NepthyS:

geçmişimi silmek derken yaptığım hataların bedelini sürekli ödemekten yorulduğumu kastetmiştim..yaşamımla masaya oturdum sanki hiç bitmiyor hesaplaşma..

geçmişi bir bilinçaltı gibi düşünmeliyiz bence gerektiğinde çağırıp mutlu olmak için ama sakın acıları çağırmayın gelecekte yeterince fazla zaten bir de geçmiştekilerle uğraşmayalım

NepthyS:

Tutku
Acı
Pişmanlık
Korku
Ruhumda salınan tüm duygular doğuruyor birbirini bu gece
Ana rahmine düşen ölü çocuğum
Yalnızlığın ateşi arasında yabani bir ot gibi bereketleniyor

Kapıların arasından içime açılan benliğimin sahipsiz dokusu
Şeytani bir ayinin son ritüeli gibi son kez gösteriyor bana kendini

Ve hayat dediğim sonsuz kırıklığım el değmemiş bir bakirenin gözlerindeki damlada son buluyor

çok güzel şiirler bunlar gherçekten çok beğendim.

bir katil gibi özenle işliyorum sevgi cesedimi
sakinlik ve sukünetle
en şehvetli noktalarımda adları kazılı
öldürdüğüm her erkeğin
ama artık hayatı bir şölen gibi önüme sunuyorum
kanın akıcılığı arasında kayıp gidiyor acılar
bir melek kanatlanıyor içimde durmaksızın

ve geçmişim geleceğin ceninine dönüşüyor

teşekkür ederim blackdeep..

Gönderen: @metalgods

NepthyS:

geçmişimi silmek derken yaptığım hataların bedelini sürekli ödemekten yorulduğumu kastetmiştim..yaşamımla masaya oturdum sanki hiç bitmiyor hesaplaşma..

geçmişi bir bilinçaltı gibi düşünmeliyiz bence gerektiğinde çağırıp mutlu olmak için ama sakın acıları çağırmayın gelecekte yeterince fazla zaten bir de geçmiştekilerle uğraşmayalım

peki ama acılarıda hatırlamazsak o an yaşadığımız mutluluğun kıymetini,değerini nasıl anlarız?mutluluk en çok acının içinden yükselince parıldar..

NepthyS:

Gönderen: @metalgods

NepthyS:

geçmişimi silmek derken yaptığım hataların bedelini sürekli ödemekten yorulduğumu kastetmiştim..yaşamımla masaya oturdum sanki hiç bitmiyor hesaplaşma..

geçmişi bir bilinçaltı gibi düşünmeliyiz bence gerektiğinde çağırıp mutlu olmak için ama sakın acıları çağırmayın gelecekte yeterince fazla zaten bir de geçmiştekilerle uğraşmayalım

peki ama acılarıda hatırlamazsak o an yaşadığımız mutluluğun kıymetini,değerini nasıl anlarız?mutluluk en çok acının içinden yükselince parıldar..

evet haklısın;ama lütfen sadece bu amaç için yoksa ki zaten yeterince acılıyız değil mi doğmak bile bir sancılı dönemdir hayatta;bu açıdan bence acıların amacını sadece hatırlamak için kullanmalıyız ;yani vesile olmalı bazı yeni duygulara,çığır açıcı olmalı yazılanlara yazılacaklara...

biz somurtkanlar zaten hergün acıdan haz alırken bari geçmiştekileri sadece bu amaç için kullanalım. acıyı acı çağırmak için kullanmak bizim için çok fazla değil mi?

pencereyi sakın kapama ama sandalyenin orada senin için olduğunu da unutma...

acıya öyle alışkınızki,ruhumuzdan bir parça gibi,çocuğumuz gibi..içimizde yanan ateşin alevi gibi..
acımı kabulleniyorum,ve hatta acımı seviyorum..bu beni büyültüp,yüceltiyor..böylece alçalmıyorum,düşmüyorum,sarsılmıyorum..kalemimle ağlıyorum sadece..

Ey Tanrı şu yıldız dolu göğe bakarken anladıklarımın acısını çekmek yerine,hala anlamaya çalışmak için tenimi,bedenimi,tüm benliğimi verirdim..eğer varsan biliyorsun,hiçbir zamana ait olamadım..sen mi izin vermedin buna?yoksa insanlar mı?
bense küçülmedim,kendimi zayıf ilan etmedim,yenilmedim güçsüz insanların güç propagandalarına..irademin gücüyle bir kendime ait olmayı seçtim..kendi zamanımda yaşamayı seçtim..benim hiçbir zaman varolmayan tanrım,kendime itaat ediyorum..doğanın bana bahşettiği gücü kullandıkça ruhumda yükseliyorum..
ama bu acı nereden geliyor?söyle bana,söyle ki yok edeyim onu da sen gibi..söyle ki şeytanın sonsuz nefreti karşısında parlayan bir güç olayım..bırakta nice insanlar doğsun yüreğimde..

tüm yaşadıklarını ve hissettiklerini buradan görmek çok kolay bir boşluğun içinde olmana üzüldüm umarım bunu geçmişinden koparıp bir an önce bugünü yaşarsın....

tüm değerlerinle bunu yapmalısın!

senin adına hem üzülüyorum hemde bu yazdıklarına vesile olduğu için bu duruma seviniyorum sanırım

NepthyS:

Orada olmak istemiştim
Seninle
Kimsenin adına merhamet etmeden
Kimseye vermeden sevgimi
Yalnızca senin kutsal ışınla aydınlanmak

oysa umutlarım cinnet geçiren bir şizofren gibi son verdi ruhumdaki parlayışlarına
şimdi karanlık tüm günler
gecelerimdeyse ayrılıyor bedenim benliğimden
sahipsiz iki yanım
sahipsiz acılarım

bir ağacın gölgesinde oturup düşlemek yaşamak dedikleri şeyi
nasıl ve neden sorularının arasında kaybolmadan
kaçmadan kendimden

yüzleşmem gerek..

yaşamaya devam edebilmek için yüzleşmem..

paranoya satırları gibi bu kadar rahatsız bir şey görmedim...

yok oluşun hecelerini sayıyorum artık
çünkü etimle kemiğimle
ölü bir adama aşığım
ve bu gerçek hiç korkutmuyor beni..

Şu sefil hayatımı gururluca yaşadım..bir maskenin ardına sığınmadım başka gözlerin içine bakarken..bakamadığım ruhumun gözleriydi..oynamam kendimeydi,maskelerim kendimeydi..bu hayatıda oyun gibi oynadım..ve yenildim..kendime yenildim..kendimdeki ona yenildim..mutluyum dedim,mutsuzlukların en büyüğüyle karşılaştım..şimdi,açık ve net;acı çekiyorum..bedenimi ruhumdan ayırırcasına acı çekiyorum…

ve bu günden sonra hissedeceğim tek duygu koyu bir hüzündür..gerisi hiçlik..

dinmiyor bu acı
ve yolun bitimi gözüküyor bana
cennetin ışığı parlıyor tünelin sonunda

koşuyorum
vargücümle koşuyorum ölüme
soluk almadan
durup ardımdakilere bakmadan

sesinin tüm uğultularını gizliyorum içime
ve solgun yüzüme uzak gözlerinin parıltısını
eğerki birgün
ekşimsi tadıyla çıkarsa karşımıza kader
ayırırsa birbirine teğet geçen yollarımızı
ve biz kaçarsak kimsesiz kederlerimize
hiç unutmayacağım seni
uzun,sancılı yıllar geçse
ben kendi karmaşıklığımın dehlizlerinde boğulsam bile
çünkü
içinde senin-yalnızca senin bulunduğun o kurşuni zamanlar
benim acı ve yalnızlık dolu kırık hafızamın
en kıymetli yerinde ışıldayacak
ışıldadıkça
hep yanımda hissedeceğim senin o güven dolu varlığını
ışıldadıkça
kapatacağım değersiz insanların açtığı sahipsiz boşlukları
ruhunun iyiliğine,yüzünün aydınlığına bakıp usulca gülümseyeceğim
ve daha çok katacağım seni ruhuma
sen belki benim hiç bilmediğim şehirlerde olacaksın
şehirlerce uzağıma düşecek gölgen
belkide sen benim aksimi unutup,bir daha hiç hatırlamayacaksın
ama ben şimdiden biliyorumki
sen benim gizli mutluluğum olacaksın
tohuma saklanan kanlı gül
yada göğün karanlık örtüsüne sarınmış yıldızlar gibi
bu hayatdan her kaçmak istediğimde
gizlice-kimseye göstermeden senin ruhuna sığınacağım
mavi kurtarıcım olacaksın sen benim