ah ... bereket tanrım bu gece kaç bakireye sulanacak yine ve kaç genç telaş ölecek avuçlarımda...

genç yaşta ufak adımları olan bir kördüm
bilmediğim yüzsürmediğim bir toprağa gömüldüm gömüldüm
acıtmadı derimi dökülen kaynar sular
bir damla göz yaşın,
bir durup bakışın,
aynalarda kuruyan, silüetimi dağlar...

yüzün hüzün
yüzün
tersdüz edilmiş bir kağıt gemi
alabora olmuşsun sevgilim

kaç dalımı kırdın bilmem
kaç saçtelim ile vedalaşmışsın
beni bu ilgilendirir.
kaç gece ağlamışım onuda bilmemde
beni hangi gölgenle çiğnemişsin
beni bu ilgilendirir...

öğlen vakitleriydi,

karşımda duran şey ihtişamlıydı, bakmaktan kendimi alıkoyamıyordum, alıkoymamalıydım, acı bile olsa sonu bakmaya değerdi, baktım baktım baktım.

Hepimiz bir gün yaşıyacak olan kelebekleriz

yumuşak düşüşler ile başladı herşey sadece başım dönüyordu, tatlı bir baş dönmesi, sağa sola sallantılar ve kırılmış birkaç ruh parçazı...

ruhum delindi sonra içinden tutamadım bişeyleri
ruhum delindi sonra içinden kaçtı çocuk bakışlarım, kurabiye masallarım ve hayvanat bahçesi bulutlarım...

elimdeki uçurma yalanlarımı saldıkça gökyüzüne şimşektiniz ve herzaman yaktınız iplerimi, ellerimi çok acıtmalı göz yaşarttıcı silahlarınızla kaybetmiştim...
ellerimi kaybetmiştim
ellerimin rengini kaybetmiştim
daha dün gibi yastığımın baş ucunda kokusu
evet korkmuyorum artık ...
rengimi benden alıp ellerimi siyaha boyamıştınız...
karanlıktı ellerim...

ne zaman gülmek istesem bana en korkunç hikayeleri adeta yaşattınız teşekkür ederim...
ne zaman gülmek istesem beslenme çantamda kayıp ruh sancılarıydınız
teşekkür ederim...
çocuktum
küçüktüm
her zaman söylüyorum evet Küçük bir aptaldım...

beni daima elma şekerlerinizle kandırmayı başarmıştınız açtım evet çok açtım ama anlamadığınız benim sevgiye ve değerlere olan açlığımdı...
sonuna kadar bitirmemi beklediniz elma şekerimi ve sonra doyduğumu düşünüp tam kalbime saplardınız ..
teşekkür ederim artık beyaz değilim...

bir gidişe dair yazılmıştı...

'' Zaman kalmadı artık, kalmadı artık zaman''

Donuk kalp atışlarını avuçlarımla topladığımdan beri, sağ gözüm kanıyor, artık kırmızı olan yalnız dudakların değil yani, kan kaybediyorum, kaç üniteydi sevgimiz ve ne kadar kolaydı ayrılıklar, biliyormusun bilmiyorum ama beni anladığını düşünüyorum ısrarla, ve hala neden ve hala neden bu vazgeçişler, yaralanmalar, kan kayıpları ruh kayıpları ah başımı ağrıtan bu gerginlik neden, ben seni seviyordum bunu bilmeliydin, sen bana dair herşeyi bilmeliydin bunun için soyundum yatağına girip sana kalbimi gere gere gösterdim, ah o ilk melun çarpışma o ilk gözdağı değilmiydi gülüşlerimizi yaşlara boğan,bir kaç düşün ardına saplandı masum intihar, dizlerim bükülüp önünde yalvaracakken tam, o masum o deli o çılgın intizar, bu isyan yemişim çarpışmasını, düşüncelerin peşinsıra yağan bu sonbahar, yapraklar döküldü zahir artık sen düşün nasıl bir çıkmazda kaldı ömür,

Kaldırımda ki çocuğa yüzümü döktüm
Yüzüm bir karış kaldı dudaklarında
Dudaklar da bilindik şarkılar mırıldanırken zaman
Dur diyemedim,
Dur diyemezken seni
Seni sevmeyi nasıl düşünürüm,
Bunu bana öğretemedi zaman,
Ah bu sonbahar denilen yalan
Hazan,
Beni inadına senin dudaklarına sürükleyen kasırga
Ben seni terk edemiyorken beni sen bırak
Sen beni terket,
Senin beni terketmen birşey yani,

Göz kapaklarına çizdiğim figürler ve dudağına attığım çentik, lütfen onlara iyi bak, dudağıma kondurduğun esmer öpücüğü düşlerimde büyütüp putlaştırıp kutsallaştırıyorum,sana tapmaya yelteniyorken, bir bakışın yetiyor senden nefret etmeme, beni sevdiğini söylediğin anlarda! o anlarda eriyor parmaklarım dokunamıyorum, beni en çok korkutan gözlerinde kendimi kaybetme olasılığım, derin gözlerine baktığım anlarda ben olmaktan vazgeçip başka kişiliklere bürünüyorum, kendime yabancılaşıp tanımsızlaştırıyorum bakışlarımı, en çok bundan korkuyorum işte! paylaşımcı olmalı sevgiler ya benden hiç almadığını görünce acılarımı, bileklerime yöneltiyorum dişlerimi yapamıyorum, intihar bile edemiyorum anla! Seni özledim ,seni hala seviyorum kahretsin... allah belamı versin!

intihar bile edemiyorum anla!

''Ellerimi çizen dikenlerin vardı senin, ve gözlerin bir tek onları hatırlıyorum artık''[color]

''Geberene kadar içki içtiğim geceleri
Tıkayıp çekmeceme bu akşam gidiyorum,
İşte kalbin geri al benden atışmalarımızı,
Geri ver benden yasakladığın günahlarımı''

''Benzi solmuş bir gece işte ilk defa bende gidiyordum bu şehirden, senden sonra ilk ben alıyorum valizimi gözyaşı dolu yatağımdan halbuki kimler gelip kimler geçmişti büyük umutlarımızdan, eski dostlarımın eskimiş cesetlerine basmadan yürüyorum hatırla benden ilk önce onları öldürmemi istemiştin, ben düşünmeden yapmıştım bunu, dudaklarında panzehiri olmayan tehlikeli gülüşler vardı beni
benden alan, ben olmaktan çok uzaklaştıran, ansızın başkalaşabilme korkusu yaşama gibiydi seni öpmek korkusu,
Gittiğin gece hiç utanmadan yatağımı ıslattım, şarap şişelerine kustum, tuallerime kanımı akıttım uzun uzun, sonra düşündüm ağlamayı düşündüm, geberene kadar kusarak ve altımı ıslatarak ağlamayı, uyurken başparmağımı ağzıma götürebilecek kadar masum bir çocuk gibiydim, dudaklarındaki fevri dönüşleri düşledim, onların her açılışında nefesimin kesilmesini arzuluyordum, sen nefes aldıkça ben oksijensiz kalmayı göze alıyordum birazda, senin nefesine biraz ölüm tadı verebilme heyecanı gibi hani, seninle mazoşist yanlarımız vardı, hatırlıyorum bunu birbirimize yasaklar koyarak bir derece hafifleştirmeye gayretleniyorduk. sen benden kendini alıyordun mesela, ben sana aldırış etmiyordum, küçük çocukların bezediği sald oyunlar gibi, heyecanlıydı ama sabah olunca birbirimizi öpeceğimizi elbet biliyorduk, aslına bakarsan biz herşeyi biliyorduk...Gideceğini bilmiyordum birtek, bilmemeliyidimde.''Aşk bazen eşi benzeri olmayan bir kaçış yöntemidir gerçeklerden''
Ben seni bekliyordum, arkanı dönüp gittiğin ve senelerdir gelmediğin menekşe bahçesinin kalbinde. Sen hiçbir ansiklopedide yazmıyordun, hiç bir sözlükte adının karşılığına rastlanmıyordu,garip herşeyi yanında götürmüşsün.''

O gün hava gerçekten yağmurluydu, üstümde havanın hoyratlığına inat ince bir gömlekle dolaşmayı düşünüyordum, sevgileri düşünüyordum, koşulsuzluğu sonra ve ikimizi, ne zor şeydi ayrılık, kumdan kaleler yapıp bir dalganın ansızın çarpıp yıkmasını hemen hemen büyük bir çaresizlikle izler gibi, ben konuşmayı pek sevmiyordum, arkanı dönmüştün sen ve ben ağzımı açıp gitme diyemeyecek kadar suskundum, elbiselerini topladın teker eker valizine doldurdun, gömleklerini katladın, evet yanlış hatırlamıyorum en sevdiğim gömleğinin üzerinde ayrılığa dair izler vardı ve çıplak gözle görebiliyordum, yani gözlük takmam gerekmiyordu bile... İlerledin, bakışlarını kaçırıp dudaklarımdan, kapının eşiğindeyken ansızın duraklaman o an bana 'belki' dedirtecek kadar ısıtmıştı yüreğimi, kapıdan çıkışın ve o en son duyduğum ve ikimizinde gıcık olduğu menteşe sesi, ikimizde o sese kıl oluyorduk, kıl olmak bize ait çağın bir simgesiymiş gibi giyinmişik üstümüze o ses kulaklarımı yırtıp ensemi ürpertmişti, seninle menteşeleri yağlayacaktık üçüncü senemizin yıl dönümünde, biz herşeyi özel günlere bırakıyorduk birazda, ilk öpüştüğümüz gün ağlamıştık, ilk el ele tutuştuğumuz gün kavga edip sonra uzunca sevişmiştik göz bebeklerimizle, ilk mutfağa girişimizde sütü taşırmıştık, domatesleri yere düşürmüştük, makarna yapacaktık bunu hayal ediyorduk. Küçük hayalerimiz kalmıştı tanıştıktan sonra, en büyük ideallerimizi birbirimizle tamamlanğını düşünüyorduk, haklıydık mesela ben seninle koşmayı öğrenmiştim, sen bana bacaklarını vermişin, ben sana kanatlar çizmiştim, ben çok hızlı koşmak istiyordum sen peri olmak istiyordun, kapıyı çarptın, gittin ben senin arkandan ayak seslerini topladım biraz, biraz dokunduğun herşeyi doyasıya öptüm inatla, seni özleyeceğimi sanmıştım ama özlemedim hiç hiç aramadım bu seni (sevmediğimden değildi elbet), sen benim aynadaki yansımam olmuştun adeta, seni kendi içimde yaşamayı aynı yatakta yatarken bile öğrenmiştim, tamam itiraf ediyorum bunun sen gidene kadar farkında değildim, olamazdım, olmak istemezdim, gitmemeliydin, sen gittin ben kendimi yağmur suyuyla yıkadım, gittiğin anda kirlendi ellerim ve bakışlarım, ya senin senin kanatların duruyormu hala, hala ağlasam gelirmisin yanıma, sen benden giderken bacaklarımı aldın en çok, ama ben senin kanatlarına kıyamadım. kıyamazdım elbet, bunu telafi etmek için bileklerime kıydım bende.... dudaklarındaki iksiri kanımda aramak heyecanı yaşar gibi hani..

Bir haz düşü gördüm,
Kendimi bakışlarına inatla gömdüm,

Gittin, elbette gideceksin, bir gün gidecektin
Ben bunu bile bile seninle uyumayı inatla seçtim,
İnatla sevdim seni...

Düşlerimde ayak izlerin var,
Düşlerimden ayak izlerini topla,

Düşlerimden ayak izle.....

Parmak uçların sızlıyormu seninde,
ve hala üşüyormusun ağustos güneşinde
Ben hala senin bildiğin o serseri dışavurumun,
Ben hala senin bildiğin!

Başka kimsenin bilmediği,
Hani seninle limon çiçeklerimiz olacaktı hatırla,
Birbirimizin koynuna sürecektik inatla,

Benden gittin, gelmeyeceksin
Yıllar seni geri getiremeyecek kadar eskitti bazı şeyleri,
Korkuyorum,
Yüzünü unutmaktan deliler gibi korkuyorum,
Aslına bakarsan gözlerini hatırlıyorum birtek,

Ya zihnimdeki silüetin o yatağa hala bensiz mi girecek..

Beni bağışla tanrım,

çünkü ben seni hiç affetmeyeceğim.

''Bir yıldız kayıyordu, ben bir dilek tutamayacak kadar mahvetmiştim bazı şeyleri''

''Gök yüzü tuhaf birşeyler barındırıryordu bulutların ardında,
Elimle işaret etsem,
Elimi kaldırsam bacaklarım kopacaktı,
Nedenini bilmediğim bir biçimde hissediyordum bunu...''

'' Bana öğretilen herşey
Bana önerilen herşey
Bana dayatılan yaşantı
İşe yaramaz bir çöplük
Yarattığınız sistemler
Kullandığımız yöntemler
Yaşamak istemem aranızda
Belki de terslik bende
Yapamadım bu düzende
Kaçacak delik arar oldum
Sürüngenler şehrinde
Eğitilmiş köpekler
Doymak bilmez maymunlar
Yaşamak istemem artık aranızda
Benden bir ruhsuz yaratmayı
Nasıl başardınız
Benden bir hissiz yaratmayı
Nasıl başardınız
Benden bir uyumsuz yaratmayı
Nasıl başardınız
Benden sizden biri yaratmayı
Nasıl başardınız
Yaşamak istemem artık aranızda
Yavuz Çetin''

Zamanın gerisinde bir yerlerdeydim, üşüyebilecek kadar soğuktu cidden ben üşümemek için durmadan yürüyordum, sakın sormayın bacaklarım yokken yürüyebilmenin mantığını ben bile hala çözmüş değilim...
durdum, durdurdular,
soyundum, çırıl çıplak soydular,
dövündüm, ellerini bedenime sapladılar,
ağladım, ağlattılar ısrarla,
göremedim, kör ettiler serçe parmaklarıyla,
ANNEMİ İSTEDİM, BENDEN ALDILAR
çocukluğumu aradım, küçük parmaklarına tecavüz etmişler,
yolumu kaybettim.. bedenimi isli duvarlarda gördüm kısa metrajlı mutluluklardaa, hiç bir mülakattan geçemeyen masumluğumu sonra, çocukluğumun ırzına geçmişler ben yüzümü topraklara dökmüşüm... isyanlanmışım gitmişim...
değiştim... aklıma zorla kendi zırvalarını soktular...
aranızdan kayıp giderken bir yıldız gibi emin olun utanıyorum...
Benden bir ruhsuz yaratmayı nasıl başardınız, benden bir hissiz yaratmayı nasıl başardınız, benden bir uyumsuz yaratmayı nasıl başardınız
BENDEN SİZDEN BİRİ YARATMAYI NASIL BAŞARDINIZ......
Yaşamak istemem art.....

Hayat hep bir şeyleri alıp GÖTürüyor...

Boynumuz hala kıldan ince..

Sana dokunmak için kendimi çiğnemem gerekti uzun uzun,
Çamsakızı gibi aldım ağzıma her uzvumu,
Azı dişlerimin arasına atıp gölgelerimi çiğnedim birbir,
Her duruşumu,
Her pozisyonumu bilhassa,
Bana ne yaptın!
Beni kendi içimde eksiltmeyi nasıl başardın ulan!
Kendime bunu yapmamı nasıl sağladın!
Seni severken,
Senin için heran bir kaç canımdan herhangi birini hiç tanımadığım bir boşluğa atacakken...
Saçlarımı kazıtıp sokaklarda deliler gibi dans edecekken,
Annemi kıracakken!
Babama küsecekken!
Dostlarımdan bir bir sökecekken geçirdiğim her ilmiği!!!
Sana çırıl çıplak bir hüzün kadar temiz!
Pak!
Sevgiyle!
İçimde kaybettiğim her savaşı silip silip gelecekken ulan!
Beni bilmediğim bir acıya defalarca kez nasıl ittin!
İt! Pislik! Sana yakıştırabilecek güzel sözcükler arıyordum,
O en eski aşkların trajedilerinde!
Yüzümü avuçlarımda sana getirmiştim,
Biliyormusun it!
Kırık dökük aynalara bakıp bakıp iç geçirmenin,
Eskiden güzel olduğunu düşünmenin ne demek olduğunu biliyormusun ulan!
Ah sana ne demeli,
Nefesimi kesip sana gelmiştim!
Gözlerimi kısıp sana gelmiştim!
Bağlandığım düm inançlarımdan, tüm tabularımdan ve bilhassa aşklarımdan iplerimi koparıp gelmiştim sana!
Bileklerim offf.. Bileklerimi kesip sana gelmiştim,
Yaralıydım..
Bir daha koşamayacak bir tay gibi,
Bir daha uçamayacak bir güvercin gibi,
Yaralıydım ulan vurmanmı gerekiyordu!
Senin silahınla ölmek! beni neden kendi silahımla, AŞK'ımla vurdun ulan! neden!
Oysaki yaralıydım işte,
Gelip senin camına çarpan bir yağmur tanesi kadar talihsizdim,
Bunu bilmiyordum,
Domuz bağıyla bağlı bir ölü gibiydim!
Bir ceset kadar haraketsiz ve isteksiz!
Haraket etmenin beni öldüreceğini bilmiyordum!
Bilseydim kendimi orda! neyse..
Çok saf çok temiz duygular besleyip sana gelmiştim!
İnanarak!
Sana ben,
Bir çocuğun masumluğuyla,
Bir annenin sevgisiyle,
Bir kanguru sıcaklığıyla gelmiştim...
Keseme girdin...
Hayatıma girdin...
Kalemi içten fethettin ulan!
Savaşa henüz hazır değildim..
Eksiktim! Yalnızdım.. Karanlık odamda daldaşşaktım it!
Biraz dinlenmeden!
Heleki ayazda yanmış göz kapaklarıma,
Dudaklarınla bir kaç darbe far atmadan!!
Giremezdim savaşa falan..

Zırhlarımı kuşanmadan geldim sana,
Kaybetmeyi seçerek,
Aşk içindi herşey...
Savaşacaktım... seninle sırt sırta verecektik, böyle sözleşmiştik..
On adımdan sonra dönüp birbirimize aşk dolu yalanlar savuracaktık ulan!
Senin küfretmene bile izin vermiştim..
Hani sen ne kadar kırıp dökersen,
O kadar tamamlanacaktı birşeyler..
Aşk için ölebilirdim bile...
Bunu elbette biliyordun...
Taze bir yaz bırakmıştım başucuna kalkarken yatağından ulan!
Mevsimsizdim.. Evsizdim.. Senin yatağında kimsesizdim..Yalnızdım..
Bembeyaz bir sütun gibi dikili kalmış vücudun,
Heran lekelenmeyi bekleyen bir isim gibiydi,
Masum gözüküyordun,
Daha önce hiçkimsenin sıfat yükleyemediği,
Safir göz kapaklarında ansiklopedilerde olmayan renkler vardı,
Bakınca kendimden başka hiçbir kirlilik göremedim,
Bilmediğim bir şekilde kesişip kesişip çarpıştım kendimle!
Koşup koşup kendimi tanımlayamadığım aynalara vurdum yüzümün sana bakan kısmını,
Dağılan her parçada farklı bakan bir yüzünü görmenin ne demek olduğunu biliyormusun ulan!
Sen hiç kendini bir acının içinde başkası için kıvranırken gördünmü!
Geceleri rüyalarına girdimi otel odaları,
Boş şişeler!
Paslı çarşaflara sarılıp ağladınmı!!
Altını ıslattınmı terk edilme korkusu yaşadığın bir an!
Ah ulan kendimi şarap şişelerine gömüp bir cin olarak çıkmayı istedim!
Kendime bir dilek şansı tanıyabilmek için!
Yerden aldın!
Ellerinle tozumdan arındırdın beni!
Kapağımı açtın!
Siktir git.! gözümün önünden Siktir git!!

Ya hayat gerçekten bğirşeyleri gizler olduysa bizlerden...