ewet kesinlikle..acı insanları olgunlaştırıp gerçekten iyi işler(her alanda özellikle sanatta)çıkarmasını sağlıyo..zaten boş bi insan ne kadar kaliteli şeyler yaşatabilirki

Anathema_nettin_bana:

Özellikle müzikle uğraşan kişilerin,başarılı olmalarındaki en büyük etkenin mutsuzluk ve acı olduğunu düşünmek doğru olabilir mi?

bence kesinlikle yanlış. sonuçta duygularla alakalı bi işten bahsedioruz.illa ki olacaktır çok acıklı şarkılar fakat o tip şarkılarla ya da ne bilim o tip eserlerle alakası olmayan bi ton adam ve o adamların yine o tip şeylerle alakası olmayan eserleri var.

örn:küçük emrah

tamam acı çekeni var da.. genelleme yapacak olursak okadar da fazla sanaçtı yok acı çeken.. acı çekip de başarılı olanlar bu acılar yüzünden öne çıkarılıyor belki ..bence enazından. "hani şurasını burasını kesti ve bu resmi yaptı " yada " karısını öldürülen bi heykeltıraş" diyince sanatçını daha "popüler" oluyor. bu yüzden acı çekenler başarılı oluyor diyebiliriz.ama geçmişi gayet düzgün, normal bir hayatı olan başarılı insanlar da var.
"Hayata Sıfırın Altından Başlayanlar" diye bir kitap var..bunun hakkında bişey."Dinamiti keşfeden adam kardeşini patlattı " gibi bir çok örnek var ..Disney, Lincoln, Einstein da var, şuan aklıma pek fazla isim gelmior :/.

Özellikle müzikle uğraşan kişilerin,başarılı olmalarındaki en büyük etkenin mutsuzluk ve acı olduğunu düşünmek doğru olabilir mi derken,bu kişilerin gerçek anlamda başarılı olduklarına inandığımdandır.

ve bence sevgili Sezen Aksu nunda dediği gibi acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir
Yani çabuk unutulurlar,unutulmasalar bile acı veren şarkılar kadar hatırlanmazlar.Hatırlanırlar evet ama bu eğlenceli şarkıların herkeste yeri yoktur.Her zaman gülemeyiz,her zaman ağlayamayızda..Acılı bi şarkı hayat boyu acıtır,acısız bir şarkı ise hayat boyu kaç kere dinlenir?Kısacası acıdan uzak olan şarkıların sahipleri bence tam anlamıyla başarılı değillerdir.Tıpkı sadece acılı şarkılar söyleyen insanlar gibi..

Bu belki ulkemiz icin bazi noktalarda gecerli olabilicek bi dusunce.. Ama daha gelismis piyasa toplumlarinda duygularla hareket edilmez, oyle gosterilse bile bu piyasaya yonelik rollerden ibarettir, hal boyle olunca da bu dusunce genel anlamda gecersiz kalir.

Alakası yok bence.. Hiç mi neşeli şarkı yok? Sanat tekdüze ve genelleme yapılabilecek bir olay değil bence.. İnsanın içindeki duygu ne olursa olsun onu dışarıya yansıtabilmek içindir sanat , sınırlaması olamaz..

Dıp dıs dıp dıs oynayan popçularda mı acılı =) Kendi müzik tarzına göre yorumlama.. Onun bunun altına yatarak albüm yapan mankenlerin derin acıları oldugunu sanmıyorum..

bence tamamen yanlıs bir kanıdasın bu kanıda cunku tmm bıseyler basarabılmek ıcın acı vazgecılmez olabılır ama kendi istedigi seyi yapan bir insanında mutsuz olmasını düsünmek bence tamamen yanlıstır

ac yerine soyle desek sanırım daha ıyı oturur yerıne

ınsanların bazı seylere yonelmesı ıcın bır takım etkenlere ıhtıyacı vardır
yanı harekete gecmek ıcın bızı ıtecek guclere gereksımım duyarız
ınsanların urettıgı her sey hayatlarındakı eksıklıklerının karsılıgı olarak cıkmıstır dıyebılırız
acıktıgımızda yemegı bulmaya calısmamız gıbı duygusal boyutta da hıslerımızın karsılıgı olarak bır cok sey cıkmıstır uretım olarak
ama acı cekmek yanlızlık cekmek ınsanı sosyallesmekten gerı alıp kendı ıcıne kapatır
ve kendı ıcıne kapanan ınsanların hayata en ıyı cıkıs noktaları da sanat ıle mumkundur

acı ceken ınsanın da sanata yonelmesının ve bu duygusal bolluk ıcınde basarıya ulasmasının sebebı ıse yıne basıt bır acıklama ıle ıhtıyacların uretıme donusmesı denebılır
onun ıcın acı ceken ınsanlar ozlerınde daha cok anlatacak sey bulabılırler.
ızdırap dıs dunyayı bıze kapatacagı ıcın ıc dunyanın dısa sembollerle acılması da kacınılmazdır

kısaca dıyecek olursak duygu olmadan sanatın yaratılması mumkun degıldır
acının da ınsanı en cok harekete gecıren en cok yanlızlastıran ve en cok buyutup derınlestıren kavram oldugunu dusunursek acı cekmenın de kalıtelı muzık ıcın en onemlı kaynagı, ruhun lokomotıfı oldugunu soylemek mumkundır
dıye dusundum bı an..

zatem acı ceken bır bebegın aglaması da en dayanılmaz muzık degl mıdır?
kulaklarımız tırmalanmaz. tuylerımız dıken dıken olmaz mı? hatta o kadar tadını ruhumuzda hıssederız kı acının rahatsız olmaz mıyız?
kacmaz mıyız bebek aglamalarının yırtık sololarından?

Bahsettiğin şey bir "kalıp - yargı". Bu gibi konularda ki özellikle sanat gibi son derece subjektif bir konuda bu gibi bir genel yargıya varmanın doğru olmadığını düşünüyorum.

En mantıklı yorum dennis,en saçma yorum ise methal den gelmiş ne diyim

aci basariyi getirmez bence kesinlikle
he doner de arabesk edebiyati yapar da kucuk emrah rolu ustlenir " biz kucukken fakirdik " diye aglar sizlarsan kesin basarili olursun.

aci bence sadece olgunluk getirir. o da her insana degil. cogu insan kalkamaz bunun altindan. kimisi neden aci cekiyorum, tanri varsa aci da cekmezdim onu kaybetmezdim bu beni terketmezdi falan diye en kestirme yollardan kacmaya calisir kimisi de bunun hayatta olgunlasmak icin gerekli bisey oldugunu farkedip ders cikartir yoluna devam eder. iste boyle durumlarda aci basariyi dogurabilir bi ihtimal.

oyle ya da boyle aci guzel sey :=)