olmazmı dolu hemde.Ama yazmicam.

İşte sevmediğim ve kendimi eleştirdiğim yönlerimden birisi..

özeleştiri yapamıyorsak kendimize bir sorun var demektir zaten.bende sık sık kendimle hesaplaşırım.

önemli olan yaptığın hatayı bilip bir daha yapmamaya çalışmaktır.. herkes gibi benimde çok hatam var ama elimden geldiğince yapmamaya çalışıyorum.. hatasız kul olmaz demişler gerçekten de doğru......

hatasız kul olmaz ama dierek hatalarımızdan kaciyoruz aslında yada hata demiyim kendimizden neysee gene sapıttıyom erken kesıyıım

benım hatam artık kim oldugumu kaybettigim için naptıgımı bilemiyom saçmaliyom surekli ip tutamıyorum

çok hayalperest oldugumdan bunları gerçek yaşama aktarmaya çabalıyorum.yapamayıncada başta ailem olmak üzere herkese bencil dawranıyorum we bu etrafımdaki insanlarla ilişkilerimi baya zedeliyo..bu yuzden çok yalnızım aslında...ayrıca çok benmerkezciyim..bi görüş hakkında ben ne dediysem odur başkalarına güwenmem yada onların görüşlerini dikkate almam.(yanlışta dogruda olsa)
ewet başkalarına hiç güwenmem her konuya paranoyak yaklaşırım

kimseye güvenmem ve asırı hayalperestim.. bu da hayatımda ki her olayda hayal kırıklıgıyla karsılasmama sebep oluyor.. umudumu cok cabuk kaybediyorum.. hüzün bi geldi mi bi daha gitmiyor.. somurtuyorum, somurtuyorum hiç birseyin iyi yönünden bakamıyorum.. biraz da bencilim

herkese hemen güvenirim pişman olurum sonra, milletin ana güvenmemesine çok sinir olurum da neyse..
beynim kıt kapalı mesajlar bakışmalardan filan hiç bişey anlamam ..yani safım başka bi deyişle.
teselliye geldiysen yanlış adama geldin derim, sana mal mal bakar gülerim ister istemez. lan ne diyim geçmiş olsun be karı!
insanlar beni gaza getirirse her şeyi yaparım..bak bu kış okulun 3. katından karın üstüne atliyacam gaza getirdiler ...getirdiler :S
kendi verdiğim kararlarıma sadık değilim.
verilen söze karşı gelmem ulan!

eskiden insanlara çok çabuk güvenirdim bu yüzden çok üzüldüm artık kimseye güvenemiyorum..
yapabilceklerime inanmıyorum bu yüzden başarısız oluyorum..
insanları kırmamak için sürekli kendim kırılıyorum

puhaha ben bazen özeleştirimi o kadar uç noktaya getiriorum ki bi bakıyorum kendimden nefret etmişim.onun dışında insanları kolay kolay affedemiorum.bu çok zor bnm için affetmek istiorum ama olmuyo bi de çok kawgacıyım illa bişeye bişeyden dolayı sinirlenirim illa ama we hemen kawga yoluna giderim.kendi kafamda en dolaylı şekilde kendimi haklı çıkarırım we kawga ederim.laf kawgası diil ama bazen çok fazla konuşuyorum millet bayılıyo bu da çok gereksiz benim için.başkaa;biri bana bişey yaptığı zaman ilk başta bekliorum hatasını anlasın die anlamayınca patlıyorum.sonra ona bi etiket yapıştırıyorum hayatı boyunca onunla yaşamak zorunda kalıyo we biliorum bu özelliimden waz geçmem lazım ama olmuyo...çoğu olayı aşırı dercede abarttığım oluyo.sağım solumda belli dil iki dakka önce kahkahalarla gülerken bi bakmışsın ben ağlamaya başlamışım.benim psikolojik desteğe ihitiyacım war.ona da gittim ama werilen ilaçları annem içirmio bağımlılık yapar die.fren sistemimi ölçtüler %10 lu bişey çıktı kendime hakim olamıyorum sorunum bu

var tabi.. Mesela çok tembelim. Bölüm derslerime bile zar zor çalışıyorum nerdeyse. Çok kızmışsam istemediğim halde insanları kırabilicek sözler sarfediyorum. En büyük hatam da insanlara değer veriyorum.. Halbuki hiçbiri bundan anlamıyo ve her seferinde istismar ediliyo..

NepthyS:

eskiden insanlara çok çabuk güvenirdim bu yüzden çok üzüldüm artık kimseye güvenemiyorum..
yapabilceklerime inanmıyorum bu yüzden başarısız oluyorum..
insanları kırmamak için sürekli kendim kırılıyorum

100& katılıyorum, aynı hatalar her gün başıma geliyor. .sınavlarda sözlülerde hep yapamama korkusuyla başbaşa geldiğim için genellikle hep aynı sonuç çıkıyor:başarısızlık..
"Bugünün işini yarına bırakma" atasözüne en iyi karşı gelebilecek insan benimdir heralde..o kadar çok erteleme yapıyorum ki.

cok fazla içmem benim için ve karaciğerlerim için buyuk bir hata

Gönderen: @aslaseure

kimseye güvenmem ve asırı hayalperestim.. bu da hayatımda ki her olayda hayal kırıklıgıyla karsılasmama sebep oluyor.. umudumu cok cabuk kaybediyorum.. hüzün bi geldi mi bi daha gitmiyor.. somurtuyorum, somurtuyorum hiç birseyin iyi yönünden bakamıyorum.. biraz da bencilim

+ çok karamsarım... Ama nispeten artık bi nebze de olsa kendimi frenlemeye çalışıyorum...

Kendinizde beğenmediğiniz yönler, başlığı açılıp baya da uzun bir süre kalmıştı burda.