Gene bu kadar insanın arasında;
gene ben masada yalnız.
Müziği bile duymuyorum, bangır bangır inletmesine rağmen içimi.
Ses yüksek.
Ben sadece kendimi duyuyorum.
Zaten çalan şarkıyı da sevmiyorum.
Bir ton bokluk tekrar tekrar buldu gene beni.
Umursamıyor gibiyim.
Sadece arada lanetli olan yarımı, kanımın lanetli yarısını damarlarımdan akıtmak istiyorum.
Tabi o benle yazan ben aynı değil.
Yazarken zararı zararla kapatamayacağımı biliyorum.
Ama gene de lanetli kanımdan uzaklaşmak istiyorum.
Sonunda deliliğin, nefretin, hastalığın olduğu kanımı...
Yalnızım gene bu barda.
Gelir birazdan arkadaşlarım.
Gelirler ve masayı doldururlar sadece.
Ben gülen maskelerimi takarım bir süre.
Konuşur, şakalaşırız
eğlenirim de bir an.
Ama sonra onlar döner sevgililerine.
Ve ben dönerim kendi içime.
Gene yalnız kalırım.
Gözüm yan masalarda, derinlerime dalar;
Gözlerim saati,
gitme vaktimi.

zaman bir türlü değiştirmez bazı gerçekleri.
yalancı çıkarmak ister ya bazen insan kendini,
bu görevi de zamana verir.
Ve her seyi gösteren zaman
gene sadece acı gerçeği gösterir.
yalnızsındır.

ürkek adımlarım karışır ruhuma,
korkarak büyürüm.
Ben ben olamam bir türlü
Ve ben benlerimi karıştırırım;
Hangisi olduğumu bilemem.
Yere değmeye korkarak;
çıkacak seslerden
seslerin çekebilceği şimşeklerden;
korkarak mühürlerim dudaklarımı...
Yumrular yutarım;
genzime takılı kalır acı tad,
gitmek bilmez!
tuzlu sular denerim,mukus denerim;
artar durur acısı.
Yorulur düşerim yastığa.
Sıkıca kapanmış dünyamın kapısından
ses akmadan deliririm.
Deliliğim yorar beni;
Kabuslara düşerim...

Zaman akıp gidiyor bedenim üstünde
zihnim içinse farklı geçiyor zaman:
Şu acıdan sonra Şu umut
Aylarca gözyaşı,günlerde gülüş.
Kendini kandırdığın zamanlar,
Maskeni taktığın zamanlar,
Boşa geçen zamanlar...
ruhumun zamnları çok farklı;
ayların anlamı yılların anlamı farklı.
Bedenimin zamanı büyütmüyor beni ama
ruhumdan geçenler,aklımda geçenler
yaşlandırıyor bedenimi,beni.
Anlamsız aylar geçiyor bedenimden farketmeden
Bir gün geçiyor içimden,yıllar geçiyor tenimden.
Ve ben büyüyorum,küçücük bedenimin içinde.
bazen sığamıyorum,doldu kalıp diyorum
sonra bir yerler daha açılıyor
Ve dolumlara devam.
Ruhumdaki yılları,bedenimdeki anlar boşaltıyor.
acılar doldururken,
umutlar boşaltıyor.
Parlıyor içim umutlarla,güneşler doğuyor ruhuma,
buharlaşıyor yıllarım;
bir anda zaman geri işlemeye başlıyor.
Ve bir anda da ışık gidiyor.
Yıllar iki katı hızlı geçiyor içimden.
Ve ben yaşlanıyorum,
doluyorum yeniden.