gene koştun piliçlerinin peşinden
beni kafamda milyonlarca soruyla bırakıp
teşekkür ederim
benim yerime
bir şişe bira,bir parça esrarı tercih ettiğin için.
koca bir aptalım ben
ne düşünmüştüm ki?
etrafındaki yalanların arasında nasıl gerçek olabilirdin?
Bugüne dek alçalmadım,düşmedim,sarsılmadım.
Bruce Dickinson seni babamdan çok seviyorum allah çarpsın.
Ömrümde tek bir zevkim var,boks.
Deliriyorum. Başaramadıklarım duruyor önümde. Kısır topraklarım..Karanlık geçmişim. Sicilim bozuk aşk luğatinde.Yavaş yavaş yitiyorum özgüvenimi. Kaybediyorum lehçemi. Kurtar beni. Yusuf’a özenmesin gözlerim. Kuyular bile anlamaz ki bu deli kuyun halinden. En dipteyim. En çaresiz. Deliriyorum ben. Paydalara bölüyorum kendimi. Ayrılığa kalansız bölünüyorum be sevgili. Gel etme sevgili. Vurma beni yollara. Salma beni uçurumlara. Ben ki kırık bir cam parçasıyım. Düştüğüm her yerde kan olur. Gel etme baş göz etme beni ayrılığa. Kimsesizliğim büyümesin yüzümde.
bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein
ve dün gece rüyamda kaybettim seni..bir öpücük,bir şişe şarabın ardından..
şimdi bir başka nefeste sönüyorum,tam karşında otururken..
Bugüne dek alçalmadım,düşmedim,sarsılmadım.
üzdüklerimi sevindiremiyorum
kaybolus baslıyor yavas yavas
olamıyorum zamanında dünyada
hayaller ülkesinde yaşıyorum
sevindiremediklerim giderse bir gün
hep orada yaşayacağım.
My Life İs Metal
hatırlar mısın tamda fakirliğimize uygun manzarasız,çirkin bir yerde beklemiştim seni.içimdeki telaşlı,mutsuz,yenilmiş,aşık,tutkulu yani senin hiç tanık olmadığın kadınlarımla birlikte.o gün seni bekleyen yalnız ben değildim..seni yüzlerce suret bekliyordu..oysa sen hiçbirini fark etmedin.. görmeye dahi çalışmadın..ama hala kızamıyorum sana.içimde ne nefret var,ne de bir intikam alma isteği..oldukça sakinim..kırgınlığımı gizleyebilecek kadarda güçlü..oysa sen hep yalnız kendi gücüne inandırmıştın kendini..çocukça dediğim egolarından belkide en masumuydu bu..birde bitmek bilmeyen bir kanıtlama telaşın vardı..neydi acaba istediğin?hangi gecede,hangi kavgada,kime kanıtlayacaktın kendini?
neyse ne..
hayat ne sana ne bana cömert davrandı..yaşamaktan korktuğumuz gecelerin sabahlarına bilmediğimiz evlerde,bilmediğimiz bedenlerde uyandık..aynada her gün bir başka ‘biz’ gördük..zamanla ya daha kötü,ya daha bencil,yada daha hırpalanmış birer yaratığa dönüştük..bunun suçlusu kimdi bilmiyorum..hiç sorgulamadım..cevabını kaybettiğim onca soru varken daha fazlasına gerek yoktu..böyle kalsın istedim..bilinmesin,anlaşılmasın..esas suçlu olan ‘çocuk ben’ hiç ortaya çıkmasın..
seni tanıdıktan sonra korkmayı öğrendim..korkuların en büyüğüyle tanıştım..sonsuzluğun bir yerlerinde seni kaybetmekten korktum..çünkü ölüm sende hiç sırıtmayacak bir şeydi..bunu anladıktan sonra onlarca gelgit yaşadım..hayata teğet geçtim,ölümün yüzüne dokundum..bir geldim,bir geçtim..peki ya ben kendimle boğuşurken sen neredeydin?gel diyemedim sana..diyebilmeyi dilerdim..ama çok eski zamanlarda ilk önce susmayı öğrettiler bana..bir emir gibi susturuldum..susmanın cezasını çekiyorum şimdi her an kendime katlanmaya çalışarak.bilmem kaçıncı kez kırıldı gene aynalarım,bilmem kaçıncı kez kesildi bileklerim sesinle..
daha fazla yazamayacağım..bariz,apaçık acı çekiyorum..savruluyorum rüzgarınla..yeter,kabuslarla dolu geceler bitmeyecekse söyle çekip gideyim..
Bugüne dek alçalmadım,düşmedim,sarsılmadım.
herkesin acısını çeken neden hep ben oldum?
Bugüne dek alçalmadım,düşmedim,sarsılmadım.
bak bir ‘yenilmiş’ duruyor karşında..başı öne eğik,elinde boş bir şişe..beni yendin,sevdiğin kadında beni yendi..bense kendi karemde yalnızlığıma gömüldüm..
Bugüne dek alçalmadım,düşmedim,sarsılmadım.
merhaba demeyi özlemişim
umarım hayatı kendi istediğin gibi çekip sürükleyebilirsin
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
sen hiç istemedin bunu biliyorum..ama ben boynundan yayılan kokuyla dayanabildim keskin dişleriyle beni ısıran hayata..
Bugüne dek alçalmadım,düşmedim,sarsılmadım.
ne sen anladın
ne o gördü
ama ben sizin aranızda öldüm..
''kibarlık yapmanın hiç sırası değil şimd;zırhımı kuşandım,kılıcımı çektim..beni bekleyen düşmana yürüyorum ağır ağır..savaşın gölgesi düşüyor yüreğime..''
Bugüne dek alçalmadım,düşmedim,sarsılmadım.
Şimdi rakı içmek vardı Nevizade'de,bu kül rengi İstanbul gecesinde.Şimdi rakı içmek vardı anasını satayım.
Ömrümde tek bir zevkim var,boks.
Hala koşuyorum bu gri şehrin sokaklarında..çingene mahallesindeki üstü yırtık pırtık elbiselerle dolu küçük bir kız gibi koşuyorum hayata..halbuki nasılda yorgun,nasılda susuzum..gene de var gücümle dayanıyorum hayata,bu fakir hayatımı zenginleştiren sana..
Koşuyorum..durup soluklanmadan,kırılan aynaları yerden toplamadan,boşluklarımı yamayamadan koşuyorum..
Bugüne dek alçalmadım,düşmedim,sarsılmadım.
kükürt kokusuyla sarmaladığım evren karşımızda
ben tanrıyım
sen ise bir bakirenin kanından doğan bir peri
birbirimizi böyle bir anda yarattık
böyle bir zamanda aşkı tanrı katından kurtardık
o bizim artık sevgilim
sımsıkı tut ve sarmala yanlızlığını
ben yokken ona sahip çık
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
Öyle deli bir dalga bıraktın ki mavi okyanusumun kıyısına, en kırılgan yerindeyim zamanın.. karanlığa devinen akşamın içinde denizim intihar kokuyor..
Balıklar ve denizkızı kumsalda ağlarken yazgımızın sömürgesi korkak yalnızlığımıza, denizyıldızları gökyüzünden el sallıyor..
bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein
