Erkeklerin dünyasına hoş geldin
Gözyaşı yok zannedilen
Acısız ve duygusuz sanılan
Erkeğin dünyasına…
Çığlıkların ördüğü aşkların bahçesine hoş geldin
Sesin çığlığa dönüşmeden önce adres sorduğu tek yerdesin
Düş bekçiliğinin para getirmediği tek toprak parçasında
Beklemenin iman sayıldığı bir bedendesin
Dur ve bekle uyarılarıyla dolu bir köydesin
Erkeğin dünyasına hoş geldin
Gözyaşı yok zannedilen
Acıyı ezberlemiş duvarlar arasındasın
Artık bir erkeğin neye aç olduğunu biliyorsun
Çünkü sen de ordaydın
Keder tarlalarında ve acının kutsandığı
Yani erkeklerin dünyasında

Biricik Acıma...

Birbirimize benzemeye başlarken
Ne kadar da açız ruhlarımıza
Aşk bu demek ki; en zor işçilik
Birbirine benzeyerek yok olmak
Veda edememek köleliğe
İsteyerek pençesine düşmek bir dişinin

Birbirimize benziyoruz
Her şey dışımızda küçülürken

değişmeyeceksin...
değişmemek bizim ölümümüz olmamalı
değişmeyeceksin
değişmeyeceksin

ve ben sana yetişemiyorum
aklım uzağında kalıyor
seni koruyamıyor
değişmeyeceksin

değişmiyorsun...
tüm yitirdiğimiz zamana rağmen

Ellerim titriyor neden bilmiyorum...Ama farkındayım ki ölüm ruhumu süsleyecek kadar güzel değil bu gün...Gözlerimi halen ovuşturuyorum ama bir türlü net göremiyorum...Avuçlarının içindeki kalbim mi yoksa azrail mi?

Acıma uyanırım sabahları
ve sevişmeye başlarım onunla
soluk soluğa nefesim kesilir
ciğerlerim tükenirken son kez
içime çekerim
acı ikliminin soğuk havasını
zamanı yoktur bu sevişmişliğin
bir ömür kadar kısa
ve bir o kadarda uzun

Zaman ölmeye başlar acımın saatinde
ve ölümcül doza ulaşır
gözlerim kapanır şuurumu yitiririm
sadece tek birşey kalır geriye
soğuk ve bir o kadarda cansız
sen kalırsın acım ve acıma sebep olan sen...

sürdüğüm bu hayatın anlamını göremiyorum
senin beni unuttuğun gibi,seni unutmaya çalışıyorum
bu kez senin için alacak hiçbirşey kalmadı
bu bir hoşçakal

yaz çok gerilerde kaldı
ve hiçkimse kalmamı istemeyecekti
ve bu değişimi düşünmeliydim
acıyı silmek için
ve yağmurdan kaçmalıyım
dönmeliyim
herşeyin sonlanmasına yakın,
sahneler arasında sürükleniyorum
kayıplar içinde doğuşu
içerde ölüm düşünceleri,ruhumun derinliklerden kopar beni

karanlığın yavaş solduğu zamanlarda
ama asla güçlenmiyor
çok ihtiyacım olduğu zamanda
biri bana bakabilirmiydi

In My Time Of Need-Opeth

ben geldim!
var mı içerde biri?
duyuyorsan beni başını salla sadece...
acaba var mı biri evde?

hadi... yapma ama böyle!
duydum ki keyfin değilmiş yerinde...
acını hafifletebilirim istersen,
ayaklarını bastırabilirim tekrar yere...

sakinleşsene!
biraz bilgiye ihtiyacım var öncelikle,
sadece basit gerçeklere:
acıyan neresi göstersene...

aslında acımıyor hiçbir yerim...
ama sen kaçırıyorsun dumanını ufukta kaybolan geminin
artık sadece dalgalarla boğuşarak kurtulabilirsin!
dudakların kıpırdasa da duyamıyorum ne dediğini...
çocukluğumda... bir gece ansızın fırlamıştı ateşim...
ellerim büyümüş, büyümüş... ve taşlaşmıştı sanki!
aynı duyguyu yine hissediyorum şimdi...
açıklayamam, açıklasam da sen anlayamazsın nedenini
hem zaten ben hep böyle değildim ki...
son zamanlarda halinden memnun bir uyuşuk oluverdim...

tamam... peki!
sadece ufacık bir iğne deliği,
ve sonra geçecek hepsi!
ahhhhhh!
ama kendini biraz kötü hissedebilirsin...

ayağa kalkabilecek misin?
sanırım işe yaradı. iyi!!
bu sağlayacak gösteriyi devam ettirmeni.
hadi ama... gitme vaktimiz geldi!

aslında acımıyor hiçbir yerim...
ama sen kaçırıyorsun dumanını ufukta kaybolan geminin
artık sadece dalgalarla boğuşarak kurtulabilirsin!
dudakların kıpırdasa da duyamıyorum ne dediğini...
çocukluğumda... bir bakış yakalamıştım ani,
gözümün ucuyla bir an için...
ama tekrar baktığımda o çoktan gitmişti!
ne olduğunu bile hatırlamıyorum oysa şimdi...
o çocuk büyüdü... kurduğu hayallerse yitip gitti...
halinden memnun bir uyuşuk oluverdi şimdi!

Pink floyd - Comfortably Numb

uzunca bekledim seni...

...kendi üzerine düşünen bir adam bir müddet sonra şunları yazdı.
delilik böyle başlar ve kesinlikle insanlardan uzak durmalıyım.
ona göre yazmak deliliğin başlangıcıydı...

sık sık ellerini yıkamaya başladı
sürekli kirli olmak ve bu düşünceye saplanmak onu deli ediyordu
yazmaya başlamadan önce
uzaklara dalıp uyandıktan sonra
ellerini yıkamalıydı
bu yüzden yazamayınca daha da kötü oluyor ve kendine kızarak ellerine küfrediyordu
ruhunu temizlemenin yolunu böyle bulmuştu
tekrar ve tekrar yıkamakta
aklını yemeye az kalmıştı
buna rağmen bolca su ve sabun ile aklını kaybetme fikri ona göre güzeldi
ve şu sıralarda yine lavabonun başında olmalı
çünkü aynı zamanda temiz olmalıydı
özellikle yazmadan önce
sonra ellerini iyice kurutup kâğıda kaleme sarılmalıydı
adam sürekli kirliydi
düşünürken
okurken
ona göre yazmak temiz bir işti
bu yüzden sadece temiz bir el ve parmaklar bu işi görürdü
ruhun temizliği buydu
ruhun yazmaya hazır oluşu
yazının saflığı
ellerin yaratıcılığı
adam kafayı yiyordu
çünkü bunları yazıyordu
ve sürekli ellerini yıkıyordu

nevrotik bir aşktı benimki
bazen gülen bazen ağlayan
bazense öyle bekleyen
katatonik bir aşktı benimkisi
dış dünyaya bağlı olmayan
konuşmayan
biraz sıkıcı ama genelde tek düze bir hayatı isteyen
şizofrenik bir aşktı benimki
ne yaşadığını bilemeyecek kadar deli
ve hissettiklerini bilemeden ölen bir adam gibi
hayalleriyle gerçeği ayırt edemeyen bir manyaktı sanki

dedim ya benimkisi garip bir maceraydı sende
biraz deliydim biraz da senin gibi
bazen de aşık
ama genelde kendimde değildim
değildim...

Biricik Acıma;

aklımın bir ucunda oturuyorsun
ve ayaklarını değdiriyorsun erkekliğimin sığ sularına
umularıma değdiriyorsun saflığını
tüm kutsal olan yerlerini bana açarak
kendini azizeliğe yüceltiyorsun

aklımın bir ucunda oturuyorsun
hiçbir yere kaybolmadan
benim olarak kalan tek şey oluyorsun