evet o nun ölmesini isteyecek kadar nefret ediyorum,az sonra kollarında ölmek isteyecek kadarda çok seviyorum

'Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin
Onunla hiçbir anınızın olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek
Ama bir umut,onunla bir yerlerde karşılaşma umudu...
bu umut sizi gitmekten alıkoyacak.
Gel gitler içinde yaşayacaksın '

ahh evet.

(2)

sabah yalnız uyanıp yine yalnız düşmek yollara nasıl birşeymiş öğretti hayat bana...
öyle iğrenç, bazen de bir o kadar qüzel bir duyqu ki bu insan ikisinin arasında sıkışıyor, ezilip ölüyor, sonra tekrar dirilip, kaldığı yerden devam ediyor yaşamaya...
veya çalışıyor yaşamaya...

Yalnızlığımız bir lütuf mu yoksa bi qünahın bu dünyadaki cezası mı çözemiyorum ama bazen ilki bazen de ikinicisi cezbediyor hissettiklerimi...

mesela eğer yalnız uyanıyorsanız, dünyayı ısıtan qüneş bile yetmiyor, az qeliyor size, sabahın ayazı içinize işliyor, kanınız donuyor bazen, ama sonra çıkıp dışarı solumaya başladığınızda o sahte, çirkin, anlamsız suratlarla aynı havayı, iyi ki de yalnızım diyorsunuz içinizden.
Eğer yolda yalnız yürüyosanız her qün, takılıp düştüğünüzde size uzanacak bir el olmadığında öyle koyuyor ki bu size sanki dünya bir okyanus, sizde yolunu kaybetmiş bir balık qibi hissediyorsunuz kendinizi, ama sonra qörünce çevrenizde ki uzananların elinizi verdiğinizde kolunuzdan edeceklerini, qülümsüyorsunuz sonra öğreniyorsunuz tek başına kalkmayı, daha kararlı, daha dayanıklı oluyorsunuz tek başınıza attığınız her adımda.

Eğer qeceleri yalnız qiriyorsanız yatağa yetmiyor üst üste örttüğünüz, kafanıza kadar çektiğiniz yorqanlar sizi ısıtmaya, kanınızdaki o donukluğu çözmeye, ama sonra dua ediyorsunuz dökülen qözyaşlarınızı qörmediği için kimse.

Daha tatmadım ama sanırım yanlız ölmek şöle bişi olsa qerek:
Önce üzülüp ağlıyacaksınız kapalı qözlerinizin ardından qörünce dostlarınızın, arkadaşlarınızın, sevqilinizin bile cenazenize katılmadığını, içiniz yanacak harcadığınız anlara, verdiklerinize, ama sonra diyeceksiniz ki
"yaşarken yanımda olmayanlar, öldüğümde mi yanımda olacaklardı" sonra anlıcaksınız ki bu dünyaya yalnız qeliyor insan, öyle de qidiyor yine...

qülümseyeceksiniz iyi ki yalnız ölmüşüm de en azından beni az da olsa sevenler beni bu halde qörmedi diye...

işte yalnızlık bu kadar soğuk, ama bir o kadar da qerçek bir olqu beni saran ve bir türlü bırakmayan...
Umarım nefesim kesilene kadar da benimle olur,
bi o kaldı bana ait, bana özqü oLan beni anLatan...

"Buqün sözcükler kusuyorum, cümleler kuramazken dün...."

....bindokuzyuz84

En son istediğim şeydir gidenin arkasından bakakalmak. Ve boş sokaklarda sevileni aramak. Çekerim adabımla acımı, kendimi paralarım da bakmam gidenin arkasından. Ve tutmam onu içimde. Silerim. Kanarım da diz çökmem kimsenin önünde.

Hayat "bu". Bir otobüs camından dışarıyı seyretmek hayat. Ve otobüsün içerisinde yalnızsın. Dışarıda gördüğün siluetlere aşık oluyor, onlardan nefret ediyor, onlara bağlanıyorsun. Otobüsün ilerledikçe daha önce gördüklerin karanlık yolda yitiyor. Yüzler unutuluyor. Ve her köşebaşında yeni yüzler beliriyor karşında. Hayat "bu". Alışma o yüzlere. Son durakta yalnız olacaksın.

Ne kalan ilaç oldu ne giden. Ne zaman umursadı beni ne mekan. Ne de aldırdı gözyaşlarıma kaldırım taşları. Soğuktular..

Dünyaya tek olarak bir vücudun içinde gelen insan, zevkleri de acıları da nihayetinde hep bir başına..yalnız yaşıyor. Bu tür yıkımların sonrasında tabi ki birden söküp atmak zor yürekten sevdiğini. Lakin yalnız olduğumuzu unutmamalı.
Neşemiz de kendimize, kederimiz de...

(3)

bilinir, bu sonudur bir süredir beraber yapılan yolculuklarının ama sindiremez insan içine bu sonu.
Tutulamayacak sözler verilir umutsuzca, “mutlaka görüşeceğiz” denilir inanılmasa bile,
oysa her iki taraf da farkındadır hayatın çıplak qerçeğinin.
Belki de bu yüzden söylenecekler söylenemez, sadece uzun uzun bakıLır karşılıklı olarak, o anı hafızalarına kazımak istercesine, o yüzü ezberlemek belki de.

qidecek için her zaman daha zordur alışmak yeni dünyasına, kalanlar bir süre yokluğunu hissederler qidenin, “acaba şimdi ne yapıyordur” diye düşünürler birkaç hafta.
Sonra, sıradan işlerin sıradan sıkıntılarında boğulmaya tekrar başlarlar.
“Mutlaka qörüşelim canım”lar ayda bikaç kez yapılan telefon qörüşmelerine dönüştüğünde hep vakitsizlikten, işlerin yoğunluğundan şikayet edilir ve bu şikayetlerin ardında qizlidir aslında hem özürler, hem de mazeretler....

Kalanlar kaldıkları yerden devam ederler hayatlarına da qidenlere ne olur bu arada.?
Önceleri ürkektir qidenler, aklı hep qeride bıraktıklarında, alışmaya çalışırlar yeni hayatlarına.
Bir süre için belki yadırgadıkları, belki de
“işte nihayet aradığımı buldum” dedikleri bu yeni kıyılarda, yeni insanlarla tanışmanın sarhoşluğu yaşanır ve bu yeni insanlara bir zaman, hep eskiler ve onlarla yaşanılanlar anlatılır.
Çok değil bir kaç ay içinde yenilerle yeni şeyler yaşamanın hayatlarına kattıkları farklılıklar daha cazip qelmeye başlar.

' Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin
Onunla hiçbir anınızın olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek
Ama bir umut,onunla bir yerlerde karşılaşma umudu...
bu umut sizi gitmekten alıkoyacak.
Gel qitler içinde yaşayacaksın '

qidenlere de;
qeride kalanlar ve yaşanılanlar,
hafızalarında qüzel birer anı olarak çoktan yerini alacaktır ...

..bindokuzyuz84

Gönderen: @bindokuzyuz84

Telefonon çalmasını bekleyeceksin
Aramayacağını bile bile
Her çaldığnda yüreğin ağzına gelecek
Ağlamaklı konuşacaksın her arayanlarla
Yüreğin burkulacak,
Canın acıyacak.

yüreğine sağlıkbindokuzyuz84

Gönderen: @bindokuzyuz84

TanriAraniyor:

'Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin
Onunla hiçbir anınızın olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek
Ama bir umut,onunla bir yerlerde karşılaşma umudu...
bu umut sizi gitmekten alıkoyacak.
Gel gitler içinde yaşayacaksın '

ahh evet.

yaşadığım ve büyüdüğüm bu şehri ,az kaLdı,
terkediyorum..
hiçbir nefesinin oLmadığı başka bi yerde,
onu hiç buLmama ümidiyLe,
hep qitLerde yaşacağım...!!

abi sana helalolsun diyorum başka bişey demiyorum

"Aslında kurtulmak istediğin halde,o acıyı yaşamak için direneceksin.
Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin...
Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin...
Herkesi ona benzetip kimseyi onun yerine koyamayacaksın"

kimse bu kadar somut anlatamazdı.. yüregine saglık.

çektiğin acidan daha büyüğünü çekmek isteyeceksinki onun hafif olduğunu farkedesin kendini parçalayacaksın kesip parçalayacaksın damarlarını ama acın hiç hafiflemeyecek bakacaksınki ondan daha büyük acı yokmuş sonra kanında onun hayalini göreceksin o kanı heryerine sürmek isteyeceksin onu biraz daha hissetmek için ama hiçbir işe yaramayacak onun yok olduğunu gördükçe biraz daha kanayacaksın bunun yanında birde bindokuzyüz84'ün söyledikleri bunlardan sonra naapmalı sizce

İnsanın elinden bazen hiçbirsey gelmiyor.. Sadece yasıyor ve acı cekmeye devam etmek istiyor insan.. Cünkü eger acı cekmesi sona ererse o içinden tamamen gitmiş olacakmış gibi geliyor... Kanıyorsun.. Bazen yapayalnız kaldıgında yere çöküyor basını ellerin arasıra alıyor ve tüm gücünle haykırabiliyorsun.. Sonra sessiz sessiz akıtıyorsun gözyaslarını.. Neye isyan edecegini bile sasırabiliyorsun..

Hayata mı , varsa kadere mi , Tanrıya mı? Neye..
En kötüsü ise için paramparcayken.. cektigin ıstırabın sonu , içine düstügün umutsuzluk kuyusunun dibi yokken onun bunları bilememesi..

sana anlatmıştım herşeyi, bunca zamandır da olmamıştı, bundan sonra da olmayacaktı da..
belki ben bilmiyordum sewmeyi, belki de o beni tanımıyordu..
öyle ya da böyle, hiçbir zaman oLmayadabilirdi..

bir sebep yok ağlaman için...
beLki ateşine düşüyor gözyaşların,
ama bu ateşi de sewiyorum..
nasıl anLatabilirim ki şu yalnızlığı?

basin catlayincaya kadar aglamak ve sonra uyuyakalmak, sonra uyanip ayildiginda ve ayrina vardiginda tekrar aglamak...nefes alamayana kadar aglamak. bir daha tekrarlanamaycak seylerin acisi. bi anda elinizdeki en guzel seylerden birinin alinmasi. hayat son derece normal devam ederken sizin icin anlamsizlasmasi. ne kadar guclu olduguna inansam da dibe vurup hala onun yanimda olup beni teselli etmesini isteyecek kadar aciz olmak. sevgilinin olmesi gibi ama daha beter cunku olu bir insan tamamen yol okurken sevilen hala kanli canli etraftadir..

olumden sonra hisseder misiniz ne kadar acidigini o son darbeyi vuran yaranin vucudunuza? ayriliktan sonra hissedersiniz, her an.
olume benzetilir ayrilik. benzer bir bakima. ama bir bakima da uzaktir. olumden sonraki cehennem belki daha yakin bir tasvirdir yasadiklariniza.
ikinci dereceden yaniktir ayrilik. hisler olmemistir, ve olmediklerini her an haykirmaktadirlar. aci cektigi yerdedir insanin akli, oyle derler ya, ayni sekilde aci cektiginiz yerdedir sizin de butun duyulariniz. kalbinizde. kalp derken soyut bir kavram degildir bir agacin vucuduna kazinmis, bizzat sizin vucudunuzda hissettiginiz soguklugun bulundugu yerdir kalbiniz. kan atar, kan toplar, kanar, kanar.
kan aglayip kizilcik gordum diyenler icindir ayrilik. gormuslerdir, sevmislerdir, yenilmislerdir. ve o cok gorkemli bir yenilgidir.