Dakikalara yalvardım gözlerinin içine bakmak için,
Bedeninin benden uzak olması için tüm çabamı gösterdim...
Hastalığımı bilmemen için ilaçların kölesi oldum...
Karanlıklardan ve istasyonlardan uzak durdum...
Yoldaşım olan alkolü yere döktüm!
Sadece bir şeyde başarısız oldum;
O da lanet olası sensizlikten!

gitmelerini düşünüyorum.. vazgeçişleri...
nefesimiz gidecek... ben ve sen kalacağız sadece.. sevginin kendisi kalacak.. Sen yalnızlık olacaksın. ben o kimliğe bürüneceğim senin için...öyle hayatında olacağım.. hayatımızda.. sevdanın ayrılık halini yaşayacağız bu gidişle.. kanayacak yaramız..bizi bizden edecek... hayat pusuya yatmış bizi alt etmek için bekleyecek kapı diplerinde..hani bir kapıp koyversek kendimizi alacak tüm intikamını.. paylaşılmaz yalnızlığımız bizi koruyacak... sevgimizin en yalın hali.. bizi onlar esir alacak... "benim için ödenmesi imkansız ve umutsuz bir borç gibisin..seni geri vereceğimden korkuyorum"

Gülüş tohumlarıyla yeşermiş çiçekleri gördüm arka bahçemizde. Benden gizli kurmuşsun sonsuzluk bahçemizi. Kimsenin bilemediği hayatı buldum ısırgan otlarının köklerinde. Bilinçli olmam gerekmiyor beyninin içindeki yansımalarda. Gölgeler süslemiyordu bahçemizi. Senden kopamayacağımın yeminini vermiştim elma ağacının altında. Ne kadar tatlıydı elinden yediğim kiraz. Kırmızılar vardı bu sarhoşluğun zevkinde... Tüm yaralarımız iyileşti bunca acı içinde. Çukurlara düşen bedenimi gökyüzüne çekiyordun. Toprak kokusu yağmurun altındaki temizlenmemde tenime işliyordu. Saflık içinde takip ediyorduk kuş seslerini. Burasıydı tüm ruhların buluştuğu ölüler bahçesi...

bir aldatmaca mı bu söylediklerin inanabilir miyim?

Her çeşit ölebilirdim senin yanında.Hepsini kabullenmiştim nedenini kimselere anlatmamak üzere yemin ettikten sonra.Kan kaybı en güzeli olurdu senin yanında.Kanım çekildikçe üzerime çöken soğuma hissini sadece sen silebilirdin çünkü.Ben hiç üşümezdim ve bu sayede ölümü hissetmemiş olurdum.Hatta belki hiç ölmezdim dmi?Vücudum sürekli sıcak ya hani,bu yüzden kanda üretebilirdim belki.Bu sayede kısır döngüde kalıp yaşayabilirdim senin yanında.Sen beni bırakana kadar hayata bağlı kalırdım böylece.Hani sen hep yanımda olacaksın ya,bende ölmezdim hiç bu sayede.Ölürsemde birlikte ölürdük.Ölümün en tatlı olduğun, acının insana en fazla haz verdiği yer burası olurdu.Ve böylece bizde hazın doruklarına çıkardık acılarımızla beraber.İkimizden bahsederken hiç korkmadan BİZ diyebilirdik böylece...

hayat ve ölümün bir sevgiliye adanmasıdır bu yaşamsal tüm sıvıların hiçe sayılmasıdır....

.....

en büyük seraptır belkide aşk,yada en basidi.hatta bunun sayesinde hiçbir seraba inanmayacak kadar ii görür gözlerimiz bunun sayesinde.fakat bi o kadarda yanılmacalar üretiriz beynimizde...

Elleri kınalı bebekleri, duvarlara yerleşmiş üzüntüleri, güneşten nefret eden yamyamları, kanadı kırık melekleri, sonbahardaki yaprakların düşüşünü, buzulların erimesini, kan içinde yüzen balıkları, sessiz çığlıkları, umutsuz parmaklıkları, intihar eden âcizi, inleten nağmeleri, avlanmasını bilmeyen yavru aslanı... Kan akıtarak gördüm nefretinin etrafında döndüğü vadide...

Odamdaki boş odanın her gün bir yerine resim çizerdim.Taki o gün gelene kadar.Polis raporuna göre çizerken en son çizerken duvara kan sıçramış.Resmin başında elimde kalemle bulunmuşum.Evden ise en son sen çıkmışsın.Ne kadarda aptallar!Keşke dünyaya bir baksalar!

hep kötüyü saklı tutup güzel olanı yaşamalıyız seninle
unutmadan eskiyi
üstümüze örttüğümüz gecede
saklanmalıyız birbirimizden
senin dediğin gibi
kanayan yaralarımız var
kızıl şeyleri ellerimize bırakan
hep kötüyü saklı tutup güzel olanı yaşamalıyız seninle
biliyorum
ne yapsam anlamsız artık
seni sevmek yetmeyecek
acıttığımı da biliyorum
ama bunu yapan sadece ben değilim unutma
bunu da sen biliyorsun
tekrar tekrar yenilerek birbirimize
kölen olduğumu

hep kötüyü saklı tutup güzel olanı yaşamalıyız seninle
biliyorum

Sessizliğin yarattığı karamsar melekler;
Bizi çağırıyor duyuyor musun?
Sen gezegenlerin kirlettiği beyazlıktın...
Soyun tükendi...
Geri kalanlarda da tükendi...
Hepsi tükendi...
Onları tüketen bizdik acıların sonsuzluğu emrinde...

aşkım acıyla dolu biliyorum
bende öyleyim
sevmek sevinçten gelmez hiçbirzaman
acıdır onu besleyen
saflığı besleyen şey gibi
bizim
yaşıyorum
senin tüm zarafetini
avuçlarının içindeki tadı biliyorum
bu yüzden tadını unutmuyorum
biliyorum
kokunu alıyorum
her yerime sinen varoluşunu da
hissediyorum
sende bunlarla birlikte doğdun

aşkım acıyla dolu biliyorum
bende öyleyim
sevmek sevinçten gelmez hiçbirzaman
acıdır onu besleyen
saflığı besleyen şey gibi

yaşıyorum
hissediyorum
biliyorum

Yanaşma ıstırabı yarattığın karalar giyinmiş kalbinle!
Dokunma gözlerinin tanrısal dokunuşlarıyla!
Çıkarma aşkımızın melodilerini aydınlığa iterek!
Yeminlerin bozulduğu yer burası...
Kanımı mürekkep yaptım;
Zehrini akıt diye saf kâğıtlara...
Cenneti kurdum;
Cehennemin yalnız soğukluğunda kalmaman uğruna!
Lâhzada söyle kanını akıtsam bedenime?
Yıkanıp aklansam?
Günah çıkartabilir miyim?
Yaşayabilir miyim?
Dokunuşların tensel mabedinde?

Gönderen: @el-kafirun

?
Yıkanıp aklansam?
Günah çıkartabilir miyim?
Yaşayabilir miyim?
Dokunuşların tensel mabedinde?

yanımdayken çırılçıplaksın

ölüm gibi

gece gibi

ateş gibi

yanımdayken safsın

çünkü seninleyken kimse yok aklımda

hiçliği yaşıyorum tenindeyken

hiçliğin tadını alıyorum dudaklarından

renksiz kokusuz

biricik olanın kıymetini

anlıyorum

......................................