okuyamıyorum bu adamı, ya o deli ya da ben fazla salağım...

Sahibinin acımasızca kırbaçladığı atın boynuna sarılıp ''merhamet!'' diye ağlayan,zaman zaman başına saplanan ağrıların işkencesiyle kıvranan,ve Tanrı'nın ölümünü ilan eden,nihilizmin,hiçliğin,başıboşluk ve beyhudeliğin,sonsuza kadar süren ebedi dönüşün,kısır döngünün,tükenişin,yitirilmişliğin,ümitsizliğin,çaresizliğin,kimsesizliğin ve yalnızlığın,terkedilmişliğin muztarib ve çilekeş filozofu...
Bunca idealsizliğin-gayesizliğin,anlamsızlık ve mânâsızlığın ortasında onun tek bir çıkış noktası vardı:Üstün İnsan Teorisi...
Nihilizm,Allah'ı inkar etmek değildir!O,modern insanın hayatında Tanrı yokluğuna,''insan'' yokluğuna,''insanlığın'' yokluğuna,''insan''ın mümkün olmayışına karşı çığlıklı bir isyan,bir protestodur...
Nietzsche materyalist değildir;çünkü maddecilikte,materyalizmde beyhudelik ve iştiyak yoktur;arzu-iştiyak yoktur dolayısıyla beyhudelik te yoktur.İdealizmi-gayeyi-maksatlılığı yüksek(!)manasıyla(!)reddetmekle materyalizm,manasız ve anlamsız olma riskinden kurtulmuştur...
Turgenyev'in ''Babalar ve Oğullar'' adlı romanı,nihilizmin-anarşizmin kuşaklar üzerindeki etkisini çarpıcı bir aile dramıyla dile getirir..
Dostoyevski de romanlarında bu felsefi akımı kahramanının karakteristik söz ve davranışlarında dillendirmiş,çözüm önerisi olarak ''Rus ruhunun köklerine inmeyi''söylemiştir..
En son 20.yy'da Hitler,Nietzsche'nin ''üstün insan'' teorisini tersinden anlayarak Alman halkının üzerinde uygulamış,sonunda da tabii olarak hezimete uğramıştır..
Aslında filozofun düşüncelerini şu cümleyle tercüme edebilir miyiz bilmiyorum:İnsan olmanın sevincini,onurunu,gururunu,şeref ve haysiyetini bayrak edinip ''insanlık ailesi''ndeki layık olduğumuz yeri almak!!!

böyle buyurdu zerdüşt tez okuna! okumayanın boynu vurula!

hayatımın idolü ve ezberleyemediğim bir değer yaratıcısı ve yıkıcısı.çekiçle felsefenin tanrısı...

hayatı yeniden yaratmanın öteki yüzü ve asıl itibariyle yepyeni bir insan modeli öngören sistematiktir onun ki.

anlaşılamaz çünkü anlamak ölmektir.anlamak ve bilmek sadece aptallara özgüdür...

kanla yapılan felsefenin tarihini yazmış olan kişidir nietzsche

nietzsche bir keresinde şöyle demiştir;
ÖZDEYİŞLER HÂLİNDE VE KANIYLA YAZAN KİMSE OKUNMAYI DEĞİL, EZBERLENMEYİ İSTER.

sanırım kendisi bu tarz bir yazar bundan emin olmama az kaldı.

kesinlikle hazır olunduğunda okunulması gereken, imlası birikim ve temel isteyen, temelsiz okunduğunda çürüten yokedebilen kitapların yazarıdır....

herkez aklı erdiğinde okumalı diyorum ben herzaman ve bu bir küçümseme değil elbet... ben ufakken okumuştum, kaka'ya sarmıştı, şimdi okuyorum katılıyorum, şaşırıyorum kala kalıyorum hadi ordan be! diyebiliyorum... küçükken okuduğumda ''15-16''yaşlarımda korkuyordum ve içimde bir tiksinti uyandırıyordu herşeye dair.

Tanrı öldü.
Budala.

bence popüler kültürün getirdiği bir değeri vardır nietzschenin. schopenhauer dan etkilenmekle kalmamıştır. özellikle günümüz insanının en büyük özelliği olan araştırmama huyu sebebiyle nietzschenin etkilendiği yada tamamen taklit ettiği insanlar hep göz ardında kalmıştır. Yalomun kitabınında etkisi azımsanamaz nietzschenin bu günkü ününde.

Şimdiki insanların okuduklarızamanki ruh durumlarını biliyorum: Ne yazık! Çalışmayı istemek ve böyle bir durumu yaratmak için sıkıntıya girmek.

ahah..
Nietzsche..

ateizmin ahlak kanıtını ileri süren de nietzsche

Neden'i olan, Nasıl'a katlanır...

Yalom'un nietzsche ağladığında isimli kitabını duyan,okuyan herkeste bi nietzsche hayranlığı oluştuğunu gözlemliyorum.. özellikle lise dönemi gençliğinde.. yalomun gözünden tanıştıkları nietzsche yi tanıma zahmetine kimsenin girmemesi beni çok şaşırtıyor..

İşte yaaaaa yazı diye buna yazar diye buna denir.
Onun cümlelerindeki asalet ve felsefe yeter ya.

"Pandora'nın kutusu açılıp, Zeus'un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: Ümit. O zamandan beri, yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladık. Fakat Zeus'un arzusunun, insanların kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit, kötülüklerin en kötüsüdür. Çünkü işkenceyi uzatır."

Nietzsche (:

Sadece "tanrı öldü" lafıyla yargılamak yanlış değil, ama önce "tanrı öldü" derken neyi kastetmiş onları bir bütün olarak değerlendirmek lazım. Bütün hayatı boyunca vardığı çıkarımların, düşüncelerinin, tezlerinin özetidir o laf, ki hayatının sonlarına doğru yazmıştır zaten.

Yok bunu yapamıyorsak, ki gayet doğal ne uğraşacaksın adamın yazdıklarına kafa yormakla, en azından ordaki tanrı sözünün bizim sandığımız tanrı olmadığını bilelim, bildirelim. O cümleyi düşünüp "vay adam ateistmiş" diyip takdir etmeyelim, veya "atesit lan bu mınagodum" diye kötülemeyelim, yazık olmasın adamın düşündüklerine. Öyle bir laf kesinlikle düz mantıkla edilemez, biz de düz mantıkla anlamlandırmayalım.