Anathema_nettin_bana:

Veya olduğumuz gibi göründüğümüzü varsayalım;karşımızdaki kişi bizi olduğumuz gibi görebilir mi?

göremeyebilir, hatta sanırım çoğu zaman göremiyorlar. kendileri nasıl algılamak istiyorlarsa öyle algılıyorlar.

insanın olduğu gibi görünmesi ya da göründüğü gibi olması mümkün evet ama ben olduğu gibi görünmesinden yanayım. ikisi arasında bence şöyle bir fark var; olduğun gibi görünürsen neysen o olursun, içinden nasıl bir insan olmak geliyorsa öyle olursun yani. ama göründüğün gibi olursan asıl olmak istediğin insan olamayabilirsin. ama bu her insan için geçerli değil tabi, bazı insanlar için geçerli. yani göründüğün gibi olursan aslında öyle olmadığın ama olmak istediğin insan gibi olursun, biraz taklit vardır yani içinde. ama tekrar söylüyorum her insan için geçerli değil bu. yani bana olduğun gibi görünmek daha samimi geliyor bilmiyorum saçmalıyor muyum napıyorum

Anathema nettin bu çocuğa

Doğru söylemiş mevlana..

Aslında iki cümül de birbirini tamamlıyor sanki. Birbirine geçmiş iki durum... İnsan belli bi yaştan sonra kendi istediği gibi yaşamaya başlıyor. Birilerini mutlaka örnek alıyor, ondan -veya onlardan- esinleniyor. Göründüğü gibi olmaya çalışan biri bile aslında az veya çok kendisi gibi olur. Çünkü görüntüsü ne olursa olsun zaten o görüntüde az veya çok kendinden birşeyler vardır. Vardır, çünkü kendisi gibi olurken görüntüden de faydalanır. Olduğu gibi görünürken de aslında kendisini o yaşa kadar etkileyen birtakım şeylerin izlerini taşır çünkü... Çünkü çünkü çünkü... Anlatamadım. O yüzden bu konu hakkındaki kitabımı okumanızı tavsiye ediyorum. Sorun tüm kitap evlerine, gözlerinizi biraz kısarak, sessiz ve gizemli bir şekilde "Bi kitap varmış..." diyiverin, onlar sizi yönlerdirir.

Neyse bana kalırsa Mevlana için iki kavram da eşit gibi bu sözü söylediğine göre. Önemli olan başkası gibi veya başkalarının direttiği gibi olmamak...

İnsanların olduğumu sandıkları gibi görünüyorum. Olduğum gibi görünemem. Görünmem. Asla...

Yumuşak derler sonra

DeathWave:

Anathema nettin bu çocuğa

Doğru söylemiş mevlana..

Yanlış söylemiş diyen yok ki..Derinlere inelim biraz;mesela çocukluğuna

Mevlanayı benimsemem söylediği sözün de kendi açımdan geçerliliği yok.
Ne olduğum gibi gözükmek nede göründüğüm gibi olmak zorundayım.
İşime nasıl gelirse öyle davranırım kimse gözüktüğü gibi değerlendirilemez,nede olduğu gibi gözükemez bunu yapamıyabilir bunun birçok engelleri ve zorlayıcılıkları mevcuttur.
Mevlana Allah aşkıyla yanan biriydi.Dünyanın ve insanlığın öneminden çok bu hayatı bir sınav olarak görenlerdendi ve hayata değer vermezdi.Herkesin düşüncesine saygı duyarım fakat kendimce mevlana ayak takımındandı ve besinide gücüde zehirdi zehirlemek içinde elinden geleni yaptı.
Bu yüzdendir ki herhangi bir sözü umrumda değildir.İnsanı insan olduğu özgün,özgür ve yaratıcı olduğu için seven ve değer verenlerin görüşleri önemlidir.İnsanı bir kul,sınavda bir öğrenci ve iradesiz olarak görenlerin değil.

İşin aslı olduğumdan güçsüz görünmeyi mütevazi olmayı severim daha çok ki, üstüme saldıranları açıkça görmek ve bana her çapışlarında paramparça olmalarını görmek zevk verir bana....
Dama oynarım karşımdaki satranç oynarken bana ki karışık bi insan değilimdir kendi adıma basitliği severim kurallarımı basit tutmayı severim genelde...

konuya gelince, hiç kimse ne olduğu gibi görünür nede göründüğü gibi olur hep kokuşmuş beyinleri içinde sürekli olarak başka başka adice düşünceler geçer... Hemcinslerimde dah çoktur bu kendilerini kadınlar gibi zeka küpü sanıpta onursuzluklarını o kadar gözlerine sokarlarki ne kadar çabuk sezilebildiklerini asla farkedemezler... en basit örnek adam görünmeye çalışıp delikanlı görünmeye çalışıp sevgilisi olan hatunları bile netten veya başka şşekillerde düşürmeye çalışıp onursuzluklarını açıkça sergilerler ...
dediğim gibi insan oğlu hep olduğundan farklı görünme çabasındadır ne göründüğü gibi olabilir nede olduğu gibi görünebilir...

Mevlana'nın sözlerini severim.O söylerken her ne kadar bunu söylemek istemesede ben şunu sölücem aslında olduğun gibi görünmek mümkün değil?İnsanlarda bir etrafa gösterdikleri bilinç vardır birde doğal olan bilinç vardır.Freud ta buna bastırılmış kişilik der.aslında o bastırılan kişilk gösterdiğimizden daha doğaldır.Hani alkol aldığımızda ortaya çıkan en kaba örnek budur! onu saklarız insanlardan çünkü kırılmaktan, incinmekten yada hedonist duygularınızı ortaya çıkarırsanız toplum normlarına göre aykırıdır.Benim açıklamam bu....İnsan kendine karşı dürüst olmayı ilke edinirse bence sorun ortadan kalkar.

Şefkat ve merhamette güneş gibi ol,
Başkalarının kusurunu örtmekte gece gibi ol,
Sahavet ve cömertlikte akarsu gibi ol,
Tevazu ve maluliyette toprak gibi ol,
Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol,
Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol...

abi bi yorum yapamadım :S

valla senin yaklaşımına en uygun çözüm benim yapmayı düşündüğüm şey bölümün ne bilmiyorum ama kendi şirketini kurup emir altında olmaktan kurutlabilirsin... özel sektör tam bi puşt sofrası çünkü... sen yaparsın senin üstündeki amir övgü alır eğer çalışıyosan yükselemezsin çalışmıyosan atarlar... uzun ve bilindik kurallar...

ama kot çekip gitmek bence gayet iyi bi fikir

mevlana yılınımı anıoruz

ozmn bende etli pide(made in konya style) yierek katılıorum

olduğum gibi görünmem için önce ne olduğumu bilmem lazım ama bu imkansız,,anca olduğumu düşündüğüm şey gibi olabiliyorum,,içimden geldiği gibi ama ben neyim bilmiyorum

kim nasıl görürse görsün.. öz değişmez..

herkese başka bi kişilkle çıkıp hergün başka bi insan gbii davranıorum ...kendimi de kendime saklıorum ..pok varmış gibi...