Yakıcı bir gülümsemen var senin
Görmesem de biliyorum
Göz yaşların çok dökülmüş senin
Tuzlarını tenimde hissediyorum
Kaçıp gidiyorsun kendinden görüyorum
Gittikçe uzağa ve daha uzağa gidiyorsun
Hayaller kuruyorsun kendine sonsuzluğa varan
Ve bir özne saklıyorsun yüreğine
kimliği çoktan kayıp
Kaybolmuşluğu seviyorsun
Bir ülken var senin ayakta tutmaya çalışıyorsun
Koskocaman bir kalbin var aslında
Ama sarıp sarmalıyorsun
Kalın bir kabuğun var
Sislerin içinden çıkıp geleceğini umuyorum
Gelmelisin biliyorsun
Seni tutan bir şeyler var gelemiyorsun…

şehvet damarlardan süzülüyor
şarabın kırmızısına karışıp
her seferinde ilk oluyor genç çocuk
kızın tatlı heyecanına bakıp
oysa kızdaki yaralar
bir türlü iyileştiremiyor kendini
ve kim gelirse gelsin
ilksin diyor başkasının sevgisiyle süsleyip
böylece çekilen acı küçük öpücüklere dönüşüyor
ihanetlerse dokunuşlara
kızın buz gibi bedeni ısınmıyor
kalbine ulaşmak imkansız
çocuk anlıyor ilk olmadığını
çaresiz daha çok öpüyor
her dokunuşta ve her öpüşte
daha çok artıyor kızın acısı
yalnızlıkla örtüyorlar üzerlerini
şimdi sırt sırta vermiş iki yabancı onlar
kız bu hayatdan,çocuk kızın sıcak yorganından kovulmanın ezikliğini yaşıyor
ne küçük öpücükler
ne sakin dokunuşlar
dinmiyor acıları..

huzurdan yoksun
sevgiden mahrum
karanlıkta yorgun
hep ben hep ben
ruhumdu ölen
bedenimdi acıyı çeken
bendim hepinizden nefret eden
yalnızlığımdı herşeyim
tek sevgilim sigaramdı
her öpüşmede
zehri doldu içime
beni ağır ağır öldürüyor
ama genede kopamıyordum ondan
belki beni öldürmesi hoşuma gidiyor
belki bana sıcaklığını gösteren tek şey
yorum yoktu hiçbirşeye karşı
kaybedecek bişeyde
ve tanrı hediye etti bu beyni bana
bir kurban vereceğim ona
ruhum kopacak bedenden
kalbime bir ışık doğacak
ilk kez

göz yazşlarım çok tuzlu
içimdeki karanlık çooook puslu
hep dışarı çıktı aklımın kusuru

hayallerim vardı gerçek olmadı
dipsiz bir kuyum vardı beni içine aldı
bedenimin varlığında ruhum mu vardı
ne aşk vardı ne rahatlık vardı
siyahtı sadece siyahtı
nerdeydi o neden yardım etmedi
kime zararım vardı

hayır
olmaz bu kadar kısa süremezdi hayat
ya ne zaman biter bu işkence
her geçen gün acıyla dolu

Benim hiç babam olmadı
Hep küçük prangalar içinde yaşadım
Çocukluğumun gergefinde sıkıştım
Başım ağırır derdim hep sen sorunca
Kolum ağırır,bacağım ağırır,ondan ağlardım
Oysa bir bilinmezde sana ağlardım
Kendime..
Annemin hıçkırıklarında kaybolurdum
Ben aslında ağlamayıda bilmezdim
Susardım
Sustururdun!
Vurduğun her bıçakla bir dikiş atardım dudaklarıma
Ben konuşmaz
Annem konuşmaz
Çocukluğum yaşamaz olurdu
Öyle çirkin biryerde kaybolurdum
Öyle çirkin biyerde kayboldum
Olmadı çocukluğum

adımı ilk söylediğin gün

kan geldi kulaklarımdan o gece..

aceleyle çıkıp evden
seni aradım saatlerce

bulsam vuracaktım !!!

sen ölünce dudaklarından öpecektim,

mikrop kapmasın diye
tentürdiyot sürecektim ağzıma

buna bütün eczaneler gülecekti

allah belamı versin
seviyorum işte ne yapayım

küçük İskender

Yaşadıklarını markalaştırmayanların huzuruna bir bakın!Günlük hayatlarında tek bir reklam spotu bulunmayanlara!

’Bir günlük ömrüm kaldı! ’ diye yırtınmayan kelebeğe, attığı derisini ’hatıradır’ diye saklamayan yılana, döktüğü yaprakları torunlarına bırakmaya kalkışmayan ağaçlara, evini müzeye dönüştürmeyen, mazisini bir vakanüvis gibi kaleme almayanlara, hoşgörüyü demokrasi illeti saymayanlara, anarşizmi terörizmle karıştırmayanlara, eğlenmeyi boyalı basının su bazlı boya fıçılarıyla ifade etmeyenlere, yatak odasını kasap dükkânlarına taşımayanlara, onlara, doğal olanlara bir bakın! İmreniyor musunuz?

K.İskender (Ortadoğu Hapishanesi)

Çizgiromanlarda iş bulamıyorum.Yel değirmenlerinde iş bulamıyorum.İskambil destesinde iş bulamıyorum.Üzümlü keklerde iş bulamıyorum.Ara kablolarda iş bulamıyorum. Nehir yataklarında iş bulamıyorum. Yalnızlığın kemiğe dayandığı,küçük-sevimli vedalarla süslenmiş,üç beş şişe şarabın devrildiği akşamüstlerinde iş bulamıyorum.Fay hatlarında da iş yok.Çalışamıyorum. Hayattan para çalamıyorum.Hayatın canını yakamıyorum.Ne garip bir durum!

k.İskender-Şahsa münhasır sebepler II

http://www.metaltr.net/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=2449

küçük iskender başlığı var

çocukkende hayallerim döner dururdu kendi etrafında
aynı bir bozuk para gibi
ve sonunda düşerdi olduğu yere
şimdilerde olduğu gibi

yeşile çalardı yüreğimin rengi
sonra yeşil desteler geldi çaldı yüreğimi
sahi baba hatırlıyormusun yüreğimin yeşilini?

seni özlerdim ben hep
sense hep arardın o lanet olası yeşilleri
çok korkardım büyümemi kaçıracağından
bu yüzden hep geceleri büyürdüm ben
hiç farkettinmi saçlarım gene uzadı baba

artık aramıyorsun hiçbişeyi
çokmu yoruldun,bittimi artık inancın
oysa bak bana hala geceleri büyüyorum ben
bir gece gelip beni farketmen umuduyla
yeşil kalmadı benim hayatımda
bu yüzdenmi gelmiyorsun yoksa?

daha adını bile bilmeden sevmiştim ben seni..

o hakkettimiki bunu çektimi benim kadar acı yada benim için mi çekti bu kadar basitmiydi çekip gitmek buna çekip gitmek denmez siktirolup gitmek denir

gerçi onun bile uğraşı war.........

her hikaye sadece biraz daha fazla kanatıyor yaralı ruhumu..sonunda kendimi bulduğum yer hep o amansız boşluk oluyor..boşluğa dağılıyor hayallerim,kırılgan sevgim..asil hareketlerle dans etmeye başlıyorum boşluğumda..yanımdan geçip gidiyor bu hayata dair tüm zamanlar..bense hep o ilk kanadığım,o ilk aşık olduğum günde kalıyorum..kim gelse boşluğuma asil dansım bir katliama dönüşüyor..kimseyi istemiyorum sahnemde,kimseyi görmemeliyim kanımın içinde..ama gene sızmaya başlıyor kanıma..yavaşca ve sinsice..ve bunu farkettiğim an en son ama en vurucu darbeyi yapıyorum bir aşka daha..oda herkesle aynı hatayı yaptı ve boşluğuma,benim boşluğuma girmeye çalıştı..oysa dışardan izlemeliydi..sahnenin en önüde olsa dışarda kalmalıydı..bedenimi görmeliydi sadece,ışıltılı tenime dokunmalıydı..ruhumun en gizli,en masum yerlerini görmemeliydi..gördüğü an o umursamaz,o güçlü maskem kaybolacaktı çünkü..gözyaşlarımı görecekti,hayata karşı kızgınlık kırgınlıklarımı görecekti..kendime karşı verdiğim cezaları görecekti,ne kadar büyürsem büyüyeyim aslında benim hep küçük bir kız olduğumu görecekti..çabucak kırıldığımı,ama asla göstermediğimi görecekti..ve efendim olmaya çalışacaktı..istediklerini birer emir gibi suratıma tükürecekti..göstermediğimi gördükçce daha çok kıracaktı..ona her karşı çıktığımdada hep o yaralı çocuktan bahsedecekti,gözyaşlarımı gösterecekti..kim kaldırabilirdi bunu?
şimdi o yaralı çocuk,o küçük kız gene boşlukta buldu kendini..sadece kendiyle,kendi aynasıyla..efendiside kendisi,köleside..

Silahlarını kuşan
2 ye 2 oyna
Menzil dışından parazit süsleri
Eğer bilmeni istediğim birşey varsa
Bu seni besliyor olmamla alakalı
Tüfeğini ödünç aldım
Karikatürüne saldırdım
Sağ elimden eroin damlıyor
Solum yarım
Bilinç altım yok
Bilinç altım sağım