Bamyacı Türkler!

Dut yemiş bülbül kime denir?
Zenci olmayana!
Nasıl mı?
O zaman kaldığımız yerden anlatmaya devam edelim.
Pazar günü yazmıştım.
Beyoğlu'nda "damızlık zenci" kulüplerinin açıldığını.
"Televole kızları"mız bu yerlere akın etmiş.
Bizzat gidip kendi gözlerimle gördüm.
Görmekte zorlandığım şey ise adamların kendisiydi.
Karanlıkta ona buna çarparak anlayabildim, önümde adamlar olduğunu.
Bir de Allah var; dişleri bizimki gibi beyazdı!
Ben, bu adamların yıllar öncesi hallerini de biliyorum.
Beyoğlu'nda yürüyemezlerdi.
Herkes dönüp arkalarından bakardı.
Hatta bir gün çocuğun biri annesine sarılmış, şunu söylemişti:
"Anne, bunlar maymun mu?"
Anne de demişti ki:
"Yok oğlum. Onlar zenci!"
O zaman bu laf "kara derili adam"lara çok koymuştu.
Bu lafın onları neden üzdüğünü sorduğumda, bir hayli ilginç cevap vermişlerdi.
"Biz zenci değiliz. Afrikalıyız!"
Mevzudan bir şey anlamamıştım.
Ama adamlar haklıydı.
Her siyah derili zenci değildi!
Sonra gördük ki, adamların zenciler ile ortak olan "şey"leri varmış.
O şey bizimkilerde olmayınca, adamların da namı aldı yürüdü.
Öyle olmasa damızlık zencileri, "Televole kızlarımız" ne yapsın?
Neyse, biz mekana geri dönelim.
Bir köşeye çekilip gözlemeye koyuldum.
En çok acıdığım şey de şu oldu:
Yolunu şaşırıp, tesadüfen mekana gelen Türk erkeklerine acıdım.
Adamlar, "balta girmemiş ormana!" girmenin şokunu yaşıyor gibiydiler.
Bizim "Televole kızları", bir tanesinin yüzüne bile bakmadı.
Elin Afrikalısı, sanki dünyanın sekizinci harikası!
Bir ilgi, bir ihtişam sormayın gitsin.
Sonra ortalık karıştı.
Bizim Türklerden biri kavgaya tutuştu.
Sonradan öğrendim ki adam, eski eşini, zencinin birisiyle sarmaş dolaş görmüş.
Kadın da eski kocasına söylenmiş:
"Sen kim oluyorsun da hayatıma karışıyorsun? Sen, onun tırnağı bile olamazsın!"
Bu tırnak meselesi anlaşılan adama koymuş ki, ortalığı birbirine kattı.
Sonra anladım ki, tırnak meselesi bildiğimiz tırnak değilmiş.
Kadın, adamın erkekliğine "bamya!" muamelesi çekmiş.
Gülsem mi, ağlasam mı anlamadım.
Adamı apar topar dışarı attıklarında, garibim hala söyleniyordu:
"Sana göstereceğim!" diye.
Mekandaki çoğu Türk erkeğinin başı, o anda önlerine eğildi.
"Olmayan şeyin nesini göstereceksin be mübarek adam!" gibisinden.
Gerçek şu ki, zenci erkeklerin doldurduğu mekanların sayısında artış var.
Desenize yakında sınıfsal farklılıklar değil; ama "şeysel!" farklılıklar ortaya çıkacak.
Eskiden bu barların kapısında şöyle bir tabela vardı:
"Damsız girilmez."
Şimdilerde anlaşılan bu tabela değişecek. "Bamyalar giremez!" yazısı asılı olacak.
İşte ben buna "dünyanın sonu geldi" derim. Şimdi mevzuyu çakan bazı okuyucularım bana soracak:
"Önerin nedir?" diye.
Ben de onlara diyeceğim ki, gidip Japonya'ya yerleşin.
"Beyaz zenci!" muamelesi görün.

http://www.takvim.com.tr/2007/02/27/yaz1625-31400-138.html

buda link sabah iş yerinde okudum dumur oldum adam pekde haksız degil hani.....................................

YAZILAR KARIŞIK DURUYOR LİNKTEN OKURSANIZ DAHA KOLAY)