Binlerce kamus yumurtasının birinden yeni bir melek daha çıkmıştı.minicik kanatımsılarını yeni keşfediyordu melek farklı uzuvlarınıda öğrenmek istedi ama yapamadı.ondan sonra çıkan meleklere baktı kırılan kamus yumurtalarını gördü tuhaf gelmişti tüm bunlar ona..meleklerin hepsi sırayla ankorais'e gitti burası ölümsüzlük bağışlayıcısının eviydi...bütün yeni doğanlar sıraya girdi.ankorais onları selmlıyordu adeta.ruhaların arkasından'o' geldi.Baumla elinde küçücük bir zerreyle kamus yumurtasından çıkanlara ölümsüzlük bahşetti.melekler asıl bedenlerine kavuştular...gelişimlerini tamamladılar.fakat baumalnın uzun zamandır başka planları vardı.o dünya halkını merak ediyordu.bunun için 'o'nu seçti.ruhlar meleği ona getirdiler.baumla meleğe ad verdi 'sen dedi senki kamus yumurtalarından çıkan melek sana ölümsüzlük bahşedene hizmet et.hizmet etki huzur bulasın...adın şinosles olacak sen dünyaya inecek ve oradaki yaratıklarla konuşacaksın.'şinosles şaşırmıştı kimdi o yaratklıar??baumla 'korkma dedi onlara insan deriz ve zarar vermezler'böyle olmadığını çok iyi biliyordu baumla..şinoslesin yolculuğu başladı.yeraltına ekildi bir tohum olarak bir çiçek olarak dünyaya açtı gözlerini.zor olmuştu tomurcuklanmak.tomurunu çatlatmak güneşi beklemek onla beslenmek..yağmur suyundan içmek.şinosles bunları nerden öğrendiğini bilmiyordu.gökyüzündeki o parlak şeye nezaman güneşdemişti acaba?yada otuhaf ıslak şey nezaman yağmur olmuştu?? parlak ve ıslak mı??bunlarda neydi??şinosles şaşırmıştı.derken zaman gelip çattı artık bir bedende olma vakti gelmişti.kendisine küçük bir kız seçti ve onun bedeninde belirdi.onunla bereber doğayı öğrendi.küçük kızın oyuncaklarını keşfetti aile diye birşeyin varolduğunu bildi onla beraber büyüdü filizlendi.sonra kızı serbest bıraktı genç bir adamın bedeninde hayat buldu.karmakarışık bir dünyaya gelmişti genç adamın beyninde kopan fırtınlara şahit oldu.kötülük kavramını ilk ozaman öğrendi...acıyı hissetti..genç adamın aşık olduğuna şahit oldu.''ohh baumla diye aklından geçiridi.insanoğlu nekadarda zormuş...''şinoslesin ölümsüzlüğünü kötülük kirletti yaraladı onu...genç adamı bırakıp yaşlı birinde vücut buldu.ne tuhaf şeyler oluyordu yine insan beyninde,hayatında.yalnız kalma korkusunu hissetti ilk defa...insanların ölümden korktuklarına şahit oldu...melek insan oğlunu öğrenmişti artık.ölümsüzlüğü ona acı veriyordu.dünyada ölen her bedeni onun ölümsüzlüğünü kirletiyordu.şinosles baumlaya yalvardı...'ne olur geri çağır beni,ne olur yardım et bana.yapamıyorum artık görevimi'baumla hayır dedi ölümsüzlüğü bahşettim sana ve buyüzden yapmalısın dedi.baumla acıyı hissetmiyordu sadece görüyordu oyüzden anlıyamazdı şinoslesi...zaten artık şinosleside hissetmiyordu...ama ölümsüz melek ölüyordu evet o ölüyordu...kapılar ölümsüzleri almak için açılmıştı...şinosles isyan etti bunca acıya.baumla ise onu lanetledi.şinosles artık bir bedenden ötekine savrulup duruyordu...ana,çocuk,yeşlı,baba,genç,kız,hastalıklı,ihtiyar,yankesici,yalancı,alakolik,kumarbaz,iyikalpli...her insandan tattı şinosles...insani duygular tüm bedenini doldurdu,bütün kötülükleri gördü şinosles bütün katliamları izledi,açlığı susuzluğu gördü,zulmu gördü bukadar kötülük içinde şinoslesi ayakta tutun tek şey az da olsa iyilikti...derken bir gün son geldi...şinosles dayanamadı ve öldü...daha önce bedeninde yaşadığı insanlar gibi öldü.baumla buna bir anlam veremedi.şinosles ölmemeliydi.ona kendi kudretinde vermişti.şinosles ölmemeliydi ona ölümsüzlük bahşetmişti.şinosles ölmemeliydi...baumla zamanı iki avcunda topladı.zaman durdu.baumla düşündü cevabı bılmuştu.cevabı bulduğunda ise yer onu çoktan yutmuştu...ölümsüzlük ise onla beraber çoktan yok olmuştu....(aslında günahsız olup bir çok günaha şahit olan şinosleslere)