kill em all albümüne neden bu kadar bu kadar az oy geldi anlamadım kill em all şarkıların sonunda sololar inanılmaz güzellikte

Thrash denince akla gelen albüm daima Kill'em All'dur.

oyumu reload dan yana kullandım aslında ßırcok albumu guzel ama ßu ßaska 3 kısı oy vermıs ßırıde ßenım

METALLİCA'NIN YENİ ALBÜM DEMOLARI YAYINLANDI;

MissionMetallica.com aracılığıyla yayınlanan yeni şarkılardan bazı bölümler ;

http://rapidshare.com/files/114395742/Mission_Metallica.rar

KENDİ KAYDIM VE KENDİ UPLOAD'IMDIR İSTEYEN YOUTUBE aracılığıyla da dinleyebilir ama bunlar mp3

KAYNAK: http://www.missionmetallica.com/

Gönderen: @rocking80s

Metallica biyografisine yeni bir yorum:

Bir Yükseliş Ve Düşüş Öyküsü...
METALLICA

Yıl 2003...Metallica hayranları grubun yeni albüm müjdesini almış, beklemekteler.Bu albüm, Black Album'den sonraki grafikten memnun olmayan, üstüne bir de Napster olayıyla iyice kızmış olan seyirci kitlesini doyuramazsa, bizim çocuklar için işler hiç de iyi gitmeyecektir.Beklenen gün gelir ve Metallica "St.Anger" albümü ile dinleyicilerinin karşısına çıkar.Ama yine olmamıştır...

Şüphesiz, dünyada ve ülkemizde heavy metal denince ilgili ilgisiz herkesin aklına ilk gelen gruptur Metallica.Müzik dinlerken babamız yada bir büyüğümüz gelir, duyduğu ağır müziğe " metaliha mı dinlion sen?" tarzında bir yorum katar, ve mutlaka o, metallica ile alakasız bir gruptur.Onun kafasında gürültülü müzik Metallica'dır, Metallica'nın Türkiye'de çok popüler olduğu zamanlardan aklında öyle kalmıştır.Eminim ben dahil her metalsever bu olayı yaşamıştır. Sırf bu yüzden "piyasa oldular", "anneannem bile dinliyo ben dinlemem artık" gibi ithamlarla karşı karşıya kalmış ve büyük bir kitle kaybetmiştir Metallica.Bunlar zaten grubu hiçbir zaman anlayamamış ve anlayamayacak bir kitledir ve kayıpları çok da önemli değildir kanımca.Ama 'Load' ile beraber müzikalitedeki düşüş, akabinde grup elemanlarının farklı işlerle şanslarını denemek istemeleri gruba gerçek bir hayran kitlesi kaybettirmiştir.Bugün gelinen nokta pek de parlak değil açıkcası.
80'lerin başında, bir ellerinde gitar diğer ellerinde bira ile sahneye fırlayan bu sert çocuklar,vokal-gitarda James Hetfield, lead gitarda Kirk Hammet, bassta Cliff Burton ve davulda Lars Ulrich ile bir anda ortalığı kasıp kavurmaya başladı.O yıllarda özellikle Amerika'da popüler olan glam metal akımına karşın, hızlı ritimler, sağlam sololar ve saldırgan müzikleriyle bir adım öne çıktılar.'83 ' de çıkan ilk albümleri "Kill 'em All" için 'bu genç çocuklardan beklenmeyecek kadar hızlı ve agresif bir albüm' yorumları yapanlar, gelecekte bu albümün bir kült olacağını ve thrash,speed gibi birçok türde önemli roller oynayacağını bilmiyorlardı elbette.'Seek&Destroy', 'No Remorse', 'Jump In The Fire' alt kültür gençliği tarafından hızla benimsenmişti, çünkü ezilen, hor görülen, dışlanan sorunlu metalci takımı sonunda kendi öfkelerini dile getiren, kendilerinden müzisyenler bulmuşlardı.Bu albümle önemli bir dinleyici kitlesi kazanan Metallica, sağlam adımlarla yükselmeye başladı.'84 yılında çıkan "Ride The Lightning", bomba etkisi yarattı.Ölüm teması işlenen bu albümde grup 'Creeping Death' ile salgın hastalıkla ölmeyi, 'Ride The Lightning' ile idam sandalyesinde ölmeyi, 'For Whom The Bell Tolls' ile savaşarak ölmeyi anlatıyordu.Ama bir şarkı vardı ki, yıllarca dinlenen, daha yıllarca dinlenecek olan o şarkı grubu zirveye çok yakın bir noktaya çıkardı, aynı zamanda başına çok da bela açtı.Evet,o şarkı 'Fade To Black' 'di.Mükemmel rifflere sahip bir intihar şarkısı olan Fade To Black ile Metallica bir anda gündeme oturdu.Ülkenin dört bir yanından garajda egsoz gazıyla intihar eden çocuklara ilişkin haberler gelmeye başladı.Tesadüf , hepsinin başucunda Fade To Black'in sözleri vardı.Hayatları zaten dibe vurmuş olan bu çocuklar, şarkının sözlerinde kendilerini buluyor ve şarkının sonunda söylendiği gibi ölümün tek kurtuluş olacağına inanıp hayatlarına son veriyorlardı.Bu olaylarla beraber aileler ardı ardına Metallica'ya dava açmaya başladı.Görünen o ki, aile olarak kendi başarısızlıklarını sorumluluklarını başkalarına yüklemek çok daha kolay geliyordu hepsine.Neyse ki, grup her davadan beraat etti ve emin adımlarla tekrar yola koyuldu.
'86 yılı yine Metallica'nın yılıydı."Master Of Puppets" albümü resmen patladı.Özellikle albümle aynı adı taşıyan şarkı çok tuttu ve kısa zamanda bir klasik haline geldi.Artık Metallica büyük bir gruptu, konserleri binlerce insan tarafından dolduruluyor, plak satışları beklenmeyen rakamlara ulaşıyordu. Ama '86 yılı Metallica ve Metallica hayranları için talihsiz bir olayı da beraberinde getirdi."Master Of Puppets" 'ın tanıtım turnesinin Avrupa ayağında, İsveç'te, grubu taşıyan otobüs kaza yaptı ve grubun heavy metal tarihine adını altın harflerle yazdırmış genç basçısı Cliff Burton otobüsün altında kalarak o an can verdi.Cesedi genç ve yakışıklı oldu ama keşke aramızdan ayrılmasaydı, o kendine has distortion bass tekniğini daha uzun yıllar dinleyebilseydik. R.I.P. Clifford !
Cliff ile yaptıkları 3 albümle Metallica kendine kült bir statü edinmişti.Hem bunu hiç radyo ve televizyon desteği olmadan, eski usullerle, yani deli gibi turlayarak yapmışlardı.Grup bu statüyü kaybetmemek için Cliff'in cenazesinin ertesi gün yeni bir basçı aramaya başladı.Denemeler sonunda Trauma 'nın basçısı Jason Newsted ekibe dahil edildi.Pena teknikleriyle dikkat çeken Jason, grubun hayranları tarafından başta çok itilip kakıldı, ama o kendini ispatladı ve kabul ettirdi.Yine de bir kısım eski fan kitlesi hala bile Jason'u kabul etmez ve Cliff ile beraber Metallica'nın da öldüğünü söyler. Müzik evrenseldir, görecelidir, yani bunu tartışmanın bir anlamı yoktur.Neyse konumuza devam edelim, Jason ile beraber 2 yıllık çalışmadan sonra ekip, artık tanımlamak için sözcük bulamadığım "And Justice For All" albümünü kaydetti. Bu albüm Metallica için bir zirve albümüydü.Adalet kavramını sorgulayan albümden akıllara zarar bir şarkı hemen bir adım öne çıktı.Değişen zamanları, öfke dolu riffleri ve savaşın karanlık yüzünü gözler ve kulaklar önüne seren sözleriyle 'One', grubu tüm dünyaya tanıtan, milyonlarca plak satılmasını sağlayan, bir anlamda Metallica 'yı "Metallica" yapan şarkı oldu.Buna dönemin en büyük müzik kanalı Mtv 'nin ısrarlarıyla çekilen klip de büyük katkıda bulundu tabii ki.Klip Metallica'nın ilk video klibi olmasının yanısıra 1971 yapımı "Johnny Got His Gun" filminden alınan sahnelerle mükemmel bir atmosfer yaratılmış bir kliptir, mutlaka izleyiniz.Ayrıca Cliff Burton' a itafen yazılmış 'To Live Is To Die' adlı şarkıyı da dinlemeyenlere özellikle tavsiye ediyorum.
İşler bu noktadan sonra biraz değişmeye başladı.Grup, milyonlarca plak satmış, yüzlerce konser yapmıştı ve artık bir ikondu.Ama kazanılan milyonlarca dolar Metallica'yı biraz bozdu.Grup artık bir büyük bir dolar makinası haline gelmiş, üstelik Mtv 'nin kucağında iyice piyasaya düşmüştü.Hayranların karşısında sayısız içki ve sayısız kadın ile yaşayan bir James, zenginlik ve şöhret sarhoşluğuyla kendini kaybedip kim daha çok para verirse orda çalmak isteyen bir Lars, And Justice For All albümünde başarısız bir bass performansı sergilemiş olan bir Jason ve grubun bu gidişatına engel olmak yerine durup uzaktan izleyen bir Kirk vardı. Tabiki hayranlar bu durumu kabullenmediler.Grup hala sertti, hala öfkeli ve agresifti,fakat artık daha üstün görmeye başladılar kendilerini; dinleyiciler ise alt sınıfın öfkesini herkese haykıran Metallica'yı istiyorlardı.Bu tartışmalarla geçen 3 yılın ardından '91 yılında "Black Album" çıktı.Metallica artık zirvedeydi, yerini daha da sağlamlaştırmıştı bu albümle.'Sad But True', 'Enter Sandman', 'Wherever I May Roam' gibi parçalar hemen birer Metallica klasiği haline geldi.Fakat hayranlar tarafında başta kabul görmekte zorlanan bir şarkı vardı albümde, 'Nothing Else Matters'. 40 adet yaylı çalgıyla desteklenmiş bir özlem şarkısıydı bu.Ama Metallica ilk kez bir balad kaydetmişti ve bu, konselerde delicesine kafa sallayan, tişörtlerini atıp göğüslerini yumruklayan sert çocuklar tayfası için pek de alışılmış bir şey değildi açıkcası.Bu şarkı gruba çok eski ve önemli dinleyicilerini kaybettirdi, ama dünya çapında bir başarı ve milyonlarca yeni hayran kazandırdı.Dinleyicinin çoğu mu makbuldür, az ve öz olanı mı? Bu soruya herkes değişik yanıtlar verebilir, benim görüşüm az olsun beni anlasındır, ama o dönem Metallica için önemli olan dinleyicinin kendilerini anlamasından çok albümlerini satın alması olduğundan grup bu durumu çok da iplememiştir.Ama kendilerine ve kitlesine çok güvenen Metallica için zirveden aşağı düşüş, hatta çakılış başlamıştır.
Büyük ve kapsamlı turnelerden sonra, grup '96 'da 'Load' albümünü çıkardı. Bu albümle beraber sounduyla, tarzıyla, logosuyla, herşeyiyle farklı bir Metallica çıktı karşımıza.Bu albüm kimseyi pek tatmin etmedi, zira dişe dokunur tek şarkı 'Until It Sleeps' tir kanımca.Bu albümle düşüşe geçen grup '97 yılında "Reload" isimli, aslında "Load" 'dan pek de farklı olmayan bir albüm çıkardı. 'Fuel', 'The Memory Remains' ve 'The Unforgiven II' gibi parçalar öne çıksa da düşüşün devam etmesine engel olamadılar.Eskiden her albümünün her şarkısı hit olan grubun artık bir albümünden ancak 2-3 şarkı göze çarpabiliyordu. Zaman değişiyor, zevkler değişiyordu; piyasa değişiyordu.Değişime ayak uyduran Metallica da yenilik istemişti, ama yenilik hayranlar tarafından pek kanıksanmadı ve açıkça "piyasa oldular" etiketi grubun üzerine yapıştırıldı.Elemanlar da bu durumdan çok memnun değildi, albümler yine satıyor, para yine oluk gibi akıyordu fakat hayran kitlesi gözle görülür bir şekilde kalite kaybetmişti.Bir anlamda kıçı kurtarmak için Black Sabbath, Motorhead, Queen gibi baba grupların şarkılarının coverlerından oluşan 2 cd'lik "Garage Inc." albümünü '98 'de piyasaya sürdüler.Coverlar güzeldi, fakat arkayı kurtarmaya yetmedi.Dinleyiciler gruptan yeni işler, yeni şarkılar bekliyordu, ama onlar kendilerini tekrarlamayı sürdürdüler.'99 yılında Metallica, hiç de kendilerinden beklenmeyecek bir şey yaptı, takım elbiselerini çekti, saçlarını jöleledi ve San Fransisco senfoni orkestrasıyla beraber sahneye çıktı.Grubun eski şarkılarına birlikte senfonik bir yorum getirdiler, ama elit kesime çalan, barlardan opera salonlarına taşınmış burjuva bir Metallica görmek hayranların sinirini iyice bozdu.Ve ekip bir süre sessizliğe büründü.Sessizliğe büründük modunda olsalar bile, arsız Lars boş durmadı.İnternetten beleş mp3 indirme sitesi Napster aleyhinde dava açtı ve üstünde indiren herkesin adının yazılı olduğu 300 sayfalık listeyi "ahanda hırsızlar bunlar" diyerekten mahkemeye sundu.Bu olay herkesi çileden çıkardı, bir kısım dinleyiciler internet üzerinden protestolar yaparken, eski ve köklü bir hayran kesimi kameralar önünde Metallica cdlerini çatır çutur kırdı.Şahsen bir müzisyenin yaptığı işe sahip çıkmasını anlarım ve desteklerim, ama bunu paragözlüğüyle ün salmış bir grup yapınca "yeter artık daha ne kazanıcaksınız, gözünüz doysun!" demekten de alı koyamam kendimi.Görünen o ki çoğu kişi de benim gibi düşünüyordu.
Bu arada 2001 yılında basçı Jason Newsted eften püften bahanelerle gruptan ayrıldı.Daha sonra "Some Kind Of Monster" belgeselinde görmekteyiz ki James, Jason'ın Metallica'dan başka gruplarla başarı sağlamasını hazmedememiş ve onu kibarca gruptan kovmuştur.Jason'un ayrılışıyla grup iyice dibe vurdu.
Ve yıl 2003.Metallica 6 yıl aradan sonra ilk kez yeni materyallerle ortaya çıktı, "St.Anger" . Daha çok milenyumun tırt akımlarına yakın, klasik Metallica ile uzaktan yakından ilgisi olmayan bir albümdü bu. Lars doyurucu olmayan bir davul soundu ortaya koymuş, Kirk ise artık solo atmaktan sıkılmış olacak ki hiçbir şarkı da solo kullanmamıştı.James ise resmen acemice bir vokalle katılıyordu şarkılarda.Bass soundu zaten yoktu, basları prodüktör Bob Rock çalmıştı, o da sırf iş olsun diye.Bu albüm hayranları Metallica'dan iyice kopardı ve grubun sonunu hazırladı.
Milyonlarca kilometre,milyonlarca bira ve milyonlarca dolar...'83 'te "bul ve yok et !" diye haykıran Metallica, aradan geçen 25 yılın ardından artık 45 yaşında,görmüş geçirmiş ve olgun insanlar olarak karşımızda.Kabul etmek gerekir ki, insanlar değişir.Yaşlandıkça, yaşadıkça farklılaşırlar ve bu farklılıklar müziklerine yansır ister istemez.Bunun yanı sıra yeni şeyler de deneyebilir, kendilerinde ve müziklerinde yenilik yapmak isteyebilirler..Müzisyenler de insandır çünkü.Bu yenilikler kabul edilir veya edilmez, herkesin zevkine göre değişir, ama bu kadar zaman sonra hiçbirşey değişmemiş gibi hala adamlardan aynı söylemleri beklemek, deyim yerindeyse "konservatif metalcilik" yapmak bence yanlıştır,çünkü ne adamlar aynı adamlardır ne de dünya aynı dünya.Statik zevklere sahip olan dinleyiciler hep herşey ilk günkü gibi olsun isterler, ama bu ne doğaldır ne de mümkün.Sırf bu yüzden, yıllarca aklımıza ve duygularımıza tercüman olmuş bir gruptan nefret etmek onlara ihanettir.Bu da benim şahsi görüşümdür.Metallica'nın üzerine düşen yenilik yaparken kaliteyi korumak, köklerinden kopmamak idi, fakat bunu başaramadılar. O yüzden sesim çıkmaz bu noktadan sonra..
Ve 5 yıl sonra, şimdi Metallica yeni basçıları Robert Trujillo ile yeni albüm hazırlığında.Tahminen 2008 ortası çıkacak olan albümü,geubun yeni halini pek sevmesek de eskinin hatırına sabırsızlıkla bekliyoruz.Yeni kayıtları dinleyen birkaç müzisyenin " herifler akıllarını kaçırmış, millet yaşlanınca yavaşlar, bunlar 2 kat hızlanmışlar.Lars o hızı, o geçişleri nası tutturacak acaba?" şeklinde yorumlar yapmaları daha da bir heyecenlanmamıza neden olmakta.Bizim çocuklar bu sefer ortaya sağlam bişey koysalar iyi olur, zira bu albüm efsanenin ya geri dönüşü ya da tamamen tarihin sayfalarına gömülüşü olacak gibi...

eline sağlık mükemmel bir yazı...

Tabi ki KİLL'EM ALL.sonrasın da ise and justice for all.gerçektende ilk albümdeki sololar süper. nerde o eski Metallica?(dave mustaine,cliff burton jason newsted) jason baba..

Gönderen: @morbid-saint

dead is not the end (the new song)'in stüdyo hali

thrash'e doğru biraz düzelme var gibi

Stüdyo kaydı yok o şarknın cover yani..

creeping death........

heyecanla bekliyoruz bu yaz gerçekleşeek konseri.
kaliteli bir topluluk oldukları tartışmasız.düşüş?evet fazlasıyla var.biz yinede o herbiri metal literatürüne geçen şarkılarıyla çoşacaız.25 temmuzda sofyayı sallıycak Mittalikaaaa...see ya!

Benim üzüldüğüm konu yeni doğan grupların hep metallica sırtından geçinmesidir.Herkes onların parçalarını cover falan yapıyor.Ben şunun kanısındayım hiç kimse kolay kolay aynı tadı veremez.Bu yüzden konserini heyecanla bekliyorum...

ne kdr düsüste fln da olsa metallica ya türkiyeye geliyo hele bi de canlı izlemek ne bilim yene de bni canlandırıyo noluyo bana ya sanki konsere gidicek mişim gibi konusuyom bn ona deil de unirock a dark tranquillity ile opeth geliyo onları izleyemeyecek olmama üzülüyom(((((

kill em'all için söylenecek kelime bulamıyorum. rtl we mop da sağlam thrash albümleri.. güzel grup

ilk 4 albüm bana göre gelmiş geçmiş en iyi thrash albümleri. st.anger albümü de çok iyi bana göre hele dirty window şarkısı tam bir gaz şarkı

ORİONTÜRK.COM:

UK's Rock Sound and Metal Hammer magazines have posted separate reports on the listening session for the new METALLICA album, which took place earlier today (Wednesday, June 4) in London.

Rock Sound writes: "On first impressions and just one listen, Rock Sound can confirm that the songs we've heard sound very much like classic METALLICA in vibe, harking back to the days of 'Master Of Puppets', '…And Justice For All' (but with bass) and the [self-titled 'black'] album — without sounding dated or tired.

"Of the six tracks Rock Sound heard this afternoon, only one had a working title — 'Flamingo'. With a slow intro, the song was reminiscent of 'Battery' in vibe, with two guitar solos and an undercurrent of melody and groove.

"The first single is an epic power rocker in the vein of 'The Unforgiven', 'Nothing Else Matters' and 'Sanitarium', with a mid-tempo, head-banging section and some THIN LIZZY-esque twin guitar riffage.

"Another song features the lyrics, 'Into abyss, you don't exist, you can't resist the Judas kiss'; another features an almost RAGE AGAINST THE MACHINE-esque drum 'n' bass undercurrent and lyrics about 'suicide' and 'cyanide'; while the final song we heard, dubbed 'The Song', clocks in at under five minutes and is a galloping thrash attack with quirks, and a sniff of TESTAMENT about it!

"We suspect other song titles could include 'Die Hard', 'Show Your Scars', and 'My Apocalypse' — but we cannot be held responsible if none of these titles or lyrics are accurate!

"Thankfully — there are plenty of Kirk Hammett traditional guitar solos and a decent drum sound. Hetfield's voice sounds in fine form too. All of the songs have many different parts to them, giving the impression that the quartet is revisiting the epic vibe of the band's 'classic' period."

Metal Hammer reports: "What do the songs sound like? Track one, which is only known by the cryptic working title 'Flamingo', opens up on thunderous rolling drums as lead guitar meets them head on, a flaring up in stop-start motion before it pulls itself together in rushes forward in classic thrash style, all crunching 'Fight Fire With Fire' riffs and drilling beats. It takes at least two minutes for James Hetfield's vocals to come in, and while they sound furious, this isn't the grittiest he's ever sounded, more open in tone, but while there's still a memorable vocal line for the 'chorus,' and there is so much going on in the song, and so many ideas thrown in and discarded for the next one that it's hard on first listen to pick out one riff that you're going to remember it by. But with galloping riffs and the return of guitar breaks rising up from out of the grooves you can hear the true METALLICA spirit, even though its as if reflected in mirrored mosaic.

"Track two is at heart an anthemic ballad that recalls 'Fight Fire With Fire' and 'Nothing Else Matters', with a chiming guitar intro, airy vocals and some slightly convoluted, progressive-style bridges that mutate into urgent riffing, more galloping riffs and guitar solos. Again, the song has a number of different sections, but it still sounds massive.

"Track three kicks off on a stop-start riff flecked with Eastern touches, as other bustling guitar lines play off each other and Hetfield's vocals retain the power of old, like some monolithic prophet overlooking events as mid-paced, chugging riffs come in, sounding like an army on the march, methodically shooting anyone in their path.

"Track four is reminiscent of 'Master Of Puppets' with more than a touch of heads-down SLAYER pacing thrown in. After an artillery-lobbing drum-led intro, it quickly sets off on marching, thrash mode, Hetfield's spat vocals taking melodic digressions, as he roars 'Bow down, surrender unto me.' The song's groove carries you along as it opens up into guitar atomospherics that bring LED ZEP to mind. It isn't quite the kind of irresistible monster they've created before, but METALLICA still prove they can still sound lean and epic at the same time, and when the track drops out into the grove mid-way though, you can imagine the chants coming from the crowds live.

"Track five has another strong opening, with an uncharacteristic bouncing groove not a million miles away from RAGE AGAINST THE MACHINE making appearances throughout setting off sharp riffs that come up against an irregular barrage of percussion that sets it off briefly on a more melodic path and builds up once again into a thrilling riff-fest mayhem.

"Track six is the 'song', considerably shorter than the others, but full of clinically sharp riffing, more SLAYER-esque parts and galloping grooves, all hustle and bustle with a tinge of Eastern melody thrown in once more.

"Initial impressions is that this is an album that's going to get our blood chugging, but whether it's all we hoped for is going to take more plays to answer. Ultimately we're hugely relieved and pretty damn thrilled, and we can't fucking wait to hear the rest."

__________________________________________________________________________________________________________________

Bu çeviri Rock Sound'un raporunun çevirisi, daha Kerrang ve Metal Hammer var.

--------------------------------------------------------------

UK'nin Rock Sound ve Metal Hammer dergileri, yeni METALLICA albumünün Londra’daki bugünkü (4 Haziran Çarşamba) müzik yazarlarına dinletme seansıyla ilgili raporları yayınladı:

Rock Sound raporu:

Metallica’nın Yeni Albümü - Rock Sound Dinledi!
Yani, hemen hemen! Bugün (4 Haziran Çarşamba) Metallica’nın management ekibi, San Francisco devinin yeni stüdyo albümünün yalnızca bitmiş parçalarını dinletmek için Londra’ya geldi.

Ağustos sonu/Eylül başı gibi çıkması beklenen ‘henüz adı olmayan’ albüm, mixing işleminin son rötuşlarında. Albüm Rick Rubin prodüktörlüğünde kaydedildi. 10 parçadan oluşuyor ve toplam 75 dakika civarlarında sürüyor.

Albüm “9 epik ve 1 şarkı” şeklinde nitelendiriliyor, zira albümdeki dokuz şarkı 6 ila 8 dakika arasındaki uzunluklarda. Yeni Death Cab For Cutie single’ında olduğu gibi, ilk single 8 dakika civarlarında olacak.

"Daha ilk dinleyişimizdeki düşüncelerimiz; Rock Sound size çalınan yeni parçaların klasik Metallica’ya çok çok benzediğini söyleyebilir! Geçmişteki 'Master Of Puppets', '…And Justice For All' (bass ile birlikte) ve [grup ile aynı adı taşıyan 'black'] album günlerindeki gibi — biraz daha modern.

"Rock Sound bu akşamüstü 6 şarkı dinledi, birinin working title adı — 'Flamingo'ydu. Yavaş introya sahip, 'Battery'i hatırlatan şarkı, iki gitar solosu barındırıyor ve melodi ile groove’un yoğunluğu hissediliyor.

"Albümden çıkacak ilk single 'The Unforgiven', 'Nothing Else Matters' ve 'Sanitarium' yapısında, orta-tempolu, head-banging kısımlı ve biraz THIN LIZZY-vari bir twin gitar riffi barındırıyor.

"Başka bir şarkı, 'Into abyss, you don't exist, you can't resist the Judas kiss' diye sözleri içeriyor; öbür özellikleri ise hemen hemen RAGE AGAINST THE MACHINE tarzı davul-bass uyumu ve 'intihar' and 'siyanür' ile ilgili sözleri içermesi. Ve duyduğumuz son şarkı; 'The Song' lakabı takılmış şarkı, beş dakika civarlarında ve hızlı, inanılmaz thrash riff atağıyla, burunlarımıza TESTAMENT kokusu getirdi!

"Zannediyoruz ki öbür şarkılar 'Die Hard', 'Show Your Scars', ve 'My Apocalypse' gibi isimler içeriyor— ancak sözlerin ve şarkı isimlerinin kesin olduğuna dair söz veremeyiz!

"Minnettarız — Kirk Hammett ‘a bol miktarda geleneksel gitar solosu için ve Lars Urlich’e tatmin edici davul soundu için. Hetfield'ın sesi de formda görünüyor. Bütün şarkılar birçok farklı bölümler içeriyor, izlenimler grubun 'klasik' dönemine dönüşü sinyallerini veriyor."

Şarkı kaydetmemize izin verilmedi, Lars Ulrich bütün cep telefonlarının kapıda bırakılmasını istedi. Ama, şapkamızın altındaki Rock Sound ‘mini-disc’ine kimse dikkat etmedi …

Evet iyi haber bu çeviriyi bulman iyi olmuş ...St .Anger kayıtları da dinletilirken de aynı tavırı sergilemişti Lars o da normaldir...Olumlu notlar verilmiş Metallica özlemim konserle sınırlı kalmayacak umarım!