Syd Barret

"Keske burada olsaydin" O hüzünlü gitar soloyu ilk duydugumda 15'imde olmaliyim. Gitarýn açtigi yoldan bir bateri atak yapiyor, sonra bir çiglik, agir melodik motiflerle ilerleyen parçayi yirtarcasina yükseliyordu: "Hatirliyor musun, gençliginde günes gibi parildardin/ $imdi semada kara deliklere benziyor bakislarin/ Patlat kendini çilgin elmas / Haydi gel ve parilda!.." Kimbilir kaç uykusuz gecenin ortagiydi, kapaginda yanarak el SIkI$an adam olan bu albüm; kaç ayrilik kabusunun, kaç kavusma hasretinin yoldasiydi. "$imdi ayni akvaryumda yüzen iki yitik ruhsuz yalnizca/ Yillar yili ayni eski topraklari asindirarak ne bulduk ki? Ayni eski korkulardan baska... / Burada olsaydin keske..." * * * $arkiya ilham veren adamin gerçek öyküsünü nice sonra ögrendim. (Pink Floyd, Stüdyo imge, 1996) Adi; Syd Barret'ti. Cambridge Lisesi'nden arkadasi Roger Waters'la okul çiki$i, burs paralarini barlarda harcar, geceleri motor yari$tirir, sonra uyusturucu ve seks için eve kapanirlardi. O yillarda bir yandan gitar çalmayi ögreniyor, bir yandan da Rolling Stones dinleyip, ilerde kuracaklari grubu hayal ediyorlardi. 20 yasina gelince hayalleri gerçek oldu. Syd gitar, Roger bas çaliyor, ayni liseden Rick Wright klavyede, Nick Mason davulda oturuyordu. Gruba isim ararken Syd, hayran oldugu iki cazcinin, Pink Anderson'la Flyod Council'in adlarini birle$tirmi$ti. Pink Floyd böyle dogdu. * * * ilk albümde tüm sözleri Syd Barrett yazmisti. Yan yana düsen çilgin sözcüklerden $a$irtici misralar olusturan inanilmaz sözlerdi bunlar... Syd bir dahiydi; ama fazla "uçmaya" baslamisti. Güne, kahvesine acid atarak basliyor, günde 3 - 4 kez tribe giriyordu. Cromwell yolunda harabe bir evde, Pink ve Floyd adinda, kendisi gibi acid düskünü iki kedi ve bir sürü insanla birlikte yasiyordu. 1967'de çevresine bir "duvar" ördü ve hepten içine kapandi. Katildiklari TV programlarinda bo$ bakislarla oturuyor, konserlerde saatlerce ayni akorlari basiyordu. Sonunda 1968'de, adini verdigi ve ilk albümünün bütün sözlerini yazdigi gruptan kovuldu. Pink Floyd, "çilgin dahi"sini kaybetmisti. * * * Annesi Syd'i bir sanatoryuma yatirdi. 8 yil orada kaldi. Bütün gün televizyon karsisinda oturup $i$manliyordu. O, hayattan koparken, Pink Floyd $öhrete kavustu. Dark Side of the Moon'la hepten patlami$lardi. 1975'te yeni bir albüm için Abbey Road stüdyosuna girdiklerinde tuhaf bir $ey oldu. Hep önce müzigi yapip, sonra üzerine söz yazdiklari halde bu kez David'in hüzünlü gitar solosunu duyan Roger, Syd için bir sarki yazmak istedi "Keske burada olsaydin" döküldü dilinden... Sonrasini Rick Wright anlatiyor: "Stüdyoya geldigimde kanepede $i$man, iri yari, kel bir adam oturuyordu. Miksaj masasinda çalismaya basladik. Roger'e adamin kim oldugunu sordum, bilmedigini söyledi. 45 dakika sonra aniden bu adamin Syd Barrett oldugunu fark ettim. Yillardir onu görmemistik ve tam kendisi için yazilan bir parçanin vokallerini kaydederken çikagelmisti. Dislerini firçalayip yanimiza geldi: '- Peki ben gitar kayitlarini ne zaman yapiyorum?' diye sordu. '- Üzgünüz Syd, gitar kayitlari yapildi' dedik." Roger Waters ise o günü söyle hatirliyor: "Karsimda iri, $isman, delirmis bir adam vardi. Üstelik tam 'Keske burada olsaydin'i kaydederken gelmisti. Gözya$larimi tutamadim. Syd tutkulu insanlarin yok olusunun en uç noktasini simgeler. Modern hayatin hüznüyle ancak böyle ba$ edebiliyordu". * * * Geçen ay Pink Floyd, 35. yildönümünü "Echoes" (Yankilar) adli bir albümle kutladi. 26 eski $arkinin yer aldigi albümü alip CD - çalarima koydugumda, 15 yasinda basucumdan eksik etmedigim albümün kapagindaki "tokalasirken yanan adam" geldi gözümün önüne... Buruk gitar soloylo baþlayan parçayi seçtim ve onun hüzünlü tellerine tutunup çeyrek asir öncesine geçtim: "Hatirlar misin, gençliginde günes gibi parildardin / simdi semada kara delikler gibi bakislarin... (..) Keske burada olsaydin..." HUZURLA YAT SYD..