Gençlik hayalleriyle körelen ruhlar yanıbaşımda.Gitmemek tek arzusu olmuş bedenimden.Sabrın sonunun selamet olmadığı kesin karanlığa biletim var elimde.İstasyondayım gün batımı geçen trenleri seyrediyorum.Bir gün elbet belirsizliğe giden trende yerimi alacağım.Ben ve yaralarımı toplayıp beraberinde karanlığıma gömüleceğim,yanıma alıp kendimi.Kirlenen ben miyim ellerimmi hayatım kir pas içinde kalıcı tüm izler aklıma kazınıyor.Boş salıncaktaki dehşetin başladığı yere geri dön çağrısı yapıyor.Her durakta o o ve O.
Kanatlarımı düşürdüm yaşama azmim yerlerde düşüyorum bu rüya değil,gözümü açıp kapayınca yatağımda bulamadım kendimi hala düşüyorum.Son durağa geldim artık geride yokluk burada da yokluk ve iki yokluk arasında kanatlarını kaybetmiş parmaklarımı kırmış ben.ben de boş salıncaktayım..sallanmaktayım...ama kimse görmez oldu artık beni..hayattan silindim..