siyahh ülke çok hoşşşşşş..devamı olur gibii olursaa daha hoş olurrr

Sen ne dersen de hayat; ölmediğim sürece seninleyim…
Sen bir düzensin (belkide bir düzensizlik!) ve bizde senin var olduğunu kanıtlayan varlıklar, insancıklar... Hangimiz rica edipte geldik ki sana? Ya da sen rica ettin mi hayat olabilmek için? Hangimiz ailemizi ya da karşılaşacağımız insanları seçebildik?
Bu bir isyan değil, mutluluğun çanlarıda değil! Fakat gerçek şu ki ikimizde birbirimiz için mücadele etmedik!
Ve hayat; sen ne dersen de, ölmediğim sürece seninleyim…
Yaşamak için geldim sana! Kimseden rica etmeden sende buldum kendimi ( ve seni kendimde!)
Şikâyetim sana değil, bu bir şikâyette değil… Hani bazı kelimeler vardır düşündüğümüz noktaya dökülen… İnan neden yazıyorum bende bilmiyorum! Belkide bu bir fark etmeden ibaret değil…
Bu bir mecburiyette olabilir..İçimin bir yerlerinde beni rahatsız eden ses! Kalabalık soru işaretlerimin arasında en belirgin olan ya da onca soru işaretinin içindeki ünlem!
Hepsinden bağımsız tek gerçek şu ki; sen beni barındırmaya mecbursun, bende seni yaşamaya…

Gönderen: @el-kafirun

hıçkırıklara boğuluyorum o gecenin ardından.feryat etti beynim bana.elim içindeki bir acı seni hatırlattı bana amaçsız yatağımö içinde.camın kenarındaki gülüşler ağaçlardan zırvalanıyor bir ninni gibi.ama yinede yıkılmamak üzere feryatlarım.işte bu buğulu kelimelerin ardından utanıyorum bu gece.üzgünüm kaybettim ben her yerimle

nasıl unutabilirim o geceyi hem hüznü hem yanlızlığı hatırlatan...

İçime gömüldüm ve düşünmek istemiyorum şu sıralar;zaman ne?,insanlık ne?,yaşamak ne?
Tek istediğim bir parça mutluluk!

Ben hala aynı yerdeyim.
Muamma bir hayatta, saklı kentteyim…
Ben hala aynı yerde sadece birkaç günü yaşıyorum.
Yalnızca seninle geçirdiğim anları tekrarlıyorum.
Sen ise ruhunun geçtiği yerden çok uzaktasın.
Ruhunla paylaştığım anılarımdan habersiz yaşamaktasın.

Güneş batıyor; Ay doğuyor,
Ay batıyor, Güneş doğuyor…
Lacivert geceler, mavi gündüzler birbirini kovalıyor.
Her şey değişiyor, her şey gelip geçiyor.
Bir sen geçmiyorsun, bıraktığın yerde geçmiş zamanları yaşıyorsun.
Ve ben başımı omzuna yaslayıp, yanımdayken bile hayalini kurduğum günlerdeyim…
Ellerimi tuttuğunda ‘avuçların çok sıcak’ dediğin ve avuçlarımın heyecanlanınca sıcakladığını bilmediğin günlerdeyim…
Cevabının sessizlik olduğunu bildiğim soruları sormaktan hoşlandığım anlardayım…

Ben hala aynı yerde; bıraktığın izlerle…
Ben hala aynı yerde; bıraktığın zamanı yaşamaktayım… !

Annesini kaybetmiş bebek...
Oyunlarını kaybetmiş çocuk...
Umutlarını kaybetmiş genç...
Yaşamını kaybetmiş yaşlı,bay ve bayan!...

Yağmuru bekliyorum,başımı kaldırmak için yerden...
Yağmur yağsın ve karışsın gözyaşlarıma ki gözyaşlarımı görmesin kimseler...!

İçkilerle yüklü gemi battı bugün boğazda!
Deniz sarhoş,martılar sarhoş...
İstanbul sarhoş...
Ve insanlar sarhoş bugün!...

Açın dünyanın pancurlarını!
Güneş ve hava girsin içeriye...
İçerisini karanlık basmış;içerisini kin,öfke ve kan kokusu...

Açın dünyanın pancurlarını!
Avuç avuç güller sarksın balkonlarından.
İçerisi gül koksun;içerisi umut,mutluluk ve aşk!

Gönderen: @evelyn

Yağmuru bekliyorum,başımı kaldırmak için yerden...
Yağmur yağsın ve karışsın gözyaşlarıma ki gözyaşlarımı görmesin kimseler...!

Ben yağmurla gözyaşlarını ayırt edebilecek kadar iyi tanıyorum seni.Boşuna yağmuru bekleme,gözyaşlarını kaçıramazsın benden!!

Gönderen: @beyazistanbul

Gönderen: @evelyn

Yağmuru bekliyorum,başımı kaldırmak için yerden...
Yağmur yağsın ve karışsın gözyaşlarıma ki gözyaşlarımı görmesin kimseler...!

Ben yağmurla gözyaşlarını ayırt edebilecek kadar iyi tanıyorum seni.Boşuna yağmuru bekleme,gözyaşlarını kaçıramazsın benden!!

Yağmurun geleceği yok zaten!İçimdeki olup bitmeyenlere bi son varmeliyim artık!Yoruldum...

Benim sarhoşluğum aşkadır!
Başımı döndüren dünya,miğdemi bulandıran insanlardır!
Yalnızlıksa;masamdaki kadeh arkadaşım...

Kalabalık iken herkes için kadeh kaldırıyorum;tek tek ...
Böylece daha çok sarhoş oluyorum.
Daha çok yalnızlık;buyurun masama... !!

Susuyorum..İçime akıtıyorum her zaman sevgimi..Ummadığım başlangıçların ardından,kendime kızıyorum;neden,niçin vs...gibi sorularla.Kendimi suçluyorum,aşkı suçmuş gibi görüyorum.Terk edilesi bi kafile gibi..Çünkü;korkuyordum ve hala korkuyorum.İçimdeki sevgi her geçen gün artmakta..Ve ben hissedebiliyorum sevgimle yalnız,başbaşa bi hayat sürdüğümü...Ve yine susuyorum...

Kafam karışık olduğu için değil,içimdeki olup bitenlerin sahip olabileceği kelime olmadığı için yazamıyorum..Anlatamıyorum...Çok geniş bir ruhum olmalı diye düşünüyorum böyle zamanlarda..Bu kadar büyük yalnızlığı ve bu kadar büyük sevgiyi ancak böyle geniş bir ruh taşıyabilir çünkü..

susmak belkide en rahat verebileceğim cevap..

ve ben ilk kez yenilgi uğruna;susuyorum..!!

Herşeyden uzak ve herşeyin ötesinde...
Soğuk rüzgar ve kızıl güneş...
Zaman ve sen...
Sen ve ben....
Yorgun bir iki düş..
Düşlerimin penceresi...
Yarattığımız hayaller ve hayal kırıklıkarı..
Ruhumu saran yorgunluk...
Aynadaki yabancı...
Yüzümdeki çaresizlik....
Ben buyum artık!!

Gerçeklerinde ötesinde bi yerde....Zaman aşımına uğramış..Siyah rüzgar,siyah yapraklar...Toprağın rengide siyah..Bir büyücünün kazanında kaynayan renk büyüsü...Ve ardında kalan siyah bi ülke...Ben varım ötelerde...Sen ise çok gerilerde ...!