Uzakdoğu Sineması
Yaşı yüzü çoktan aşmış olsa da hala sanat dalları arasında en genci olan sinemanın tarihine şöyle bir göz gezdirdiğimizde sürekli olarak belirli ülke sinemalarının yerkürenin diğer bölgelerini etkileyip kendine has bir dil ya da anlatım tarzı tutturduğunu görüyoruz. Bu ilke sinemaları daha detaylı incelendiklerinde tarih sahnesine ilk olarak belli bir akım ile çıktılar. Alman dışavurumculuğu, İtalyan yeni gerçekçiliği, Fransız yeni dalgası... vs. Bu sinemalar bu akımlardan evvel de vardılar elbette. Ancak bir ülke sineması olarak yoğun biçimde dikkat çekmeleri hep bu akımlar sayesinde oldu. Amerika Birleşik Devletleri'nde bile durum buna benzer biçimde gelişti. Amerikan filmi ile Hollywood yapımlarının aynı şey olarak algılandığı bir zaman süreci sonunda ortaya çıkan Amerikan Bağımsız sineması bile Hollywood dışı durarak "Amerikan" sineması olarak adlandırılmayı hak etmeye başladı. Ancak Hollywood’un geniş ve öğütücü çarkları her şeyi olduğu gibi bu bağımsız ruhu da bünyesine katıp eritmekte beis görmeyecekti. İşte gözler böyle bir ortamda yeni bir mecra arayışa kaydığında vakit bundan çok yakın bir süre öncesini gösteriyordu.
Sinemayla ilgilenenlerin yeni heyecan noktası artık Uzak Doğu olmuştu. Çin, Kore, ya da Tayland gibi ülkelerden gelen bir genç sinemacılar kuşağı önce festivallerde dikkat çekmeye başladılar. Sonra bu ilgi sinefillerin yoğunluğunda yaşanmaya başladı. Son aşama ise bu elitist kitlenin ardından salon seyircisinin ve majör dağıtımcıların bu filmlere kayıtsız kalamamaları şeklinde gerçekleşti. Bugün bu aşamaların tamamlanıp artık bir realite olarak Uzak Doğu sineması trendinden bahsetmek mümkün hale geldi. Tüm film festivallerinde artık mutlaka bir uzak doğu sineması örneği bulmak mümkün. Sinemayla ortalamanın üzerinde ilgilenen herkes arşivine mutlaka yakın dönem bir uzak doğu yapımı film alıyor. İşte aşağıdaki satırlarda bu arşivlerde filmlerine en çok rastladığımız ülkeler, bu ülkelerin en çok göze çarpan yönetmenlerinden bir kaç tanesi ve ortak özellikleri üzerine bir kaç kelam yer alıyor. Hemen hatırlatalım bu sadece genel giriş niteliğinde bir yazı, ne bu ülke sinemaları ne de bu yönetmenler hakkında bu kadarın yeterli olmayacağı aşikâr. Sonuçta ezcümle bu ülkelerden gelen ve son dönemde en çok konuşulan film ve yönetmenleri bulacaksınız aşağıda...
Çin/Tayvan

Çin dünyanın en büyük gücü olmak için gün sayarken bir takım yönetmenler de daha fazla gözle görülür hale gelmeye başladılar. Bu noktada Çin'de hala bazı açılardan film çekerken devletin önemli bir kontrol mekanizması olmasının büyük önem taşıdığını hatırlatmakta fayda var. Bu da bazı yönetmenlerin ülkeleri dışında işler yapmalarına ya da ülkelerinde film çekeceklerse de belirli konuların dışına çıkamamalarına neden oluyor. ABD'ye geldikten sonra bir anda parlayan Tayvanlı Ang Lee, önce çok fazla özüne dönmeden kotardığı işlerin ardından Wo Hu Cang Long (Crouching Tiger, Hidden Dragon, 2000) ile Uzak Doğu sinemasına olan ilginin patlamasına neden olan isim olarak anılabilir. Filmin ABD'de büyük ilgi görmesi hatta Oscar'lardan eli boş dönmemesi meraklı gözleri de yönetmenin geldiği topraklara çevirdi kuşku yok ki. Lee son filmi Brokeback Mountain (2005) ile belki Uzak Doğu filmi yapmayacaktı ama sinemada artık yeni bir trend başlamıştı. Bir diğer Çinli yönetmen Zhang Yimou ise uzun süre elitlerin bilgisi dâhilindeyken ünlü Çinli ve Hong Kong'lu yıldızları oynattığı filmi Ying Xiong (Hero, 2002) ile bir anda ünleniverdi. Gerçek anlamda bir başyapıt olan filminde dövüş sanatlarının en ustalıklılarını görmekle kalmıyor inanılmaz derece incelikle işlenmiş bir sinematografiyle karşılaşıyorduk. Çin'in eski efsanelerinden esinlenen film Crouching Tiger Hidden Dragon'un yolundan gidiyor ama önceki filmi fersah fersah geride bırakıyordu. Yimou son filmi Shi Mian Mai Fu (House of Flying Daggers, 2004) ile yine aynı türden Çin efsanelerini beyaz perdeye taşıyacaktı. Bir diğer yönetmen Tsai-Ming Liang ise festivallerin demir başı olarak Çinli/Tayvanlı kimliğiyle önemli bir yer sahibi olarak adını duyuracaktı.
Hong Kong

Hong Kong sineması denince artık ilk akla gelen isim Wong-Kar Wai. Sadece ülkesinin değil belki de dünyanın en iyi yönetmenlerinden biri olan Kar Wai'nin kitlelerce keşfi Cheun Gwong Tsa Sit (Happy Together, 1997) filmi ile Cannes film festivalinde gerçekleşti. Sonraki filmi olan ve tüm dünyada olduğu kadar burada da kült bir hayran kitlesine sahip olan filmi Fa Yeung Nin Wa (In The Mood for Love, 2000) ise tüm zamanların en iyi aşk filmlerinden biri olarak tarihe geçti. Benzersiz görsel üslubu, zaman ve anı eşsiz bir biçimde vurgulayan kurgu yapısı ile Kar Wai tekil bir isim olarak aslen bir ülke sinemasına bağlanabilecek bir adam değil. Bunun ispatı diğer Hong Kong'lu yönetmenlerde yatıyor diyebiliriz. Hong Kong sineması denince ilk akla gelen şüphesiz aksiyon filmleri. Tsui Hark tarzı bir sinemayı benimseyen John Woo'nun Laat Sau Sen Taan (Hard Boiled, 1992), Ying Hung Book Sik (A Better Tomorrow, 1986) ya da Dip Hyut Shueng Hung (The Killer, 1989) gibi filmleri bugün tüm dünyada aksiyon severlerin ezbere bildiği filmler. Quentin Tarantino'nun bile filmlerini Woo'dan çaldığı sahnelerle çektiği iddiaları hala taze. Hızlı bir kurguya eşlik eden şiirsel bir dramatik yapıyla özdeşleşen Woo Amerika'ya transfer olduktan sonra da bu yapıyı iyice abartarak kendi markası haline getirdi. Ağır çekim çatışma sahnelerine eşlik eden görkemli müzikler gibi seyirciyi resmen gaza getiren filmlerin adamı Woo artık eskisi gibi iş yapamasa da ismi yine de filmlerini görmek için yeterli sebep denilebilir. Bkz. Face/Off (1997)! Jackie Chan filmlerine ise burada değinmiyoruz bile!
Kore

Uzun süredir bir film endüstrisi olmasına rağmen belki de bölünmenin getirdiği bir olasılıktan ötürü pek sesi soluğu çıkmayan Kore sineması bugünün kükreyen devi desek abartmış sayılmayız. 2002 yılında Venedik Film festivalinde ikincilik ödülü kazanan Chang Dong Lee imzalı Oasis filminin ardından asıl bomba Cannes'da patladı: Chan-Wook Park'ın Oldboy'u hem elit sinema kesimlerince hem de film manyaklarınca baş tacı edildi ve Kore sinemasına olan merak körüklendi. Kim-ki Duk ise Bin-Jip (Boş Ev, 2004) ve Samaria (Fedakar Kız, 2004) filmleriyle film festivallerinin en fazla aranan isimlerinden biri oldu. Şiddetten beslenen ve video estetiğine yakın işler çıkartan Park'ın aksine Kim-ki Duk'un sineması olabildiğince minimal ve yalın kalmayı başararak bir şeyler anlatma derdinde. Bu açıdan Kore'de belirli bir ortak yapım algısı olduğundan bahsetmek zor. Kore açıkçası bir ülke sineması değil yönetmenler sineması özelliği ile ilerlemesine devam ediyor. Japon sinemasının sayesinde dikkat çeken bir diğer Kore ihracıysa korku filmleri; Japon korku filmleri gibi atmosferik korku yaratmayı tercih eden filmlere ve yönetmenlere Janghwa, Hongryeon (A Tale of Two Sisters, 2003) ile Kim-Ji Woon'u örnek vermek mümkün.
Japonya

Japon sinemasının günümüz trendleri içindeki yerinden bahsedeceksek eğer, tek bir kelime var kullanmamız gereken: Korku filmleri... Evet, koskoca Japon sinemasını tek bir janra indirgemek asla doğru değil, ama genel gidişata baktığımızda en fazla dikkat çeken Japon filmlerinin Japon korku filmleri olduğunu söylememek de yalan olur. Japonların yarattığı bu korku filmi fenomeni ardından Kore gibi ülkelerden de bu tür yapıtların ses getirmesine hatta vizyon şansı bulmasına neden oldu. Bu açıdan ilk akla gelebilecek isim, farklı türlerde eserler verse de Takeshi Miike. Yılda 50 film çekme gibi garip ama üretici bir yanı olan Miike Odishon (Audition, 1999), Chakusin Ari (One Missed Call, 2003) ve Gozu (2003) gibi filmlerde gore estetiğini de yeniden canlandırdı diyebiliriz. Özellikle Ichi The Killer adlı filminin bu aşamada beyaz perdede yarattığı kan ve şiddet onun sinemasının da alamet-i farikası haline geldi. Japon korku sinemasının diğer kanadında ise Hideo Nakata oturuyor. Ringu (Halka, 199
, Ringu 2 (Halka 2, 1999), Ringu 0 (Halka 0, 2000) ve Honogurai Mizu No Soko Kara (Karanlık Sular, 2002) gibi korkutma özelliğini tekinsizlikten, sessizlikten, belirsizlikten alan filmler daha fazla bilinir hale geldiler. Bu tür korkunun daha tercih edildiğini yine bu filmlerin Hollywood tarafından yeniden çekilmelerinden de anlayabilmemiz mümkün. Japon sinemasının en fazla dikkat çeken tarzı ise tamamen Japon malı olan Animeler. Ama bu da başlı başına ayrı bir yazı konusu...
-------------------------------------------------------
İsteyen herkes film tanıtımı yapabilir, hatta yapın sevinirim.
Tanıtım yaparken belirli bir standartta yapın. (eğer forum kodlarından pek anlamıyorsanız bana ulaşabilirsiniz)
-------------------------------------------------------
Niçin uzakdoğu sineması?
Pek çoğumuz itiraf etmekten hoşlanmayacak olsa da, neredeyse hepimiz Amerikan sineması ve onün "kültürü" ile büyüdük. Şu an televizyonda - sinemada izlediğimiz "Türk" yapımı filmler, diziler, showların çoğu Amerika'dan alıntıdır.
Hepimiz biliriz Amerikan yeni jenerasyon gençlik korku filmlerini. Ya da seks kokan romanik filmleri. Seks kokmasalar bile kendini aşamayan klasik aşk filmlerini. Sıkılmadınız mı? Ben sıkıldım.
İlk uzakdoğu filmim "My Sassy Girl" idi. Belki de yapabileceğim en mükemmel başlangıcı yapmışım. Detaylı açıklaması altta var o yüzden çok değinmeyeceğim.
Bayağılaşmış Holywood stilinden sıkıldığınızda yapabileceğiniz en iyi şey, kendisini ve sinemasını tamamen özgün yaşayan, kapılarını dış dünyaya kapadığı için kendi kültürü hariç çok az şeyden etkilenmiş saf, duru, eşsiz anlatımlı uzakdoğu sinemasına atmak olacaktır. Orada filmler orjinal, hikayeler orjinal, karakterler orjinaldir. İşleniş alışılagelmişin dışındadır. Film izlerken gerçekten zevk alırsınız. En son ne zaman küfürsüz bir filmde kahkahalarla güldünüz?
Elbette buna istisnalar da var. Kimi Güney Kore ve Japon film yapımcıları Amerikanlaştırılmış filmler üretiyor. Ama bunlar kendilerini çok belli ediyor ve zaten bu sayfalarda yer almayacaklardır. ![]()
Değişiklik arayanlar, uzakdoğu kültürüne merakı olanlar, film izlemekten hoşlananlar, sizi çok bekletmeyeyim de aşağıdaki filmlere bir göz atın. ![]()
My Sassy Girl [Kore]
Yeopgijeogin geunyeo (2001)
Kader, sevdiğin kişi için tesadüflerden bir köprü inşa etmektir.
Yönetmen:Jae-young Kwak
Yazar:Ho-sik Kim (roman)
Jae-young Kwak (beyazperde uyarlaması)
Yayımlanma tarihi: 27 Temmuz 2001 (Kuzey Kore)
Tür: Komedi, Drama, Romantik
Kimler izlemeli: Romantik komedilerden hoşlananlar, klasik Amerikan gençlik romantizminden sıkılanlar, duygusallıktan hoşlananlar, eğlenmek için vakit geçirmek isteyenler
İdeal izleme türü: Sevgili ile birlikte battaniye altında sıcak içeceğinizle birlikte. ![]()
Güney Kore sinemasının etkileyici yapımlarından biri olan My Sassy Girl, gerçek bir hikayeden kitaplaştırılmış ve sonrasında sinemaya uyarlanmış bir yapım. İki saat boyunca sizi doyasıya eğlendiren ve hüzünlendiren filme, IMDb’de ve forumlarda oylayan kullanıcıların yarısından fazlası gibi, ben de tam not verdim.
Uzakdoğu sinemasının böylesine mükemmel yapımlarına karşı, popülaritesinin düşük olmasını nimet bilen Amerikan firmaları, bu filme de el atmış ve yeniden çevrimine başlamış. Bunu duyunca içim cız etti; bırakın aynı konuyu işleyen bir filmi, aynı isimde bir film olmasına bile gönlüm el vermez. Hele bir de Ji-hyun Jun ve Tae-hyun Cha‘nın yerini başka bir ikilinin alması ise kaldıramayacağım bir yük.
My Sassy Girl’ü Koruma ve Yaşatma Derneği’ni göreve çağırıyorum. Bu zulme engel olun!![]()
Altyapı açısından da oldukça sağlam olan film, detaylarında ilginç ve kaliteli notlara yer veriyor. Esaslı bir romantik bir film olmasına karşın hiç öpüşme sahnesi içermemesi, kızın isminin hiç telaffuz edilmemesi, ‘Kader; sevdiğin kişi için, tesadüflerden bir köprü inşa etmektir’ sözü bunlardan bazıları.
Şiddetle tavsiye ettiğim son derece orjinal bir romantik komedi ![]()

Daisy [Kore]
Daisy (2006)

Yönetmen: Wai-keung Lau
Yazar: Jae-young Kwak
Yayımlanma tarihi: 9 Mart 2006(Kuzey Kore)
Tür: Dram
Kimler izlemeli: Resim çizenler, hüzünlenmeyi sevenler, ağlamak isteyenler, Koreli oyuncular ve yapımcı & yönetmen ile avrupa (Hollanda) birleşimini merak edenler, hayattaki tadları yeniden yakalamayı hedefleyenler, "çok geç olmadan"cılar.
İdeal izleme türü: Tek başınıza, yanınızda mendil.
Konusu : Daisy (Papatya) konusunu aynı kadına aşık olan bir dedektif ve seri katilden alıyor. Hikayede kızımız Jun bir gün kendi sergisini açmayı hayal eden sokak sanatçısını canlandırıyor, Jung ise ona aşkını anlatamayan seri katili.
Film Hollanda'da geçiyor, bu yüzden klasik Kore drama teması havasının dışına çıkılmış. Gerçekten izlemesi keyifli, hoş bir film. Tavsiye ederim ![]()
Il Mare [Kore]
Siworae (2000)

Yönetmen: Hyun-seung Lee
Yazar: Eun-Jeong Kim
Ji-na Yeo
Yayımlanma tarihi: 9 Eylül 2000(Kuzey Kore)
Tür: Dram, Bilim Kurgu Öğeleri,
Kimler izlemeli: "The Lake House" felaketini izlememiş olanlar, orjinal bir konu arayanlar, içlerinin bunalmasını isteyecekler (?), yalnızlığın kaderi olduğunu düşünenler
İdeal izleme türü: Sevgili tarafından terkedilmişken, yeni ayrılmışken.
Il Mare (italyanca Deniz)'ye yeni taşınan Sung-hyun, posta kutusunda kendisine bir mektup bulur. Bu mektup o evde yaşamış birisindendir. Ama işin garip tarafı, mektup Sung-hyun'un eve taşınmasından iki sene sonraki bir tarihi göstermektedir.
Amerikalılar tarafından The Lake House olarak 2006 yılında tekrar çekildi. Kore tadını sevdiğim için The Lake House bana hiç güzel gelmemişti
Yine de siz kendiniz bilirsiniz, bir solukta bitireceksiniz filmi.
Bu da filmdeki yalnız ev, arada deniz yükselir, etrafında sadece sular vardır ve senin tek duyduğun dalgaların rüzgarla dansıdır. İşte ancak o zaman farkedersin yalnızlığını, ve bu konuda bir şey yapamamaktır içini karartan...

Windstruck [Kore]
Nae yeojachingureul sogae habnida (2004)

Yönetmen: Jae-young Kwak
Yazar: Jae-young Kwak
Yayımlanma tarihi: 3 Haziran 2004 (Kuzey Kore)
Tür: Komedi, Dram, Romantik
Kimler izlemeli: My sassy girl'ü izleyenler, Romantik hoş bir film arayanlar, hüzün ile duygusallığın bir araya gelişinden hoşlananlar, yeni bir bakış arayanlar
İdeal izleme türü: My sassy girl'ü izlemiş bir dost eşliğinde
My Sassy Girl‘ün tadına doyamayanlar için tamamlayıcı nitelikte bir masal. The Girl’ümüz Ji-hyun Jun yine başrolde ve yönetmenimiz+senaristimiz yine Jae-young Kwak.
My Sassy Girl ile aynı düzeyde olmasa da, hayranları için kaçırılmaması gereken bir film. Benzer türde olmasının dışında, biraz aksiyon katılmış olması ve bazı bölümlerini tamamen masal olarak tanımlamak suretiyle anlamlandırabilmiş olmam farklı yönleri…
Alıntıdır

Old Boy [Kore]
Oldboy (2003)

Yönetmen: Chan-wook Park
Yazar:Ho-sik Kim (roman)
Jae-young Kwak (beyazperde uyarlaması)
Yayımlanma tarihi: 15 Ekim 2004 (Türkiye)
Tür: Dram, Gizem, Cinayet
Kimler izlemeli: Herkes
İdeal izleme türü: Her şekilde
Türkiye'de İhtiyar Delikanlı adı ile gösterime giren Oldboy 2003'te yönetmenliğini Park Chan-wook'un yaptığı, Japon Manga Oldboy'dan sinemaya uyarlanan Güney Kore filmidir. Film psikolojik senaryosu ile izleyici üzerinde kalıcı etki yaratmayı başarmıştır. Özellikle filmde kullanılan anlamlı sözler hafızalara kazınmaktadır.
Film 2004 yılında Cannes Film Festivali'nde 'Grand Prix' ödülünü almıştır.
Film Oh Dae-Su(Ana Karakter)'nun yağmurlu bir gecede kaçırılmasını ve 15 yıl boyunca bir odada esir kalmasını anlatarak başlar. Oda da bir televizyon ve ihtiyaçlarını karşılayacak banyo, yatak vb. eşyalar bulunmaktadır. Esir kaldığı sürede Oh Dae-Su'ya ne kadar esir edileceği söylenmez.
15 yıl süreceğini söyleselerdi, dayanmak daha kolay olabilir miydi? Yoksa dayanamaz mıydım?
Oh Dae-Su'nun aklını kaçırmaması için yemeğine şizofren hastalarında kullanılan ilaçlar karıştırılmaktadır. İlerleyen zamanlarda odasındaki televizyondan karısının öldürüldüğü haberini duyar. Kendisini esir alanlar suçu Oh Dae-Su'nun üstüne atmışlardır. Oh Dae-Su bunu kendine yapanı bulmak için, yaptığı tüm kötü şeylerin listesini çıkarır. Asla pes etmez ve duvarı kazmaya başlar. 15 yıl sonunda duvarda, gerçek dünyaya ulaşabilen bir delik açmayı başarır.
Alıntı : Wiki
Bu film bir Triloji'nin 2. parçasıdır. (İntikam Trilojisi)
Özlü sözler:
Gülün ve dünya da sizinle gülsün, ağlayın ama yalnız başınıza ağlayın
Bir canavardan daha kötü olsam bile, yaşamaya hakkım yok mu?
İster kaya olsun isterse de kum tanesi olsun, ikisi de suda aynı şekilde batar
Pek az kişinin bildiği üzre, ilk özlü söz bir şiirdendir.

May 18 [Kore]
Hwaryeohan hyuga (2007)

Yönetmen: Ji-hun Kim
Yazar: Sang-yeon Park
Yayımlanma tarihi: 25 Temmuz 2007 (Güney Kore)
Tür: Dram, Siyasi
Kimler izlemeli: Darbe ve sonrasında neler gelişebileceğini merak edenler, Türkiye darbe filmlerine alternatif arayanlar
İdeal izleme türü: Benzer düşündüğünüz bir dost ile.
1980 yılında Kore'de askeri darbe olmuşken, Gwangju isimli bir yerde halkın ayaklanmasını önlemek için üniversiteler kapatılır. Bu daha büyük bir tepki çeker ve üniversite öğrencileri protesto yaparlar. Yönetim askerde olduğu için o bölgeye atadıkları askerler protestocuları dağıtacak cinsten değil, savaş için eğitimli olanlardır.
Gruba vahşice saldırılır, göstericilerden birisi sinemaya kaçar. Göz yaşartıcı bombanın etkisiyle dışarı çıkan sinemadaki insanlardan birisi, gözü dönmüş bir askerin coplarının kurbanı olmuştur.
Halk çılgına döner, askeri Gwangju'dan kovmaya kararlıdır. Ama kararlılıktan daha fazlası gerekecektir.
Yaşanmış bir hikayeyi bütün saflığıyla ortaya koyan etkileyici bir film.
ya cnbc-e filmlerini takip ettiysen bilirsin japon filmi arıyorum ama isimini unuttum.80 ler yad 90 larda çekilmiş garip birşeydi öbür tarafta geçen bir hikayeydi(tam izleyemedim) ölen insanlara hayatlarındaki en mutlu an soruluyor ve onlara tekrar o anı yaşama şansları verilecek bunu sağlayacak olanlarsa ellerinde defter kalem notlar tutuyorlar kendi aralarında tartışıyolar falan çok ilginç bir filmdi
Ne yazık ki izlemedim glohithia, ama başka bir foruma yazdım cevap gelince yazarım buraya merak etme. ![]()
Yarın akşam; Japon Filmleri!
Uzakdoğulu yönetmenlerin ağır toplarından Akira Kurasawa ve Ozu'yu da ekle istersen..
Japon yönetmen Ozu'nun bir aile dramını anlattığı ''Geç Gelen Bahar''adlı filmi insanda tatlı bir hüzün uyandıran,şiirsel bir yapıttır...
''Gül,ey saf çelişki...Nice gözkapağının altında,hiç kimsenin uykusu olmamanın sevinci...''-Rainer Maria Rilke.
Bu akşam Uzakdoğu Sineması başlığı altında;
Japon Korku filmleri ve Amerikan versiyonları karşılaştırması;
Ring
Garez
---
Japon film tanıtımları;
Re-cycle
Rhapsody in August
Swing Girls
Battle Royale
Suicide Club
ve daha fazlası! Bu başlıktan gözünüzü ayırmayın ![]()
Bu biraz beklentiyle ilgili bir şey, Old Boy'u gelip sana 50 kişi över hayatımın filmi diye, sen büyük bir gazla izlersin beklentilerin çok fazladır, belki senin için normalde izlesen süper bir etki bırakacak filmdir, ama sen sonunda "bu ne lan" dersin.
Antipati konusunda yapacak bir şey yok, zorlamayla olacak iş değil ben de Fransız yapımlarını beğenmiyorum damak tadıma uygun değiller o yüzden ister istemez bir antipati oluşuyor "Fransız filmi" denilince bende. ![]()
Swing Girls [Japon]
スウィングガールズ (2004)
Kızlar Jazz ile buluşuyor!
Yönetmen: Shinobu Yaguchi
Yazar: Shinobu Yaguchi
Junko Yaguchi (yardımcı yazar)
Yayımlanma tarihi: 17 Mart 2005(Singapur)
Tür: Komedi, Müzik~
Kimler izlemeli: Jazz sevenler, Japon liseli kızlar + jazz ne olur? sorusunun yanıtını merak edenler, hayatının en eğlenceli 1.5 saatini yaşamak isteyenler, swing yapabilenler!
İdeal izleme türü: Benzer türlerden hoşlanan arkadaşla, ya da evde yalnız
Bir grup liseli japon kızdan oluşan topluluk Big Band döneminin swing şarkılarını çalmaya çalışıyor? Evet, kesinlikle ilginç.
Hikayemiz sıkıcı sıcak bir günde, yazın kurslara devam etmek zorunda kalan bir grup kızın sınıfında başlıyor. Erimiş peynir kıvamındaki matematik derslerinden bunalan sınıfın dışarısında ise okul takımını desteklemeye giden bando takımı var. Ancak takımın söylediği yemek gecikince yemekleri maçın oynandığı stata götürmek bizim birbirinden şirin japon kızlarımıza kalıyor, maceramız da böyle başlıyor.
Take the A Train
In the Mood
Moonlight Serenade
Sing Sing Sing gibi ünlü big band bestelerini sıkça duyduğumuz bu harikulade filmde kahkaha asla azalmayacak. Daha saksafonu doğru dürüst üfleyemeyen, disiplinsiz kızların swing yapma yolundaki engelli ama bir o kadar da eğlenceli yolunu izlerken şunu unutmayın;
"It don't mean a thing, If It aint got that swing!"

