Robot gibi programlanmısım ev iş iş ev ..
Yaptıgım hiç olmasa bile bir harketim,
Yaşadıgıma dair bir bir işaret var..
Ama sen !
Nerdesin?
Kimlesin?
İyimisin?
Kötümüsün?
Hiç cevap alamıyorum bu sorulara
Yolda tek basına son sigaramı yakmış yürüyorken bile bu soruları sormaktan sıkılmıyorum..
Kendimi cok riskli bir ameliyat yapan doktor gibi hissetmeye basladım!
Hasta ölmüş ve kalp atışları düz cüzgi haline gelmış bir hastayı Kurtarmaya calısıyorum
Sonu husran bu kesin!
Hasta hiçbiz zaman canlanmıyacak !

Unutmaki yeniden diriliş var önünde...

Ben mi yaşantımdan çok gerideyim yoksa yaşantımı çok mu ileri geçmişim. Ne olduğu konusunda hala belirsizliklerin hakim olduğu ritmik bir nefes alış içersindeyim. Okumalarım yazmalarım gördüklerim her geçen gün beni biraz daha sallıyor depremlere neden oluyor. Ama hep artçı depremler. Şiddeti de çok olsun büyük olsun da beni de yıksın onu da.

İğrençsiniz hepiniz! Belki hepiniz değil...
Ama çoğunuz iğrençsiniz!
Çıkarcısınız...
Dedikoducu...
Satarsınız sürekli birbirinizi...
İğrençsiniz!
Tiksinmemek elde mi?
Utanıyorum kendimden...

Evet renkler burdalar evet…
Ne aramıştınız?
Mor? Yeşil?
Ne verelim size?
Ne fark eder ki?
Karanlık gitmezken…
Hayır hayır istemiyorum o sahte renkleri…
Karanlığım gitme…
Hani? Evet evet değişiyor renkler…
Ama ortasında halen sen varsın karanlığım…
Yeşil mi?
Yeşil mi doldu şimdi yerin?
Beyaz mı? Masumiyet mi yoksa?
Bana büyük gelir o.Biliyorsun…
Ne bu pembe mi?
Ne yapıyorsun karıştırıyorsun hepsini birbirine!
Sahte!!
Sahte!!
Sahte!!
Nefret ediyorum senden karanlığım!
Beni sahteliklere mi emanet ediyorsun sen!
Nefret ediyorum senden!
Uzak durun! İstemiyorum sizleri…Ve seni de istemiyorum artık…Karanlığım…

yaşa,
3 dünlük dünya
istediğin gibi yaşa
karamsar olmak sürükler seni hiçliğe
unutma insanların ihtiyacı var sana!!!

nahoş hayaller abzurt düşünceler
kurdum kafamda yıllarca
10 yıl evvel gerçekleşmesini istediğim hayal
15 yıl evvel kurduğum planlar
olmadı...
ama olsun yine kuruyorum 15 yıl öncesini düşünerek
ne farkeder yine olmıycak..
belkide olur işte o zaman dünyanın efendisi ben sizler ise kölem olıcaksınız...

Unutur insan evladı,
Gözünü kapatsan bile görebiliyorsan ışık vardır!
Ve karanlıksa görünen,
Belki senden ışığa yansıyandır...

Yağmur taşları eskitiyor, zaman yüzleri..
Söylenmeyen her güzellik, kalp ağrısına dönüyor..
Yazılmamış her şiir ölüm oluyor sonunda..
Sen, kalemde sakladıklarını beyaz kağıtlara anlatmalısın..

-Ki hiçbir çığlık, tutulan sırların sessizliği kadar sağır edici değil…

Ve yazarsan kağıdın mürekkebi emmesi kadar, tutkulu yazmalısın.
Yağmur taşları eskitiyor...
Zaman, güncesini alınlarımızda tutmakta...

Hayal kurmak acı vermeye başladı...
Gerçekleşmeyeceklerini bildiğimden ya da gerçekleştiremediğimden...
Peki hayallerim olmazsa...
Gerçekleşmez ya da hiç var olmazlarsa...?
Ben...?
...

Gönderen: @taphlegis

Evet renkler burdalar evet…
Ne aramıştınız?
Mor? Yeşil?
Ne verelim size?
Ne fark eder ki?
Karanlık gitmezken…
Hayır hayır istemiyorum o sahte renkleri…
Karanlığım gitme…
Hani? Evet evet değişiyor renkler…
Ama ortasında halen sen varsın karanlığım…
Yeşil mi?
Yeşil mi doldu şimdi yerin?
Beyaz mı? Masumiyet mi yoksa?
Bana büyük gelir o.Biliyorsun…
Ne bu pembe mi?
Ne yapıyorsun karıştırıyorsun hepsini birbirine!
Sahte!!
Sahte!!
Sahte!!
Nefret ediyorum senden karanlığım!
Beni sahteliklere mi emanet ediyorsun sen!
Nefret ediyorum senden!
Uzak durun! İstemiyorum sizleri…Ve seni de istemiyorum artık…Karanlığım…

bu harika kutlarım seni.

Teşekkür ederim

Fahişe...
Kaç yıl olmuştu bilemiyordu.
Kaç beden geçmişti üstünden ya da kaç bedenin altında yok olmuştu tekrar tekrar...
Bilemiyordu...

Karanlık şehrin pis sokakları lanetlenmiş bedenini 3 kuruşa sattığı yerlerdi.
Ruhunu sattığı...
Benliğini bir kez daha yitirdiği...

Gece soğuktu...Sokaklar ıslak,asfalt yapış yapıştı...
Son olacaktı; karar vermişti!!
Bu,son olacaktı...
Son sevişmesi...

Çırılçıplaktı...
Sokaklar karanlık ve boştu.
Kimse bilmiyor,kimse görmüyordu onu.
Bedeni tüm asfaltı yalamıştı...
Tüm hücreleriyle hissediyordu asfaltın iğrenç nemini...
Çırılçıplaktı...

Onun içini kimse görmemişti.
Oysaki o ÇIRILÇIPLAKTI!!

Üzerine çıkan herifler uçkurunun derdindeydi; diğer insan müsfetteleriyse ondan yüz çevirmenin...

Ruhu sağlam değildi...Paramparça olmuş,yitmişti...
Geri dönüşü olmayan bir yok oluştu bu...

..Ve...
Artık karar vermişti!
Son sevişmesini yaşıyordu!
Çırılçıplaktı...
Asfalt ıslaktı...
Üzerine binen şey iğrenç bir herif değildi bu kez; ölümün ağır ve soğuk nefesiydi...

Son sevişmesini yaşıyordu...
..Ölümle...

Tadını çıkardı...

Gönderen: @taphlegis

..Ve...
Artık karar vermişti!
Son sevişmesini yaşıyordu!
Çırılçıplaktı...
Asfalt ıslaktı...
Üzerine binen şey iğrenç bir herif değildi bu kez; ölümün ağır ve soğuk nefesiydi...

Son sevişmesini yaşıyordu...
..Ölümle...

Tadını çıkardı...

Güzel götürüp, çok güzel bir sonuç bölümü yapmışsın. Çok güzel olmuş tebrik ederim, ellerine sağlık..

Bir bakmışsın ki hiç var olmamışsın…
Var olduğunu sandığın bedenin…
Benliğin…
Ruhun…
Göz yaşların…

Bir bakmışsın ki ; hiç var olmamışsın onda…
Ne dudaklarında var olmuşsun ne de ellerinde…
En önemlisi de kalbinde var olmamışsın ki hiç..

Bırak beni…
Ben…
Ben sende hiç var olmadım ki…
Ait olduğum yere bırak beni…
Geceleri o olacak artık yatağımda…
Tüm benliğimle onla sevişeceğim artık…
Dudaklarım onun olacak...Senin değil !!
Zaten hiç senin olmamışlar ki…

Ben hiç senin olmamışım ki…!!

Tasalanma artık…
Çektiğin şey acı değil yalnızca vicdan azabı duyuyorsun.
Belki de acıyorsun!
Ki ondan da şüpheliyim ya…

Ben sende hiç var olmadım sevgilim.
Bırak beni...Usul usul süzüleyim ait olduğum yere...
Saçlarım onun olsun…
Ruhum…
Bedenim…
Gözyaşlarım…!!
Karanlığım onun olsun…

Bu ısrarın neden anlamıyorum sevgilim!
Hiç senin olmamışım…
Ben varken bensiz yaşamışsın sen!!

Peki şimdi…
Şimdi...

Şimdi neden bırakmıyorsun...
Beni..?