Kaybediyorsun ruhunu.Ellerinin içinden kayıp gidiyor.Öyle yavaşça falan da değil göstere göstere gidiyor.Yalvarıyorum sana tut diye şunu ama tutmak istemiyorsun.Kendinle tartışmaya korkar olmuşsun bir kere...
Tut diyorum ruhunu tut!Çığlık atmaktan gözbebeklerim kanlandı!Duymuyorsun beni...Dışlıyorsun beni nedensiz yere hayatından.Ama ben henüz niyetli değilim seni kaybetmeye.Ne kadar inadına kaybolmaya çalışsanda...
Seni özleme ihtimalini bile göze alamıyorum farkında değilsin.Kendi kendini öldürme hevesidir alıp gidiyor etrafta.Ölümün senin göremediğin kısmı bile seni ürkütmeye yetecekken sen gözün kapalı gidiyorsun...
Ölümün soğuk rüzgarını hissediyorum yüzümde ve seni engellemenin tek yolunu biliyorum artık...Elindeki kurbanı alamayacak, en azından ben yaşarken...En azından ruhumu elimden alamayacak ben yaşarken...
Gözbebeklerinden hiç düşürme beni...
Elveda...
umut düşmedikçe nüfustan da kayıt düşmezmiş...
nüfustan kaydın düştüğü an .. ki o an ölümün ismi artık resmileşirmiş...
umudun yitirilmemecesine hitaben...
her gün bir umut doğuverir...
Kağıttan kayıklar yanaşıyor rıhtıma
Hiç yitirmemişim gibi,
Çocukluğum aklımda.
Nezaman ve niye büyüdüm sanki
Niye kapılır insan
Hayatın süratine
Patlayan lastik topumun kaçan havasında
Yitirmişim ömrün en güzel yerini
Kalmak ister gönlüm hala beş-altı yaşlarında
Neçare bedenim müsade etmez kalmaya
Engel olur fizyolojim dur demeye
Gitsem olmaz,
Dursam olmaz
Boynumda hayat çemberi
Çocukluğumdaki gibi dönmez
Ne çare kara bahtım
Dayanmalıyız bu yüke
Üç kuruşa çalışmaya
Ve her olana alışmaya
Velhasıl insan olmanın gayretine dayanmalıyız
Kalk yürü ayaklarım
Yürü de çatlasın düşmanım zaman
Kağıttan kayıklar yanaşıyor rıhtıma
Hiç yitirmemişim gibi,
Çocukluğum aklımda.
bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein
riyakar ve sahte herşey
hayat çoktan terk etti bu şehri
güneşin siyaha boyandığı kent burası
herşey donuk herşey gri
tüm berduşlar gitti
ve sokak çocukları
tiner kokusu yok artık caddelerde
fosil beyinler bedenlerinden
ayrı geziyor kaldırımlarda
tüm bedenler köşe başlarında ölümü bekliyor
hayat çoktan terk etti bu şehri
bu şehirdeki herşey tek tek ölüyor şimdi...
bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein
Kan kaybediyorum hiçliğe giderek
Duvarları deldim
Canımı yaktım
Saf kaldım
Ölüp ölüp dirildim
Ama kafir olarak kaldım
Tanrının şafağında...
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
Yavaşça rüyalarıma saldırdılar
Üzerimdeki kaos yüceltti
Bu gördüklerin çığlıkların hükmüdür
Kafanı karıştıran paylaşımlar
Aldıklarının seni yavaşça yok etmesidir...
Verdiklerine dikkat et
Yanında olan bir melek yok artık!
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
Uzun zaman oldu
Uykularım da bir mezarlık barındırmaktayım
İçindedir halâ karanlığa uzayan ağaçlar
İnsanların suskuları,sezgileri
Korkuyu soğuk bir buse gibi
Yüreğe nakışlayan fısıltılı gölgeler
İçimdedir halâ
bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein
Kimsesizim ve mutluyum...
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
Korku bizi yıkasın
şeffaf elleriyle...
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...

Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/

Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/

Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
...dokunduğum cümleler öptüğüm kalbin kadar benimdi.
ardından ağladığım cümleler...
tüm kelimelerin sana çıktığı cümleler...
içlerine seni hapsettiğim cümleler
sürekli kanayan yaralarımız gibi bize hayatı öğreten cümleler...
hayatımın mucizesine sebep olan cümleler
seni bana getiren cümleler
bazen merhametsiz bazen kutsal olan
...dokunduğum cümleler öptüğüm kalbin kadar benimdi.
bu yüzden benimsin tüm cümlelerimde...
...
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Tüm duygularını, tüm hücrelerini, tüm ritüellerini yudumluyorum...
Sarhoş olmamak elimde değil....
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
Sarhoşluğu hiç sevmiyorum,ki bunu sende biliyorsun...
Ellerimin arasında seni o şekilde düşünmek istemiyorum...Güçlü beyin adelelerinle daha bi başka oluyorsun bence...Ve gücünü yitirecek kadar basit değilsin sen.Hele kendini içerken,imkansız!
umut düşmedikçe nüfustan da kayıt düşmezmiş...
nüfustan kaydın düştüğü an .. ki o an ölümün ismi artık resmileşirmiş...
umudun yitirilmemecesine hitaben...
her gün bir umut doğuverir...
Uçuyorum bilmediğim ütopyalara.
Yalnız kalmış ve hor görülmüş bir deliyim ben.
Elimde bir bıçak, sırtımda bir çanta, yüzümde ise kesik kesik gülümsemeler...
Rengim soluk ve gözlerim kurumuş.
Ara sıra dalıyorum kafiyelere.
Çok seviyorum kafiyelerle oynamayı.
Ara sıra ütopyamı yakan deliyim ben.
Hep sessiz ve kanlı kaldı gölgem.
Saçlarımdan kayan hücrelerimi toplayarak büyüdüm ben.
Solucanları görerek toprağı tanıdım, köklere saldırarak gövdeye hükmettim.
Ara sıra kendimi çıldırtanım ben...
Aslında bir deliyim ben sessiz kafiyelerimin arkasına saklanan...
Kısa uyaklı bir şizofrenim ben sevişirken tanıyamadığın...
Karanlıkta ne yapacağını bilmeyenim ben...
Çünkü kafiyelerim duvarlarda...
Ben seni uzak tuttum akli oyunlarımdan...
Ben ara sıra masa altında saklanan deliyim.
Hep ayaklarının bıraktığı izlerde dalanım.
Ben bir şizofrenim elimde olmayan kafiyelerimle...
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...

