iki farklı yazı olduğu için iki başlık açtım

tamam tşk ederim.

bu yazı banada tokat attı.... tokadı bolmuş sağolsun...

...beklentileri rafa kaldırmanın zamanı şimdi...

Yazı cok güzel olmus ayrıca tokattan ziyade gercekten insanın kendısıyle bı nevi acıkca yuzlesmesı...ya hersey bı yana bazen ınsan oglunun aynı oldugunu dusunmeye baslıyorum....Mesela bu yazıyı okudugumda ahanda benı anlatıyo dedım...banada tokat değil, tekme yumruk olarak geldi güzelmiş paylasım ıcın sagol

emina ve simeRon yorumlarınız için teşekkür ederim.Beğenmeniz beni de rahatlattıyor.kötü bir türkçe ve yazı ile aktardım ama an kendime birşeyleri itiraf etmeliydim ve ettim.Sonuç ortada.

Ve bak bir gün daha başladı. Ofisimde kendi başıma karanlıkta elimde kahve ve sigaram sein düşünüyor gene senin için üzülüyorum. Hala içimdeki acın çok fazla benim için. Gerkesiz fazla bir acı var içimde. Hadi git artık senin gelmeni beklemiyorum hatta sana gelme bile diyorum. Gelme lütfen gelme.

beklentiler içersinde gene bir günü daha bitirirken gecenin çekiciliği de beni çine çekiyo. Çevreme baktığımda herkesin karanlık bir tarafıın olduğğunu görüyorum .Anlıorum herkes de bir durgunkluk hakim. Gene zırvalama saatlerim başladı. Kelimeler bile saçma oluyor saçmalğın daniskası oldm gene.

Sarılan duygularım vardı zamanında belki de her alışık olduğum gün gibi başladım, her şekle girmeye. Bazen durgun, bazen etkili bir yaşam kurmuştum kendi etrafımda. Ne olduğunu kestiremediğim günler oldu. Sağıma soluma bakındığımda görmediğim çehreler suratlar mevcuttu. Sonra bir kırık dal buldum. Bir ümit oldu içimde onu tekrardan yaşantıya döndürebilme umudu her şekilde bağlantı kurabilmek için bir şeyleri mutlaka düzene sokmak gerekliydi. Ve uğraşıyordum her ne olursa olsun çabalamak gerekli dedim. Sustum bazen, bazen sonuna kadar bağırdım, çağırdım, zorladım kastım karşımdakini. Yaşadıklarımı düşündüm ve yorgunluk düzeyinde azıcık ab-i nafi bir durum. Naçizane bir beden var yanımda şu anda. Onu çok zorluyorum bazen onu çok kırıyorum dibine kadar hem de. Susturuyorum sadece kendim konuşuyor onun düşüncelerine önem vermiyorum Bencillik denilen şey bu olsa gerek. Kendi açından bakmak sadece olaylara. Anlatamamak ne olduğunu kendini ifade edememek. Bak bu sabah da anlamsız olarak salakçana bir tartışma ile başladı . gene kendi içimde bir sessizliğe gömülme ihtiyacı duyuyorum. Tam düzene soktum der iken bir anda hızla ivme kazanarak her şey bombok oluyor. Yağmur altında ıslanan şeker küpü misali oluşturulan düşünceler bir bir yok oluyor.

çok etkileyici metinler ...
biraz daha türkçeye ve imlalara dikkat edersen mükemmel şeyler çıkacak elinden inanıyorum.

yakaladığın şey gerçekten de güzel bunu unutma....

Üstad teşekkür ederim gerçekten daha dikkatli olacağım.

yazıyla varoluşumuz şekillendi daha yıkıcı ve şiirsel oldu; unutma biz acının işçileriyiz...

bu ona şekil vermeden tüm saflığıyla yaşamak için...

sen ise gidenlerin geri dönmesini bekliyor her şeyin harika olmasını istiyorsun. Keske öyle olsa hersey.

. . . hala aynı herşey değişiklik yok. toparlan dağıl toparlan gene dağıl.

Ben yıllarca içimde aynı felsefeyi yaşattım, kendi kendime bunu söyledim, ona inanmak istedim belki de.. "sen ise gidenlerin geri dönmesini bekliyor her şeyin harika olmasını istiyorsun. Keske öyle olsa hersey." Evet ben hep kendime aynı şeyi söyledim, "Benim isteyipte yapamayacağım şey yok.!" Ama gerçekten dostum, sadece istemek yetmiyor(muş).

Yazı güzel olmuş, bende kendimden bir parça yakaladım yazının içinde, ellerine sağlık..

Bir ara intihar konusuna değinmişsin, buna cevap olaraktan sana bir dörtlük yazayım..

"Devam etmek basit bir seydir
Geride birakilanlardir zor olan.
Bilirsin ki uyuyanlar aci duymaz
Yasayanlardir korkan..."

A Tout Le Monde