Re-Cycle [Tayland]
Gwai Wik (2006)

Yönetmen: Oxide Pang Chun
Danny Pang
Yazar: Cub Chin
Sam Lung
Yayımlanma tarihi: 28 Temmuz 2006 (Türkiye)
Tür: Korku, Felsefik yaklaşımlar
Kimler izlemeli: Tayland korku sinemasının felsefik yaklaşımlar ve sürrealist disaynlarla birleşimini merak edenler, gerilmek isteyenler
İdeal izleme türü: Benzer türlerden hoşlanan arkadaşla, ya da evde yalnız - ışıklar kapalı
Filmin Konusu
Ting-yin, farklı bir isimle yazdığı ilk romanıyla Güney Doğu Asya’nın en çok satan yazarları arasına girmeyi başarır. İmza gününde menejeri, Ting-yin’in yeni kitabının duyurusunu yapar. Fakat bu kitap, konusu duygulu bir aşk hikeyesi olan ilkinden farklı olarak doğaüstü güçlerle ilgili olacaktır.
“Hayalet Dünya” ismini taşıyacak bu kitabın ilk bölümünü bitirdiğinde, Ting-yin, yazmayı bırakır ve bilgisayarında filmle ilgili kayıtlı olan herşeyi siler. Zamanla yaşadıkları ve gördükleri, kelimelerle ifade edilebileceklerin çok ötesine geçecektir. Gerçek ile kurgu birbirine girmiş, aradaki ayrım çoktan ortadan kalkmıştır.
Oxide Pang Chun ve Danny Pang’ın birlikte yönettiği film, Cannes Film Festivali 'Belirli Bir Bakış Bölümü’ne seçilmiştir. Ayrıca Hayalet Dünya’nın Pang Kardeşler'in Cannes’da gösterilen ilk filmleri olma özelliği taşıdığını da ekleyelim.
Alıntıdır.
Sıradan bir uzak doğu korku filmi değil! Re-cycle'ın konusu gerçekten derin, unutulmuş olanların neler çektiğini çok iyi bir üslup ile, mükemmel mekan tasarımları ve korku öğeleriyle birleştiriyor. Kesinlikle izlediğiniz zamana değecek.
Battle Royal [Japon]
Batoru rowaiaru (2000)

Yönetmen: Kinji Fukasaku
Yazar: Koushun Takami (roman)
Kenta Fukasaku (beyazperdeye uyarlayan)
Yayımlanma tarihi: 17 Ocak 2003 (Türkiye) - Bol sansürlü olarak
Tür: Aksiyon, Gerilim, Politik göndermeler
Kimler izlemeli: Vahşet dolu sahnelerden hoşlananlar, politik laf sokmalara bayılanlar, düzen karşıtları.
İdeal izleme türü: Tercihen 3-4 kişi birlikte.
Yakın gelecekte Japonya'da, hükümet gençlerin neden olduğu şiddet eylemlerinin önüne geçememektedir. Öğretmenler, aileler, kısacası tüm toplum gençliğin yarattığı korku bulutuna teslim olmuştur. Japon hükümeti olayların kızışmasının ardından, gençlikten korkup "Battle Royale" denilen kanunları kabul etmiştir. "Battle Royale" kanunlarına göre her yıl ülke içinden rastgele bir lise-sınıfı seçilir ve bu sınıfın öğrencileri yerini yine hükümetten kimsenin bilmediği bir adaya götürülürler.
Bu seneki "Battle Royale" için Nobu'nun sınıfı seçilir. Nobu ve arkadaşları hükümet tarafından "Battle Royale" adasına kaçırılırlar. Adada onları öğretmenleri Takeshi karşılar ve oynayacakları oyunun kurallarını açıklar. Kurallar basittir, Nobu ve 41 arkadaşından sadece bir kişi adadan canlı olarak ayrılabilecektir. Hükümet gençlerin herbirine, içinde farklı silahlar ve yeterli miktarda yiyecek bulunan bir çanta verir. Gençler, adadan canlı çıkabilmek için 3 gün içinde birbirlerini öldürmek zorundadırlar. Kurallara karşı gelen gençler yönetim tarafından öldürülecektir. Bir gün öncesine kadar sınıf arkadaşı olan 42 genç, hayatta kalmak için birbirlerini acımasızca öldürmeye başlarlar.
Alıntıdır
Hayat dolu bir film o Kerem niye öyle diyorsun niye dalga geçiyorsun güzelim Swing Girls ile ![]()
Bu harika bi başlık olmuş! ^^ ellerine sağlık Skullchukka.. Uzakdoğu sinemasına benim de acayip bi sempatim vardır. Ama benimkisi korku filmleri yönünde bi sempati..
'the ring'i izlediğimde izlediğim onlarca amerikan korku filminden biriymiş gibi hissetmiştim; güzel ama bir yerde sıradandı.. çok kısa bi süre sonra bu filmin yıllar önce japonlarca çekilmiş olduğunu duydum. hemen edindim tabii. 'ringu 1' ve 'ringu 2' yi arka arkaya izledim.. o gece hayatımda hiç korkmadığım kadar korkmuştum. ki hiç korkak bi kız olmamışımdır.. ama 'ringu' da başka bişeyler vardı: uzakdoğu sinemasının getirdiği 'doğal-karanlık' atmosfer.. ben böyle diyorum onların korku filmleri için: doğal-karanlık.. çünkü bu adamların korkuya zemin olacak karanlık atmosferi oluşturmak için kasmaya ihtiyaçları yok.. nasıl yapıyolar bilmiyorum ama müthiş etkileyici ve bi okadar gotik bi atmosfer yaratıyolar..
Oyunculukları, filmin atmosferinin yarattığı doğallığı öyle güzel tamamlıyor ki.. kulağa kötü gelen aşırı bi replik, korkutmak için korkmuş gibi yapan oyuncular yok onların filmlerinde.. adamlar gerçekten korkuyolar bence
bizi korkutan da o gerçek korku ifadesi olsa gerek..
Bir de filmlerdeki felsefi yaklaşım var tabii.. bu yaklaşım bence bu insanların genelde sinemayı özelde korku sinemasını ne kadar ciddiye aldıklarını gösteriyor.. sıradan korku filmlerinde sonucu mantıklı bi yere bağlıycam diye filmin içine sıçanlar mı ararsınız, tüm filmi 'aaa hepsi rüyaymış!' diye bitirip seyirciyi embesil yerine koyanları mı.. uzakdoğulu korku filmi senaristleri olayı bu kadar hafife almıyorlar.. bu korku filmlerindeki temel kurgu mutlaka bir düşünceye hizmet ediyor.. iyi-kötü karşıtlığı, intikam, lanetlenmenin nedenleri, insan ilişkilerindeki yozlaşmanın getirdiği sonuçlar gibi.. bilirsiniz ki o korkutucu kadınlar hep bir şeylerin bedelini almaya gelmişlerdir.. ve onlar filmin sonunda bize yaptıklarının nedenlerini öyle bir anlatırlar ki hüzne boğuluruz.. acı çektirenin bir zamanlar çektiği acıları görürüz..
insan ilişkilerine dair müthiş hikayeler vardır bu filmlerde.. amaç sade sçırtmak diildir yani
sözgelimi 'ringu' da ebeveyn-çocuk ilişkisine, Tayland yapımı olan 'Shutter' da (ben bunun hastasıyım yaa..) kadın-erkek ilişkilerine, sevgili olma kurumuna, 'Karanlık Sular' da yine anne-baba-çocuk üçgeni, aile problemlerine, 'Garez' de sadakat kavramı ve yine ebeveyn-çocuk ilişkisine yoğun olarak değinilir.. toplumsal boyutları da düşünsel boyutları da var tüm bu hikayelerin..
Söyliyceğim çok şey var daha ama yoruldum
kesin unuttuğum şeyler ama.. sonra yazarım. kısacası ben bu uzakdoğululara hastayım ^^ bu başlığa da bayıldım! ^^ (ayrıca bu da capon gülüşü) ^.^
''Bilmediğini bilmek, bilgeliğin başlangıcıdır.'' - Lady of Avalon
Öncelikle ellerine sağlık sükülçükçüm. Sayende pek de sıcak bakmadığım uzakdoğu sinemasına biraz ısındım diyebilirim. Yani ön yargılarım kalktı daha doğrusu.
Yani en kısa zamanda anlaştığımız gibi istiyorum senden filmleri ![]()
Ayrıca sırrını çözemediğim şu gülüşü ( ^.^ ) sonunda öğrenmiş oldum, teşekkürler Luna ![]()
Biz de öldük, ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya..
İşe binbir yorgunluk ve üfleme püflemeyle gelen birisine Luna'nın yanıtından daha iyi bir yanıt olamazdı herhalde. Diyordum "ya ben yazıyorum ama okuyan var mı ki", meğersem varmış hem de en az benim kadar hevesli ve heyecanlı bir biçimde!
Nasıl mutlu oldum anlatamam, sen de saol! ![]()
Korku filmlerini izleyip sadece "korktum bitti" yapanlardan değilsin mesajınidan anladığım kadarıyla, filmlerdeki o ince ayrıntıyı yakalayabilmişsin, sevindirici
Ayrıca istersen ve vaktin varsa sen de tanıtabilirsin film hatta çok güzel olur, hatta seninle Ring amerikan vs Japon'u beraber yazalım. ![]()
Japon gülüşleri efsanedir, ^^ ^.^ ^_^ =w= ^^~ vs. xD
Bu akşam Uzakdoğu sineması topiğinde;
Kore Dramaları! Niçin, neden, ve nasıl olduklarıyla.
Oldboy fenadır tavsiye edilir skulçükün lafına inanmayan olursa bende arkasındayım bu konuda
Üstüne Iwo Jima'dan Mektuplar filmini izlenmesi gereken hayati bir filmdir bakınız izleyin tavsiye ederim demiyorum izlenmesi gerekli diyorum. Film iki bakış açısından 2 çeşit olarak yapılmıştır Bir Amerika tarafından iki Japonya tarafından iki tane film var bu yüzden karışıklık olmasın ben Banzai!! tarafındayım =)

İşe binbir yorgunluk ve üfleme püflemeyle gelen birisine Luna'nın yanıtından daha iyi bir yanıt olamazdı herhalde. Diyordum "ya ben yazıyorum ama okuyan var mı ki", meğersem varmış hem de en az benim kadar hevesli ve heyecanlı bir biçimde!Nasıl mutlu oldum anlatamam, sen de saol!
Korku filmlerini izleyip sadece "korktum bitti" yapanlardan değilsin mesajınidan anladığım kadarıyla, filmlerdeki o ince ayrıntıyı yakalayabilmişsin, sevindirici
Ayrıca istersen ve vaktin varsa sen de tanıtabilirsin film hatta çok güzel olur, hatta seninle Ring amerikan vs Japon'u beraber yazalım
emekçileri tebrik etmek görevimiz ^^
Ring vs Ringu'ya gelince.. neden olmasın? çok sevinirim.. ama madem bi yazı yazıcaz, bilimselliği olan bişey olsun bence, makale tarzında.. böyle bişey yapabilmek için de benim iki filmi de tekrar izlemem gerek, çok zaman geçti üzerinden çünkü.. ama izlerim, zevkle ^^ o zaman kıyaslamayı adam gibi yaparız.. ama biraz sonra.. zaman problemi ='(
''Bilmediğini bilmek, bilgeliğin başlangıcıdır.'' - Lady of Avalon
HERO

Tür : Aksiyon
Gösterim Tarihi : 31 Aralık 2004
Yönetmen : Yimou Zhang
Senaryo : Yimou Zhang , Bin Wang , Feng Li
Görüntü Yönetmeni : Christopher Doyle
Müzik : Dun Tan
Yapım : 2002, Hong-Kong / Çin , 96 dk.
İmparatorluk öncesi dönemde Çin, yedi düşman krallığa bölünmüştür. Kuzeydeki Qin eyaletinin ilk Çin imparatoru olma saplantısındaki kralı, büyük bir suikast tehlikesi altındadır. Diğer altı krallıktan gelen saldırılara her türlü önlemi alan kral, hedefine ulaşabilmek için son derece kararlıdır.
Fakat herşeyden çok tedirgin olduğu üç isim vardır: Efsanevi suikastçiler Kırık Kılıç, Uçan Kar ve Gökyüzü. Bunların durdurulması neredeyse imkansız gibidir. Kral, kendi ölümünü engelleme umuduyla bu müstakbel katillerini yenecek olanlara servet ve iktidar vaad eder. Uzun yıllar boyunca kimse bu görevi yerine getiremez; ta ki "İsimsiz", saraya gelip kralın önüne suikastçilerin silahlarını serene kadar...

Kaynak: (beyazperde)
__________
Uzakdoğu film sektörünü '' izlemem '' diyenlerin fikrini değiştirebilecek yapımlardan birtanesidir HERO. Hele ki Jet Li sevenlerin kaçırmaması gerektiğini düşünüyorum. Filmi izlediğim esnada doğrulupta yere kapaklandığım bir repliğide sizlerle paylaşmak istiyorum ![]()
Kral : '' Oklarımız Güneşinizi karartacak ''
Nameless: '' Bizde karanlıkta savaşırız '' ![]()
Ayrıca arkadaşlar bu film size harika bir sanatçıyı keşfetmenizide sağlayacak. Dun Tan... Tek kelimeyle enfes. Soundtrack albümünü edindiğiniz anda hak vereceksiniz ![]()
Soundtrack List
1. Hero: Overture
2. For the World - Theme Music
3. Warriors
4. Gone with Leaves
5. Longing
6. At Emperor's Palace
7. In the Chess Court
8. Love in Distance
9. Spirit Fight
10. Swift Sword
11. Farewell, Hero
12. Sorrow in Desert
13. Home
14. Above Water
15. Snow
16. Yearning for the Peace
Parlayan Hançerler

Filmin Türü: Aksiyon, Dram
Yönetmen: Yimou Zhang
Senaryo: Feng Li
Orjinal adı: Shi Mian Mai Fu [ House Of Flying Daggers ]

Sekizyüzlü yıllarda Çin'de geçen filimde imparatorluk zayıflamıştır.. Huzursuzluğun hakim olduğu ülkede isyancılar türemeye başlamıştır.. Bunlardan en önemlisi ise House of Flying Daggers, Uçan Hançerler Evi Liderlerini kaybetmelerine rağmen güçlerinden hiçbir şey kaybetmeyen birlik zenginden çalıp fakire dağıtarak halkın hayranlık ve desteğini alır..İmparatorluk için çalışan Leo ve Jin, liderlerinin kim olduğunu öğrenmek için birliğin içine girmeye çalışır. Jin, bir savaşçı kılığına girip eski liderin kızı olduğunu düşündüğü Mei'yle ilişki kurar. Ancak Jin ve Mei arasında bir aşk doğar; Hero'daki dövüş sahnelerinin estetikliği ve renklerin kullanımı Uçan Hançerler Evinde de son derece başarılı kullanılmış
(Kaynak: intersinema)

Klişe etiketi basma alışkanlıklarını bertaraf edebilen arkadaşların zevk alacağı bir film Parlayan Hançerler. Bazı ayrıntılar vardır ki bilindik senaryolara yinede tat katarlar. Filmdeki '' Kör kız '' ayrıntısıda benim için böyleydi. Çekilen yerlere diyecek hiçbir lafım yok. Harika tabiat manzaraları. Ayrıca filmin sonu müthiş bitiyor. İsmini beğenipte satın almıştım bu filmi.
İyikide almışım diyorum ![]()
I'm a Robot But That's Okay
Ben Bir Robotum ama Sorun Değil
Saibogujiman Kwenchana (2006)


Chan-wook Park'ın izlediğim ilk filmi.(Evet, Oldboy'u bile "hala" izlemedim.) Eğer bu yönetmenin diğer filmlerini izlediyseniz ve hayransanız onları düşünerek izlemeyin çünkü dediklerine göre onun diğer filmlerine hiç benzemiyormuş.
Yönetmen:Chan-wook Park
Yazar: Seo-Gyeong Jeong, Chan-wook Park
Yayımlanma Tarihi: 7 December 2006 (Güney Kore)
Tür: Romantik komedi, dram
Kimler izlemeli?: Chan-wook Park'ın hayal gücünü sevenler, romantik komedi sevenler.
İdeal İzleme Türü: Sevgiliniz varsa onla izleyebilirsiniz mesela.
Savaş robotu olduğuna inanmış bir kız deli hastanesine kaldırılır. Orada başka delilerle karşılaşır ve insanların ruhlarını çalabildiğine inanan bir başka deliye aşık olur.
Biraz kısa anlattım ama uzatsam biraz filmin içinden bir şeyler anlatmaya başlayabilirdim, o yüzden böyle bıraktım. Ben romantik komedi izlemeyen bir insan olmama rağmen çok sevdim çünkü diğer romantik komedilere göre çok farklı. Hiç o laçkalık yok, iç ısıtan şirin mi şirin bir film.
(En kötü tanıtımı yaparak da bu başlığa imzamı atmış bulunmaktayım.)
Saolun arkadaşlar tanıtımlarınız için.
ADK'cim olsun kötü değildi, hatta baya ilgi çekici diyebilirim.
En azından cici yazmışsın ^^
------
The Classic [Kore]
Keulraesik (2003)
Kasvetli ay ışığı beklenmedik bir anda, gölgeni vurdu pencereme...
"Güneş, denizin üstünde parıldadığında; seni düşünüyorum. Baharda, donuk ay ışığında; seni düşünüyorum."

Yönetmen: Jae-young Kwak
Yazar: Jae-young Kwak
Yayımlanma tarihi: 30 Ocak 2003 (Güney Kore)
Tür: Romantik
Kimler izlemeli: Değişik bir anlatımla romantik film izlemek isteyenler, "aah eskiden böyle miymiş" diyenler
İdeal izleme türü: Sevgili ya da yakın bir arkadaş ile güzel gider.
Klasik, Jun-ho ve Ju-hie adlı iki gencin ölümsüz aşkını anlatır... Ju-hie'nin kızı Ji-hae annesinin mektuplarını birgün kutusundan çıkarır ve annesinin babasina yazdiğı mektupları okumaya başlar...
Jun-Ho Suwon da eğitim görmektedir ve sömester tatili için amcasının yanına köye gelir, ırmak kenarında arkadaşları ile böcek yakalarken Ju-hie nin tepedeki patikadan geçtiğini görür ve orada ona aşık olur.Ju-hie bir gün yanına gelip onu ada daki hayalet eve götürmesini ister ve aralarındaki imkansız aşk başlamış olur. Ju-Hie nin babasının milletvekili oluşu ve onu Tae-su'yla evlendirme çabaları (Tae-su aynı zamanda Jun-Ho nun okuldan arkadaşıdır, babasının baskısıyla mektup yazması gerekmektedir ,bu görevi de Jun-Ho yapmak zorunda kalır Ju-Hie bunu bilmesede...) sonucu bu ilişki zor bir döneme girer. Acaba bu aşk üçgeninden kim mutlu ayrılabilecektir?
Ji-hae arkadaşının sevgilisi olan Sang-min e aşıktır ve utangaçlığından onu her gördüğünde eli ayağı karışır, duygularını belirli bir süre saklamayı başarsa da Sang-min in yağmurlu bir günde ona kütüphaneye kadar eşlik etmesi belki de duygularının tek taraflı olmadığının habercisidir.
Alıntıdır: Sarangni üyesi pek değerli Erkank.

Bence sadece çizgi film yapsınlar bol bol;ama sinema filmleri olmuyor.Sessiz ve donuk kareleri çok abartıyorlar,konuşsalarda zaten komik duruyorlar.
Ama her şeye rağmen onları takip etmeye özen gösteriyorum..
O da bir bakış açısı elbette, ama genel olarak (tabii bu izlediğin filmlere bağlı, son derece bayık ve gerçekten kötü pek çok uzakdoğu filmi var ama bu sayfalarda göremezsin onları
) her sahnenin bir nedeni vardır. O sessizlikte belki anlatmak istedikleri şeyleri bakışlarıyla anlatıyorlardır.
Örnek olarak Kore romantik / dram filmlerinde bir ilişkide çok fazla konuşurken görmezsin çifti, ya da çok çok nadir öpüşürler -hatta öpüşmezler-, cinsellik yok denecek kadar az ve nadir görülür -cinsellik üzerine kurulu filmler hariç-. Bunun nedenini Koreli yönetmenlerin aşkın duru yönünü anlatma çabasının, toplumun arz ve taleplerine ağır basması olarak nitelendiriyorum şahsen.
Sendeki sessiz karelerde sıkılma (?) duygusu izlediğin filmlerden dolayı olabilir. Bir sene önce çok fazla Amerikan filmi izlemiş bir arkadaşımla Fransız filmi aldık, farklı tatlarda 3 adet film. Adam üçünü de beğenmedi. Sonraları ikimiz de farkına vardık; öyle bir film kültürüyle büyümüşüz ki, alıştığımız tadın dışındaki anlatım bize yabancı, çekilmez, gereksiz gelebiliyor. Ben şahsen hala Fransız filmi izleyemem kolay kolay.
Konuşmalarını komik bulmana bir şey diyemem elbette, ben çok güzel buluyorum Japoncayı ^^ Kulağıma harika geliyor, özellikle kızlar konuşunca.
Korece'de de benzer bir durum söz konusu Japonca'daki kadar ağır basmıyor sadece.
Diyeceğim şudur ki, NİYE İZLEMİYOSUN LAN!?
Hayır tabii, zevk meselesi bu. Ama dediğim gibi bu sayfada tanıttığım filmlerin hepsine kefilim. (?) Beğenmezsen bizzat gel döv beni.
Teşekkür ettim,ilgili düşüncelerin için
Sadece bir şeyi belirteyim,ben uzakdoğu sinemasını sevmiyor değilim,yani seni dövme ihtimalim kalmadı
Elimden geldiğince izliyorum..
Benimde dikktimi çeken şey,Çizgi filmlerinde daha bir felsefik ve otantik oluyorlar,ama filmlerinin konusu genelde aşk,korku ve şiddet üzerine dayalı(gerçi şirin insanlar oldukları için ne yapsalar komedi oluyor ama
)
