Daha büyümedim yalnızca 15 yaşındayım ama 2 sene sonra büyük ihtimalle para kazanmaya başlayacağım... Ama bu benim büyümemi sağlayacakmı? Tabii ki hayır

anlamıyosun direk yüzüne tokat gibi geliyo bence

buda dogru hattakaldıramıyo bile ilk farkettiginde

Büyüdüm be okuldan sonra Askere

bana hala çocuk derler diyebilirler, desinler.. anneme en çok ihtiyacım olduğu zamanda ondan koparılıp tanımadığım insanların arasına yaşamaya attıklarından beri büyüdüğümü biliyorum.

bankamatik kartım ve ben olduğum zaman eve girdiim de butun ev halkının horuldama sesini duyduumda ve bu durumdan hosnut olmadıgımda, babamın soylediklerinin gercek olduğunu gercekten tozpembe nin ne demek olduğunu örendiim de etrafımdakilerin hepsinin salak adamlar olduunu farketdiğimde kişilik, insan ilikisi nin tanımını öörendiimde, ise giderken pasaport a gel mesajı gelmediinde ( okula giderken okula deil pasaport a gel die mesaj gelirdi pasaport a gidip nargile cay icerdik aksama kadar okulu kırardık yani).

isyerinde onur bey dendiinde, korsan cd almadıgımda askerlik tecil i icin muayeneye gittiimde, ehliyeti aldığımda, aynı anda 1den fazla sevgilim olmadıgında, sorumluluklarım oldukca arttıgında, ay sonunda cebimdeki param bitince, barlara sadece kız tavlamak yerine biraz da eglenmek kafamı dağıtmak, desarj olmak icin gittiğimden beri ben büyüdüm mü acaba?

ama eskiden daha güzeldi 6. sınıftan tekrarlamak istiyorm ben.

ailene yük olduğu hisseditiğin an yada evdekilerin bunu sana hissettirdikleri an

Gönderen: @coriolis

Bende buyumedim Bilmiyorum nasıl bisey büyümek Anlattıgına göre bayagı bi sorumlulukların artmıs.Büyümesemde olur vala gayet mennunum halimden.

böyle diyosunda bence sen kendini küçük hissediyosun.gayette büyümüşsün.bazı olaylarda çok olgunsun hiç gözümden kaçmadı,hiç bebekçe bi hareketini görmedim sana yeter artık çok şımardın demedim. ben büyügüğümü kabulleniyorum ama kime göre büyüdünki 40 yaşındakine göre hala küçüksün.annemlere göre çocuk olmak veya genç olmak ne kelime hala bebeksin

Gönderen: @borlach

Sevdiğim halde mantık kararı vermek zorunda olmaktan.. İstemeye istemeye 'git' diyebilmekten..

Çocukken böyle değildi hiçbirşey.. Birşey bizimse isterdik onu,sonuna kadar da ağlardık ondan vazgeçemezdik..

Şimdi ağlayarak vazgeçebilmeyi de öğrendik..

katılıyorum.küçükken ne istesem alırlardı sırf ağlıyorum diye.şimdi ağlıyorum ama sadece ağlamışım saatlerce elimde hiç bişey yok.

keşke hep çocuk kalabilsek...

Okuldan atıldım ve babam kasaptı ve beni yanına alacağını söyledi.
Ama aynı gün fikrini değiştirdi ve başka birinin yanına işe soktu bu yer üstelik aşağılık 2. sınınf 1 kürt lokantasıydı ,pis bıyıklarıyla bana gülüyorlardı,temizlik anlayışları berbattı,hertaraf böcek kaplıydı.Üstelik sahtekarlardıda ilk başlarda beni kazıkladılar.Aldığım bahşişlerin verilmemesi,yevmiyemin kesilmesi ve yemek yedirilmemesi gibi.Komiydim hemde dandik gömlekle ama yinede onlardan farklıydım.Sonraları iyice sahtekarlaştım boynuz kulağı geçti onlardan nefret ediyordum ama onlara bunu belli etmiyordum. Büyük ustalık 2 yüzlülüktür ve ben bunun ustası olmuştum aynı zamanda Garsonda olmuştum tabi.Kısa zaman sonra çoğu ustayı işten attırdım çünki patronu dahi ellerimin arasına almıştım.Sonradan iyice kendimi keşfettim ve işten çıktım farklı şeyler yapmak istiyordum o meslek bana göre değildi çünki.Babamın Mezbahasında çalışmaya başladım Et ve kanı görmem bile beni canlandırdı,Zevk alıyordum yaptığım meslekten Satır,bıçak,masat,çengelden gerçekten forma girdim!Gerçi sonradan köfte işinede girdik ama neyse Kasaplık başkaydı. Kasapken olduğumda ''büyüdüm!'' dedim.

Ama şunu söylemeliyim hayatınıza birilerinin ellerini atmasına asla izin vermeyin ve ağlamayın 1 şeylere sahip olmak için haykırarak ona saldırın o zaman işte o şeyin avuçlarınızda olduğunu göreceksiniz.Hayatınızı ancak siz şekillendirebilirsiniz.Hayata küsmeyin çünki halen onun dostu olduğunuz sanarsınız düşman olursanız ise ona sahip olabilirsiniz.Ve Unutmayın yaşamak hiçlikten (ölümden) güzeldir.

cok guzel yazmıssın sanırım ben de daha buyumedim :S

Gönderen: @borlach

Sevdiğim halde mantık kararı vermek zorunda olmaktan.. İstemeye istemeye 'git' diyebilmekten..

Çocukken böyle değildi hiçbirşey.. Birşey bizimse isterdik onu,sonuna kadar da ağlardık ondan vazgeçemezdik..

Şimdi ağlayarak vazgeçebilmeyi de öğrendik..

Ne dramatize ediyorsun be abi! geyik değil. Yanlış anlamayasın. Çok güzel bir izah

Yavaş yavaş duygularımı yitiriyorum sanki... Dünya dönüyor, birçok yaşam sona eriyor ya da yeniden başlıyor... Acıtmıyor artık insanlar beni... Vuruyorlar, kırıyorlar... Hepsi küçücük detaylar sadece diyorum... Hayat bazen yavaş, bazen hızlı, akıp gidiyor ayaklarımın altından... Bense köşemde sessizce izliyorum... Sanırım büyümeyi de geçtim; yaşlanıyorum...

Gönderen: @rainbowglow

Gönderen: @borlach

Sevdiğim halde mantık kararı vermek zorunda olmaktan.. İstemeye istemeye 'git' diyebilmekten..

Çocukken böyle değildi hiçbirşey.. Birşey bizimse isterdik onu,sonuna kadar da ağlardık ondan vazgeçemezdik..

Şimdi ağlayarak vazgeçebilmeyi de öğrendik..

Ne dramatize ediyorsun be abi! geyik değil. Yanlış anlamayasın. Çok güzel bir izah

Dramatize etmedim.. Hem güzel hem kötü yanları var büyümenin.. Ben kötü olanlardan bahsettim..