tüm yazdıklarım sendin
ama sen anlamadın
geceleri dokunamadığım
kendime açıklamakta zorlandığım
tüm yazdıklarım sendin
beklediğim
bekleyeceğim
umduklarım
hayalini gördüğüm
müziğini duyduğum
yorgunluğum
tüm yazdıklarım sendin
ama sen anlamadın
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Ağaçlardan daha sadeydi yaşam. Faydasız gidişatın en son karın ağrısıydı. Bir ışık sızdı içeriye benden habersiz. Yukarıdaki ise gözünü dikmişti mutluluğuma. Ya sen nerede olabilirdin ki şimdi sinsi bakışların tam ardımda? Kafiyelerini bozmuştum senin bugün. Zavallılığın en güzel ifadesi olan ''ben''i yaratmıştın hani? Kırdım seni ve yasalarını. Yok ettim evrimlerini ve gönderdiklerini! Meydan okumayacağım bir köhnesin. Sorgulanmış cümlelerin ters karar verirken bana soruyorum sana sen nerdeydin bu ölümün son eşiğine kadar? Cevap beklemiyorum senden ölünün gözlerindeki yanlışlar gibi.
Tam buldum derken yokluk içine beni sokman. Seni var eden var mıydı ki? Yoktu çünkü sen tektin ve ben senin yansımandım.
Gün ağarmadan önce hissettim o gücünü. Güçlüyüm senden gelenlerle. Kabuklaştı yaralarım kırılganlığım üzerine. Hissediyorum hissetmeyi ve bu yok olmayacak hayat. İçime inşa etmene izin verdim bugün çünkü seninleydim. Uzaktık yukarıdakinden, uzaktık basitlikten, uzaktık bencillikten. Şimdi söyle bana beni hissedebiliyor musun? Yok edemem bu ateşi yapıcı olmak için buradayken.Gecelere kusuyorum sensiz yatağımda.Hastalıklı duygular yalnız iken beynimde birer tümör.Kırdık,yok ettik,öldürdük,yaktık,acıttık,kestik,böldük,dağıttık ..............
Bize zarar verenleri...
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
çok güçlü çok zarif bir intihar gibi tüm cümlelerin;sana bahsettiğim şey buydu sanırım.
ardında bırakmalısın bazı şeyleri biliyorsun.ama cümleler bizi bırakmaz.
birbirimize bağlar tüm hayatlarımızla birlikte.
korkularını da bırakmalısın.
beraberken hissettiklerimizi düşünerek.
akıllarımıza bıraktığımız bir notla birlikte bunu yapmalısın.
cümleler bizi bırakmaz.
bu yüzden bırakma bizi
ateşi...
evrenin tüm yanlızlıkları bizi yok etmeye çalış sa da
artık yenilmeyeceğimizi haykırmak ve bunu tüm insanlığa ispatlamak çok zevklli olucak emin ol.
cümlelerle yaptığımız tüm derin yolculuklara ve senin güçlü psikolojine...
herşey bizim için
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
ağaçlardan oyduğumuz acıları saklayarak,
ormanda saklambaç oynadık.
küçülttüğümüz yaralarımızla birlikte,
tanrıyı bir kundakta yakaladık.
uzak tut onu bizden...
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Şansların en son harfindeydi hakkın. Yuttum içimdeki kini. İçerdekilere söz geçiremedim. Ama biliyorum ki sende benim gibi ölüme terk edildin. Kahpe sözlerin ve hareketlerin küçük bir kızın hayalleri bozdu. Kişilik bozuklukları bunlar senden arta kalan. Yağmur seni temizlemeye yetmeyecek. Günahların boynuna, yaptıkların tanrı üzerine , ruhun tamamı pislik içinde. Sözlerin ise birer fahişe telâfuzu. Kindar edilmiş bir küçük kız. Senin ellerinde yeşeriyordu özgür ve özgürlüğü. Sen istedin benden bu metni işte seni boğacağım. Seni öldüreceğim yaptıkların yüzünden. Seni katledeceğim görüntün yüzünden. İçimdeki kin biraz daha taşıyor.
İşte bu bir korku filmidir aynadaki tasvirde. Seslerin ağaracak gecede, susacaksın ruhunu şeytana verdikten sonra. Alacaksın cezanı mükâfatınla birlikte. Cehennemin darlaştı benim kanlı ellerimle dikkat et!
Susarsın bıçağın parıltısında. Bu sakinlik belirtisi boynunu eğ! Gözlerime bak acıyı görüyor musun? Bedenime bak yorulduğumu hisset! Yaptıklarıma bak kaçışımı gör! İşte bu gece sen ölüme terk edildin.
Üzgünüm bu lanet dünya içindeki cesetler. Ama yapamadım... Katil olmadığım için dua etmelisin olmayan tanrının önünde!
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
ne yaptığını bilememek kadar aptalca bir eziyet yoktur sanırım.ne yaptığımı bilmeden seninle olmak gibi sanki.ama ben yağmurları ve yolları sevdim sende.herşeye rağmen yüzüme yağan korkularını almaya geldim.ama gördüm ki hala yanlızsın; seçmişsin kötü bir adamı!
görebiliyorum acılarını
rüyalarını
ben yoksam bir anlamı var mı tüm bunların?
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Tapınaklar adına...
Nehirler adına...
Piramitler adına...
Okyanuslar adına…
Öldürdüğüm cadılar adına...
Gözlerini kapattım gecenin zifiri karanlığında,
Eş tuttum seni ay tanrıçası Luna ile.
Dolunay mıydı gördüklerimiz?
Ya bir hayal ise ya da yok oluşumuzun perdesi ise
Sustuk değil mi günah tanrısına?
Bağırdık değil mi kazanımızdaki büyüye
Neden ki?
Yaptıklarımız tutmadı mı?
Yenildik içimizdekilere,bizi ezenlere
İşte şimdi bir kıvranıştır bu gecenin içinde...
Medcezir yok ederken
Günahlar başımızdayken
Soytarı gibi bir öykü
Ya karın ağrısı?
Ölmek için biraz daha zehir!
Camın ardındaki güzellik
Denemeler biraz sıkıcı iken
Faydasız bilginin saçmaya indirgenmiş versiyonu
Hoş geldiniz sahte periler ve saz arkadaşları
Zehirlenmiş binlerce salkımlar
Yukarıdaki keman arşeleri
Birer silah iken ölümün gözettiği sen
Fevri davranarak umursamadıklarımız
Ateşin içindeki közlenme duygusu
Kırdım kanatlarını o küçük beynindeyken
Ruhları topladım bu sahnede
Külleri savurduk şifa niyetine
Kanımızı sürdük duvarlara
İşte ikinci sahnedeki dev kadro
Kutsal bir şeye dokunmak...
Nefes aldık biraz anlamak için
Yaşamın kıyısındaki ağrılar
Öldürmek için yeminleri bozdun güzel melek
Dokunma ona! Yaklaşma ona! İsteme onu!
Bana ait olan gölgeler sarmayın onu kucaklamayın birer sevgili gibi
Yakınlaşmayın ona canım yanıyor...
Zavallı bir dilenci değil o
Benden gelenleri sahiplenmiş bir aciz!
Dokunma ona çünkü hala ben değdirmedim elimi!
Uzaklaş! Uzaklaş! Uzaklaş! Uzaklaş!
Çığlığın arkasındaki peygamber
Ve çoğul eki almış halleri
Şimdi yardım edin ona
Benim tarafıma gelmesi için!
Yardım edecek kimsesi yok
Bu kadar maddeci iken...
Dayanamam bunlar pervane iken
Muma olan duygumuz ya da duygum
Kör olduk bu beyitlerde ve ya dizelerde
Aramamak için, taviz için sorduk bizden öncekilere
Ne karşılaşılmış ne de görülmüş bir durumdayız
Sadece biz yani ikimiz...
Sövmek için bir yüz ararsan aynanın karşında seni bekliyor olacağım
Kime dedim bu cümleleri? Hadi al kollarına beni !
Ufak tefek içine sar beni.
Yardım istemiyorum sadece istenişin en güzel hali…
Ses vardı içimizi yakan
Biri vardı ağlarcasına yakınan
Birileri vardı temizlenirken
Biri vardı cübbeleri içinde.
Bir hareket vardı yakınlaşma içinde.
Biri vardı bunlara sadece bakan...
Sözlerime kusabilirsin şu saatlerde.
Yakınlaşmanın en iyi tecrübesi bu iken
Şefkat iksirini içelim.
Sarhoşluğun en cazibeli haykırışlarında,
Sarhoş olalım onun için bir kerecik,
Küçültelim yapılan hataları,
Sen varken biraz daha umutluyum kazanmak için.
Tekrarlarımız var bizi ayakta tutan,
Yüzümü yansıttık onun aynasına.
En güzel dakikalar bunlar
Günahlarımızın temizliği için...
Temiz haykırışın sözlerindeki efsane
Kutsa bizi yaptıklarımız için
Diğerleri birer günah! Sona yaklaşıyoruz
Az kaldı özgürlüğümüz için
Engel yoktur bu yolda
Köhne fidanların çürüğü bir yerdeyiz…
Duy sesimizi duy sesimizi
Nasıl yaptık bunu kalemiz içindeki şövalyeler için
Çocuğumuzdu birer onlar bizi korumak için.
Besledik büyüttük söz dinlemeyecek konumdalar!
Başkaldırıcı oldular teker teker bize,
Bunları biz yarattık kendi avucumuzda…
Bir kağıt buldum içinde
Gecenin mazeretleri yazıyordu.
Mazeret ötesindeki saflığım ve zor dakikalarım…
Sarın beni o yokken inanması için!
Aklıma kazıdım yazdıklarını birer kızgınlık nöbetleri.
Tekrarladık bazı şeyleri kutsal değildi ki…
Büyük irice bir buz kütlesi
Ya söndür bizi ya da soğut bizi.
Kızdık küçük kızımıza
Susmayı bilmedi
İstedi amaçsızca şeyleri
Vermedik aç kalması için
Yine susadık birbirimize
Belirsiz şeyler uğruna
Soru soramıyorduk cevapları olduğu için.
Cevaplarımız birer hadise iken,
Deprem oluyordu tecavüz ederken beynimize.
Biraz küfürlü şeyler içerdik.
Siyahların içindeki beyazlıkta…
Söylemeni bekledik öğüt almak sebebimiz.
Kızamıyorduk içimizdekine ne kadar safça!
Hiçkimse hissedemedi bu hayatta,
Bizden gelenleri içimizdeki, içindekileri…
Oyuncağı aldık aç gözlü yalancılardan.
Empatili bir serüven…
Yine çağırıyorum seni bir maça daha
Yeneceğim seni tüm bilinemezliğinle!
İçindeki ben yaptım
Alamazsın ondakileri
Kırdım en değerli harikalık biblolarını
Bir kenarda duruyorduk
Bedenimizin heykel hayalleri
Serüven yeni başlıyordu
Devamı olacak efsanemizin!
Acı içindeki senfonimiz açılışını yaptı.
Hoş geldiniz matilda, blair cadısı, melekler,
Şeytan ve veledleri, periler vs.
Sizi bekliyorduk yalancı Tanrı…
Başlıyor acılarımız takın kemerlerinizi!
Somut şeyler hissetmeyin soyutluğunuzda!
Lütfen imgelerinizdeki can kilitlerinize,
Birer anahtar bulmaya çalışmayın!
Biz kurduk değil mi benim biricik efsanem?
Soruyorum sana şu anda nerdesin beni duyuyor musun?
Hayır duymuyorsun!
Çünkü benden uzaktasın büyük bir sonsuzluğun içinde…
Dans edin küçük fahişeler
Basın damarlarınıza eroini
Bende sarhoş olmak istiyorum
Onlar gibi...
Ver bana dudaklarını, bedenini.
Hissedemiyorum yalnızlığı bu karanlığın içinde,
Dönemiyorum merkezine bu adil değil!
Kalıba sokma beni yakmak istiyorum canını!
Başladım yine düşüncelerin en pis olanına…
Ahlar ya da vahlar duyuyor mu beni?
Yakıyorum içindekileri ve seni!
Tamamını isterken ‘’azıyla yetinmek’’ nedir bu?
Kutsal olmak nicelikteyken,
Sabit fikirlerimizdi yaptıklarımız.
Kılıcımızı indirdik kellerini istedik!...
Kat onu çorbamıza doyumsuz olsun hissettiklerimiz!
Arzularımız yansın odun ateşinde,
Çık ortaya güzel peri kıvır tüm alevlerini…
Kır duvarları burası bize ait değil
Sorma dengesizlik üzerine sorular
Hırslandık bu pervasız halimizle
Damlayan tenimiz var
Nem veririz çürümesi için.
Saçlarımdan birer hapsine yaptım ben yaşamıyorken,
Ölümde hissettim ceza çektiğini.
Ruhsuz kaldın kitaplarımda, yazdıklarımda
Gözlerini kapat içimize dönelim.
Kurtulalım acze düştüğümüz zamanlardan…
İstediğimiz bu olmasın biz dururken!
Hadi bir kurtuluş yolu bulalım!
Yardım et acının senfonisi…
Ritim bozuk ruhumuzda…
Aşk bendeki ifadesi bir cümleye sığar;
Aşkın bendeki nağmeleri yok olmuş,
Küllerinin akordu bozulmuş,
Pislik içinde yüzmeye başlayan bir gelenektir.
Söyle bana geleceğimizi
Bağırıyorum sana sağır köle
Elinden aldım benliğini pratik zekâyla
Cesetler içindeki kan ağımız
Kaldır bedenlerimizi
Ruh morgumuza...
Tek ve bağımsız varlığız böğürtülerimizde,
Sayfaları bitirdim kelimelerin devamlılığı için
Nasıl buldunuz senfonimizi?
Eline sağlık biricik acılarım!
Seni bana veren bu yazıyı okuyan yüce kişilik!
Teklik içindeki ikilemlerime sebep olma hiç bir zaman!
Tersine döndürme! Başa dönmek zaman kaybı değil!
Ölümün son izlerinde senin olmanı istemem.
İsteseydim seni yanımda mezarım yeter bize…
Hadi kapat gözlerini hisset en derin yerinden,
Bu nasıl bir kişiliktir diye?
Yine bekleriz senfonimizin devamlılığı için…
En iyi uğurlamayı yaptım şeytanla
Karşılığında bir gecemi istedi benden
Vermedim ona istediklerini
Buna engel olan neydi ki?
Akbabalar gibi üşüştü hayat bana
Hayâsızca sana olan sevgime karşı
Utanmayan kelimelerin üzerine işkence yaptılar bana. Sustum özgürlüğümüz ve senin için. Kurtarma beni bu sefaletten aç kalmak istiyorum tenine. Başarılı bir talebe ne verilebilir ki mükâfat olarak? Ama ben yüzsüzlük örneği! İstiyorum seni…
Biricik âb-ı hayâtıma!
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
ne güzel şeyler bunlar içinde nefret yada acı olsa da
benimsin belki de tüm yazdıklarınla
akıttığın sevgi sularını boğmak istemem aslında
tüm kavgasında ruhumun
senin alevinle yanmayı tercih ettim
vücudunu coğrafyam belledim sana sormadan
ezberledim her yerini gözlerinden
dokundum her yerine saçlarından
çok güzelsin benim ülkemde
tahtını neyle kurdun?
özgürlüğü aradığımız tenlerimizde
evet benim olmalısın
düşüncelerin saflığında bunu irdelemeden kabul etmek güzeldi
büyütmek çok hoştu birlikte yol alırken
hala seni özlerken
bunları becerebilmek
herşeydi benim ruhum için
bitmemeli
bizim olmalı sonların başladığı nokta
çizgide yürüyürek bunu akıllara kazımalıyız
kanımız inadına birbirine doğru akarken
ay ışığında rengini alamadığım sendin
kayan birşey içimden küçük bir inilti getirdi yüzüme
sızlattı tüy hafifliğindeki hayallerimizi
biz yaşıyoruz seninle bunları
aşkın metafiziğinde
kölesi olduk birbirimizin
göremesek de
dokunamasak da
sen benimsin
acılardan ördüğüm imgelerin dünyasında ki küçük kızım benim
biricik acım...
unutma ve aklının dehlizlerine yaz bunu
herşey bizimle başladı ve bizimle anlam buldu yanlızlığına
yok etme ve sakla onu!
öldürme yüceliğimizi
çünkü,
aşkın ideallerindeki can ve imgeydi bizim taptığımız
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
senin acını çekmek güzeldi
seninle olmadığım zamanlarda
sana gelen bana geliyor sanki
bu yüzden sarılmalıyız acılara
hala bizimken
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/

işte bu benim kızım !!!
arkasındaki renksizliğe bakın.
kül rengindeki dünyasını terketmiş gibi görünüyor.
ne kadar kanlı ve canlı olduğunu görüp hissedin !
yeni haline bak bakalım beğenecek misin?
seni düşünerek biraz oynayıp sadece renk kattım hayatına bence...
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Sinirleniyorum beni yeryüzüne fırlatana!
Hiç miyim bu yeryüzündeki toprakta?
Her şey birbirine karışmış bu âlemde,
Gerilik doludur köhne beyinlerde...
Hep bir gürültü kopar felaketmiş gibi,
Hiçliğin boşluğuna düşerler zavallı canlılar,
Bilinemezlik uğruna yaşarlar anlayış tarzlarında...
Hep bir aptallık hükmeder doğanın tohumlarına....
Amaçsızca yitirirler sahip olduklarını anlamak uğruna...
Şimdi söyle bana tanrı!
Neden yarattın beni?
İstemeyen yarı canlıyken ve korkarken yaşamaktan,
Hangi ete bürüdün ki beni nefessizlikte yaşıyorum?
Korkuyorum bu aydınlığın içinde yaşamaktan!...
Karabasanlar basarken ruhumu sessiz olamam!...
Güneş doğarken içime öldüremem vampirlerimi!
Kızıyorum senin yüzünden kazanıma...
Yaptıklarım tutmuyor lanetlerin uzak olduğu bu ülkede,
Geri gönder beni yeraltındaki mezarlığıma...
Kalmak istemiyorum uzaklaştır bu ölü fidanlardan!
Gitmek istiyorum yalnızlığım şahidi mezarıma...
Bir ses duyuyorum çağrının en güzeli;
Bir koku alıyorum hayvan leşleri,
Bir kemirgen görüyorum soyumdan gelmiş kan emici...
Meydan okuyorum sana reddediyorum bütünlüğünü!
Ezilen ve kırılmış vücutların sahibi sen ol lanetler dünyasında!
Bana göz kırpıyor Günah tanrısı, şeytanın torunu...
İçimdekilere sahip çıkamam senin eserin iken!
Yürüyemem faniliğe, yıkarım bağlayıcı köprülerinizi,
Söverim inanmadıklarınıza ve kutsal saymadıklarınıza...
Soyunuzdan gelenler temiz değil bu bataklık içinde!
Fahişeler var sizi tatmin eder, kiralık katilleriniz var yok eden...
Yaşam kaynaklarınız tükenecekken kendi mezarlarınızı kazarsınız yeraltına,
İstemem sizi yeraltına rahat yaşasın böceklerim ve hayvan leşlerim...
Yeryüzünü tükettiniz yetmedi mi yeraltına iniyorsunuz tüm küstahlığınızla?...
Alın sizin olsun kitaplarınız ve vahiyleriniz!
Sona yaklaşıyoruz sevgili peygamber...
Hadi uzat bana o beyaz ellerini!
Merak etme canını yakmam!
Çünkü ben tanrı değilim...
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
Kırılgan duvarlara anlatıyordum derdimi,
Çatlaklarla dolu güvendiğim duvarım...
Hissediyorum dişilerdeki istek ve açlığı...
Yardım edemiyorum derimdeki çizgilere...
Temizleyemiyorum gözlerimdeki karanlıkları...
Geçmiyor yaralarım bırakıyor teker teker izlerini...
Çirkinlik içindeki sefalet bende yerleşmiş olsa da;
Güzel değilim beni görmek isteyen gözlerinde!...
Temiz değilim bu iğrenç yeryüzünde,
Kaybediyorum diğer dişilerle olan savaşımı...
Hak etmiyor gün batımım mutluluğu...
Parçam olan karanlık beni gizlerken;
Güzel değilim beni görmek isteyen gözlerinde!...
Hastalıklarım zincir iken boynuma;
Kölesi oldum göremediğim virüslerin...
Bakamıyorum artık aynalara kanayan bedenim var iken;
Süremiyorum kapatan boyalarımı gerçeklik adına...
Cesetleşen bakışlarım var senin ormanında;
Bakamazsın güzel gözlerime karanlık için...
Anlayamazsın senin için yaptıklarımı...
Güzel değilim beni görmek isteyen gözlerinde!...
Affet ruhundaki istekliliğini doğuramadığım için!
Set var kanayan bedenimde...
Bakamam gökyüzüne kararmasın diye
Kirlenmiş bedenimde yaşayamazsın...
İsteklerim olmadı hiçbir zaman bu kahrolası dünyada;
Güzel değilim beni görmek isteyen gözlerinde!...
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
KAÇIŞ:
Nedensiz yapılmayacak uzaklaşmalar ve onun sonuçları...
Anlatılamaz nedenleri ama sonuçları öğretilir;
Ya bir eksiklikte ya da yazdıklarında...
KAN:
Ayakta tutucu olur bedenden bir parça gibi...
Sayısız hücreler vardır içinde yazdıklarım gibi...
Pekiştirilir cümlelerimdeki özler kağıtın kanla yazılması için!
MELEKLER:
Bir bir ağıt yakar mezar taşlarının gövdelerinde;
Yazılmış tanımım ölümün kitabelerine,
Yakıştırmıyorum mezarımda ağlaşan çocuksu melekleri!...
KAPILAR:
Açılışın ve kapanışın demirli ya da tahtamsı perdesi;
Ses yapar gecenin huzurlu dakikalarını bozar küstahça!
Açılış ya da kapanış yapar hiçliğin serüvenine...
ORMAN:
Türlerin ilklerini taşıdık kocaman yükünüzle,
Sorguladık ve ya ceza çektirdik kadınlara...
Ay şahit olur ağaçlarımızdaki fahişelerimize;
Cezasını ödedi tüm ruh ve bedenler sonsuzluğun karşısında...
BAKIŞ:
Merkezindeki yanılgılarla büyüttüğüm ıslak gözler,
Mesafesi kesinleşmiş yaklaşılmaz ava!
Hala açtır aslında doyumsuzluğa...
Korkularını besler görünümün uzaklığında anlamsızlık için...
ZAMAN:
En çok sende kaybettiğim hükümlerimi,
Gösterildi hep alışmam için perdelerindeki rakam ve aralıkları...
İstenmediğini bilerek karşımdasın köprü sandığın yok oluşlar!
Hıçkırıklara boğuyoruz bazen tıkırtı seslerini...
Alarmlaşmış vücutların akreple kavga eder, yelkovan gözetlerken...
SARILMA:
Vücut belirir avuçlarımın arasında sarhoş olmaya başlayan,
Umursamaz olur kemiklerin arasındaki hislerde...
Sorgulanmaz kanındaki hareketlilik ve isteklik,
Günahlardan arındırılmış birleşme halleri...
Yitirilmemiş güven hazineleri ve vasiyetleri...
Hissedilir etin kemiğe bürünmemiş ruhun arzuları...
KARANLIK:
Hissedilmeyen yeni duygular basabilir gün ışığını...
Kahreder bencillik duygusundaki aydınlığın sözlerinde!
Gölgeler belirir, gizler tablolardaki tenleri...
Suçsuzluk belirir cam kenarındaki yansımalarda...
Tasviri en güzel olan budur gölgelerdeki huzurda...
Ferah bir son vardır tanrıdan uzak!...
GECE:
Karartır gelinliğimdeki özgürlüğü ve törenimi,
Büyütecektim kanlı ellerimle kızımı,
Vuruyor cisimlerin gökyüzüme izinsiz,
Rahat uyuyamıyoruz alacakaranlıkta...
Kirletiyorsun biricik kızımı karanlığınla;
Çek perdelerini nefes aldığım gökyüzünden!
Senin olsun tanrıçasız ve sürüsüz karanlıkların!
MELODİLER:
Haykırır şatomuzdaki alerji olmuş duvarlara...
Yükselir tanrının melekleri biraz ninni için;
Çelimsiz renkler süsler gölgelerinde...
İstemsiz olarak sürtünür arşeler,
Bilinmez ne çıkar kabuğun içinden...
Hazırlıklı olur çift ruh acının danslarındaki sonsuzluğa,
İkilemlere izin yoktur ruhumuzu okşayan ninniler arasında!...
AYRILIK:
Kapatıyorken perdelerimizi isteksizce sonsuzluğa,
Sorma kilitlenmiş ruhuma cehennem sorularını!...
Gelecek ve geçmişim etkileşiminde kaldık hiçlikteki özgürsüzlüğümüzde...
Müptela olamayız et yığınlarında!
Bak bir ses geliyor istasyondan!
Belki hissedersin o zaman raylardaki iniltileri...
Ayak basarsın bıraktığım ıslak toprağa...
Pençesine girdik, yollardaki hareket sorumsuzluğunda...
El salla bu giden bensizliğe!...
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
senin gibi tüm metinler girift ve yorucu...
harika olmuş bize yakışmış bence....
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Hayatımın anlamı olan Devrim ve Özgür'e ağıtımdır...
Sizsizim bu evde ve zehirleniyorum;
Her dakika beynimi kemiriyorlar...
Bunu hissetmek ne kadar kötü?
Geri dönüşünüz olacak değil mi?
Beni ayakta tutacaksınız değil mi?
Hastalıklı düşüncelerim var beni kınamayan...
Kanımda zehir varken bile düşünürüm geleceğimizi,
Çünkü siz benim geleceğimsiniz!...
İstasyondan bir ses geliyor,
Duymuyor musunuz aptallar bu son tren!
Haykırın bu dünyaya ne olduğumuzu!
Küfür edin bize zarar verenlere mezarımda rahat nefes almam için...
İlk ben duyacağım sesinizi bu dünyada;
Veletleriniz olacak boy boy,
Eviniz olacak ve okşayacağım ruhunuzu her gece,
Beni dinlemeyi bırakın! Koşun hadi!
Son yolcu siz olun bu cehennemden!
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...

















