Cennetten bir Melek düşer Dünyaya, Bu beş para etmez lanet olasıca dünyaya.
Kanadı kırılır. İnsanlar onu fark etmez bile. Herkes sağa sola koşuşturur
itip kakarlar onu. Melek acının verdiği ızdıraptan dolayı yorgun ve bitkindir
güç bela kendini güvenli sandığı bi yere taşır. Düşüp bayılır
2 kuvvetli kol onu kavrayıp bulunduğu noktadan uzaklaştırır. Uyandığında
bi odada dır. Kanatı sarılı vaziyette bi yatakta yatmaktadır. Etraf mumla aynatılmıştır.
masa üzerinde bi tepsi ve içinde yemek. Yemekten tadar fakat biraz acıdır
Havada mahoş bi koku vardır. Kokuyu araştırmaya koyulur ve bulur. Bir kutu
içinden dumanlar çıkmaktadır. "tütsü bu" der. Kanatı ağarmaya başlar ve yatağa zor ulaşır.
Uyandığında odadaki mahoş koku sanki daha da artmıştır. Ve içeride birinin olduğunu sezer.
Karanlıklar içinde bi süliet durmaktadır.Suliet konuşur soğuk bir ses tonuyla "seni buraya ben getirdim
yaralıydın ve çaresiz bi durumdaydın, gitmek istediğin zaman burdan gitmekte serbestsin"
der ve aniden kaybolur. Melek sesin geldiği yöne doğru ilerler elini uzatır dokunduğu
soğuk taş duvarlar olur. Bi kapı görür, açmaya yeltelenir ama açılmaz kitlidir
gücü tam yerinde değildir zaten uğraşmak istemez. Zaten Suliet ona istediği vakit gideceğini
sölemiştir. Tekrar uyur. Suliet 2. kez geldiğinde şöle der.
"Kapını kilitledim çünkü dışardaki yaratıklar her ne kadar onların efendisi olsamda hepsi beni dinlemez
senin iyliğin için yaptım bunu" der. ve aynı şekilde sessizce gider.
Belli bi zaman sonra Melek ileştiğini söler. Suliet ona pek hala öleyse
bu gece yarısı burdan ayrılabilirsen der. Gece yarısı olur ve kapı açılır suliet kapının
öbür tarafındadır. Gitme vakti geldi der. Melek hızlı adımlarla kapıya ilerler
kolidorun meşalelerle aydınlatılmış olduğunu görür. Suliet bi dönemeci döner
Melek ona yetişebilmek için hızla ilerler ama suliet çok hızlı bir dönemeç
bir dönemeç daha. Sonunda avluya ulaşırlar. Ana kapı karşısındadır.
Kapıdan dışarıya çıkarlar.
O gece nedense yıldızlar daha bi parlak ve hiç olmadığı kadar ışıldırlar. Ayda
onlar kadar parlaktır. bunun bi nedeni vardır. Ait olduğu yerden yeryüzüne
düşen bir Melek Cennete gidecektir. ve o yıldızlar ona yolu gösterecektir.
Melek şöle der "Bunca zamandır benimle ilgilenen kişinin yüzünü görmek istiyorum
Ölürde Cennette karşılaşırsak seni tanıyabileyim" der.
Suliet gözlerinin içine hüzünle bakar ama Melek bunu göremez.
Suliet Üzerindeki büyüyü kaldırır. Cam rengi gözler,bembeyaz bir ten ve oldukça uzun saçlar.
Üzerinde ise yerlere kadar uzanan bi pelerin ve 17. yy kalma bir kıyafet.
Melek sulietin gözlerini görünce irkilir. Suliet bunu sever ve çevik bir hareketle
bileğinden kavrar ve konuşmaya başladığında dudaklarının arasından sivri dişleri görünür.
Ben Vampirim, ölemem,gündüz yürüyemem ve kanla beslenirim. Bu Beş para etmez lanet olasıca Dünyada
kısılıp kaldım ya ölümümü kendim yapıcam yada kıyamet kopana kadar burda bu acıyı çekicem
Senin Tanrının bana vermiş olduğu bi lanet. Hadi git şimdi yıldızlar seni bekliyo ait olduğun yere
vaktinde ulaşman lazım der ve aniden kaybolur.
Meleğin kalbi burkulur. Ona dokunmak isterken aniden gittiği için eli havada kalmıştır.
Üzülerek gökyüzüne doğru yükselir.
Vampir onu karanlık bir noktadan görme mesafisinden çıkana dek izler....