..

karşımdaki herkes kanatmaya çalışıyor kabuk tutmuş yaralarımı..hep bi acı,hep bi kırgınlık bedenimde..gözyaşlarım bile pes etti akmıyor artık silik gözlerimden..hayat oyun oynuyor yıpranmış kaderimle..tutuyor kirlenmiş saçlarımdan ve sürüklüyor beni metrelerce..ıslak sokaklarda bırakıyorum her bi parçamı,her bi duygumu..ve uçurumun kenarına geldiğimizde bırakıyorum kendimi ıssızlıktan aşağı..

Arkadaşım.. Saygı, aşk, ben, hayat, nerede bunlar? Söyle bana.. Sakın yalan söyleme. Kırılmış kalbimi tamir etmenin bir yolunu öğret bana. Yaşanmamışları öğret bana.. Olmadığım bir kişiliğe bürünmemi isteyenlerin amaçlarını anlat bana.. Çiçekleri anlat.. ''Aşk`ı'' anlat bana.. Kısacası diğerlerinin daha ne olduğunu bile bilmediği ''hayatı'' anlat bana.. Öfkeliyim, tüm insanlara.. Bilinmeyen hayat bile nefret ediyor onlardan.. Nasıl ulaşacağım ona?
Ağlama benim için, doğru olanı seçiyorum ben.

Tanrı, affet beni..!

..

İçimden geçen sadece ağlamak..Sayfalar boyu yazmak ve de...Gözyaşlarımla ıslatmak o sayfaları..Mürekkepleri aksın diye bütün yazdıklarımın..Yazayım fakat kaybolsun hepsi...Kimse okumasın..Ağlayabileyim ki yazdıklarım silinsin sanki hiç yazılmamış,yazılanlar hiç yaşanmamış gibi..Halbuki hepsi çoktan yazıldı ve çoktan yaşandı..Gözyaşlarımla akması yazdıklarımın mürekkebinin bir şeyi değiştirmiyor artık..Çünkü hepsi zaten yaşandı..Silemez artık gözyaşlarım bile..

Hayat yaşmaya deymez deymez hayır deymez...
Sadece mahvolup kendini kaybetmeye yarar....
Sen kendini kaybettin ben ise kendimi bir deli olarak buldum..
Herkez deli oldu manyak olduk..
Cezalarım umrumda değil cehennem yolundayız ..
Siz biz herkez de o yoldan yürüyor hayır yapılıcak
bir şey olmalı.. Ama yok yok...

bulutlardan beyaz
gökyüzünden mavi aldım
denizlerden sonsuzluk, gözlerinden umut aldım
yıldızlardan ısık, kuslardan haber aldım
annemden öğüt tanrıdan inanç aldım

by : Cem Adrian

..

bu gün beni biraz fazla öp..
çünkü ben öldüğümde çok gençtim

susmak....ve sessiz kalmak bazen....dinlemek seni....din_le_mek....
....Mel_ek_din.....

''acı şurda dursun biraz,
ben aşk'ın tadınada bakacağım...''

(özlü sözler günlüğüm)

by : Songsof Darkness

Minik kalbim ata ata kafesinden çıkacak bu gece, göz yaşları içinde...Ne ben, ne sen ne de zavallı ama beni bu akşam ağlatan düşmanlarım buna DUR diyemeyecek...

Sesim kısık, gözlerime vurmuş kızıl isyanım, yaş olmuş akmış ellerime...Sor bakalım, benim kanım ne renk ?

Gitti gider yüreğim, durdu duracak gibi artık...Dayanamaz oldum bu krizlere, nöbetlere...Yapmayın bana bunu, yapmayın N'olur...!

..

bir kelebek ağladığında...

biterdi bütün mumlar ve sigaralar sönerdi...
ağlardım...
susardım..

Sanal mı sevdiğim?
Buz gibi bir ekranda sıcak bir merhabaydın sen,
En gerçekten daha gerçektin.

Rotasını, klavyeye dokunan parmaklarımızın çizdiği yolculukta
aynı durakta karşılaştık biz Sıcacık bir merhabaydın sen buz
bir ekranda Yalnızdık ,yolu yok yalnızdık,bir şekilde yalnız.
Gerçek yaşam içindeki sanallığımızdan kaçıp,sanal yaşamdaki
gerçekliğe soyunmamış mıydık cebimizdeki yalnızlık ağırlaşınca.
Sonra çıplaklığımıza kelimelerimizi giyinmemiş miydik !
Açıp tüm gizlerimizin önünü,istediğimizce özgür,dilediğimizce
deli,yaşayamadığımızca çocuk,inandığımızca kendimiz,
nasıl aktık birbirimize zaman içinde, kol bulmuş nehirler gibi.
Söylenememiş biriktirdiklerimizi,kırılmış umutlarımızı,bedeli
ödenmiş vakitlerimizin bıraktığı fermanı,yitirdiklerimizi
sormadık mı ,anlatmadık mı birbirimize güvenerek!

En gülünmeyecek şeylere bile gülmedik mi çocuklar gibi bir
masalın içinde kahkahalarla ,haytaca,tüm günün ciddiliğini
fırlatıp bir kenara!

Olabildiğimizce özgür ,kırabildiğimizce rahat,umursamazca katı,
tüm öfkemizle,yığılan isyanlarımızın hırsını çıkarmadık mı
birbirimizden,başka bir hayattan toplayıp getirdiğimiz nefretlerimizle
sessiz harflerde avaz avaz bağırmadık mı!

Vurgulardaki samimiyete sığınıp ,bir dost göğsü hasretiyle
kelimelerimize yaslanmadık mı,sarılmadık mı birbirimize
soğuk gecelerin siyah yalnızlığında ,ağlamadık mı harf harf !...

Yağmuru yağdırdık birlikte,güneşi doğdurduk,ayrı mevsimlerde
aynı mevsimin soğuğunda üşüdük ,sıcağında ısındık,paylaştık biz.
Herhangi bir günün yorgun akşamında dudağımıza değmeyen
bir fincan kahvenin tadını bildik,birbirimizin sigarasını yaktık,
ayrı koltuklarda yan yana oturduk, paylaştık biz.
Dost ziyaretlerine gittik,alışveriş yaptık,saatleri durmuş
zamanlarda sokaklarda gezdik,bilmediğimiz şehirlerin uykusuz
evlerinde uyuduk,uyandık birbirimize rüyalarımızı anlattık,
paylaşabildiklerimiz oldu , paylaşamadıklarımız...
En gerçekten daha gerçektik.

Kelimeler yetersiz kaldığında yaşamı bir kağıt parçası gibi
buruşturup bir kenara atmayı,daha yakında olabilmeyi de istedik.
Ama...