ya bende başka bi siteden okumuştum ve sanırım var ayrıca röportajındada sölemişti sanırım umarım yalandır

Bloodline krizime neden olan grup.)

En kötü albümleri bence Diablous In Musica.Onun dışında Raining Blood ve Angel of Death gibi başyapıtları yaratmış ve baba olmuş en sevdiğim gruplarım başında gelir.Hell Awaits,Regin in Blood,Season In The Abyss,South of Heaven,Divine Intervention ve son albümleri Christ Illision dinlenesidir.

Benim duyduğum, dağılma olayı yok ama artık albüm yapmayacaklarmış son albümlerini yapıyorlar yani... konserlere devam edeceklerini duydum.

Türkiye'ye de gelirler umarım

hatta gelsinler ulan !

grup dağılacakmış diye duydum vede dağılmadan önce son bir albüm gelicekmiş vede bu albüm büyük ihtimalle trash tarihinin en büyük albümlerinden biri olucak
angel of death
dead skin mask
bloodline
south of heaven

Hay allam dağılmakta moda oldu çıktı

Gönderen: @veera

Dave lombardo gibi Bateri calan bır adam görmedım henüz..Ayrıca Kerry King'Ede ayrı bır hayranlıgım var dıyebılırım..

ShowNoMercy Baskılı T-Shırt almıştım sırf bu grup için

deicide ın davulcusunu öneririm sana

Gönderen: @fuckthesystem

Gönderen: @veera

Dave lombardo gibi Bateri calan bır adam görmedım henüz..Ayrıca Kerry King'Ede ayrı bır hayranlıgım var dıyebılırım..

ShowNoMercy Baskılı T-Shırt almıştım sırf bu grup için

deicide ın davulcusunu öneririm sana

Steve Asheim...Süper bir davulcudur ayrıca yaptığı müzik yeteneklerini daha iyi sergilemesine mani olmaktadır ama bilen biliyor onu...Ama Pete Sandoval ayrıdır.Ben de Commando'yu öneriyorum...

Slayer; Asla bitmiyecek bir fırtana...

Hala ilk günkü kadar hızlı, sert

En zor zamanlarda metali yaşatmaya çalışmış efsane... Thrash'ın babası. Slayer dinlemediğim bir gün yok. 'God hates us all' en sevdiğim albüm, ayıramıyorum bile içindeki şarkıları. Hepsi şaheser...

Dağılacakları söyleniyor, ama gösterilen çoğu röportaj yalan ya da çarptırılmış içiniz rahat olsun
yani (kendimi kandırmıyorumdur umarım )):

Son olarak Be Slayerized or DIE!

evet dağılıyor. son bir albüm daha yayınladıktan sonra emekli oluyorlar.

Alın size gerçek bir röportaj

Türkiye hakkındaki ilk izlenimlerinizi öğrenebilir miyiz?

T.A:

(Gülerek) Aslını söylemek gerekirse havalimanına iner inmez konser yerine geldiğimiz için fazla bir şey göremedik. Fakat bizi etkileyen çok güzel bir görüntüyle karşılaştık. Biz ufak bir kalabalık beklerken bir baktık; yüzlerce dinleyicimiz bizi karşılamak için havalimanına gelmiş. Bu bizi çok mutlu etti.

J.H:

Evet, gerçekten de çok coşkulu bir kalabalıktı.

Dinleyicilerinizle tekrar buluştuğunuz son albümünüz "Diabolus in Musica"da hafif hardcore esintiler hissediliyor. Yoksa artık Slayer da mı yumuşuyor?

J.H:

Kesinlikle böyle bir şey söz konusu değil. Biz hep aynı yolda devam ettik ve edeceğiz. Albümdeki birkaç parçada değişik deneylere girdiğimiz doğru, fakat Slayer yine eski Slayer.

T.A:

"Bitter Peace" ve "Death's Head"de hardcore'a bayağı yakınlaştık, fakat bu tarzımızı değiştirdik anlamına gelmez.

80'lere baktığımızda iki ana heavy-metal türünün olduğunu görüyoruz: speed ve thrash. Günümzüde bunlara doom, endüstriyel, hardcore gibi yeni türler eklendi. Sizce heavy-metal nereye gidiyor?

J.H:

Açıkça konuşmak gerekirse piyasa bu aralar bayağı karıştı. Ben bu müzikte örneğin drum machine gibi teknolojik aletlerin kullanılmasına pek sıcak bakmıyorum. Size belki biraz eski kafalılık gibi gelecek ama benim düşüncem böyle.

T.A:

Aslında bizim 80'lere saplanıp kalmak gibi bir düşüncemiz de yok. Attığımız her adımın bir öncekinden büyük olmasına gayret ediyoruz. Fakat eski bir grup olmamız, bir takım yeniliklere daha muhafazakar bir gözle bakmamıza neden oluyor.

Ana kadrodan bir elemanın yitirildiği gruplarda müzikal olarak bir değişim yaşanıyor. Scolnick'in ayrılmasıyla Testament'in thrash'den death'e kayması örneğinde olduğu gibi. Lombardo'nun ayrılıp Bostaph'un gruba katılmasıyla Slayer'da ne gibi değişimler oldu?

T.A:

Size tek bir şey söyleyebilirim; keşke Paul'le çok daha önceden, Slayer'ın ilk kurulma aşamasında karşılaşsaydık. O müthiş bir adam, çok başarılı bir davulcu. Ayrıca da grubun en genç üyesi. O'nun gençliği, bize ayrı bir ruh aşıladı. Adam sanki bu işi yapmak için doğmuş.

Burada Lombardo'ya biraz haksızlık olmuyor mu?

T.A:

Eh, ne yapalım; koşullar bunu gerektiriyor.

Amatör takıldığınız yılları da sayarsak, yaklaşık 20 yıldır metal dünyasındasınız. Ben sizin şarkılarınızı dinleyerek büyüdüm ve şimdi benden 10 yaş küçük insanlar, yine aynı coşkuyla sizi dinliyor. Sihriniz nedir, nasıl böylesine vazgeçilmez olabiliyorsunuz?

J.H

Sorunuzun cevabı, bizzat sorunuzun içinde. Dünyanın her yerinde sizin gibi hayranlarımızın olduğunu bilmek, bize güç veren en önemli etken.

T.A

Ayrıca biz grup dışında da birbirimize çok bağlıyız. Aramızdaki dostluğun bu denli sağlam oluşu da başarımızı kamçılıyor bence.

Çok hızlı bir yaşam temponuz var. Kendinizi yıllar geçtikçe yorgun hissetmeye başlayabilirsiniz. Sizce, Slayer bir gün gelip de pes eder mi?

J.H

Asla! Başımıza çok kötü bir felaket gelmediği sürece hiçbir şekilde birbirimizden kopmayacağız.

T.A

BİZ SAHNEDE ÖLECEĞİZ!

İnanın sizi bu ülkede görmek büyük bir mutluluk, beyler. Bu zevkli sohbet için size çok teşekkür ederiz. Son olarak Türk hayranlarınıza bizim aracılığımızla göndermek istediğiniz bir mesaj var mı?

T.A:

Evet, tabii ki. Bizi dinledikleri ve her zaman dinleyecekleri için onlara teşekkür ederiz.

J.H:

Bizden asla vazgeçmesinler. İleride yine onlarla buluşacağız.

''Biz sahnede öleceğiz'' diyor adamlar, ortada bir sebep de yok (kavga,hastalık vs.) Neden bıraksınlar ki?

slayer diyince dave lombardo ve angel of death gelio insanın aklına

slayer diyince dave lombardo ve angel of death gelio insanın aklına