Oğlum,
Sana bu mektubu bizim cehenemden yazıyorum. Bir yaşima daha giriceğim nerdeyse. Tabi bundan haberin yok senin . Kronomometreye erken bastigin için beni hep yakışıklı hatırlaycaksın. Bizi bırakıp gittiğin yerde eski güzel günleri düşünüp hayiflanacaksın.
Ama dur,
Sen hatirliyor musun beni ?
Peki sen herhangi birşeyi hatırlıyor musun ?
Ben 20` ydim tanistığımızda, sen beni en son 35`imde gördün İstanbul'da. Sonra sen Kaş'ta öldün o akşam aynı anda geldik Antalya'ya. Sen beni görmedin ben sana bakiyorken . Ben sana öyle dikkatli baktım ki oğlum ayrılırken sen iyi ki görmedin beni. Yoksa gözgöze gelir gülerdik eskisi gibi. Olmadık bir yerde gülerdik ya hani. Öyle olurdu yine. Gözlerimizi kaçırırdık ciddiyeti bozmamak icin. Hani sahnede olduğu gibi. Sen ağlarken bakamazdım ya sana. Sinirimi bozardın, gülerdim . Çünkü sen her boktan şikayet ederdin oğlum. Öyle çok şikayet ederdin ki; sonunda sıkılır gülerdim. Sonra sende sıkılırdın kendinden başkası gibi olmak isterdin. Mutlu olan bir başkası gibi... Dert etmeyen biri.. Hani benim gibi biri.
Bir sey diyeyim mi sana oğlum şimdi dönsen buralara ... Ne gidilecek bir yol... Ne uğruna ölünecek bi kadın... Her neyse...
Ama kadınları çok dert ederdin sen... Ama onlar seni severdi oğlum..Ama sen cok ağlardın onlar için... Sevemezdin kendini bir türlü, onlar seni çok sevse de. Senin gibi olmak istemezdim o zaman... Daha çok sevin beni... Daha çok gülün bana, beni daha çok isteyin...Daha çok... Ama seni en çok ben...!
Bir şey diyeyim mi sana oğlum ? Şimdi dönsen buralara ne gidilecek bir yol... Ne ugruna ölünecek bir kadın... Ne de sabahlara kadar konuşarak sana vaadettiklerim...
Kandırdım seni oğlum, parayi dert etme diye. Yok öyle bir sey başarısızlık diye hahahah! İlla da bir başkası olmaya çalişma salak gibi, bir kadın için ölme diye kandırdım!!
Artık umurunda değil mi bunlar? Artik bozulmuy musun bu işlere ? Aşkın da bir önemi kalmadı mı yoksa? O kadın için ölmez misin bir daha? Ne var bir kere daha ölsen... Değmez mi o kadın buna? Hani .. Hani değerdi ?
Çıplak ayaklarıyla yürürken mezarının üstünden keyiflenmiycek misin toprağın beş karış altında? Öyle de oldu zaten... Vasiyet ettiğin gibi çıplak ayaklı kıza.
Bıraktın değil mi oğlum ? Bıraktın... Gittin... Peki...
Ama ben burdayım hala, ben devam ediyorum. Peki sen bakıyor musun bana ordan, gülüyor musun bana, sanıyor musun ben aynı şarkıyı söylüyorum? Daha çok sevin beni... Daha çok gülün bana, beni daha çok isteyin... Beni daha çok özleyin!
Ama seni en çok ben.... Ben... Hayir ben çok değiştim oğlum bir başkası değilim artık. Vazgectim maymunların dünyasından, bıraktım alkışları. İstemiyorum kahkahaları, istemiyorum bir aptal gibi yaşlanmak!!
İşte belki de bu yüzden, seni en çok ben özlüyorum!
Benim... Ölü... Arkadaşım....
Söz: Okan Bayülgen
Müzik : Yedi Karanfil
Okuyan: Okan Bayülgen
MAVİ LİMAN
Çok yorgunum, beni bekleme kaptan.
Seyir defterini başkası yazsın.
Çınarlı, kubbeli, mavi bir liman.
Beni o limana çıkaramazsın...
Nâzım HİKMET
yine qötürdün biyerLere bizi : (
..Notalarına yaklaş aşkın !
