intihar gibiydi her kelimen
ama yılmamak için geldim
üzgünüm şu anda boş bırakılmış deniz için
yine de yazmamak üzere yemin ediyorum
bu sonların köleliği için...
seni özledim
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
gözlerini uzak tut benden
çünkü seninle değil onlarla sevişiyorum
seviştiğim sen değilsin
gözlerin ve ben uslanmaz ve çözümsüz bir denklem sanki
rahat bırak bizi!
iki aşığı...
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
bana her defasında gelmeni istemiyorum
bu bizi öldürür
asi olmalıyız her defasında birbirimizi yok ederek
tüm ayrıntıları özleyerek
acıyı damıtmadan öylece yaşayarak
yalnızlığı sevmeliyiz örneğin
yada ayrılığı
özlemeliyiz acıtmayı her defasında birbirimizi
ben seni değil
bunları isitiyorum
örneğin senin hayalinle duvardaki bıçağı izlemeyi
saçmaladığım geceleri
omuzlarının beyazlığındaki siyah gölgeyi bana bağışlayan saçlarını
bunlarla yaşamayı öğrenmek güzeldi
bu yüzden;
bana her defasında gelmeni istemiyorum
bu bizi ulaşılabilir yapar
asi olmalıyız her defasında birbirimizi yok ederek
tüm ayrıntıları özleyerek
acıyı damıtmadan öylece yaşayarak
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
içimde gezinen şey; sensin
içimde gezinen ve heryere dokunan
içimdesin
aklım elinde
kalbim
lanet olasıca tüm dünyam elinde
eritmelisin beyninde tüm istediklerini
içimde gezinen şeysin
içimde gezinen ve heryere dokunan
çocuk aldırmazlığında
içimde bir küçük kız sanki
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
karanlıktaki gizli yüzlere melodiler var içimde
hayaletler…
ömrümü uzatan şeylerden uzaktı bu kez
köy köy acı getiren
ruhlarımızı kaynatan şey
kopkoyu bir inilti eşliğinde
sardı karanlık kaleyi
eski melodiler
insanlar…
yozlaşan gölgeleriyle birlikte
çok yakıştılar kara hayallerin içine
yendik oysaki sırf nefesimizle
tanrının ordusunu
zaman…
elimizle ittiğimiz evrene gebe
alışkanlıklarımızın yittiği yer
ölümlerin ardı sıra koşulan yollar
ölüyoruz
kan kaybederek
işe yaramayan türümüzle
cehennem…
hançerlenen cennetsi vücudumuz vardı
inkarla süslenen
seni sevemem
ağlama seslerin kulağımdayken
ruhlarımız işkence altında sanki
uzağız insanlara
yapamayız
dans ederken yağmur çığırtkanlığı
yapışır gökyüzü bedenimize
kayıp bilgelik
eğilir tüm zarafetiyle
yaşamın barındığı mağarada
neden doğduk?
inancımızı yitirmeden
yürüdük
patika patika
kargaların uluduğu müzik eşliğinde
ateşle oynayarak
ağlayarak geçmişe
çığlıklara yaslandık
sadece oraya gitmek için
bir gün ölümsüz olacağız diye
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
...
ilerleme sürecinde sorgulamanın ciddiliği, samimiliği, bu süreçte takınılan tavırla yani ahlakla ilgilidir.
***************
ilk önce kendimizle savaş vermeyi öğrenmeliyiz. çünkü dış dünyaya karşı galip gelmeyi beraberinde getirecek olan şey bu ince davranıştır.
*******
bu aşamada şunu öğrenmeliyiz:"kendi doğrularımızdan ziyade kendi savaşımız vardır."kendi doğrularımızdan daha vefakâr olan tek şey savaştır, kendi kendine kendinle savaş...
*********
yanılsamalardan doğrular çıkarmak tabiiki erdemli bir davranıştır.
**********
demokrasiye yeteneklerimin gelişmesine izin verdiği için katlanıyorum.
metalgods
......
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
artık ne düşüneceğimi bilmiyorum
susmak aşkın erdeminden sanırım bazen
mutlu olamasan da susmalısın
eğer yeniden ayağa kaldırmak istemiyorsan ölüyü
hissetme!
dokunma!
isteksizce ölmelisin o tende
bunu haketmek bile güzelken
neden hala üzerine gidiyorsun hayatın
nedenleri unut
sorgulama!
cevapsız bir evrende yaşıyoruz çünkü
unutkanlığın her safhasında
birilerini düşünmekten vazgeç
düşünme artık
biliyorum zor
ama kendin olmamalısın yaşamak için
aşkı hissetmemek için
acı senin olmalı
yada ölüler
yada saflık
akıllı da olmamalısın
alçaklığın en saf halini düşün bence
kötülüğün en zararlı dilini
yer altından çıkarmak istediğin neydi?
vazgeç be kendin olma!
eğer o istiyorsa
herşeyi dilemelisin tanrısızlıktan
uzak dur tanrılarından
yada perilerden
çünkü yoklar!
çekerler içine hiçliğin
eşyayı da unutmalısın
onu hatırlatan her nesneyi
bunu ister miydi ki?
sorma!
sorgulama!
yaşama!
ölmelisin bence!
onu öldürmeden
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
"herşey daha anlamlı geliyor"
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/

Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Tanrıya açık bir kapı bıraktım
Unutma sen bir kalesin ve
Ne zaman istersen o içeri girecek
Kıskançlık ötesindesin ve bunu Tanrı affetmeyecek
Yazmamak üzere geldim kölelik için.yeminleri yıktım bir aşk için....
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
aramızdakileri tanrıdan saklayamazsak
konuşamayız
susmalıyız o zaman
yaşamamakla eşdeğer sanki
bu yüzden tanrıyı kıskanırım sende
aramıza girmesine izin verme
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
aradığım şeylerin özelliğini ve bu özel şeylerin mümkün olabildiğini görmek, yaşamak kadar güzel bir duygu yok sanırım yeryüzünde.
aradığım ve bulduğum özel olan şeylere ...
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Hastalıklı ruhların ne hissettiğini bilir misiniz?
Ben bilemem.
Sadece kestirme yolu değil tüm patikaları deneyerek ulaşmalıyız oraya.
Yalnızlaşarak…
Ölmeyerek…
Delirerek…
Bu yüzden;
![]()
Deliler hastanesinden kaçan bir akıl olursun bazen.
Kimse anlamaz seni.
Yalnızsındır karanlıklarda.
Kimse tutamaz seni elleriyle.
Çünkü delisindir.
Hayatı yerinde saydıracak kadar…
Bakın şu deliye!
Hayatı ne hale soktuğuna,
Sizi öldürme şekline,
Dikkat edin!
Bu bir çocuk değil!
Ruhunuzu yakacak biri.
Deliler hastanesinden kaçan bir akıl olursun bazen.
Çünkü bunları konuşmak sana kolaydır.
Karşımda uyanan bir kız olarak…
Ne yapmalıydın?
Sürüngenler şehrinde…
Bir evren yarattı kendine.
Kendi kendine delirerek…
Kayarak tüm değerlerden…
Deliler bile yalnız bıraktı seni.
Farklılığın eziyetini…
Söylediklerinin saçma olduğunu yüzüne kazıdılar
Her yerde tanınman için,
Yaftanı ruhuna astılar.
Görünmez vücudunun tüm zerrelerini unutarak…
Bu yüzden,
Deliler hastanesinden kaçan bir akıl olursun bazen.
Akılsızlığın iradesizlikle eş tutulduğu ülkeye kaçarken…
Bu hastalıklı şeylerle yaşayan sen misin?
Ruhundan akanlar bunlar mı?
Bakın küçük kızın yaptığına!
Ellerindeki kanı temizlemeye bile vakti yok.
Yok etmeye hevesli bir melodi gibi özgür.
Ellerimde ellerini hissettim aslında.
Bir an âşık olursun diye beklerken,
Ölümümün değerlendiğini gördüm ellerinde.
Beyaz değildi artık ellerin
Üzücü bir hikâye aslında bu
Seni arayıp ta bu halde bulmak…
Çok acı olsa gerek.
Deliler hastanesinden kaçan bir akıl olursun bazen.
Benimle birlikte koşan bazen geriden bağıran,
Bazen ellerimden tutup sürükleyen,
Küçük kıyametim benim.
Sen busun gözümde
Kaçan ama asla yakalanmayan bir özgürlük hayali
Biz birlikte kaçtık oradan
Sen unuttun tüm bunları yazarak
Bir hayalin içinde öldük
Umarsızca birbirimize bakarak
Deliler hastanesinden kaçan bir akıl olursun bazen.
Bensiz yola devam etmek için
Beni öldürecek kadar canileşerek
Zannetmemin artık imkânsız olduğunu,
Yorgunluğun ne demek olduğunu öğrettin bana.
Deliliğin bizi nasıl kendimize küstürdüğünü,
Yaşlılığın bir anlamı olmadığını,
Feci bir şeye çarptık sanırım.
Aklımızın yolların da bunlarla debelenirken,
Bilmeden ruhumuzun saçmalığında
Çığırtkanlığını yaptık ümitsizliğin.
Karamsarlığımızın aslında deliliğimiz olduğunu anladık.
Ölümsüz tanrıçanın ağzına yalan olarak geçtik.
Yitirdik önemimizi.
Hiçe sayarak doğayı,
Küfür içinde adım adım ilerleyerek yaptık bunları.
Kaçtık!
Evet kendimizden.
Gölgelerden…
Sakladıklarımızdan…
Deliler hastanesinden kaçan bir akıl olursun bazen.
Deliler hastanesinden kaçan bir akıl…
Kimse anlamaz seni.
Yalnızsındır karanlıklarda.
Kimse tutamaz seni elleriyle.
Çünkü deli değilsindir.
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Kaçışların arkasına saklanmış bir beden,yukarıdaki gözünü dikmişse mutluluğa,işte burası aklın kapandığı bir delilik hastanesidir.
Ey!.. Ademoğlu..
Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
Siz de benim taptığıma tapmıyorsunuz.
Ben de sizin taptıklarınıza asla tapacak değilim.
Sizin dininiz size, benim dinim banadır...
Aşk; mantıksızlıklar silsilesi ve bunun duygusal haklılaştırılışıdır.

Mum ışığının aldatması sonucu senin kokunu buluyorum duvardaki gölgelerden
Ama yine de;
Senin harflerinle bir şeyler yazmak,
Ya da büyük insanlardan bahsetmek,
Tüm aşkımızı bir kenara bırakmadan,
Seni incitmek güzeldi
Seni çok biçimli olarak düşünüyorum
Bıkmadan…
Bir kâğıda acılarını yazmak ne kadar zor.
Sürekli akarken içime ellerini hissediyorum.
Ellerimde oyalanıyorlar.
Sevdin mi bu oyalanmayı?
Bencillikte üstüme yoktur bilirsin.
Öfkeni anlayamıyorum bu yüzden.
Yeni bir duygu gibi seninle uğraşmak.
Sana sinirlenememek…
İçimde dolaşmayı kes!
Her yerime dokunmayı…
Ödün vermemeliyim aklımdan derken
Senin oluyorum sanki yavaş yavaş
Bir kelebeğin peşinden koşmam ben!
Kanatlarına dokunamayacaksam.
Aşkın tüm travmasını yaşadık mı?
Hayatın içine oltalarımızı atarak,
Birbirimizin hayatlarını yakaladık.
Ruhlarımızı yem olarak verdik balıklara
İzinsiz girdiğim odalar ve izinsiz açtığım kapılardasın.
Ellerime yön veren
Üzgün bir kızın söyledikleriydi.
Aynasız güzelliğim benim; sadece bana bak.
Birbirimizi öldürmeyi bırakalım artık.
Ki seni yaşayarak ölümü seçtim ben.
Suyun üstünde kalarak becerdik bunları.
Ruhların buluşmasının ardından…
Yoldaki iki güzel yüzü görebildin mi kol kola gezen iki farklılıktı sanki.
Bizi bile unutan hiçe sayan o iki vücut.
Hâlbuki ne kadarda beklemişlerdi birbirlerini.
Bir babanın söylediklerini tercih ettin.
Ateşli bir sevgilinin dilindekilere.
Geceleri seni kâğıtlara yazan bir adamım.
Yazarak bekleyen…
Cümlelerle yoları yaratan…
Küçük kızın yatağa girmeden önceki dilekleriydi bunlar.
Dünyaya gelmesinin laneti olarak bizi buldu.
Bir sürü acılı insan gördük oysaki.
Hiçbiri senin gibi değildi.
Bu yüzden,
Seni korumama izin ver!
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
