tanrı insanı gönderiyor bilmedi bir dünyaya...amacı kul olarak yaratıkları insanları kendine nasıl kulluk yapsınlar diye.onları bir sınava sokmak adına.ona ibadet etmek için..nefisleri ile savaşmak için şeytanla savaşmak için...kimilerine göre bu yüzden dünyaya geldi insanlar..fakat hiçte öyle değil aslında....kim için savaşıyoruz..herşey bu kadar kirliyken ,herşey bu kadar basitleşmişken kim nefsi için savaşıyor..peki nerde bahsedilen adalet..millyonlarca savaşlarda ölen insanların adaleti nerde,nerde adaletli tanrı,yoksa bi yerlerden izleyip olanlara seyircimi kalıyor.yoksa,tanrı yokmu....kim bilir belkide yok

insan bunun anlamını bildiği gün ölmeli.....

Dünyanın özü biz değil miyiz? Değiştiren de engelleyen de... Var ile yok arasında cevap arayan biz değil miyiz?

Varsa sığınak sayıyoruz. Yoksa kendimizi tanrılaştırıyoruz. Gidiş geliş yapıyoruz. Aklımızın karışması ona göre değil midir? Varoluşumuzdan beri beynimizin karışmasını isteyen birileri yok muydu?

İyi sevap, kötü günahtır. İyi tanrı, kötü şeytandır. Bu açıdan tanrının, dinin ve kutsal kitapların çıkış noktası iyilik ve iyi olmaktır. Bu açıdan bakıldığında tanrı ve din, iyiliğin kaynağı, öğretisi ve yaratacısıdır. Yani tanrının, dinin ve kutsal kitapların dünyada ki yansıması insandır öyle değil mi? Değil işte..

Tanrı, düşünsel dünyanın içindeki hem en karmaşık, hem de en basit kavram olmayı başarmış bir öğedir. Bu bakımdan tanrının kesin olarak var olduğunu veya olmadığını ispatlamak imkansızdır. İnsanlığın var olduğu geçmiş zaman bile hayvansal rakamlarla açıklanırken, tanrının kesin olarak varlığı veya yokluğu açıklanabilecek birşey değildir.

İnanmayan bir insan tanrının var olmadığı üzerine tez atarken, inanan bir insan ise tanrının var olduğu üzerine tezler atar.

"Tanrı bizi dünyaya neden getirmiştir?" sorusu tanrının varlığını benimser. Bu yüzden tanrıya inanmayan bir insan için bir soru bile değildir. Tam tersine tanrıya inanan bir insan için bu soru, sayısız cevabı olan bir sorudur.

Tanrının neyi amaçladığını biliyor olsaydık, hepimiz birer tanrı olup çıkardık değil mi?

Tanrı gerçekten varsa eğer, dünyada işler istediği gibi gitmiyor olsa gerek. Onca felaket, bokluk, çirkinlik, iğrençlik - güzelliklerin yanında azınlık olsa bile- tanrının o kutsal iyiliği ve mükemmelliyetine yakışmıyor olsa gerek.

Tarafsız, tamamen kişisel bir tanrı hayal edersek eğer, o tanrı kesinlikle vicdan olsa gerek. Olan bitene göre hareket eden, iyi ya da kötü, güzel ya da çirkin ama kendimize göre herşeyiyle doğru olan..

Kutsal kitaplarda bahsi geçen tanrı figürü ise, bir sürüyü yöneten çobana benziyor. Kitlelerce insanı tek ve kuralcı bir zihinde birleştiren, ortak bir vicdanda buluşturan bir figür. Her ne olursa olsun, topluluk halinde hareket eden bir "şey", dogmatik, dayatmacı, zihin körelten kara bir perdeye benzer. Ve evet, bu tür birşeyin içinde iyilik, güzellik gibi kavramlar barınamaz. O yüzden tanrı figürü kendi içerisinde çelişen bir kavramdır ve gerçekliğinin inandırıcılığı, analitik düşünce içerisinde oldukça zayıfır. İnanmak için, üzülerek söylüyorum ki koyun olmak gerekir.

Her şey düşünce ile başlar. O yüzden, iyiliği de, kötülüğü de, tanrıyı da, şeytanı da bu dünyaya getiren insandır. "Tanrı" figürü de düşüncenin bir ürünüdür ve düşünebilen bir yaratık olan insan, tanrıyı da pek tabi ki düşünebilmiştir. Tanrı insanı değil, insan tanrıyı bu dünyaya getirmiştir.

Agnostism ha,..hmmm

Öldükten sonra başımıza nelerin geleceğini hiç birimiz bilmiyoruz. Ama siz asıl adalet denilen şeyin öldükten sonra bile gerçekleşmeyeceğinden o kadar eminsiniz ki.. Yani yazdıgınız şeyler o yönde. Bebeklere tecavüz eden canlılar var elbette. Siz istiyorsunuz ki böyle bir şey olunca tanrı çıksın ve tecavüz eden o canlıyı çocuk azarlar gibi azarlasın. Yok böyle bir şey arkadaşlar. Onun cezası daha büyük olacak merak etmeyin. Ama önce sizin tanrıya inanmanız gerek. Bu muhabbeti forum ortamında yapmak çok yersiz aslında. Umarım bir gün yüz yüze gelir ve bu konuda fikir alışverişi yapabiliriz..

Tanrının gücü varken bebek tecavüzünü engellememesi,benim için yeterlidir.Öteki dünya vaatlerini tutacağına dair de bir kanıt yok...

Oda pişmandır bazılarını yolladığına belki...

kulluk etmek için benım bildigim fakat hayat okadar farklıkie yaradılıs okadar farklıkie yasamak okadar farklıkie... ne oldugunu neden yaratıldıgını anlamıyorsun....kafamda hep su düşünce ;

bana verilen bir hayat bana verilen bi yasam bana verilen tek ruh ve...... bana verilen kocaman dünya neden bir yerde yasayıp ölücekmişim gibi sartlandırıyorumki kendımı?

tartısmalı... bende bılmıyorum neden geldım neden burdayım.....seytanın ta kendısımıyım yada seytanla savasmak ıcın görevlendirilen insan adı altında yasayan varlıkmıyım?

so silent...

bizi süründürmek için olmasın sakın

Bu konuda yapacağım yorumların hiç bir faydasının olmadığını anlamış bulunmaktayım.. Çünkü genel olarak Tanrı'ya ya da onun adaletine inanmamaya kendisini koşullandırmış yorumlar okuyorum..

Bence sen tam tersine koşullandırmışsın kendini...

Gönderen: @evelyn

Neredeyse tüm din inançlarında Tanrı bizim kaderimizi çizmiş ve belirlemiş diye inanılır.Ama bir gün biz öldükten sonra bizi yaptıklarımızdan yargıya çekecek.Peki bizimbütün yaptıklarımızı önceden bilen tanrı bizi neden bu dünya ya getirdi?

Kader? doğru söylüyorsun evet düşündüğün anda saçmalık geliyor herşey ... Madem herşey yazılmışsa önceden ve biz o yazılanlara göre yaşıyorsak o zaman cennet ve cehenneme gircekler önceden belirlenmiş? veya yaptıgımız yaşadıgımız günahların sorumlusu biz değiliz ? çünki biz sadece kaderimizi yaşıyoruz yazılanları yapıyoruz=)

Kader diye söylenen saçmalıktan ibaret!

Evet banada çok mantıklı geldi gerçekten

Dünyaya geliş amacımızı şöyle değerlendiriyorum kendi açımdan;

aslında bizler dünyaya gelmeden önce var edilmişiz, ki zaten bu kesin birşeydir. sonrasında kimileri doğru olanı kabul ederek veya etmeyerek kendilerine bir kader çizmiş oluyorlar zaten. ama hesabını verme zamanına geldiğinde önümüze koyulması gereken şeyler olacak elbet. bu yüzden biz insanlar kabul edip etmemek konusunda tercihlerini yaptıktan sonra dünyaya gönderiliyor ve seçtikleri hayatı yaşadıktan sonra (ki aslında biz buna kader de diyoruz) dünyaya veda ediyorlar.
böylece hesap vakti geldiğinde neden cennete ya da cehenneme gitmemiz gerektiğini sorduğumuzda dünyadaki yaşantımız bizim önümüze konulabiliyor.