Lisede okuyup şuursuz olanlarımız hatırlayacaktır, para maçı adı altında bir oyun oynardık. Peki nasıl oynanırdı bu oyun?
Öncelikle 3 adet madeni para bulunurdu. Hücum yapan oyuncu paraları diğer 2sinin arasından geçirerek gol atmaya çalışır (atar da). Diğer oyuncu ise serçe parmaklarıyla kale direklerini, işaret parmağıylada kaleciyi oluştururdu.
"Abanmak" deyimi her türk sporunda olduğu gibi bunda da mevcuttur. Oyun genelde paraların kaybolması ya da hocanın sınıfa girmesiyle biter.
Bi de bu oyunun bi türevinin basketbol adı altında oynanması beni asıl dumura ugratmıştır. İcadı yapan manyak daha sonraları voleybol, deve güreşi ve peynirli börek modelleri üzerinde çalışmış fakat yakalanıp idam edilmiştir.

---------------------------------------------------------------------------------------------
Bi de bu para maçının değişik şekilleri vardı. Kürsünün oraya geçerdik 4 kişi. İkişer takım olurduk.
Karşılıklı yerleşirdik. Ben kaleci moduna geçerdim, karşı takımın oyuncusu paranın kenarına parmağıyla vururdu,para dönerdi o arada onun takım arkadaşı parayı üfleyip benim kaleye sokmaya çalışırdı.
Çok oldu nefessiz kaldıımız, tükürmekten kürsüyü mahfettiimis falan
Bi de işin ilginci bunu en çok bis kısların oynamasıydı takdir ederlerdi bisi tüm erkekler Arada turnuvalar falan olurdu yenerdik kerataları

---------------------------------------------------------------------------------------------
Ulan parayla oynardık bi zamanlar, şimdi o bizle oynuyo. Hey beee, derlerdi de inanmazdım.

---------------------------------------------------------------------------------------------
Türk gençliğinin bütün haytalıklarda olduğu gibi bu olayda da modifikasyona gitmesi ve oyunu geliştirmesi sonucu kalecili moda geçildi. Bir önceki model bir nevi minyatür kaleydi. Fakat biz iki elimizi birleştirip daha önce kale direği görevi yüklediğimiz işaret parmağına kalecilik görevi verirdik. Bu halde iki elin serçe parmakları kale direkleri işaret parmağı ise kaleci konumunda olurdu. Ama namussuzlar ööle bi fırlatırlardı ki parayı; tam ucuna denk geldi mi parmağın ufuldar dururdun. Kızlardan çekinip karizma dağılmasın diye yok bişey oolum derdik ama etlen tırnak arası o biçim olurdu.

---------------------------------------------------------------------------------------------
Oyunun ilerki versyonlarında paraya parmakla vurmak yerine küçük cetvel, ya da tercihen uç kutusu kullanımına geçilmiştir. Böylece oyundan soonaki üç gün boyunca işaret parmağının tırnağının acı çekmesi önlenmiştir. Biz abimle oynardık, hep yenerdi beni...

---------------------------------------------------------------------------------------------
hırslı ve tuttuğunu koparan gençliğimiz 3 parayla yetinmeyip 8-9 paralı versiyon da yaratmıştır.
fark, gollerin yağmur gibi gelmesi ve skorların daha hentbolvari olması idi.
bu arada bize bi keresinde bi hoca "türk parasına yapılır mı lan bu" filan deyu gürlemişti.
bi sonuç elde edemedi tabi, hoca gidici oyun kalıcıdır.

aLıntıdır..

(parmakLarımın yazı yazmaktan kızardığı sanan annem umarım bu yazıyı okumaz..
biLmiyo ki, sınıf turnuvasında kürsüden hükmenLer hariç hiç inmediğimizi..

hediye de vardı qaLip qeLenLere.. bu bizim zamanımızda en büyük lüks oLan simit-koLaydı tabiki : )
ahhh aaahHH haLayLar çekipte sevinerek bitirdiğimiz şu Lise'yi şimdi nası da özLüyorum..)