büküldü bileklerim,
karşısında durabilmem için biraz alkol almam gerekti,
elimde tutuyordum,
tek gözünü kırparcasına parıldıyordu,

o bileklerimin celladı seçtiğim
kanırta kanırta seni damarlarıma gömeceğim

huysuz dostum jilet

sen, gecemin karağınlığında barınıyor,
huysuz direnişleri bastırıyordun yüreklerde,
sen, beni alıp sonsuzluğa çekiştiriyor,
gölgemde kalan aydınlığı karartıyordun yeniden.
sen, kendini bilmeksizin, beni tanıyordun,
sen, kendini bilmeyen herkese kendini tanıtıyordun,
adım alkol diye...

usulca ruhumda dolanan içimi rahatlattığı gibi
bazande beni yok edensin
sonra tekrar tekrar yaşadıklarımı izlettiren
izlerini dahada belirginleştiren
belirgenleştirirken imkansızlığını hatırlatan
ve bunların yaşamımı oluşturduğunu anlatan
yanlızlığımı paylaşan, bazen eksi yanlarımı yok eden bazende arttıran
uyurken,yürüken, koşarken, yoldayken hep yanımda olan canım cd çalarımsın

Kafamı kaldırıp baktıgımda gene duvarlar..
Her duvarda hep farklı haykırıslar gızlı
benı mahveden benı daha da uzen kısı ıcın yakılmıs agıtlar bulunur
ama sımıd o gulerken ben uzuluyorum ..
daha dalıyorum derınlere hemde tüpsüz olarak..