kerry king ve tom araya ya hastayım herifler aşmış hele kerry king uff bea ayvan oolu ayvan beaa

temmuzda coşacağiz

bencede... kan çıkarmaya gidicez altar olaraktan... ama hala düşünüorum pogo mu yapsam yoksa tanrıları en önden sadece izleyip hayran mı kalsam?????? çok zoorr.

bence slayer ın yaptığı tarz gerçekten güzel dinlemekten bıkmadığım gruplar arasındadır

thrash dendimi aklıma bu grup geliyor dinleyen herkesin zevkini paylaşıyorum

slayer benim black e geçiş gurubum taparım onun her bi elemanına

HAyatımın grubu wala slayer calarken kendimi kaybediorum 4ever slayer - raining blood ve skeletons of society favorilerim parcanın ismini yanliş yazdiimdan supheleniorum

Slayer....Tapınacak kadar sevdiğim tek grup! Rock republic de dağıtıcaz...

Slayer forever!

günümüzün müziğini yapsalar çoktan sönüp,giderlerdi... Bu güne kdr biraz daha fazla para kazanmk için trendlerin peşinden koşmadılar. Bu herşeyi açıklıyor bence!

helal baba aynen katılıyorum
dağlar mı yollar mı die bi şarkının introsu aynen almış
ama ı hate you aslında bir slayer parçası değil
slayer coverladı o parçayı
orjinal grubu bilmiyorum ama nehirler kırmızı akar die bi film var
onun bi dövüş sahnesinde orjinali çalıyo...

bu adamlar dünyanin en hizli müzigini yapiyolar sadece agzi acik dinlemek bize kaliyor iyi ki warsin Slayerrrr.........

arkadaslar bi duyum aldim. isallah yalandir. : LOMBARDO türkiye konserine gelmiyormus. onun yerine baska biri çikacakmis. olurmu böyle bisey yaw. bilgisi olan varmi

bu arada kerry king in blue jean de röportaj1 var bu ay. söyledigi son cümle '' bekleyin istanbul orayi yikmaya geliyoruz! '' hheeeeeyyyttt! gaza geldim valla. gidecem ve ruhum temizlenecek!

Slayer ya... başka bşey demeye gerek warmı.. gitar çalmaya kerry kingle başladım .... yıllardır dinlerim.. albumleri box set vs. toplarım..
denecek bşey yok yani.. thrash metal in daha dorusu metalin Tanrıları..
SLAYEEEEEEEEEEEEERRRRRRR!!!!!!!!!!

bir gun bir arkadasim bir kaset veriyor. kapak gercekten urkutucu. slayer, reign in blood yaziyor. slayer'i duymusum ama hic dinlememisim. kasetin a yuzunu teybe koyup, basa aliyorum. pileye basar basmaz inanilmaz hizli bir sarkiyla karsilasiyorum. daha once bu hizda hic bir sarki dinlememisim. oldukca agir geliyor. "ne lan bu boyle!" diyerek kapatiyorum teybi. kasedi hic dinlemeden arkadasima geri veriyorum.

aradan iki ya da uc yil geciyor. lise yillari. metalcilige hala devam ediyorum. o zamanlar metal kasetlerini sadece esnaf sarayi denilen bir alisveris merkezinin en ust katindaki dukkandan alabiliyoruz. dukkanin sahibi bir kaset oneriyor bana. south of heaven. "sevmedim ben bu adamlari!" diyorum, mutlaka dinlemem gerektigini soyluyor. ustelik, begenmezsem verdigim parayla birlikte istedigim uc kaseti daha alabilecegim. kabul ediyorum. kasedi buyuk bir onyargi ile baslatmama karsin, muhtesem bir sarki ve bu muhtesem sarkinin muhtesem girisi ile karsilasiyorum. kasedin devamini dinlemiyorum bile. tekrar tekrar south of heaven'i dinliyorum. "before you see the light, you must die!" ezberimde kalan tek bolum. "on and on south of heaven" kismini ise "i need a south of heaven" olarak soyluyorum. kasedin devamini dinledigimde ise butun sarkilarda on plana cikmis inanilmaz davul calan adamin dave lombardo oldugunu ogreniyorum. o gun hayatimin grubunu sonunda buldugumu anliyorum. reign in blood icin yaptigim terbiyesizlikten pismanlik duyuyorum. kasetciye gidip, slayer'in o gune kadar cikmis butun albumlerini aliyorum. almamla birlikte seasons in the abyss isimli muhtesem bir yapit ile karsilasmis oluyorum. o gunden sonra slayer tekrar tekrar dinledigim, asla bikmadigim bir grup oluyor.

aradan yillar geciyor. divine intervention, undisputed attitudeve diabolus in musica albumleri ciksa da ben hala bunlardan onceki albumlerinden vazgecemiyorum. dave lombardo'nun olmamasi bunda cok buyuk bir etken. ve o muhtesem gun geliyor. harbiye acik havaya ilk kez gitmeme neden olan gun. hayatimin en heyecanli ve en mutlu gunlerinden biri. neyseki bol bol eski sarkilardan da calarak beni ve ben yaslardaki izleyicileri oldukca memnun ediyorlar.

bu konserin uzerinden bir dort yil daha geciyor. slayer ile bu sefer kuzey amerika'nin bir sehrinde karsilasiyorum. kucuk bir yerde veriyolar konseri, bilet fiyatlari ise iki sise sarap parasina satiliyor. god hates us albumunun tanitimi icin cikmislar turneye. bu albumdeki sarkilari ile reign in blood zamanina donus yaptiklarini goruyorum, seviniyorum. aradan on seneyi askin sure gecmis olmasina karsin soyledikleri eski sarkilari da sanki kasetten dinliyor gibiyim. sadece dave'in eksikligi belli oluyor. kirk elli yaslarina gelmis bu adamlar performanslari ile bir kez daha hayran birakiyorlar kendilerini.

hala yillar oncesinin heyecani ile dinlerim bu adamlari. ne zaman dinlesem, ozellikle doksanli yillara kadar yaptigi calismalarla heavy metal olayinin en onde gelen gruplarindan biri oldugunu anlarim. ne zaman icim sikilsa expendable youth, ghosts of war, dead skin mask sarkilarini dinler, bu sarkilarin mukemmel sololarinda farkinda olmadan kafa sallamaya baslarim. ne zaman ortamda slayer adi gecse reign in blood olayinda yaptigimi saygisizligi hatirlar, utanir, ceketimin onunu ilikler, saygiyla egilirim....

Slayer herbir elemanına ayrıca taptığım ve yaptıkları müziğin gerçekten de tam benim metal anlayışım olduğuna inandığım thrash grubu.
En sediğim şarkısı yoktur bel ki de.Çünkü benim için bir altar of sacrifice neyse bir bloodline odur.
Ya da Aggressive Perfector neyse Face The Slayer
da odur.Yani bence sadece 1 şarkıyla ön plana çıkmuş gruplardan değildir.
Örnek olarak nirvana smells like teen ile çıkmıştır.Belki bleach albümü dense de bu böyledir.Ve o yüzden grup elemanları konserler de bu şarkıyı çalmamaya başlamıştır.

Ama Angel of Death in bateri sini çalmak gerçekten çok zevkli.Bilmem belki de bu şarkıya karşı özel bir ilgim vardır.

metali sevmeemi sağlayan grup..üzerine tanımıyorum hayranlığın ötesinde tapıyorum onlara..ve slayerı sevmeyenlerin zevklerinden şüphe ediyorum

THRASH METAL-KAN-NEFRET-MÜKEMMEL HIZLI BİR BATERİ-KAFAYI YEDİRTECEK SOLOLAR-RUHUNUN ÇIĞLIĞINI YANSITAN MÜKEMMEL BİR VOKAL....

en kadar son halleri diğer gruplar gibi olsada onları isimleri korur.dave lombardo gittikten sonra sanki ailenizden biri ölmüş gibi hissetmişinizdir..çünkü slayer ı slayer yapan isimdi..ama diğer thrash grupları onlarında eski albümlerini hala 20 sene sonra büyük bir aşkla dinlersiniz çünkü o thrash tir...çoğu insan slayer ın Reign in Blood albümünü sevdiğini söyler ama benim en sevdiğim albümleri Show No Mercy dir.speed-thrash in en güzel örneği bir albüm ve bana göre albümde bir tane bile kötü şarkı yok.gerçi thrash dinlemeyenleri sıkabilir veya ağır gelebilir.çünkü vokal,davul,bass oldukça sert ve bu sertliğin ortasında adamı alıp götüren sert ve acı sololar..
SLAYER bence gelecek nesile dinletilmesi,sevdirilmesi,farketmeden kanına işletilmesi gereken grup.ona bağlanan biri mutlaka thrash e tapar.
THRASH öldü diyenler var.onlara göre öle şuan nekadar thrash le ilgili albümleri yapılsada aslında artık diğer metal tarzları kadar dinlemiyor.doğrudur.ama şu unutulmasın ki thrash metal diye bir tarz vardı ve bütün tarzlar onun gölgesi altında yaşayacak ve eminki bundan 20 yıl sonrada slayer,testament,overkill,annihilator,kreator,metallica,megadeth,exodus,pentagram vs.....gibi efsaneleri dinleyen birileri olacak...