ŞİİR TANRISI

aceleci bir nevhermiydi
boynuma asılan
acemi bir afrika yerlisi
tamtamlar çalıyor eyvah
tamtamlar çalıyor eyvah
tanrılara söver gibi

üç beş çöl şovelyesi
üç beş gezgin rehberi
arap
fas
ispanyol

arapça
fasca
ispanyolca

kaldırır eşyalarını bir oda içinde olmayışı
tanımsayışı mısır tanrısını
beyaz bir kağıtla neler yaptı
marı sarı oldu
kırmızı mor
bir çok şey düşündü o sırada
yeşil dedi yeşil kedilere
yeşil şimdi kahve rengi
bilmedi

bilseydi belkide
kimse böylesine sevmezdi
kedileri

sesleri geliyor sesleri
ruhların tanrılara ayaklanışı

gidip gidip dönsede gün
beklese rüzgar

az kalsa çok az
şöyle üç gün kadar

kapı kapı dolaşıp
kapı kapı hep kapı
ses verse bir yerinden şiir
kapı kapı hep kapı
ıslığını çalsalar mesela
kızsa şöyle adam akıllı
ve dese
kapı kapı hep kapı

GÖK KIRMIZI BUGÜN

bendemi baksam
saplansam çamur birikintisine
kapılarını kapatıp
bütün odaların
sessizliği alıp ağlasammı

ve bakınaraktan
konuşsammı balıklarla

yanıma alıp yaşlı çocukları
çıksammı gökyüzüne
emanet edip bilekliğimi
yağsa ellerime
ordan burdan kan kırmızısı

bir şarkıyı tersinden okumak
ıslığımı yeni kaptırmışımda
uzaklarda bir ıslık

herkes söylüyor
ıslığımı hayır değil
gök kırmızı bugün

BİR GÜNEŞ DOĞUŞU BİR BİR

güzelmiydi gece
öğle sonraları
çinli bir balıkçının acıları
ne kadardır bilirmisin
tutulan dileklerin bir adı olmasada

daha epey vakit var
şu dağı kaldırsamıydık
şuralara bir yerlere koysaydık
ve her sabah yaptığımız gibi uyansaydık
hiç bir şey olmamış sanki

çinliler yamarken
sabah vakitleri ağlarını
estonyada biri ölür gibi yapar
başına düşen elmadan

sıkıntılımıydı gece
kuşluk vakitleri
maltalı bir faşistin
protesto yürüşleri

..................

SEN

gün batan bir peri kızı
sihirli değneğiyle güzel
akşam burası
mavi yer yüzü
orada bazen unuttuğumuz
nehirlerin çıplaklığı
anadolu büyüten gözlerin
bak bu toprak
buda biz

ne güzel söylüyorsun sen
yalan sabahların bir daha gelmiyeceğini
oysa bu ellerim
bak hala çocuk
aptallaştıkca ihtiyar

gün doğan bir köylü kızı
mahsun kavalıyla güzel
sabah burası
pembe yer yüzü
sık sık orada bıraktığımız
neyi bilmiyorum

olsun sen öp onlarıda
onlarki sönük ıssız
başı boş bir köylü
şehirde kalmışsa bir yerde

DÖRT DUVAR..DENİZ

denizlere bakıyorum
mavi ve ıslak gözlerine
uzun uzun bakıyorum
hiç sıkılmadan
tutuyorum saçlarından
ses veriyor bir yerinden deniz
sonra beyaz oluyorum
tartışıyorum sonra denizle
yeter diyor bakma
uyuyamıyorum

insanlarda ona bakıyor
hiç bir şey demiyor onlara
sade bana kızıyor
yeter diyor bakma
mavilenemiyorum

olurmu sana bakmadan
seni görmeden olurmu
önce sana bakmak
sonra bulutlara

herşey sana bakıyor
balıklar
kayıklar sana bakıyor
kaptanlar
hüzünler sana bakıyor
aptallar

........................

ben hangi şehirdeysem
yalnızlığın baş kenti orasıdır

cemal süreyya

yaşasın yazdıklarım kaybolmamış çok sevinçliyim bugün