dun bi programda izlemistim bir oyuncu bir yazar we bir ressamdan olusan konuklar wardı..

sunucunun hepsine sordugu soru ise yasadıgınız acılar sanatınızda etkilimidir?

hepsinin cewabıda ewet olmuştu..we hepsi sanatlarında gerçekten başarıya ugramış insanlardı..

gerçi kişiseldir belki bunlar ama bende resim yaptıgım zaman,yada bir şeyler karaladıgım zaman şöyle bi baktıgımda o boktan donemleri geçirdigim zamanlardaki yazılarım we resimlerim gözüme bi başka gelir herkeste aynısını düşünür..ben yine etkili oldugunu sölicem

Acılar daha etkilidir evet.Çünkü genelde acı çeker insan..Ve her insan hayatlarının büyük bir çoğunluğunda acı çektiği için acı veren şarkılar,şiirler,resimler vs çok daha hoşuna gider..Her ne kadar acıtsada acının mutluluktan çok daha fazla anısı vardır her insanda...

Anarchocorpse resimlerini görmek isteriz tüm içtenliğimizle

Gönderen: @prefrontal-lobotomi

Bahsettiğin şey bir "kalıp - yargı". Bu gibi konularda ki özellikle sanat gibi son derece subjektif bir konuda bu gibi bir genel yargıya varmanın doğru olmadığını düşünüyorum.

canım dostum ben genel yargıya varmıyorum kı
kendı capıma aıt olan dusuncelerı soyluyorum
daha basıtce anlatacak olursam
sanatı yaratan duygudur dedık
tabı kı her his sanatta yerını alır
bazen sevınc renklı fırca darbelerıne donusur
ask kafıyelı cıkar yazılarımıza
rahatsızlık boy gosterır yazarın kalemınde..
elbette ki sanat duygulardan gelır
hayal dunyasından cıka gelır tualımıze
ıyı bır zeka ve kabılıyetlı bır yorumlayabılme yetenegı ıle dogar..
bunun gıbı cok sey harcıdır sanatın
ama ben dıyorum kı
duyguların en guclu olanı
ınsanı en etkıleyenı acıdır.
acı somuta en yakın olan duygudur
farkına varmadan gecemezsınız varlıgını
o hareketın kaynagı olur (genel olarak)
cunku bız mutlulugumuzda bos bır alana gıdıp nadıren cıglık atarız
askımızı genelımız artık hıc bagırarak ıfade etmez
hayalımızdekı yogunlugu konusmayız hemen hemen hıc
ama acı oyle degıldır
adamı bagırtır
hem de oyle bagırtır kı
ılıklerıne kadar duyarsınız sesın tınısını
sanat gercek hayatın (kı ne kadar gercek bılınmıyor ama) alternatıfı olarak dogmamıs mıdır?
anlatamadıklarımızın rehberı deıgl mıdır?
anlatamayıp da hıc unutamadıgımız zor anlarımız, acılarımız degıl mıdır?
mutluluklar ucmaz mı hafızamızdan nankorce?

tolstoy uzerıne bırsey yazmıstım bi alıntının ardından
seyde sanırım
sanatcıların ıgınc olumlerı..
bak.. adamın yazdıklarına bak
tum dunyasını kurdugu seylere
yasadıklarına ve yansıttıgı beklentılere
aadam acı ıcındedır arkdasım
o kdar zavallıdır kı durumu olumu bıle caresız acı bır sogukla olmustur.

bu arada yorumuma kattıgın dusunce ıcın tesekkur ederım her kımsen..
ayrıca sehır paylasıyormusuz..

ayrıca tesekkur edıyorum anathema nettın bana (adını soylemeyı tercıh ederdım zıra bu uzun ve bıraz yorucu oluyor )

sıtenın acılısından berı takıp edıyorum
cok ıyı ınsanlar geldı gectı sıteden
cok guzel seyler yazıldı
cok guzel konular acıldı
bazen tekrarda olundugunu hıssettım
ama neyse kı hıslerım gecıcı oldu
devam anathema ne ettın bana.. (lan ne uzun nıck bea kısaltalım da sana ANB dıyelım )