Sevgi Soysal 30 Eylül 1936'da İstanbul'da doğdu. Aslen Selanikli mimar-bürokrat bir babayla Alman bir annenin altı çocuğundan üçüncüsü olarak büyüyen Sevgi Yenen, 1952'de Ankara Kız Lisesi'ni bitirdi..Bir süre Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi'nde arkeoloji okudu. 1956 yılında şair ve çevirmen Özdemir Nutku ile evlendi, birlikte Almanya'ya gittiler. Göttingen Üniversitesi'nde arkeoloji ve tiyatro dersleri izledi (1956-57). 1958'de Türkiye'ye döndü ve Korkut adını verdikleri bir oğlu oldu. Ankara'da Alman Kültür Merkezi ve İrtibat Bürosu'nda ve Ankara Radyosu'nda çalıştı (1960-61). Bu dönemde, toplum karşısında bireyin tedirginliğini öne çıkaran "yeni gerçeklik" akımından izler taşıyan öykü ve yazıları Dost, Yelken, Ataç, Yeditepe ve Değişim dergilerinde yayımlandı(1960-64).
1961’de Ankara Meydan Sahnesi'nde Haldun Dormen'in yönettiği "‘Zafer Madalyası" adlı oyunda tek kadın rolünü oynadı. İlk öykü kitabı Tutkulu Perçem, 1962 yılında yayımlandı. "Zafer Madalyası" oyununda tanıştığı Başar Sabuncu ile evlendi (1965). Aynı yıl TRT'de program uzmanı olarak çalışmaya başladı. 1965-69 yılları arasında Papirüs ve Yeni Dergi'de öyküleri yayımlandı. Bu arada tezini vererek arkeoloji diplomasını aldı. Teyzesi Rosel'in kişiliğinden yola çıkarak, birbirine bağlı öykülerden oluşan Tante Rosa'yı yazdı (196
. Kadın-erkek ilişkisi ve evlilik temasını işlediği ilk romanı Yürümek'le (1970) TRT Sanat Ödülleri Yarışması Başarı Ödülü'nü kazandı.
12 Mart, Sevgi Soysal'ın hayatı ve yazarlığı üzerinde derin izler bırakan bir dönem oldu. Yürümek, müstehcenlik gerekçesiyle toplatıldı ve Sevgi Soysal, kısa bir tutukluluk ardından TRT'den ayrılmak zorunda kaldı. Anayasa profesörü Mümtaz Soysal'la, Soysal'ın kömünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle tutuklu kaldığı Mamak Cezaevi'nde evlendi. Siyasal nedenlerle tekrar tutuklandı ve sekiz ay Yıldırım Bölge'de, iki buçuk ay da sürgüne gönderildiği Adana'da kaldı. Cezaevinde yazdığı Yenişehir'de Bir Öğle Vakti adlı romanıyla 1974 yılında Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazandı. Kızları Defne Aralık 1973'te, Funda ise Mart 1975'te doğdu. Adana'da sürgünde bulunan bir kadının başından geçen olaylar etrafında 12 Mart'ı eleştirdiği romanı Şafak, 1975'te yayımlandı. Bu dönemde Anka Haber Ajansı ve Sosyalist Kültür Derneği'nin kuruluşunda rol aldı. Politika gazetesinde tefrika edilen cezaevi anıları Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu başlığıyla kitaplaştırıldı (1976).
Yakalandığı kanser hastalığı nedeniyle 1975 sonbaharında bir göğsü alındı. Hastalık izlenimlerini ve 12 Mart sonrası değişimi anlatan öykülerini topladığı Barış Adlı Çocuk, 1976'da yayımlandı. Eylül 1976'da bir ameliyat daha geçirdi ve tedavi için eşiyle birlikte Londra'ya gitti. Üzerinde çalıştığı son romanı Hoşgeldin Ölüm'ü tamamlayamadan 22 Kasım 1976'da İstanbul'da öldü. Yeni Ortam ve Politika gazetelerine yazdığı yazılar, Bakmak (1977) adlı kitapta toplandı.
Sevgi Soysal'ın kırk yıllık bu kısa yaşamdan geriye kalan eserlerinin yeniden yayımlanması, 12 Mart dönemine hapsedilemeyecek yazarlığına hakketiği değeri vermek olacaktır.
Eserleri
Bakmak
Barış Adlı Çocuk
Radyo Konuşmaları-Hoş Geldin Ölüm
Şafak
Tante Rosa
Tutkulu Perçem
Yenişehir´de Bir Öğle Vakti
Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu
Yürümek
Kaynakça : http://www.iletisim.com.tr/iletisim/person.aspx?pid=854
Bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine Tante Rosa'sını okumuştum, gerçekten çok beğendiğimi söyleyebilirim . Uslübu, kurgusu... Başka herhangi bir kitabını okuyamadım malesef, forumda Sevgi Soysal okuyanlar varsa ve başka hangi kitabını tavsiye ederler bunu da merak etmekteyim açıkçası. Sevgi Soysal hakkında tavsiyelerinizi bekliyor, karşılıklı yorumlar yapmayı umud ediyorum.
Disconnectus Erectus
Türk edebiyatında iz bırakanlardan biri.. Sevgi Soysal.. Onunla ilgili olarak en sevdiğim şey; düşüncesini kabul ettirmeye çalışmaması, sadece yaşadığını ve yaşadıkları sonucu gelişen fikirlerini paylaşması.. kullandığı dildeki yalınlık, içimizden biriymiş gibi olma durumu, samimiyeti de cabası.. kısa yaşamına sığdırdığı çılgınlıklarını bir yerlerde okuyup gülümsememizi sağlaması da var..
Milliyet sanatın son sayısında onu çok güzel ve doğru biçimde anlatan bir paragraf var. Şöyle; '' Kuşkusuz '60 sonrasının o ateşli, devrimci atmosferini solumuş, sosyalizme bağlanmıştı Sevgi Soysal.. Ancak edebiyat ve devrim ilişkisini 'sloganlaştırmamış', romanlarını fikirlerini taşıyan gövdeler olarak düşünmemişti; geleneksel yapı ve kurumların tümünü hedefleyen değişim, edebiyata da yansımalıydı..''
Yazarın en önemli yapıtlarından biri olan, kısa ama öz; 'Tante Rosa' yı okumayanlara öneririm..
Bu entryi başka bi konu başlığına yazmıştım geçen yıl.. Ama şimdi burada Sevgi'ciğime dair bi başlık görünce kopyalayıp yapıştırayım dedim =) Çünkü hatırlanması, hatırlatılması gereken bir yazar o..
''Bilmediğini bilmek, bilgeliğin başlangıcıdır.'' - Lady of Avalon
Dediğim gibi benim okuduğum ilk ve tek Sevgi Soysal kitabı Tante Rosa...
Çok beğenmiştim, sahafın raflarında uzun süre gördüğüm ama almaya cesaret edemediğim bir yazar olarak raflarda yerini korumuştu ta kii Tante Rosa'yı alana kadar...
İşte bu sebeptendir ki Luna, bu kadar içselleştirdiğin Sevgi'ciğinin bana önerebileceğin başka hangi kitabı var acaba ![]()
Disconnectus Erectus
Eğer içinde Tante Rosa'dan bişeyler aramıycaksan, karakter yaratmadaki incelikleri, bir dönemin ayrıntılı kent profilini ve küçücük olayların derinlemesine bakıldığında nasıl da kocaman olaylarla özdeşleştirilebileceğini görmek istiyorsan 'Yenişehir'de Bir Öğle Vakti'ni öneriyorum sana.. ^^
''Bilmediğini bilmek, bilgeliğin başlangıcıdır.'' - Lady of Avalon
Teşekkür ederim Luna. En kısa sürede edineceğim kitabı..
Tante Rosa'yla başka kitaplarını özdeştirmek yazarın, sanırım pek hoş bir durum yaratmaz.
Sonuçta her kitap farklıdır, aynı kalemden çıkar mutlaka etkileşimler vardır ama hepsini ayrı değerlendirmektir dğru olan, belki sonra, arada bağlar kurmak diğer kitaplarıyla yazarın ya da başka yazarlarla o zaman daha bir anlamlandırır yazarı ve kitaplarını...
Disconnectus Erectus
