yalnizlik edebiyettir...
paylasilmaz..hissettirilmez..
ve kutsal bi seydir... zamanla alisirsin ..
gitme sakin...
ölüm köprüsü tahtadan yada betondan olabilir...
öyleki çiplak ayakla yürümek bile
bi ölüm nedenin olabilir...
sonu belli köprülere bedenini dayamak zordur...
ki bu içine çekilmis bi bedense
ölümü arzulamaktan öteyi geçemez...
gitme sakin ... brak arzularinda kalsin...

gitmeliyim...
bu dünya kapılarını yawaş yawaş kapatıyo artık
bi seçim yapmalıyım.
gitmek yada kalmak....
gitmeyi seçmeliyim ben...
her ne olursa olsun gitmeyi...

gitmek yada kalmak...
defalarca sordum bu soruyu kendime...
her cvbin sonunda bi köprüye dayali
buldum bedenimi....
izin vermedim geçmelerine...
ama yasadigimi da söyleyemem...
benim yaptigimi yap....

ben o köprünün tam sonuna geldim artık
geri dönüşüm yok..
geri dönüşüm için
bir nedenim de yok...

nedenler herseye sahip çikamazlar
onlardan önce cvplar vardir
cvplar olmadan nedenler sorulamaz...
ve herseyin bi nedeninden
çok cvbi vardir...
nedenlerin cvbi olmayi dene ...

bunu yapmayı çok denedim
hiç bişey işe yaramadı..
kalmak için bi sebep aramaktan yoruldum artık..
çok yordu beni burası...

bende yoruldum...
ama geceleri gözerimi
kapayip dinlenmeyi denemekten baska carem yok..
sen umutlari tükenmeyen insanlarin yasadigi
yerden geliyo
olamlisin
ait olduun yerde kal....
heryerde bi umut vardir
bunu kabullenmeye çalis...
zor aslinda...
ama her zora zor diyip gözucuyla bakmadim ben...
biraz yasiyoken ölmeyi dene...
sal kendini...
ama gitme..

doğru söylüyosun dostum...
haklısın...
ama gitmemi ben istemedim
beni gitmeye zorladılar....
onlara karşı direndim
umutlarım hiç bitmedi
ama dayanacak gücüm kalmadı
şunu başardım...
beni huzura erdirecek şeyi başardım...
yalnızlıkla dost olmayı..
gitmiyorum artık...
uzaklaşmayacağım buralardan
onlara istediklerini wermeyeceğim..
bırakayım da onlar gitsin buralardan...

bu sözleri yazmak zor olmali...
mürekkebi kagidin üzerine basitrmak....
vazgeçmek de zor olmali...
dogru olani yaptin...(holeyyyy bi kisi da kurtardim)
bi dosta ihtiyacin olursa
yalniz kalmayi dene

evet gerçekten çok zor...
vazgeçmek gitmek kadar zor...
bunu unutmicam dostum
yalnizlik benim en son umudum...

yıllar önce köprüde kalmayı seçtim ben. kendim için değildi bu seçim. değer verdiğim insanların daha ileriye gitmelerini önlemek içindi saedce. yıllardır her anımda küprünün tam ortasında bedenimi ve ruhumu ordaki delikleri kapamak için feda ettim. bedenim ruhumun kontrolünü alıp aşağıya atlamaya çalıştığı zamanlarda bile orda kaldım ben. sadece değer verdiklerimi korumak için. şunu çok iyi anla kardeşim sen benim yaşamaya devam etmemin en büyük nedenlerinden birisin ve şuna emin ol seni engellemek için, sadece düşüşünü yavaşlatmak için ordan aşağıya atlarım...

ve kardeşim şuanda yanlızsın çünkü bunu istiyorsun. ama ben hep senin gerçekliğin çöllerinde yürürken arkana baktığın zaman bir çok çift ayak izi görürsün. bunlar seninle birlikte yolculuk edenlerdir.
bazen ise baktığında sadece bir çift ayak izi vardır. sen yanlız olduğunu düşünürsün. ama eğer dikkatle bakarsan ayak izinin seninkilerden daha büyük olduğunu fark edersin.m çünkü sen çok yorulmuşsundur ve orda ben seni sırtımda taşımışımdır.

doğru söylüyosun abicim.yaşamamın 2 sebebi war.biri sensin,diğeride senin yaşamamı istemen...
beni anlayan tek insan olarak sen benim sahip olduğum tek gerçeksin we ben senin ne olursa olsun yanındayım tıpkı senin beni ölümün kollarına bırakmaman gibi...seni çok sewiyorum kardeşim....

bunu biliyorum kardeşim. bende seni çok seviyorum.