thrash da benim her zaman favorim metallica dır.
kreator,spaltura,slayer,megadeth,gibi gurup ları da beyen sem de benim için metallica herzaman farklı olmuştur.
sebebini bilmiyorum ama galiba onun sesine yorumuna aşığım.
iyiki varsın metallica .
iyiki varsın....THRASH....METAL...........

Arkadaşlar 7 eylül tarihi itibariyle Chris Witchhunter hayata gözlerini yumdu... Bi sağlam adam daha aramızdan -ne yazık ki- ayrıldı...

duydum ve çok üzüldüm Chris Witchhunter sağlam davulcuydu severdim

Ne olmuş? Merak ettim.

Gönderen: @anarchy-atheism

Kreator'un Pleasure to Kill'i ile Dark Angelın Darkness Descends albümü gelmiş geçmiş "En Thrash" Thrash albümleridir.Geçsin geçmesin böyledir...Zaten bana göre Show No Mercy reign in blooddan önce gelir..

en iyi thrash metal albümü konusu tam bir muamma olmakla beraber çoğu kaynakta reign in blood ve master of puppets en iyi thrash metal albümü olarak gösteriliyor. bence reign in blood dır o ayrı. ancak show no mercy nin reign in blood dan daha iyi bir albüm olduğunu düşünmen gerçekten şaşırtıcı bence. slayer elemanları bile ilk albümlerinin pek de önemsenmeyecek bir olbüm olduğunu söylüyor. kaldı ki bunca yıldır (1 slayer dinlerim, en iyi albümleri olarak ilk albümü gösteren seni gördüm )

dark angel ın en iyi albümü bence de darkness descends dir. ancak kreator da durum değişir. en iyi albümlerinin pleasure to kill olduğu fikrine kesinlikle katılmıyorum. eğer kreator değerlendirilirken kriterimiz thrash ise kesinlikle en iyi albümleri extreeme aggression dır. stream of consciousness tek başına thrash metal dersi verir o albümde.. konu çetrefilli ve gayet öznel..

Gönderen: @gisela

cermen tıreşini tek geçerim. ama yok yok diğerlerini de severim. neyse.

güzel insan, güzel yorum

Gönderen: @konusmaz

slyer metallica ve panterayı tek gecerim thrash da

sen mümkünse hiçbirşeyi tek geçme. hatta burdan geçme..

Gönderen: @slayerize

Gönderen: @anarchy-atheism

Kreator'un Pleasure to Kill'i ile Dark Angelın Darkness Descends albümü gelmiş geçmiş "En Thrash" Thrash albümleridir.Geçsin geçmesin böyledir...Zaten bana göre Show No Mercy reign in blooddan önce gelir..

en iyi thrash metal albümü konusu tam bir muamma olmakla beraber çoğu kaynakta reign in blood ve master of puppets en iyi thrash metal albümü olarak gösteriliyor. bence reign in blood dır o ayrı. ancak show no mercy nin reign in blood dan daha iyi bir albüm olduğunu düşünmen gerçekten şaşırtıcı bence. slayer elemanları bile ilk albümlerinin pek de önemsenmeyecek bir olbüm olduğunu söylüyor. kaldı ki bunca yıldır (1 slayer dinlerim, en iyi albümleri olarak ilk albümü gösteren seni gördüm )

dark angel ın en iyi albümü bence de darkness descends dir. ancak kreator da durum değişir. en iyi albümlerinin pleasure to kill olduğu fikrine kesinlikle katılmıyorum. eğer kreator değerlendirilirken kriterimiz thrash ise kesinlikle en iyi albümleri extreeme aggression dır. stream of consciousness tek başına thrash metal dersi verir o albümde.. konu çetrefilli ve gayet öznel..

Evet öznel hem de oldukça..Ama thrash öznel bir şey değil..Show no Mercy deki rifflerin klasında çok da reign in blood şarkısı yok.Evet bakarsan daha hızlı ve chaotic ve de o dediğin Yüce Otoriteler(!) tarafından daha çok ilgi görmüş bir albümdür reign in blood....Ancak şunu belirtmek istiyorum(Reign in Blood'ı sevmediğim çıkarımları yapılmasın lütfen) sen Extreme Aggression'a en taş kreator albümü diyip Show no Mercy'i küçümsersen bence bu iki albümü üst üste dinlemen gerekiyor demektir...Üstüste 3-5 kez dinledikten sonra thrashsel benzerliklerini göreceğine eminim..Kreator'un en iyi albümü Pleasure to Kill değil derdim eğer Flag of Hate'deki tek şarkılar olmasaydı(1,3,5,7,9)Konu thrashse...Hmm.Pleasure to Kill'i thrash olarak görmüyosan kardeşim çok bişe söyleme lüzumu yok ancak başka başlıklarda yazdığın yazıların bi kısmını beğendiğim için cevap verme lüzumu görüyorum..Reign in Blood veya slayerın Show no Mercy dışındaki albümlerinde Dave(davesiz zamanı karıştırmıyorum) sağolsun beat'leriyle gitarlara çok da iş bırakmadı.Show no Mercy de ise evet davul performansı - ki Thrashte ilk bakılacak şeydir belki de beatlerin klası- biraz düzey olarak düşüktür ancak gitarlarla uyumlu daha gerçekçi bir speed metal altyapısı olması ve de en önemlisi daha "Amele" olması onu benim için daha üst bi yere koyar..Show no Mercy Reing in Blood'tan daha thrashtir demiyorum ancak daha kalitelidir.Grup üyelerinin sözleri de beni doğrulamış oluyor sanırım.Thrash üstünde günlerce haftalarca durup hiçbir hata olmasın diye kastırılacak bir müzik değildir..Reign in Blood'taki o saçmasapan ama Amele sololara hiçbir lafım yok ama illa amele olsun diye kastırınca da çok abartılı oluyor..Doğallık.Show no Mercy de bu var.Samimiyet,içtenlik,ilk aşk ilk heyecan...Bu biraz da zamanla edinilecek bir duygu yanigünün yarısını amele ve old school thrash dinleyerek geçireceğin bir 5 yıl eminim ki yetecektir...Son olarak bu konu hakkında heh be Anarch o kadar Şey yazmışsın bölük pörçük net bir şey yok anlaşılamamış ne demek istediğin diyecek olursan işte Thrashte budur olacaktır cevabım...Doğal,içinden geldiği gibi...Ve konu hakkındaki son sözüm de Slayer'ın en iyi albümünün Reign in Blood olduğuna kesinlikle ve kesinlikle katılmaktayım,ancak Show no Mercy daha kalitelidir ve bu yüzden benim için daha öndedir.Eğer ilk olduğumu düşünüyorsan da yanılırsın çünkü özellikle bir pantera-slayer holiganizmi vardır.O holiganlar da Show no Mercy cidir.(neyseki tek ortak yanım bu onlarla)

Şimdi kreatora geri döneyim...Kreator'un en agresif en hırçın ve en yırtıcı albümü Pleasure to Kill'dir..Ve bir kesim, Endless Painde Mille'nin vokal yaptığı şarkıların ve de Pleasure to Kill albümünün speed/death olduğunu söylerler(speed/death günümüzün old school thrash tanımıdır ancak bu insanlar bunu death metal olarak düşünüp söylerler-yoksa çok yanlış bi tanım değil)...Onlara göre Terrible Certainty ve de daha çok Extreme Aggression albümü daha thrashtir...Kesinlikle böyle bir şey söylüyorsa bir insan evladı ben onun thrashsel bilgisinden ve kültüründen şüphe ederim...Öncelikle 1. Aksiyom : Old school death metal ≈ old school thrash metal...Buradan çıkan

Teorem 1: Thrashsiz Death,Deathsiz Thrash olmaz...

Teorem 2: Agresif vokal olan her şey(ör: Endless Pain versiyonu Flag of Hate) Death değildir,Thrash de olabilir....

Daha bisürü teorem var ancak bu ikisi şimdilik bana yetecek...

Extreme Aggressionla Pleasure to Kill'i kıyaslamak saçmalıktır..Neden?? Çünkü E.A. daha olgunlaşmış bir Kreator ürünüdür elbette ki bir çok insan farkı ayırt edemeyebilirler ancak farkedenler ve de bu daha olgun thrashi seven arkadaşlarımız elbette vardır,özellikle bir sllayer fanı için oldukça doğaldır..Ancak bir Alman Thrash hastası için agresivite ve amelelik önceliklidir..Kreator'Un ilk 5 albümü de bu iki özelliğe sahiptir evet ancak Flag of Hate'in çift parçaları en fazla olmakla beraber Pleasure to Kill buna daha çok sahiptir...Hız konusuna hiç girmyelim zaten Darkness Descends'ı bir çok noktada hız konusunda sollayan bi albümden bahsediyoruz burada..EA Thrashin Amerikan kısmından yana olanların kulağına daha hoş gelen bir albümdür,taştır,candır,canandır,herkesin fikrine saygı duyarım ama ne Pleasure to Kill kadar hızlıdır ne agresiftir ne o kadar yırtıcıdır ne ezicidir ne de tahrik edicidir...İmzamı okursan EA ve ilk 4 kreator albümünün ne kadar ön planda olduğunu görürsün benim için ancak sorun şu ki en iyi kavramları thrashte agresiflik,hız ve tekniği birarada en iyi şekilde kullanmak demektir.Ve sanırım Pleasure to Kill bu konuda Darkness Descends ile birlikte bugüne kadar en önde olmayı sürdürmekte..Ama dediğim gibi eğer Endless Pain 5 sadece çiftlerden ibaret olsa o zaman işler değişirdi..

Amelelik bu yazıyı yazabilmek ve o otorite dediğin tipler hakkında yazıp yazmadığımı hatırlayamayıp yazdıklarımı da okumaya üşenmektir...Thrashte ameleliktir..

Son olarak o otoritelere değineyim.Dünyadaki Thrash otoriteleri US Thrashinin oyuncaklarıdır.Bay Area tayfası özellikle The Gathering gibi taş albümlere laf edip "The Atrocity Exhibition...Exhibit A" şeklinde ismini kopi pestlerden bile içimi sızlatacak iğrençlikteki albümleri göklere çıkarırlar...Modernlik...Metalcore tabanı...Deneysellik ve PARA uğruna Thrashten ödünler...Myspacelere Thrash/Death ler koymalar ama yaptıkları müziğin bunla alakası olmaması...Zamanında Testament'a ettikleri lafları hatırlıyorum da...Thrash otoritelerini takmam takanı da takmam,takmayana da saygı suyarım..Thrashin tek otoritesi gerçekten thrashin ne olduğunu bilmiş,kavramış ve old school ateşini hisseden Amerikalı,Paraguaylı,Meksikalı,Hollandalı,Alman,Türk,vs... dir..Ve o çakma otoriteler populer olmuş bikaç Amerikan grubun belli albümlerini pohpohlamışlardır ve de Morbid Visions-Bestial Devastation klasındaki albümleri dışlamışlardır.Yok böyle bir anlayış..Alayı gelsin Morbid Visions'ın yanına yaklaştırmam!!!Sepultura yine popularite kazanmış bir grup..Peki...Beyond Possession'ın neden Crossover Thrashin babalarının arasında adı geçmez??Neden Airdash gibi taş bir grubu kimse bilmez??Neden Bloodlustı speed/thrash denince hiç duyamayız kimseden??Ya da Butcher neden proggressive thrashte hiç adı dillerde dolaşan bir grup değildir??? Herneyse Pennywise ne doğru demiş..."F.ck the Authority"

) güzel insan anarchy ) konu aslına bakarsanız uzar, gider.. 1990 yılından beri heavy metal ve türevlerini dinliyorum. yoğun olarak hazzettiğim tür thrash metal ve speed-thrash tir. elbette ki söylediğin şeylerin çoğuna katılıyorum. ancak konuya sanki farklı açılardan yaklaşıyoruz gibi, ne dersin?? amelelik, ilk heyecan ve fazla uğraşılmamış prodüksiyonlar seni daha çok çekiyor anladığım kadarıyla. bu bir thrash metal dinleyicisi için olmazsa olmaz aslında. ancak tekniğin ileri seviyelere ulaştığı albümlerin de ayrı bir tadı olduğunu, grupların geçirdiği evrimin de mutlaka irdelenmesi gerektiğini düşünüyorum. bu bağlamda söz şu noktaya geliyor: değişime evet mi?? veya nereye kadar değişim?? bunu tartışmak isterim bu başlıkta..

not: anarchy, yukarıdaki mesajınla gözümdeki saygınlığını katladın dostum. teşekkür ederim..

Gönderen: @slayerize

amelelik, ilk heyecan ve fazla uğraşılmamış prodüksiyonlar seni daha çok çekiyor anladığım kadarıyla. bu bir thrash metal dinleyicisi için olmazsa olmaz aslında. ancak tekniğin ileri seviyelere ulaştığı albümlerin de ayrı bir tadı olduğunu, grupların geçirdiği evrimin de mutlaka irdelenmesi gerektiğini düşünüyorum. bu bağlamda söz şu noktaya geliyor: değişime evet mi?? veya nereye kadar değişim??

Amele thrash ftw
O zamana canlı ve bilinçli bir şekilde tanıklık edebilmenin zevki farklı olsa gerek..Sonuçta yorumlarınızda daha fazla tecrübe olabilmesi doğal..Ve bunların paylaşılması için de kendi adıma ayrıca teşekkür ederim

Alıntı kısmındakilere değinmek istedim ben de...Benim de thrash ibrem Anarchy'e daha yakın durmakta size göre..Thrash metalin içinde farklı denemeler var ama en başlardakiler genelde hep en güzelleri oluyor..İstisnalar yok değil diyeceğim ama tam anlamıyla ilk zamanların tadını verebilen büyük çaplı bir grup yok ama şu aralar thrash metal piyasasında birbirinden kaliteli ve inanılmaz albümler çıkmakta ama Anarchy'nin de yazısında değindiği gibi otoritelerce(?) ittirilen grupların arkasında kalmakta diğer gruplar..

Değişim olmasa en güzeli ama olacaksa da belli keskin sınırlar içinde kalması taraftarıyım sonuçta bu thrash metal..Büyük grup diye tabir edilen grupların albümlerine baktığımızda;Megadeth,Metallica,Destruction,Exodus,Testament misal son çıkardıkları albümlerin kendi diskografilerinde ve thrash metal arenasında kaliteleri tartışılır ve bir yere kadar...Gene Testament biraz daha önce diğerlerine göre..Ben her zaman denilen yaş olayına pek katılmıyorum..Ortam değişiklikleri,ailevi yaşananlar bazı yerlere sürükleyebilir insanları ama yaş haddi olayına asla katılmıyorum..Parlanan andaki kadar kaliteli olamayabilir buna lafım yok ama yapılamaz düşüncesinin son derece yanlış olduğunu düşünüyorum..

Şu anda thrash metalin kalitelisi kesinlikle Kuzey Amerika dışında..Güney Amerika thrash deposundan,İngiltere-İrlanda-Almanya başkentlerine kadar geniş bir alanda amelelik son sürat ve kalitede ilerlemekte..İnsanların şahsi düşünceleri ve zevkleri farklı olabilir ama değişimin sınırı thrash kalıplarının içinde olmalıdır..Thrash grubunun sert bir şekilde eleştirilmesi de gayet doğaldır...Doğası ve icrası olarak rahatsız ediciliğini kaybederse bir zaman sonra efendilerine itaat etmek durumunda olurlar...

Bir thrashseverin pek grup ayırabileceğine ihtimal vermiyorum..Radikal değişikliklere daha kapalı olmalarından,tanıdığınız bir gruptan ne duyacağınızı bilirken veya kapağından,şarkı sözlerinden bile neyle karşılaşacağınızı bu kadar sıcak ve net bilebilirken kimse çocuklarını diğerlerinin dışına itmez..

Thrash alanında değişim sınırları içinde aklıma en yatkın ve uygun örnek en çok sevdiğim grup olan Dark Angel..Dark Angel'ın We Have Arrived ve Darkness Descends ile ortaya koyduğu efsaneleri de Time Does Not Heal ile cümle aleme gösterdiği insan sınırlarını zorlayan albümü de bu konuya örnek olacağını düşündüğüm dökümanlar...Ben de birinciliği Darkness Descends'e veririm en iyi thrash albümü sıralamasında hem ameleliği hem hızı hem yırtıcılığı hem de Don Doty/Gene Hoglan sempatim yüzünden...Thrash metal tarihinin en güzel söz yazan gruplarından biri olan,en sersemletici gruplarından biri olan bu güzide insanlar bu tüm özelliklerinin üstüne teknik sosunu kokusu kesin,net,önünde eğilesi şekilde Time Does Not Heal'de gösterip sahneden çekilirken arkalarında geçilmesi insan üstü çaba isteyen muhteşem iki eser bıraktı..İki albüm arasında hiç bir zaman karar veremedim...Time Does Not Heal'deki Darkness Descends'e nazaran uzun ama asla sıkmayan değişken şarkılar,amelelik ruhuyla kotarılmış albümde biraz daha ön plana çıkan gitar/davul uyumu,Ron Rineheart'ın bir gram bile uyumsuzluk göstermeyen vokali gibi bir değişim benim anladığım..Her iki şekilde de bu müziği ne kadar güzel icra edebildiklerini gösterdiler...Devam etselerdi ne olurdu,Hoglan ile ibrelerde değişikilik olur muydu olursa ne kadar olurdu gibi sorulara tahminden başka cevap verme ihtimali yok ama aktif müzikal yaşantısı içinde benim için değişim tanımı bununla sınırlı Fazlası zarar..

Buralarda çeşitli kereler farklı kişilerce dile getirilen gruplar var ben gene yazmak istiyorum...Şahsi kanaatim sevdiğim bir sürü adı çok duyulmamış hele maalesef ülkemizde de bahsi geçmeyen gruplardan olsa da lütfen 2008 tarihli "Citizen Brain" adlı çıplak,sokakta şuursuzca koşturacak,dağdan bayırdan atlatacak,duvara tavana tırmanmayı sağlayacak "Gama Bomb" albümünü dinleyin..Konuya ek olarak da bu yılın çok ama çok uzak ara en iyi thrash metal albümü yanına yaklaşabilecek hiçbir albüm göremedim...Violator'dan sonraki en güzel sürpriz bu derece efsane bir albüm..Ayrıca kendisini tanıyamasam da kendisinden çok ama çok fazla şey öğrenip büyük saygı duyduğum güzel insan Şanver Ofluoğlu'nun çok değerlisinden bir cümle ile bitirmek istedim..

"...Thrash metal,zekaya dayalı bir türdür ve zordur.Layıkıyla yaparsanız dinlenilmesi en zevkli müzik türüdür.Yaptığınızı sanarak çalarsanız ise en kötü olanıdır..."

Ayrıca Anarchy çok güzel yazın için de sana da teşekkür ederim keşke daha çok yazsan

Gönderen: @slayerize

ancak tekniğin ileri seviyelere ulaştığı albümlerin de ayrı bir tadı olduğunu, grupların geçirdiği evrimin de mutlaka irdelenmesi gerektiğini düşünüyorum.

Bu konuda ancientsign'ın Dark Angel örneği çok anlamlı olmuş..Ameleliğin en üst sınırlarında oynayan Dark Angel tekniğin zirvesindeki bir Time Does Not Heal'ı da yapmıştır..Yani thrash amele olmalı derken teknik olmamalı demiyorum hiçbir zaman..Aksine amelelik teknik ve agresifllik malzemelerinden %33'er oranda alınıp %1lik kısımı da teknik thrash olacaksa tekniğe,agresif olacaksa agresifliğe ya da daha amele bi thrash yapılmak istenmişse ameleliğe verildiği albümlerdir bugün hepimizin en taş dediği albümler..Slayerize senin de dediğin gibi farklı noktalardan bakıyoruz ama bu sadece %1lik kısmın nasıl dağıtılacağı ile ilgili aslında..Ve işte thrashin sınırları da bu yüzde 1le bitiyor...

Gama Bomb konusunda aynen aynı şiddetle önermekteyim..UK(İrlanda falan da dahil yani) thrash gruplarından yamuk çıkması çok düşük bi ihtimal zaten..Pitiful Reign'i de ben önereyim..UK ayrı bir dünya...

@slayerize
özellikle forumda nikine slayer koyanlara karşı bir önyargım vardı..Ben de bu önyargımı yenmeme yarımcı olduğun için sana teşekkür ederim )

@ancientsign
koskoca 30binlik forumda thrashçi denince ilk aklıma gelen üye sensen ve bugüne kadarki tüm yazılarında tek noktasında bile tereddüt etmeksizin senle aynı fikirdeysem bu demek oluyor ki ha sen yazmışsın ha ben )

öncelikle ancientsign ve Anarchy_Atheism dostlarıma bu topikteki tüm yazıları için teşekkür etmek istiyorum. thrash metal yaşıyor )

aslında thrash metal çok da komplike bir müzik türü değil bence. ancak gün geçtikçe daha karmaşık, daha arabesk bir yapıya büründü. old school işler de yok değil elbette.. örn: eliminator. ancak baba dediğimiz grupların evrimi, müzikal değişimi benim ilgimi çekiyor. kanımca mükemmel ve kusursuz bir thrash metal albümü henüz yapılmadı. elbette ki iki temeltaşından birisi punk olan bir müzik türünde mükemmellik aramak saçma gelebilir. ancak punk ve hatta crossover dan thrash metali ayıran yön tam da bu bence. teknik daha önemli bu tarzda..

exodus un en iyi albümü hangisidir sizce?? elbette ki bonded by blood. ama exodus şu anda o ilk albümünden çok daha değişik şarkılar yapıyor. yine testament in de en iyi albümü ilk albümüdür kanaatimce. ancak müziklerindeki değişim ve teknik ilerleme olmasaydı low ve the gathering gibi mükemmel thrash metal albümleri nasıl ortaya çıkardı?? kreator, endless pain(1985) den beri ne gibi evrimler geçirdi?? aslında en iyi örnek kreator anlatmak istediğime..

renewal çıkmadan önce beklentilerimiz büyüktü. yıl itibariyle grunge ın tavan yaptığı bir dönem olmasına rağmen kreator gibi bir thrash metal idolü ilk kez büyük bir firma ile çalışıyordu ve büyük bir prodüksiyon üzerine çalışıyordu. albümün çıkmasıyla tüm camia apışıp kaldık resmen. gitarlar doğru dürüst duyulmuyordu. ilk kez bir kreator albümünde efektlere boğulmuştuk. ilk dumur bende kısa sürdü. çünkü coma of souls albümü bence başarısızdı ve yeni birşeyler denemeleri gerektiğini hissediyordum. ben renewal ı çok severim. farklı olduğu için. tam olarak thrash değildir. ancak thrash tir. bilmem anlatabiliyor muyum?? değişiktir. grubun yapmak istediği müziktir. kendini tekrar değildir ve en önemlisi cesaret isteyen samimi bir albümdür.. akabinde outcast ve endorama gibi deneysel albümlerin gelmesini sağlamıştır.. şu anda violent.. ile yine sert thrash kulvarına dönüp ardından da enmy of god ı çıkarsalar da 90ların ortasındaki kreator bana daha samimi gelir şu andakinden..

sizce??

not: pitiful reign den haberim yoktu. mükemmel bir albümmüş visual violence. teşekkürler anrchy..

not2: napalm death- inside the torn apart dinleyiniz. mükemmel bir death'n thrash'n punk'n roll albümüdür. thrash metal sadece thrash metal değildir..

Teşekkürler

Ben de 1-2 şey sorup cevaplayayım sorularınızı..Bana aynı anlamda kullanmamışsınız gibi geldi aslında ama ilk pragraftaki "mükemmel ve kusursuz bir thrash albümü yapılmadı" ile ikincide Testament albümleri için geçen mükemmel kelimelerinin anlam farkı var mı,varsa ne kadar? Bir de size göre mükemmel ve kusursuz bir thrash albümü nasıl olmalıdır,kafanızda buna en yakın denilebilecek bir örnek var mı ve de tam anlamıyla kusursuz olmasını önleyen size göre negatif tarafı nedir? Siz belirttikten sonra ben de düşüncelerimi söyleyeceğim bu konuda daldan dala atlamayalım diye okurken,karışmasın diye kestim

Exodus'u çok çok sevmeme rağmen size hak veriyorum özellikle son albümü hayal kırıklığı oldu benim için..Tempo ve Shovel da eskiler gibi olmasa bile yenilenmiş Exodus için iyi denilebilecek albümlerdi...Bonded By Blood efsanevi bir albüm nasıl Reign In Blood için Slayer'ın en iyi albümü diyorlarsa-ki bence de Show No Mercy'nin yukarlarda da bahsi geçtiği gibi ondan aşağı kalır tarafı yok hatta biraz daha üstte ve Crionics parçasıyla kapışabilecek tek şarkı Angel of Death RIB'den-BBB'de bu etikete maruz kalmakta..Hak etmiyor mu kesinlikle ediyor gerçekten ama Fabulous Disaster ve Impact Is Imminent'ın da ondan hiç aşağı kalır tarafı yok...Hatta thrash metal'in müziğinin yanında onun kadar önemli olan sözleri açısından bu iki albümün BBB'den daha iyi olduğunu düşünüyorum...Benimle aynı fikiri paylaşır mısınız bilmiyorum ama Fabulous Disaster ve Within The Walls of Chaos hem lirik hem müzik anlamında bu dediğime örnek olabilir And Then There Were None'u da BBB'den vereyim..

Kreator konusu ise tamamen bakış açısı ve zevk farkı çünkü birebir ters düşünüyoruz Non Serviam'da da Çağlan Tekil demişti Renewal sonrası aldıkları tepkiler yüzünden Cause For Conflict gibi bir albüm yapmak zorunda kaldılar diye..Endorama için de değerini sonradan anladım demişti..Bence ikisi Kreator diskografisindeki en kötü albümler..Samimiyet konusunda da pek katılamıyorum çünkü "Coma of Souls" gibi tüm thrash metal tarihindeki en iyi albümlerden birini çıkarana kadar yaptıkları her çalışma başlı başına thrash ve kaliteliyken,Renewal gibi Kreator çizgisine ve kalitesine yakışmadığıını düşündüğüm bir albümü farklı bir ad altında çıkartabilirlerdi..Sonrasında Endorama yaratılır mıydı bilemiyorum ama en azından farklı şeyler deneyebilirlerdi...Demeçler,röpörtajlar bir yere kadar insanların sonuçta kendilerine sakladıkları özeller de var Mille'nin ve tayfasının o aralar tam neler yaşadıklarını veya kafalarındaki tam anlamıyla müziğin bu olup olmadığını bilemeyiz bence ama dediğim gibi bunu farklı bir ad altında yapsalardı-iki grubu aynı anda hayatta tutup-bence daha mantıklı olurdu samimiyet tartışmasına da gerek kalmazdı çünkü siz de Cause For Conflict albümü için-Renewal ile kendilerini bulup baskılardan dolayı samimiyetsiz olmuş diyebilirsiniz..

Son olarak da Pitiful Reign'den de benim haberim yoktu 2007 başlarıydı galiba ya da ilkbahara doğru Anarchy sayesinde öğrenmiştim ben de..06 Haziran-08 Şubat arası kısa zamanlı az internete girebildiğim için adam gibi bakamıyordum hiçbir şeye başlığa yorum bile yapamamıştım=/...Toxic Choke'dan da haberim olmadığı için güzel bir sürpriz olmuştu zaten kapaklar çok şey anlatıyor =) Burdan Anarchy'e bunun için tekrar ve Pitiful Reign'e de büyük bir fanı olduğum Mortal Kombat ile ilgili parça yaptıkları için teşekkür ederim

Edit:Hatta başlığı da buldum Pitiful

Edit2:Şu Vitin Di Vols of Keyos ne kadar güzel bir şarkıdır

Anarchy, slayerize, ancientsign .. Bu derece bilgi ve kalite dolu yazışmaları uzun zamandır göremiyorduk hepinize çok teşekkürler kendi adıma.. Thrash'in etrafında dolanan bir death dinleyicisi olarak bulunmaz nitelikte bir döküman sağlamışsınız benim için .. Umarim yeni yazılar, bilgi paylaşımları görürüz.. Hatta Anachy; ha ben ha sen yazmışız ne fark eder deme bence, herkesin yazısı ayrı bir tat )

Lan anarch olm slayerize ve ancientsign'la birlikte dergi çıkaralım