Vicdan ayinesinde kopardın yangınları, sürgüne giden ilk ateşin adı olmuştu hicran. Aheste yıllardı sonrasında gelenler ve gidenlere el sallayanlar. Ne ümitlerini düşürmüştün yollarda, gene ne hüzünlere gark oldu yüzün. Mateme yenik düşen omuzların vardı ve sinende ağırlığını taşıyamadığın nice hasret. Kendinden vazgeçememenin resmiydi yere düşen gölgen ve bilmiyordun da kime söyleniyordu bu kadar pervasızca her sözün. Başlangıçsız bitimler yaşadın kendi hülyalarında ve sadece kendi dehlizinde aradın durdun bulamayışları hiç durmadan. Muhayyilene dahi sığmayan hayallerin vardı ve bitişi nice bitmeyen firkate sığan. Adını bilmediğin ve sadece kırık hayallerine aşina olduğun hüzün.
bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein
Ay yok!
Yıldızlar sönük.
Gece lacivertini siyaha emanet etmiş bu gece...
Ellerim terlemiş, ayaklarım karıncalanıyor...
Çorabımı sıyırıyorum...
Cam açık!
Üşümek iyi gelir.
Yüzüm karanlığa dönük gökyüzü siyah...
İçimden atamadıklarım bir bir gözümde şimdi...
Geçirdiğim tüm zamanlar, yıkıntı diye nitelendirdiklerim aslında hiçbir önemi olmayan...
Ben her seferinde bundan kötüsü olamaz diye kendimi avuturken hep yanıldım...
Gidenler ile eksildim sanırdım!
Aslında çoğaldığımı tüm eksiklerimi, herbiri ile topladığımı çok sonraları gördüm...
Tuz dudaklarımda...
Yüzüm yanıyor...
Üşüdüğümü hissediyorum.Yokluk!
http://www.fileden.com/files/2008/5/30/1937087/anemi-elveda%282%29.mp3
Sorgulamaları erteliyorum bu gece...
Sadece bulabildiğim cevaplarım ile karşındayım. Gözlerine bakıyorum bütün soğukluğum ile.
Şaşırıyorsun!
Gülümsüyorum!
Güçlüyüm sana karşı. Toparlandım... Her bir parçayı yerine oturttum.
Puzzle tamam!
Utanıyorsun!
Gerçeğini görüyorum artık. Hayal ettiğim gerçeğinden sıyrılmış...
Çıplaksın olabildiğince....
İkimizde biliyoruz rollerin değiştiğini.
*Karşımda küçük bir adam, karşısında güçlü duran küçük bir kadın...
*uç uç zaman...
Sensiz geçen her gün, yalnızlık denen o çirkef bataklık çekiyor beni içine ve sensizliğimin ortasında geçen her günde parçalanmış bir hayat duruyor ellerimde… Bir parçası bende kaldı, diğer yanım sende gitti bilmediğim mekanların uçsuz bucaksız kuytuluklarına. O anlar kendime düşüyorum üstüme her bastığımda, bir ıslık üşüyor kokunu bir rüzgar başkalarına taşırken ve ben isyan ediyorum gecenin mor hüznünün yalnızlığında gizlenen yokluğuma. Sen sensizlik oluyorsun, yalnızlık oluyorsun ve hücrelerime işliyorsun. Acılarımı sarmak adına, sıcaklığını bile hissedemediğim bedenlerin yanında açıyorum gözlerimi. Allah kahretsin demiyorum, çünkü ben asla terk etmiyorum seni, aksine sana adanmış bu ömrümle seni arıyorum ama yok oluyorsun. Kırdım artık gönlümün zincirini ve iflah olmaz bu ruhum, istese de dönemez artık geri. Sen sahiplenseydin, gelseydin ve bulsaydın beni karanlıkların en köşelerinde sana ağlarken, belki şu an mutluluk denizinde yüzer olurduk ikimiz. Canım yanıyor, bakışlarında yokluk var. Yokluğunda ben. Seni çok seviyorum, her şeye rağmen. Boş ver yaşa hayatı, temiz kal yazılarımda bir melek gibi, yaşa ve öğren. Bakışlarında bulursan beni, acımasız gerçekliğini haykıran aynalara bakarken ve gelme kararı alırsan bana, vakti geldi artık vuslatın diye geçirirsen aklından, eylüllerde gelme, o ay hüzün verir bize, geleceksen ekimde gel, doğalım her ekimlerde hüzünlerden sonra aşka.
bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein
Sen şimdi ellerine dokunduğum dudaklarımın dudaklarına değdiği o karanlık yerdesin...
Kimse bilmesin kimse duymasın...
Karanlığımsın...
*uç uç zaman...
http://www.fileden.com/files/2008/5/30/1937087/02.%20Bu%20Kadar%20Yeter.mp3
Gecenin bir saati şimdi...
Sırtüstü uzanmışım yatağıma.
Tavanıma yüklediğim anlamlar ile kaldığım bu eşsiz saatlerde beynimdeki başka biri kalbimdeki başka. Gözlerimi kırpmadan bakıyorum şimdi iki küçük nokta beliriyor tavanımda. Gülümsüyorum ve yumuyorum gözlerimi. Hiç değilse bu gece olmasın diyorum.
Yumup açıyorum bu sefer iki çizgi selamlıyor beni.
İkiyi sevmiyorum ben hiç!
Kabul etmek istemediğim ne varsa hep ikide gizli sanki.
Sağıma dönüyorum battaniyemi avuçluyorum. Çekyatım acıyor bana. Farkındayım. Sola dönüyorum. Bu gece duvarım bile sıcak, acıyor o da bana...
En çok bana acıyan ise benim aslında.
Elim telefona gidiyor ve geri dönüyor. Yere fırlatıyorum telefonu.
Yüzüstü yatıp başlıyorum.
Yastığım ıslak şimdi, bense çıkmazda...
Bu kadar yeter!!!
*uç uç zaman...
Karanlığınla gel üstüme.
Tüm ışıltımı boya hadi siyaha...
Yarınım ol, dünüme git, bugünümde yaşa...
Dön bana yüzünü.
Bilmelmiyim senin ''O'' olduğunu.
Kayıtsız bırak beni tüm yasaklarıma...
Benim ol!!!
Benimle öl!!!
Karanlığını giydir.
Hisset sevgilim...
Hissettir.
Hırpala sars!
Ama asla gitme!
Elini uzattığında tereddüt etmeden tuttur!!!
Sadece sev!!!
A kiss to remember...
*uç uç zaman...
kulaklarımı duyduklarıma gözlerimi gördüklerime kapadım şimdi..
anladım benden değerlisi yok...
Ve biliyorum tüm yaralarıma merhem sadece ailem...
*uç uç zaman...
