melankoli bana hayatın renkleri arasında onlara dokunamamak gibi gelir.. hep bir şeylerden mahrum kalmak.. bütün renklerin olduğu bir dünya ama sen cam bir fanusun içindesin ve hiçbirine ulaşamıyorsun..ne kadar yakın olsa da... allahtan camı kırmaktan ve kanamaktan korkmam da sonunda canım acısa da o renkleri yakalayabilirim..

herşeyin yeri var zamanı vardır (:

ben genelde sigara içerim (yani her zaman içerimde o onun bahanesi)

İkiside gereksiz seyler bence,depresyona melankoliye baglayıp omrunuzden 10 yıl eksilteceginize tutup bir kahkaha atın 1 yıl daha cok yasayın.

Depresif miyim?

Hadi inkar etmeyin!
Seni... seni de.. hatta seni de...
görmedim mi sanıyorsun orada?

Benide ara sıra oturduğum cam kenarı yerimde nefessiz kalırken görmüş olmalısınız...

Ama sıkılgan biriyim fazla durmak istemez canım sokaklara salarım kendimi o vakit!

Bazen düşünüyorum da sevdiklerimle güzel anılarım var diğer bir yandan da canımı yakan anılar ve kendi yüzleri görmek bile istemediğim

Kendi canımı yakan sevdiğim bir kişi oldu ve artık onun adı bile beni eskiye götürmyeye yetiyor çoğu zaman

insan depresif olmaya özenir mi ya... çok depresif bi insanım bundan nefret ediyorum kurtulmaya çalışıyorum millet özeniyo amk. gelin ruh değiştirelim satıyorum ruhumu. kapış kapış gider bu forumda

Tamam hazırla bir slogan

nedenlerin varsa saygı duyarım ama canım istiyor die depresyona giren kasıntılardan nefret ediyorum... hayatta tüm duyguları tatmak gerektiğine inanırım, ama dozunda bırakmalı.. 7/24 ağlak dolaşırsan hayatn tadına varamassn

depresyona girme konusunda biraz özürlüyüm sanırım... melankolik olmak veya depresyona girmek bana göre degil!!