Anthrax – Worship Music

Big Four un en küçüğü, pas geçileni, burun kıvırılanı hatta ciddiye alınmayıp en unutulanı
ama bana göreyse en samimi olanı, az bilinipte en özel olanı. Bir sürü dertle boğuşup ayağını
yere basamayanı da diyebiliriz.

Yada basamayınıydı demek lazım bu albümden sonra. Yıllar geçtikçe insanların müzikleri
olgunlaşır ve eski haşırılıklarından geriye pek bir şey kalmaz. Eski trash gruplarından sert
albümler çıkartanları var, keskin rifleri gitarlarda soluyanlarıda fakat o eski kirli, çirkin trash ı
trash yapan sountan eser yoktur.

İşte bu paragraftan sonra araya Anthrax giriyor. Paslı demir kokulu trash müzik kaldığı
yerden devam ediyor hemde tüm ciddiyetsizliğiyle.

Yazmak istediğim 2 DVD kritiğini es geçip günlerdir mp3 player ımda beni gaza getiren bu
albümü anlatmak istedim sizlere.

Peki neden bu albüm ? Basit bir cevabı var. Çünkü bu albüm piyasada çıkan bir çok albümden
daha samimi, içten ve gerçekten hakı verilerek yapılmış bir Anthrax albümü.

Eartth On Hell ile kalsik Anthraxsh ile tanışıyorsunuz. The Devil You Know un girişi size bir
yerden tanıdık gelebilir ama aldanmayın bu o parça değil. Im Alive trash ın yeni marşıdır. In
The End ile ilk giren kapı zili sesinin ardından boğuk rifler etrafınızı sarmaya başlıyor. The
Giant Anthraxsh iki olacak olan parça. Hafif punk ritimleri içeriyor. Judas Priest albümde
en sırıtan parça.Kötü olduğu için değil farklı olduğu için. Crawl yarı orta tempo-yarı ritmik
bir çalışma. The Constant en oturaklı riflere sahip. Revolution Screams 15 dk sının ilk 6 dk
sında biten sonra 5 dk devre arası veren ve son 4 dakkada golleri sıralamaktan çekinmeyen
şarkımız.

Trash müziğin en haşırı çocukları müziğe tapın diyolar uymamak ne hacet.

01.Worship (intro)

02.Earth On Hell

03.The Devil You Know

04.Fight ‘Em Til You Can’t

05.I’m Alive

06.Hymn 1

07.In The End

08.The Giant

09.Hymn 2

10.Judas Priest

11.Crawl

12.The Constant

13.Revolution Screams