aslında bir konu var
neden konuşamayız
neden hep suskunsun
ben güzelim kadınlar berbat
neden buna gülmezsin
neden hep mutsuzsun
sorular sorunca dersin ki
neden çocuksun neden büyümezsin
elimde cevabım yok
olsa neye fayda, yüzün bana dönmez ki

ağzımda hep tadı var
üzüm gibi paslı bitince bitmez
hem yarası hem dikeni var
batırır beni de yaralar
acıtır sabahlarımı

birileri var birileri var
birileri yine sarhoş
birileri yaz birileri kış
birileri önce
birileri bize apaçık birileri pişman
birileri bize çok acı
birileri çok acı
birileri bize çok acı getirdiler
birileri farkında birileri farketmedi
birileri sağ birileri sol birileri farketmdi
onu bunu görmedi
bu da sana hiç yetmedi

üçgen gezegenleri meşhur cinayetleri
yine onu vurdular yine ona bam
yine geri sar yine sarhoş
yine benden uzak kalmış
beni terketmedi, beni bırakıp gitmedi

bir yanı tura bir yanı yazı
bir yanı da bana kalmış
yine ona ne güzel seslendiler
yine gözü apaçık, gözleri apaçık
birileri bize çok acı çektirdiler.

Eskittiğim sokaklarda öldüm bugün
Güneş tam üzerimdeydi
Gözlerime parlıyordu
son kez..

Elimde onun onlarca kez girdiği bakkaldan aldığım sigara
Yarısı bitmiş
Umutlarım gibi
o bilmiyor
Kanaya kanaya öldüm bugün
Tamamlamaya çalıştığım hikayemi tamamlayamamanın verdiği utançla

Kayboldum
Dolaştığım sokaklarda ruhumla kayboldum

Şimdi ona sormak isterdim
Değer miydi?

Saklanmana..

"İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık
içimde kımıldayan birşeyler gibi
Seviyorum seni
Yaşıyoruz çok şükür der gibi"

Üstüne basa basa
Ağır ağır
Ama inatla
Vaz geçmek yerine
Seviyorum seni.

Seviyorum...

Ne Nazım Hikmet,Ne Orhan Veli
Sürgünümde yokolduğum adamın hissiz gölgesi
Hala içimde..

Kokusu
Hala parmak uçlarımda..

Hala parmak uçlarımda İstanbul.

Hala koynumda sakladığım nefesin
Hala bana mezar olmakta.

Tanımak
Aynada yansıyan aksinin en güzel halini görmek gibi

Sevmek
Bir bebeğin gözlerini açtığında yaşama sarılması gibi

İstemek
Beklide tüm günahlarından arınmış tek duygu,tutkuyla canlansada

Beklemek..
Bir idam mahkumuna yapılan işkence gibi

Özlemek
Etinin kemiğinin kızgın demirlerle yanması gibi

Ve terk edilmek
Aniden
Koşulsuzca
Geri dönmemecesine...

Ne katıksız acıymış bu sevda dedikleri..
Acıttıkça acıtıyor
Kanattıkça kanatıyor ruhumu.

Bir ses duydum yokluğundan
Varlığıma uzanan.
…

Daha sakinim şimdi
Şaraptan mı bilmem
Zaten dozunu ayarlayamıyorum hiçbir şeyin
Ne şu lanet içkinin,nede ucu bucağı belirsiz sevginin
Fazlalık geliyor her şey
Ağır geliyor
Eksiltemiyorum
Eksiltirsem bende eksileceğim
Boşverirsem
Her şeyi boşvereceğim

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar
Ne de şeytan bir günahı,
Benim seni beklediğim kadar....

Alıştım bu bekleyişe,bekliyorum....

Gözlerinin karanlığına soruyorum seni
Bulabildiğim en yakın noktana
Şehirlerce uzağımda sanarken seni
Aynı havayı solumuşuz o paslı öğle üzeri
Ben bir sokak yukarıda
Sen bir yaşam aşağıda

şuan hiçbir şey hissetmeyecek kadar acı çekiyorum..ve yazamayacak kadar..

acıyı hiçliğe ulaşmada kullanmaktır yazmak bizim için unutma bunu ve başucumuzda duran bir emirdir sürekli hatırlatılan...

Gönderen: @japon

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar
Ne de şeytan bir günahı,
Benim seni beklediğim kadar....

Alıştım bu bekleyişe,bekliyorum....

Beklemeler canıma tak ettiriyor.Sırf kokusunu duyabilmek için üç beş saat,sırf acılarım koynumda tekrar yuva yapsın diye..
sırf kendime inat kendimden geçmek istercesine..
belki bir saat,
bilemedin 3-5 saat için
bir ömür gibi beklemek..

Sevda dedikleri bu olsa gerek.

Yine Sana Dair

Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.

Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Ve kan ter içinde, aç ve öfkeli,
Ve bir avcı iştahıyla etini dişlemek senin.

Sende, ben, imkansızlığı seviyorum,
Fakat asla ümitsizliği değil...

Belki de artık vaktidir
Adı masallara geçen kahramanı unutmanın

‘’o’’
Başka bir seçenek bırakmadı bana
Bırakmadı..

Bırakmadılar..

İsimlerini bilmiyorum,sayamam,söyleyemem
Öyle çoklar ki

Kaçtım onlardan..öyle yaptım sandım..
Koşar adım terk ettiğim kendimmişim
Bir gün batımında hüznümle sevişirken anladım

artık gidemem bilmediğim bir hayata
bilmediğim bir teni tanıyamam
kendime böyle yabancıyken hemde
daha da yabancı olamam..

karmaşığım..
gecelerim,günlerim karmaşık
mutluluğum ve hüznüm karmaşık

fahişece yaklaşamam kendime
içimdeki küçük kıza
söyle o ne yaptı?
ne yaptıda bunca yük bindi omuzlarına..
yapmam
artık yapamam
fahişece yaklaşamam içimdeki kıza
esas Tanrıçaya

gidemem bilmediğim bir hayata
o odada olmam
olamam