İlk İngiliz yazarları, Stonehenge’nin taşlarını Sakson işgalciler tarafından kılıçtan geçirilen birçok ünlü savaşçının anısına, Kral Arthur’un sarayındaki ünlü büyücü Merlin tarafından yerleştirildiğini ileri sürmüşlerdi. Bunlara “Devlerin Dansı” adı verilmişti. Kimilerine göre ise, bu büyük yontulmamış taşlar Afrika’dan devler tarafından getirilmişti.

Berkshire’da üç odalı bir koridor-mezar Demirci Wayland Mağarası adını taşımaktadır. Yaygın inanışa göre Wayland, atları büyüsel bir yöntemle nalladığı sanılan ve görkemli kılıçlar ve zırhlar üreten, hayalete benzer bir varlıktır. Bu isim Almanya’da Wieland, İskandinavya’da da Völund adıyla bilinir ve klasik mitolojideki Vulkan’a çok benzer.
Megalitlerle ilgili diğer bir görüş de, Druid’lerle bağlantılı oldukları yönündedir.

Güneş Tapınakları: Megalitler Güneş ya da gezegenlerle ilgili bir simgeciliği içeren bir tür tapınmayla bağdaştırılmaktadır. İngiltere’nin Wiltshire yöresindeki Salisbury ovası üzerinde bulunan Stonehenge cromlech’i hala görülebilen bir toprak yığınıyla ortak bir merkezi çevreleyen iki daireden oluşur. Burada bir sunak taşı bulunmakta, biraz ötesinde “Friar’ın Topuğu” olarak adlandırılan dik bir taş vardır. Yapının doğu yönüne doğru dikilmiştir.

Britanya’da birkaç tane daha cromlech bulunmaktadır. Somerset’de bulunan bir cromlech, bir büyük ve iki küçük çemberden oluşmaktadır. İngiltere’de megalitlerin en yaygın bulunduğu yer Wiltshire’da Avebury yöresidir. Burada çok sayıda toprak siperler vardır ve yakınlarındaki Silbury Hill’in de yapay bir tepe olduğu düşünülmektedir. Avebury’de yaklaşık 100 taştan oluşan bir daire ve bu dairenin içinde ortak bir merkezi çevreleyen iki çift daire daha vardır. Kuzeydeki çiftin ortasında sunağa benzeyen, üç desteğin üzerine oturtturulmuş bir yatay taş, güneydeki çiftin ortasında bir tek menhir vardır. Bu düzene giden yolun iki tarafında da menhirler sıralıdır. Yolun düz değil de, yılan gibi kıvrılıyor olması, Druidlerin yılana tapınmalarıyla ilişkilendirilmesine neden olmuştur.


Bretagne’da bulunan çok sayıda megalitik kalıntının en büyüğü Carnac’da 5 sıra şeklinde ve en büyüğü 20 metre boyunda yaklaşık 600 taştan oluşanıdır. Bugün için sayıları oldukça azalmış olsa da, özgün durumunda her sırada 15bin taş olduğu sanılmaktadır.

En dikkat çekici megalitlerden biri de, Bolivya’da And Dağları’nın üst kısımlarında, yaklaşık 150 km uzunlukta çok geniş bir alanı kaplayan Titicaca Gölü’nün yakınlarındaki Tiahuanaco kalıntılarında görünür. Neredeyse 430 hektarlık bir alanı kaplayan bu kalıntıların İnkalar’dan önceki bir kültüre ait olduğu düşünülmektedir. Burada çok büyük monolitler bulunmuştur ve bu monolitlerle büyük bir tapınak inşa edildiği sanılmaktadır. Harç kullanılmamış ancak taşları bir arada tutmak için bronz kıskaçların kullanıldığına dair bazı izler bulunmaktadır. Bu bölge günümüzde terk edilmiş bulunmaktadır.

Caroline adalarından biri olan Ponapé’de, “Büyük Okyanusun Viyanası” denilen Nan-Matal adında bir kent vardır. Kent, kanallarla bölünmüş, sayıca elliden çok adanın üzerinde bulunur. Bu adaların tümü yapaydır ve iri prizmatik bazalt blokların, sırayla paralel katmanlar halinde sağ açıyla yerleştirilmesiyle inşa edilmiştir. Yerel inanışa göre burası Yunan Mitolojisindeki Titanlara benzeyen kadim bir ırktan iki prensin büyüsel güçleri ve ruhların yardımıyla inşa edilmiştir. Benzeri kiklopik yapılar Lele adasında da bulunmaktadır.

Güney Amerika’daki Şili’de yaklaşık 3.500 km uzaklıkta, Büyük Okyanus’un doğusunda bir yerleşim bölgesi olan Paskalya adasında kaba ve ürkütücü görünümlü, boyları 1-21 metre arasında değişen 550’den fazla taş heykel bulunmaktadır. Bunları yapan insanların 600 yıl önce Maori kökenli işgalciler tarafından yok edildiği bilinmektedir.

Son olarak artık kaba olmayan, daha ince çalışılmış megalitik yapıların Mısır tapınaklarında kullanıldığını görüyoruz. Bunların işçiliği farklı ve çok daha özenli olmakla birlikte, biçimsel olarak fark edilir ölçüde benzerlikler bulunmaktadır. Örneğin Karnak Tapınağının giriş yerlerinin triliton biçiminde olduğu açıktır.

W. B. Crow