Je sais que c'est dur
de dire tous ces mots
de les penser..
de les vivre..

A chaque fois que
je crois que c'est fini
ça recommence..
ça ne finira jamais.

Peux-tu ressentir cette sensation?
pourquoi je subis,
pourquoi toujours moi.
Ca fait mal..

Ne disparaît pas..
ne m'oublit pas..
ne part pas.
je ne résisterais pas.

Ne me laisse pas seul..

aşktır ölümden güzel olan

ZAFER ICIN ATILAN HER ADIM ACI VERIYORSA SANA DURMA DEVAM ET BIRGÜN ÇEKTIGIN ÇILENIN KARSILIGINI ALACAKISIN
AMA KORKUYORSAN SAVASMAKTAN O ZAMANDA ÖLMEK ICIN YALVAR FARE GIBI YASAMAKTANSA ÖL SEREFINI GÖSTER TÜM DÜNYAYA

" Çekilin karanlıklar,rahat bırakın beni.Ölüme yaklaşmışken döndürmeyin yolundan bedenimi. "

yüzün hüzün
yüzün
tersdüz edilmiş bir kağıt gemi
alabora olmuşsun sevgilim

kaç dalımı kırdın bilmem
kaç saçtelim ile vedalaşmışsın
beni bu ilgilendirir.
kaç gece ağlamışım onuda bilmemde
beni hangi gölgenle çiğnemişsin
beni bu ilgilendirir...

yumuşak düşüşler ile başladı herşey sadece başım dönüyordu, tatlı bir baş dönmesi, sağa sola sallantılar ve kırılmış birkaç ruh parçazı...

ruhum delindi sonra içinden tutamadım bişeyleri
ruhum delindi sonra içinden kaçtı çocuk bakışlarım, kurabiye masallarım ve hayvanat bahçesi bulutlarım...

elimdeki uçurma yalanlarımı saldıkça gökyüzüne şimşektiniz ve herzaman yaktınız iplerimi, ellerimi çok acıtmalı göz yaşarttıcı silahlarınızla kaybetmiştim...
ellerimi kaybetmiştim
ellerimin rengini kaybetmiştim
daha dün gibi yastığımın baş ucunda kokusu
evet korkmuyorum artık ...
rengimi benden alıp ellerimi siyaha boyamıştınız...
karanlıktı ellerim...

ne zaman gülmek istesem bana en korkunç hikayeleri adeta yaşattınız teşekkür ederim...
ne zaman gülmek istesem beslenme çantamda kayıp ruh sancılarıydınız
teşekkür ederim...
çocuktum
küçüktüm
her zaman söylüyorum evet Küçük bir aptaldım...

beni daima elma şekerlerinizle kandırmayı başarmıştınız açtım evet çok açtım ama anlamadığınız benim sevgiye ve değerlere olan açlığımdı...
sonuna kadar bitirmemi beklediniz elma şekerimi ve sonra doyduğumu düşünüp tam kalbime saplardınız ..
teşekkür ederim artık beyaz değilim...

bir gidişe dair yazılmıştı...

Yine karanlık ve yine siyahlar
yine karanlık çöker ruhuma
yine 666 bilinmeyenli denklemin içinde bilinmeyen bir dünyam var
kim çözebilir denklemimi?
yine kim yapacaktı son vuruşu bana??
benim dünyam ölümlülere gör bir dünya değil
ölümlüleri ölümsüz yapan bir dünya aslında
zayıf ölümlü topluluktan ayıran bir dünya
ÖLDÜREN KARANLIK BİR DÜNYA
ayrıca çelişkilerle dolu kendi içinde
zorluklarıda bunlardır belkide
bu benim dünyam
yaşayıp yaşaayacağıma
BEN KARAR VERİRİM

Azrailin soğuk nefesiyle yaratılmış rüzgar, yanan tüm mumlarımı söndürdü
artık hiç ışığım kalmadı...........

"Yüzen yosunlar gibiyiz, karanlıkta, başıboş... Suların tesadüfünü bekliyoruz..." Ahmet Hamdi Tanpınar'a ait bu mısralar... Sonu gelmemiş bir şiire ait. Muhteşem...

"İnsanları tanıdıkça, anladıkça söyledikleri yalanları, gördükçe yaptıkları haksızlıkları ve farkına vardıkça ikiyüzlülüklerinin, şahit oldukça zayıflıklarına karakterlerinin, yaşlanıyoruz. İnançlarımızı kaybediyor, ümitlerimizi tüketiyoruz. Değer verdiklerimizin, sevdiklerimizin sayısı azaldıkça biz de eksiliyoruz..." Rengin Soysal yazmış bunu da... Ne diyeyim; meğer benim sorunum tam da buymuş...

Senden "disconnect" oldum olalı sevgilim
Yaşadığım hayat "demo" oldu birden bire
''Ctrl+Alt+Delete'' bile yaramıyor kalbime artık
Mumkun degil hatiralari "uninstall" etmek
"Alt+F4" deyip gitmenle kapandı tüm umutlarım
"hata raporlarıyla" terkettin.başardın tatlım kutlarım

-Kırmızı kırmızı damlalar yere dökülür onlar benim kanım, ben değil onlar acı çeker yere düşerken ben acı çekerim siz aptal insanlar bana bakarken çünkü size acırım bana küçümser gibi bakıp karşımda dikilirken...

Yanında birini ararsan siyaha git orda bulursun beni.Bazen herkes bişey arar siyahta,bense seni...Sende bak siyaha,karanlığa ışığı arama asla ışık acı verir karanlıksa sıkıntı.Sıkılırsan beni ara burda,siyaha git siyahta bulacaksın.Çünkü seni orda aramaya devam ederken ruhumu siyahta göreceksin...

Kötümser bir şekilde bakan yok bana karanlık bakar ama o iyidir aslında çünkü düşünme fırsatı verir insana...

'' Zaman kalmadı artık, kalmadı artık zaman''

Donuk kalp atışlarını avuçlarımla topladığımdan beri, sağ gözüm kanıyor, artık kırmızı olan yalnız dudakların değil yani, kan kaybediyorum, kaç üniteydi sevgimiz ve ne kadar kolaydı ayrılıklar, biliyormusun bilmiyorum ama beni anladığını düşünüyorum ısrarla, ve hala neden ve hala neden bu vazgeçişler, yaralanmalar, kan kayıpları ruh kayıpları ah başımı ağrıtan bu gerginlik neden, ben seni seviyordum bunu bilmeliydin, sen bana dair herşeyi bilmeliydin bunun için soyundum yatağına girip sana kalbimi gere gere gösterdim, ah o ilk melun çarpışma o ilk gözdağı değilmiydi gülüşlerimizi yaşlara boğan,bir kaç düşün ardına saplandı masum intihar, dizlerim bükülüp önünde yalvaracakken tam, o masum o deli o çılgın intizar, bu isyan yemişim çarpışmasını, düşüncelerin peşinsıra yağan bu sonbahar, yapraklar döküldü zahir artık sen düşün nasıl bir çıkmazda kaldı ömür,

Kaldırımda ki çocuğa yüzümü döktüm
Yüzüm bir karış kaldı dudaklarında
Dudaklar da bilindik şarkılar mırıldanırken zaman
Dur diyemedim,
Dur diyemezken seni
Seni sevmeyi nasıl düşünürüm,
Bunu bana öğretemedi zaman,
Ah bu sonbahar denilen yalan
Hazan,
Beni inadına senin dudaklarına sürükleyen kasırga
Ben seni terk edemiyorken beni sen bırak
Sen beni terket,
Senin beni terketmen birşey yani,

Göz kapaklarına çizdiğim figürler ve dudağına attığım çentik, lütfen onlara iyi bak, dudağıma kondurduğun esmer öpücüğü düşlerimde büyütüp putlaştırıp kutsallaştırıyorum,sana tapmaya yelteniyorken, bir bakışın yetiyor senden nefret etmeme, beni sevdiğini söylediğin anlarda! o anlarda eriyor parmaklarım dokunamıyorum, beni en çok korkutan gözlerinde kendimi kaybetme olasılığım, derin gözlerine baktığım anlarda ben olmaktan vazgeçip başka kişiliklere bürünüyorum, kendime yabancılaşıp tanımsızlaştırıyorum bakışlarımı, en çok bundan korkuyorum işte! paylaşımcı olmalı sevgiler ya benden hiç almadığını görünce acılarımı, bileklerime yöneltiyorum dişlerimi yapamıyorum, intihar bile edemiyorum anla! Seni özledim ,seni hala seviyorum kahretsin... allah belamı versin!

Bensiz yattığın o yataklarda benli hayaller kurma artık.
Sabahlara merhaba derken beni seven bir şair var deyip gurur duy sadece.
Ve hiç bilme o şairin senin için her gün defalarca öldüğünü.
Ve bil ki insan sevdiğiyle beraber olacak mahşerde.
Tek avuntum bu şimdilik.