Ciddi olarak işin magazinel yönüyle alakalı olduğunu düşünmeye başladım.
Bir arkadaş, felsefeyi yeni öğrenmiş bir yeniyetme tarzında bir benzetme yapmıştı. Bu kadar da olmasa da bence hiç bir gerçeklik taşımayan parlak lakırdılar bütünü bir konu hakkında konuşuyoruz. Gerek yok tartışmaya, fırsatım olduğunda Derrida'yı da inceleyeceğim, içinde felsefeye farklı bakan ama içinde hiçbir gerçeklik taşımayan bir şey bulacağımı düşünüyorum dediklerinden dolayı...
Ciddi olarak işin magazinel yönüyle alakalı olduğunu düşünmeye başladım.Bir arkadaş, felsefeyi yeni öğrenmiş bir yeniyetme tarzında bir benzetme yapmıştı. Bu kadar da olmasa da bence hiç bir gerçeklik taşımayan parlak lakırdılar bütünü bir konu hakkında konuşuyoruz. Gerek yok tartışmaya, fırsatım olduğunda Derrida'yı da inceleyeceğim, içinde felsefeye farklı bakan ama içinde hiçbir gerçeklik taşımayan bir şey bulacağımı düşünüyorum dediklerinden dolayı...
içinde gerçeklik taşımayan?
derridaya böyle deseydin herhaldi sana diyeceği hala metafizik düşünceden kurtulamadılar yapı sökümlerini yapmak lazım derdi sanırım ![]()
derrida aslında bi nevi yaşam filozofudur nietzsche gibi...herşeyi dil ile temellendirip yaşamıda dilsel yada metin gibi diyelim..dünyayı bir metin gibi görür..ve dünya görüşüde herkesin ve herşeyin hiç bir sabitliğinin olmadığı aşırı değişken bir anlamsızlıklar bütünü olarak görür...neyse okumadan anlayabilmek imkansız ![]()
haaa anlayabilmek demişken adam zaten şöyle bişide der...hiç bir şey söylememe riskini üzerime alıyorum...yani aslındaaa beni okusanız anlasanız bile bunlar anlamsızdır çünkü sürekli anlam değişmesine uğrayacağı için anlamsızlaşacaktır hepsi diyor ![]()
Being and Death - Guttural Vocals (No Effects)
Being and Death - Extreme Death Metal
The Ideabender
Ya derrida nereden çıktı,sen neden bahsediyorsun iki sayfadır? Konumuz bu mu? Bun yüzden insanların konuya yazmasını da engeller biçimde ana konudaki tartışmayı kendi öznel zevklerine indirgemen ne derece mantıklı?
"Metnin dışında bir şey yoktur" demiş derrida ee? Ses merkezcilik söz merkezcilik yanlıştır, Tanrı,akıl,özne, madde gibi tanımlar meetafizikseldir demiş biliyoruz bunu ve Derrida ya borçlu değiliz bu konuda.İnsan daima birtakım anlamları birtakım göstergelerle tanımlar ve asla bağımsız bir alan,uzam,bağımsız bir gösterge yoktur demiş ee?
Nereye varmış? Madde/tin, özne/nesne, söz/dil, konuşma/yazı vs bu ikiliklerin biri olmadan diğerinin anlamsız olacağını söylemiş. Ardından da yapısalcıları eleştirmiş, hem akıl hem söz manasında kullanılan logos kavramını eleştirmiş, metin ile söz ün aslında aynı derecede gerçekliğin anlık durumunu belirtemeyeceğini dolayısıyla da aşkın olamayacağını söyleyerek post-yapısalcı yapısökümcü felsefesini kurmuş.
Peki ne demiş metnin dışında bir şey yoktur derken her şey manasızdır mı? Hayır. Metafiziği reddetmiş tamamen ve ikiliklerin daima sözlü anlatımda bulunuyor olmasının bir mevcudiyet metafiziği fenomenine yol açtığını belirtmiş.
Derrida metafiziği reddetmiş ve edebiyat ve felsefeye demir atmış olan temellerini göstererek deşifre etmiş. Yani eleştirdiği tüm düşün dünyası ya da tüm felsefe falan değil.
Okumuşsun ama anlamamışsın kimmiş ne demiş ki bu adam diye birkaç cümlesini Wikipedia dan okuyunca senin saçmaladığını anlayabildim ancak. Adamı da yanlış anlatıyorsun birşey değil.
Dolayısıyla materyalizmin zaten böylesi problemleri yok. O olguları yüceltilmiş ahlaki ya da soyut manalardan hareketle açıklamaz, bu tür ikiliklerde idealizm ile olan anlaşmazlığı da idealizmin tin e dayalı dogmatik gerçeklikteki ısrarıdır. Materyalizm maddeyi uzamı insan arzularına göre de yorumlamaz olguları fizik yasalarıyla, doğa yasalarıyla açıklar. Bu yasalar dilbilimsel karşı koymalarla çürütülemezler ancak taş yere düşer derken dikkat edilmelidir tabi çünkü taşın düşme eğilimi ya da dünya ile çarpışan kütlenin düşme eylemi gerçekleştrdiği fiziksel açıdan doğru bir tanım değildir.
Fakat buradaki ön kabule dayalı tanım ve anlamların geleneksel oluşları olgunun anlaşılmasına engel teşkil etmediği için Newton un formülleri bir uydunun mars yörüngesinde dolanmasını sağllayabilir. Materyalizm de bunu ileri sürer ve tinsel merkezde,söz ve insani merkezde anlamlandırılmış her tanımı öznelleştirme saymak suretiyle idealizmin tamamını öznel olarak adlandırır.
Yani Derrida nın materyalizm ile bir çatışması yoktur temelde o yapısalcı anlayışlar nedeniyle metin çözümlemelerine girişmiş ve mevcudiyet metafiziği kavramı vasıtasıyla tüm felsefede varolan metafizik anlayışı eleştirmiştir anlayabilene görüldüğü kadarıyla. Ancak her gelsefi kavramı da diğerine göre tanımlayıp izm lere ve lojilere indirger iseniz o zaman da asıl siz Derrida nın ne dediğini anlamamış olursunuz. Materyalizmi de anlamamış olduğunuzdan herşeyi yok saymanın adını Derridacılık koymuş olur ve kendi eklektik düşünceleriniz ile felsefi tartışmayı da baltalamaktan öteye gidemezsiniz.
.[-h(bar)2/2m]d2.y+u.y=e.y
ekindron vanehedris asohimdor
Herkes bir yönüyle haklıdır ancak nerede ne kadar haklı olduğunun farkında değildir.
Post modernist düşüncenin direkt olarak materyalizm karşısında yer aldığını ve de ona karşı teorize edildiğini düşünüyorum.
bende öle düşünüyorum.hep 2 kişi yazmış böle msn gibi olmasın dedim ama buraya kadarmış elveda felsefe..
ağlayın su yükselsin, belki kurtulur gemi..
Post Modernizm hiç bir şeye karşı ya da taraf değildir aslında. Felsefedeki fast food kültürüdür ve zihinsel sağlığa zararlıdır. Ne olursa ol gel sözünün, ne düşündüğün değil ne söylediğin daha doğrusu söylemiş olman önemli, herşey normaldir, hoş görmelidir, o da bir fikirdir anlayışına yozlaşmış halidir. O nedenle de daima kitleyle aynı düzeyde çakılıp kalır popülisttir.
Materyalizm ise algıları bağlayan tinsel düşüncelerin suni olarak yaratıldığı bilgisini kendi andropomorfik (insan biçimci) öznel aynasından evreni yorumlayanlara göstermesi pek mümkün olmadığından; yani idealistler bir türlü aynalarını kırıp fiziksel dünyaya bakamadıklarından ve aslında aynalarındaki görüntünün bu fizikten kaynaklandığını es geçip,aynadaki görüntü mutlak olduğu için fiziksel evrenin böyle varolup algılandığı yanılgısından vazgeçmemekte direnen bir öznellikte ısrar ettiklerinden onların felsefe dediği şey Hegel ile son bulmuştur.
Materyalistler doğayı insandan ve arzularından değil,tarihi maddi ihtiyaçlarından hareketle,doğayı fiziksel indirgemelerle ancak gene doğal karşılıklarıyla açıklarlar. Platon un aslında kendi düşüncesinin öznel bir mağara olduğunu bilirler, Demokritos a Sokrates den daha fazla saygı duyarlar. Post Modernizm ise kitlenin genel fikrine isyan etmeyi ya da eleştirmeyi lüzumsuz bulduğu için metafiziğe daha yakındır.
Çünkü bir çeşit neologist dir. Güya herşeyi eleştirir ve modernizmi reddeder ancak politika ve toplum tarihinin eleştirişini reddederken estetiğe bundan daha fazla önem vermesi kuşkuludur ve modernist tüketim saplantısına güzel örnektir.
Aynı zamanda her düşünceyi tekil olarak ele alıp hem nesnelliği reddeder (sanki her şey hayaldir, güneş parlıyor demek yalanmış gibi) hem de çoğulculuğu ve çeşitliliği savunur. İdeoloji eleştirisinden kaçınırken yapı bozumuna ve şekle takılır kalır,sonra da imgelerle gerçekliği eleştirir. Çelişkinin birbirine direnen yanlış fikir olduğunu anlamaz ve buna farklılık der hem müslüman hem anarşist olabilir söz vasıtasıyla.
Ancak kendilerini Nietzsche ye dayandırıp Marks ı eleştirirken çok komik durumlara düşerler.
Çünkü Nietzsche nin eleştirisi toplumun dayattığı ahlak a ve onun neden olduğu hepsi aynı şeylerden zevk alan pazar yeri insanıdır aynı post modernisti karşılar. Yani Nietzsche yi elitist bir havayla tersten okumuştur. Sonrasında da illa Marks ı eleştirmesi mecburidir çünkü onun nihilizmi varoluşsal değildir sorumluluk ya da sonuç istemez, egoist nihilizme göredir. Tabi buradan nihilizmi atmak gerekir tamamen egoisttir.
Dolayısıyla da yapısökümcülüğü iyi niyetle başlasa da felsefeye zarar verir çünkü anarşizmi,kaosu,özgürlüğü lokal olarak anlamlandırıp tamamen öznele indirgerken bunun suçunu modernist eğilimlerde arar. Acaiptir işte.
.[-h(bar)2/2m]d2.y+u.y=e.y
ekindron vanehedris asohimdor
Herkes bir yönüyle haklıdır ancak nerede ne kadar haklı olduğunun farkında değildir.
İdealizmi materyalist açıdan temel olarak ele alan eleştiren/yorumlayan bir kitap önerisi yapabilir misiniz?
http://metaltr.mybrute.com
Doğanın Diyalektiği veya Alman İdeolojisi (Feuerbach) olabilir. Engels ve Marks külliyatında oldukça mevcut.
Ayrıca Lenin - Meteryalizm ve Ampriyokritisizm de olabilir.
Alman ideolojisi bilgisayarımda pdf formatında vardı zaten. Şimdi çıktısını aldım. Okumaya başlarım.. Teşekkür ederim öneri için....
http://metaltr.mybrute.com
