kışları yazlara bağlayan sabahlar gibi kokardı tenin
şimdilerde bu kokuyu arıyorum
kıştan kalma sabahlarda
ama yağmur izin vermiyor toprakla işbirliği yapıp
halbuki bilmiyorlar
ben seni terkedilmiş bir vagonda bulmuştum
tozlu hatıralara sarılan seni
geleceğini uçsuz bucaksız raylarda bekleyen seni
bilmiyorlar
seni paslı bir yldızın altında öptüğümü
ve demir bir köprünün şahitliğinde rüzgara karşı seviştiğimizi
bilmiyorlar
o zamanda zorduk
şimdi de zoruz

benim dışımda herşeye mecbursun
ve mecburiyetler aşkı yaşatamaz
bizi mahvettiği gibi
herşeyi öldürüyor
benim dışımda herkese mecbursun
bu beni mahvediyor

ruhum kesintiye uğruyor
ve şu sıralar sadece saçmalık tarihini yazıyorum kağıtlara
sessizlik ve çaresizlik türevlerini akıtıyorum kalemime
....

ne önemi var ki artık hayatın
onu yaşayacak ruhlar olmazsa

....

eski lisanda aşk şimdilerde acıyla eş anlamlı
...
...

Lanet hikâyeme hoş geldiniz
Ucubeler panayırına

Terk edilen her yerim sızı içinde…
Acımasız bir sahibin elinde tasmaya vurulmuş köpek oldum

Şimdi…
Bir palyaçoyu izleyin gülmeye hasret

Sürüngen hayallerimi beceren bu varlıkta kimin nesi?

Şizofreninin son damlasındayız seninle
Sürekli korkarak yaşamadık mı
Söyle
Kaçmadık mı gölgelerden

Biz tutsaklığın gölgesinde seviştik seninle
Kanlar içindeydik aslında
Hatıralar
Hatıralar beynime hücum ediyor şu sıralar
Çılgın bir süvari ordusu gibi

Şimdi sıra kimde?
Saflıkta mı?
Sanmam!

…

Nasıl olmalı acının fiziği
Asık suratlı mı
Tahammülsüz mü
Yoksa bir cani mi
Nasıl olmalı tarihi
Kindar mı?
Yoksa zalim mi
Yoksa aşkın sureti gibi naif midir acının yolculuğu

Acının içine sız...

Kaosu yarat aklında

Unut aşkı

Çünkü o seni unutalı çok oldu

şimdi çok daha güzelsin
çünkü ben yokum

karanlıktaki arayıp bulamadığım sevgiliye ithafen ölümü biçiyorum bedenlerimize

işte yalnızlığın ve seçimin verdiği o huzur

sende olmayan ve bana gelen tek işaretti

Gölge oyunu sever misin

Aşkın içine ip atlayıp sızan bir küçük kız gibi

Korkusuz olmalısın bu oyunda

ve şanslı bir gülücüğe sahip olmalısın

oynamaya başla...

kan kaybetmeyi seviyoruz biz seninle

adımı yazıp bekledim ve karşıma çıkan resim...

seni veriyorum.......karanlığa...

Seni dualarımla istedim geceden
Ve sen sadece çekip gittin
Ellerimi yalnız bırakarak
Beni kaçışlara terk ettin
Bir erkeğin dünyasına saldın
Ağlayarak ve acıtarak
Korumasız bir çocuk gibi
Gittin
Arkana bakamadın
Bir intihardı
Gümüş bakışların
Ben hala taparken sana
İsterken acını tüm var oluşumla
Sen sadece çekip gittin
Gittin

Sevmek yetmez bazen.
Öldürmek ve temizlemek gerekir.
Acımak yetmez.
Çünkü herkes sen değildir.
Bazen sevmek yetmez.
Korkmamak gerekir lağım farelerinden.
Küçük sineklerden.
Küçük yaratıklardan
Sevmek yetmez bazen.
Çünkü sevmek basittir.
İçinde saf birini ister.
Ona dokunmadan ulaşmak ister.
Zarar vermeden sadece sevmek yetmez.
Sevmenin yolu acıya çıkar bazen.
Çünkü sadece sevmek yetmez.
Hayat sadece sevmeyi kaldıramaz.
Hayat sevgiye evet demez.
Bazen sevmek yetmez.
Seni sevmek onu sevmek bunu sevmek…
Yetmez.
Yalnız bir adamın söylediği şarkıdır aşk.
Sevmek yetmez.
Her gün birileri ölürken yaşayamazsın aşkını.
İnsanoğlu gülmeyi icat ettiğinden beri
Aslında acılarını unutmaya çalıştı.
Hiç gülmedi.
Sadece unutmaya yemin etti.
Ağız dolusu gülmek ve insan dolusu aşkı unuttu.
Tarihler pisliği gösterirken
İnsan sadece teselliyle yetindi.
Sevmek yetmezdi bu yüzden.
Öldürmek ve temizlemek gerekliydi.
Acı nehirlerini geçen insan yeni bir şey gördü.
Teselli ve beklemeyi.
Bu daha da acıydı çünkü pisliğin merhametine her şey feda ediliyordu.
Sevmek yetmez bazen
Çünkü bazen sevmek acizliktir.
Öldürmek ve temizlemek gerekir.
Acımak yetmez.
Çünkü herkes sen değildir.

kimsesizsen bu bekleyiş neden ?
ben neyim senin zihninde?
...

Seni dualarımla istedim geceden
Ve sen sadece çekip gittin
Ellerimi yalnız bırakarak
Beni kaçışlara terk ettin
Bir erkeğin dünyasına saldın
Ağlayarak ve acıtarak
Korumasız bir çocuk gibi
Gittin
Arkana bakamadın
Bir intihardı
Gümüş bakışların
Ben hala taparken sana
İsterken acını tüm var oluşumla
Sen sadece çekip gittin
Gittin