılma daha yaşıyoum hemen..birz daha zorluyorum kendimi yaptıklarımızı birbir anımsamaya başlıyorum...ve çıkamıyorum bir daha içinden.ne kadar da güzeldi herşey, ne kadra da mutluyduk resmimizi çizemeden bitirdik!...
nöbetim bitiyor sevgili hıçkırıklarla boğuluyorum..tutamıyorum kendimi elimde ne varsa kırıyorum hemen bir ilaç alıyorum zamana yere sevgiye herşeye deva bir ilaç..üstüne şarabımı içiyorum tek nefeste..sonrasını hatırlamıyorum.
sevgi değildi sana karşı içmde beselediğim, daha sonsuz daha tarifi iökansız bir düğümdü.
hala aynı hiç değşmedi..
unutamıyorum lanet olası suretini!keşkelerle başlayan bissürü cümle kuruyorum bu da yetmezmiş gibi keşkeleri tam alamıyla hayatıma sokuyorum.ve artık sensiz ölümü tadıyorum!ve ne kadar imkansızda olsa belki bir gün sımsıkı bana sarılırsan acım değişmicek bil sevgili..geçmişimi unutturmayacak gelecek çünkü geleceğim yok!